1 Magistro chori, Idithun. PSALMUS. David. |
2 Dixi: “ Custodiam vias meas,
ut non delinquam in lingua mea;
ponam ori meo custodiam,
donec consistit peccator adversum me ”. |
3 Tacens obmutui et silui absque ullo bono,
et dolor meus renovatus est. |
4 Concaluit cor meum intra me,
et in meditatione mea exarsit ignis. |
5 Locutus sum in lingua mea:
“ Notum fac mihi, Domine, finem meum;
et numerum dierum meorum quis est,
ut sciam quam brevis sit vita mea ”. |
6 Ecce paucorum palmorum fecisti dies meos,
et spatium vitae meae tamquam nihilum ante te.
Etenim universa vanitas omnis homo constitutus est. |
7 Etenim ut imago pertransit homo.
Etenim vanitas est et concitatur;
thesaurizat et ignorat quis congregabit ea. |
8 Et nunc quae est exspectatio mea, Domine?
Spes mea apud te est. |
9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me,
opprobrium insipienti ne ponas me. |
10 Obmutui et non aperiam os meum,
quoniam tu fecisti. |
11 Amove a me plagas tuas:
ab ictu manus tuae ego defeci. |
12 In increpationibus, propter iniquitatem, corripuisti hominem,
et tabescere fecisti, sicut tinea, desiderabilia eius.
Etenim vanitas omnis homo. |
13 Exaudi orationem meam, Domine,
et clamorem meum auribus percipe.
Ad lacrimas meas ne obsurdescas,
quoniam advena ego sum apud te,
peregrinus sicut omnes patres mei. |
14 Avertere a me, ut refrigerer,
priusquam abeam et non sim amplius.
|
