1 Audi igitur, Iob, eloquia mea
et omnes sermones meos ausculta. |
2 Ecce aperui os meum,
loquatur lingua mea in faucibus meis. |
3 Ex recto corde sermones mei sunt,
et sententiam puram labia mea loquentur. |
4 Spiritus Dei fecit me,
et spiraculum Omnipotentis vivificavit me. |
5 Si potes, responde mihi,
praepara te coram me et consiste. |
6 Ecce ego sicut tu coram Deo sum
et de eodem luto abscissus sum et ego. |
7 Verumtamen terror meus non te terreat,
et onus meum non sit tibi grave. |
8 Dixisti ergo in auribus meis,
et vocem verborum tuorum audivi: |
9 “Mundus sum ego et absque delicto;
immaculatus, et non est iniquitas in me. |
10 Quia querelas in me repperit,
ideo arbitratus est me inimicum sibi; |
11 posuit in nervo pedes meos,
custodivit omnes semitas meas”. |
12 Hoc est ergo, in quo non es iustificatus, respondebo tibi,
quia maior est Deus homine. |
13 Quare adversus eum contendis,
quod non ad omnia verba responderit tibi? |
14 Semel loquitur Deus,
et secundo idipsum non repetit. |
15 Per somnium in visione nocturna,
quando irruit sopor super homines,
et dormiunt in lectulo, |
16 tunc aperit aures virorum
et in visionibus terret eos, |
17 ut avertat hominem ab his, quae facit,
et liberet eum de superbia, |
18 eruens animam eius a fovea
et vitam illius, ut non transeat canalem mortis. |
19 Increpat quoque per dolorem in lectulo,
et tremitus ossium eius continuus. |
20 Abominabilis ei fit in vita sua panis,
et animae illius cibus ante desiderabilis. |
21 Tabescet caro eius in conspectu,
et ossa, quae non videbantur, nudabuntur. |
22 Appropinquavit corruptioni foveae,
et vita illius mortiferis sedibus. |
23 Si fuerit apud eum angelus, unus de milibus interpres,
ut annuntiet homini aequitatem, |
24 miserebitur eius et dicet:
“Libera eum, ut non descendat in foveam;
inveni, in quo ei propitier”. |
25 Revirescet caro eius plus quam in iuventute,
revertetur ad dies adulescentiae suae. |
26 Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit;
et videbit faciem eius in iubilo,
et reddet homini iustitiam suam. |
27 Canit ad homines et dicit: “Peccavi et iustitiam perverti
et non debui satisfacere. |
28 Liberavit animam suam, ne pergeret in foveam,
sed vivens lucem videret”. |
29 Ecce haec omnia operatur Deus
duobus, tribus vicibus cum homine, |
30 ut revocet animas eorum a fovea
et illuminet luce viventium. |
31 Attende, Iob, et audi me
et tace, dum ego loquor. |
32 Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere iustum. |
33 Quod si non habes, audi me;
tace, et docebo te sapientiam ”.
|
