7 Quando procedebam ad portam civitatis
et in platea parabam cathedram mihi, |
8 videbant me iuvenes et abscondebantur,
et senes assurgentes stabant. |
9 Principes cessabant loqui
et digitum superponebant ori suo. |
10 Vocem suam cohibebant duces,
et lingua eorum palato suo adhaerebat. |
11 Auris audiens beatificabat me,
et oculus videns testimonium reddebat mihi, |
12 eo quod liberassem pauperem vociferantem
et pupillum, cui non esset adiutor. |
13 Benedictio perituri super me veniebat,
et cor viduae iubilare feci. |
14 Iustitia indutus sum et vestivi me,
sicut vestimento et diademate, iudicio meo. |
15 Oculus fui caeco
et pes claudo; |
16 pater eram pauperum
et causam viri ignoti diligentissime investigabam. |
17 Conterebam molas iniqui
et de dentibus illius auferebam praedam. |
18 Dicebamque: In nidulo meo moriar
et sicut palma multiplicabo dies. |
19 Radix mea aperta est secus aquas,
et ros morabitur in ramis meis. |
20 Gloria mea semper innovabitur,
et arcus meus in manu mea instaurabitur. |
21 Qui me audiebant, blandiebantur
et intenti tacebant ad consilium meum. |
22 Verbis meis addere nihil audebant,
et super illos stillabat eloquium meum. |
23 Exspectabant me sicut pluviam
et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum. |
24 Si quando ridebam ad eos, non credebant,
et lux vultus mei non cadebat in terram. |
25 Si voluissem ire ad eos, sedebam primus;
cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu,
eram tamen maerentium consolator.
|
