1 Respondens autem Iob dixit: |
2 “ Audite, quaeso, sermones
meos,
et sint haec consolationes vestrae. |
3 Sustinete me, et ego loquar;
et post verba mea ridebitis. |
4 Numquid contra hominem disputatio mea est,
ut merito non debeam impatiens fieri? |
5 Attendite me et obstupescite
et superponite digitum ori vestro. |
6 Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco,
et concutit carnem meam tremor. |
7 Quare ergo impii vivunt,
senuerunt confortatique sunt divitiis? |
8 Semen eorum permanet coram eis,
et progenies eorum in conspectu eorum. |
9 Domus eorum securae sunt et pacatae,
et non est virga Dei super illos. |
10 Bos eorum concepit et non abortivit,
vacca peperit et non est privata fetu suo. |
11 Egrediuntur quasi greges parvuli eorum,
et infantes eorum exsultant lusibus. |
12 Tenent tympanum et citharam
et gaudent ad sonitum organi. |
13 Ducunt in bonis dies suos
et in puncto ad inferna descendunt. |
14 Qui dixerant Deo: “Recede a nobis!
Scientiam viarum tuarum nolumus. |
15 Quis est Omnipotens, ut serviamus ei,
et quid nobis prodest, si oraverimus illum?”. |
16 Sint in manu eorum bona sua;
consilium vero impiorum longe sit a me. |
