9 Ego pro eis rogo; non pro mundo rogo, sed pro his, quos dedisti mihi, quia tui sunt; |
10 et mea omnia tua sunt, et tua mea; et clarificatus sum in eis. |
11 Et iam non sum in mundo, et hi in mundo sunt, et ego ad te venio.
Pater sancte, serva eos in nomine tuo, quod dedisti mihi, ut sint unum sicut nos. |
12 Cum essem cum eis, ego servabam eos in nomine tuo, quod dedisti mihi, et custodivi, et nemo ex his periit, nisi filius perditionis, ut Scriptura impleatur. |
13 Nunc autem ad te venio et haec loquor in mundo, ut habeant gaudium meum impletum in semetipsis. |
14 Ego dedi eis sermonem tuum, et mundus odio eos habuit, quia non sunt de mundo, sicut ego non sum de mundo. |
15 Non rogo, ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex Malo. |
16 De mundo non sunt, sicut ego non sum de mundo. |
17 Sanctifica eos in veritate; sermo tuus veritas est. |
18 Sicut me misisti in mundum, et ego misi eos in mundum; |
19 et pro eis ego sanctifico meipsum, ut sint et ipsi sanctificati in veritate. |
20 Non pro his autem rogo tantum, sed et pro eis, qui credituri sunt per verbum eorum in me, |
21 ut omnes unum sint, sicut tu, Pater, in me et ego in te, ut et ipsi in nobis unum sint; ut mundus credat quia tu me misisti. |
22 Et ego claritatem, quam dedisti mihi, dedi illis, ut sint unum, sicut nos unum sumus; |
23 ego in eis, et tu in me, ut sint consummati in unum; ut cognoscat mundus, quia tu me misisti et dilexisti eos, sicut me dilexisti. |
24 Pater, quod dedisti mihi, volo, ut ubi ego sum, et illi sint mecum, ut videant claritatem meam, quam dedisti mihi, quia dilexisti me ante constitutionem mundi. |
