1 Verba Agur filii Iaces ex Massa.
Oraculum hominis ad Itiel,
ad Itiel et Ucal. |
2 Quoniam stultissimus sum virorum,
et sapientia hominum non est mecum; |
3 et non didici sapientiam
et scientiam sanctorum non novi. |
4 Quis ascendit in caelum atque descendit?
Quis continuit spiritum in manibus suis?
Quis colligavit aquas quasi in vestimento?
Quis statuit omnes terminos terrae?
Quod nomen est eius, et quod nomen filii eius, si nosti? |
5 Omnis sermo Dei probatus
clipeus est sperantibus in eum. |
6 Ne addas quidquam verbis illius:
et arguaris inveniarisque mendax. |
7 Duo rogavi te,
ne deneges mihi, antequam moriar: |
8 vanitatem et verba mendacia longe fac a me,
mendicitatem et divitias ne dederis mihi,
tribue tantum victum demensum mihi, |
9 ne forte satiatus illiciar ad negandum
et dicam: “ Quis est Dominus? ”
aut egestate compulsus furer
et periurem nomen Dei mei. |
10 Ne calumnieris servum ad dominum suum,
ne forte maledicat tibi, et puniaris. |
11 Generatio, quae patri suo maledicit
et quae matri suae non benedicit. |
12 Generatio, quae sibi munda videtur
et non est lota a sordibus suis. |
13 Generatio, cuius oculi quam excelsi sunt,
et palpebrae eius in alta surrectae! |
14 Generatio, quae pro dentibus gladios habet,
et cultri molares eius,
ut comedat inopes de terra
et pauperes ex hominibus. |
