1 David. Maskil.
Beatus, cui remissa est iniquitas,
et obtectum est peccatum. |
2 Beatus vir, cui non imputavit Dominus delictum,
nec est in spiritu eius dolus. |
3 Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea,
dum rugirem tota die. |
4 Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua,
immutatus est vigor meus in ardoribus aestatis. |
5 Peccatum meum cognitum tibi feci
et delictum meum non abscondi.
Dixi: “ Confitebor adversum me iniquitatem meam Domino ”.
Et tu remisisti impietatem peccati mei. |
6 Propter hoc orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno.
Et in diluvio aquarum multarum
ad eum non approximabunt. |
7 Tu es refugium meum, a tribulatione conservabis me;
exsultationibus salutis circumdabis me. |
8 Intellectum tibi dabo et instruam te in via, qua gradieris;
firmabo super te oculos meos. |
9 Nolite fieri sicut equus et mulus,
quibus non est intellectus;
in camo et freno si accedis ad constringendum,
non approximant ad te. |
10 Multi dolores impii,
sperantem autem in Domino misericordia circumdabit. |
11 Laetamini in Domino et exsultate, iusti;
et gloriamini, omnes recti corde.
|
