8 Ierunt ligna, ut ungerent super se regem, dixeruntque olivae: “Impera nobis”. |
9 Quae respondit: “Numquid possum deserere pinguedinem meam, qua et dii honorantur et homines, et venire, ut super ligna movear?”. |
10 Dixeruntque ligna ad arborem ficum: “Veni et super nos regnum accipe”. |
11 Quae respondit eis: “Numquid possum deserere dulcedinem meam fructusque suavissimos et ire, ut super cetera ligna movear?”. |
12 Locuta quoque sunt ligna ad vitem: “Veni et impera nobis”. |
13 Quae respondit: “Numquid possum deserere vinum meum, quod laetificat deos et homines, et super ligna cetera commoveri?”. |
14 Dixeruntque omnia ligna ad rhamnum: “Veni et impera super nos”. |
15 Quae respondit eis: “Si vere me regem vobis constituitis, venite et sub mea umbra requiescite; sin autem non vultis, egrediatur ignis de rhamno et devoret cedros Libani!”. |
