1 Addens quoque Eliu haec locutus est: |
2 “ Sustine me paululum, et indicabo tibi:
adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. |
3 Repetam scientiam meam a longe
et Factori meo tribuam iustitiam. |
4 Vere enim absque mendacio sermones mei,
et perfectus scientia adest tecum. |
5 Deus potens est; non abicit,
potens virtute cordis. |
6 Non vivere faciet impium,
sed iudicium pauperibus tribuit. |
7 Non auferet a iusto oculos suos
et reges in solio collocat in perpetuum,
et illi eriguntur. |
8 Et si fuerint vincti compedibus
et vinciantur funibus paupertatis, |
9 indicabit eis opera eorum
et scelera eorum, quia violenti fuerunt. |
10 Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat,
et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. |
11 Si audierint et observaverint,
complebunt dies suos in bono
et annos suos in deliciis. |
12 Si autem non audierint, transibunt per canalem mortis
et consumentur in stultitia. |
13 Impii corde sibi reponent iram Dei
neque clamabunt, cum vincti fuerint. |
14 Morietur in iuventute anima eorum,
et vita eorum in adulescentia. |
15 Eripiet de angustia sua pauperem
et revelabit in tribulatione aurem eius. |
16 Igitur salvabit te de ore angusto,
amplitudo et non angustiae erunt sub te;
requies autem mensae tuae erit plena pinguedine. |
17 Causa tua quasi impii iudicata est,
causam iudiciumque tenebunt. |
18 Cave, ne te seducat abundantia,
nec multitudo donorum inclinet te. |
19 Nonne proferetur clamor tuus nisi in angustia?
Et omnes conatus roboris? |
20 Ne inhies nocti,
ut ascendat turba pro eis. |
21 Cave, ne declines ad iniquitatem;
propter hoc enim expertus es miseriam. |
22 Ecce, Deus excelsus in fortitudine sua.
Quis ei similis doctor? |
23 Quis poterit scrutari vias eius,
aut quis potest ei dicere: “Operatus es iniquitatem”? |
24 Memento, ut magnifices opus eius,
de quo cecinerunt viri. |
25 Omnes homines vident eum,
unusquisque intuetur procul. |
26 Ecce, Deus magnus vincens scientiam nostram;
numerus annorum eius inaestimabilis. |
27 Qui aufert stillas pluviae
et effundit imbres ad instar fluminis, |
28 quos nubes effundunt,
stillantes super homines multos. |
29 Profecto quis intellegit dilatationem nubium,
strepitum tabernaculi eius? |
30 Ecce extendit circum se lumen suum
et fundamenta maris texit. |
31 Per haec enim iudicat populos
et dat escas copiose. |
32 In manibus abscondit lucem
et praecipit ei, ut percutiat. |
33 Fragor eius de eo annuntiat,
zelans ira contra iniquitatem.
|
