22 Eodem tempore dixit Abimelech et Phicol princeps exercitus eius ad Abraham: “Deus tecum est in universis, quae agis. |
23 Iura ergo per Deum, ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae; sed iuxta fidem, quam feci tibi, facies mihi et terrae, in qua versatus es advena”. |
24 Dixitque Abraham: “Ego iurabo”. |
25 Et increpavit Abraham Abimelech propter puteum aquae, quem vi abstulerant servi eius. |
26 Responditque Abimelech: “Nescivi quis fecerit hanc rem; sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi praeter hodie”. |
27 Tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech; percusseruntque ambo foedus. |
28 Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum. |
29 Cui dixit Abimelech: “Quid sibi volunt septem agnae istae, quas stare fecisti seorsum?”. |
30 At ille: “Septem, inquit, agnas accipies de manu mea, ut sint in testimonium mihi, quoniam ego fodi puteum istum”. |
31 Idcirco vocatus est locus ille Bersabee, quia ibi uterque iuraverunt. |
32 Et inierunt foedus in Bersabee. |
33 Surrexit autem Abimelech et Phicol princeps militiae eius reversique sunt in terram Philisthim. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini, Dei aeterni. |
