1 Maskil. Asaph.
Ut quid, Deus, reppulisti in finem,
iratus est furor tuus super oves pascuae tuae? |
2 Memor esto congregationis tuae,
quam possedisti ab initio.
Redemisti virgam hereditatis tuae: mons Sion, in quo habitasti. |
3 Leva gressus tuos in ruinas sempiternas:
omnia vastavit inimicus in sancto. |
4 Rugierunt, qui oderunt te,
in medio congregationis tuae;
posuerunt signa sua in signa. |
5 Visi sunt quasi in altum securim vibrantes
in silva condensa. |
6 Exciderunt ianuas eius in idipsum;
in securi et ascia deiecerunt. |
7 Incenderunt igni sanctuarium tuum,
in terram polluerunt tabernaculum nominis tui; |
8 dixerunt in corde suo: “ Opprimamus eos simul ”.
Combusserunt omnes congregationes Dei in terra. |
9 Signa nostra non vidimus;
iam non est propheta,
et apud nos non est qui cognoscat amplius. |
10 Usquequo, Deus, improperabit inimicus,
spernet adversarius nomen tuum in finem? |
11 Ut quid avertis manum tuam
et tenes dexteram tuam in medio sinu tuo? |
12 Deus autem rex noster ante saecula,
operatus est salutes in medio terrae. |
13 Tu conscidisti in virtute tua mare,
contribulasti capita draconum in aquis. |
14 Tu confregisti capita Leviathan,
dedisti eum escam monstris maris. |
15 Tu dirupisti fontes et torrentes;
tu siccasti fluvios perennes. |
16 Tuus est dies, et tua est nox,
tu fabricatus es luminaria et solem. |
17 Tu statuisti omnes terminos terrae,
aestatem et hiemem, tu plasmasti ea. |
18 Memor esto huius:
inimicus improperavit Domino,
et populus insipiens sprevit nomen tuum. |
19 Ne tradas bestiis animas confitentes tibi
et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem. |
20 Respice in testamentum,
quia repleta sunt latibula terrae tentoriis violentiae. |
21 Ne revertatur humilis factus confusus;
pauper et inops laudabunt nomen tuum. |
22 Exsurge, Deus, iudica causam tuam;
memor esto improperiorum tuorum,
quae ab insipiente fiunt tota die. |
23 Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum;
tumultus adversariorum tuorum ascendit semper.
|
