19 Iterum dico vobis: Si duo ex vobis consenserint super terram de omni re, quamcumque petierint, fiet illis a Patre meo, qui in caelis est. |
20 Ubi enim sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum ”. |
21 Tunc accedens Petrus dixit ei: “ Domine, quotiens peccabit in me frater meus, et dimittam ei? Usque septies? ”. |
22 Dicit illi Iesus: “ Non dico tibi usque septies sed usque septuagies septies. |
23 Ideo assimilatum est regnum caelorum homini regi, qui voluit rationem ponere cum servis suis. |
24 Et cum coepisset rationem ponere, oblatus est ei unus, qui debebat decem milia talenta. |
25 Cum autem non haberet, unde redderet, iussit eum dominus venumdari et uxorem et filios et omnia, quae habebat, et reddi. |
26 Procidens igitur servus ille adorabat eum dicens: “Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi”. |
27 Misertus autem dominus servi illius dimisit eum et debitum dimisit ei. |
28 Egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis, qui debebat ei centum denarios, et tenens suffocabat eum dicens: “Redde, quod debes!”. |
29 Procidens igitur conservus eius rogabat eum dicens: “Patientiam habe in me, et reddam tibi”. |
30 Ille autem noluit, sed abiit et misit eum in carcerem, donec redderet debitum. |
31 Videntes autem conservi eius, quae fiebant, contristati sunt valde et venerunt et narraverunt domino suo omnia, quae facta erant. |
32 Tunc vocavit illum dominus suus et ait illi: “Serve nequam, omne debitum illud dimisi tibi, quoniam rogasti me; |
33 non oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui misertus sum?”. |
34 Et iratus dominus eius tradidit eum tortoribus, quoadusque redderet universum debitum. |
35 Sic et Pater meus caelestis faciet vobis, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris ”.
|
