ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α, κεφάλαια 1-4, στἰχοι 10-21: Библия онлайн, Greek/Septuagint == БИБЛИЯ-ЦЕНТР

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α, κεφαλίς 1, στἰχοι 10-31

¹⁰παρακαλω̃ δὲ ὑμα̃ς ἀδελφοί διὰ του̃ ὀνόματος του̃ κυρίου ἡμω̃ν ’Ιησου̃ Χριστου̃ ἵνα τò αὐτò λέγητε πάντες καὶ μὴ ἠ̨̃ ἐν ὑμι̃ν σχίσματα ἠ̃τε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τω̨̃ αὐτω̨̃ νοΐ καὶ ἐν τη̨̃ αὐτη̨̃ γνώμη̨

¹¹ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμω̃ν ἀδελφοί μου ὑπò τω̃ν Χλόης ὅτι ἔριδες ἐν ὑμι̃ν εἰσιν

¹²λέγω δὲ του̃το ὅτι ἕκαστος ὑμω̃ν λέγει ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου ἐγὼ δὲ ’Απολλω̃ ἐγὼ δὲ Κηφα̃ ἐγὼ δὲ Χριστου̃

¹³μεμέρισται ὁ Χριστός μὴ Παυ̃λος ἐσταυρώθη ὑπὲρ ὑμω̃ν ἢ εἰς τò ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε

¹⁴εὐχαριστω̃ τω̨̃ θεω̨̃ ὅτι οὐδένα ὑμω̃ν ἐβάπτισα εἰ μὴ Κρίσπον καὶ Γάϊον

¹⁵ἵνα μή τις εἴπη̨ ὅτι εἰς τò ἐμòν ὄνομα ἐβαπτίσθητε

¹⁶ἐβάπτισα δὲ καὶ τòν Στεφανα̃ οἰ̃κον λοιπòν οὐκ οἰ̃δα εἴ τινα ἄλλον ἐβάπτισα

¹⁷οὐ γὰρ ἀπέστειλέν με Χριστòς βαπτίζειν ἀλλὰ εὐαγγελίζεσθαι οὐκ ἐν σοφία̨ λόγου ἵνα μὴ κενωθη̨̃ ὁ σταυρòς του̃ Χριστου̃

¹⁸ὁ λόγος γὰρ ὁ του̃ σταυρου̃ τοι̃ς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστίν τοι̃ς δὲ σω̨ζομένοις ἡμι̃ν δύναμις θεου̃ ἐστιν

¹⁹γέγραπται γάρ ἀπολω̃ τὴν σοφίαν τω̃ν σοφω̃ν καὶ τὴν σύνεσιν τω̃ν συνετω̃ν ἀθετήσω

²⁰που̃ σοφός που̃ γραμματεύς που̃ συζητητὴς του̃ αἰω̃νος τούτου οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ θεòς τὴν σοφίαν του̃ κόσμου

²¹ἐπειδὴ γὰρ ἐν τη̨̃ σοφία̨ του̃ θεου̃ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τη̃ς σοφίας τòν θεόν εὐδόκησεν ὁ θεòς διὰ τη̃ς μωρίας του̃ κηρύγματος σω̃σαι τοὺς πιστεύοντας

²²ἐπειδὴ καὶ ’Ιουδαι̃οι σημει̃α αἰτου̃σιν καὶ ‘Έλληνες σοφίαν ζητου̃σιν

²³ἡμει̃ς δὲ κηρύσσομεν Χριστòν ἐσταυρωμένον ’Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον ἔθνεσιν δὲ μωρίαν

²⁴αὐτοι̃ς δὲ τοι̃ς κλητοι̃ς ’Ιουδαίοις τε καὶ ‘Έλλησιν Χριστòν θεου̃ δύναμιν καὶ θεου̃ σοφίαν

²⁵ὅτι τò μωρòν του̃ θεου̃ σοφώτερον τω̃ν ἀνθρώπων ἐστίν καὶ τò ἀσθενὲς του̃ θεου̃ ἰσχυρότερον τω̃ν ἀνθρώπων

²⁶βλέπετε γὰρ τὴν κλη̃σιν ὑμω̃ν ἀδελφοί ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα οὐ πολλοὶ δυνατοί οὐ πολλοὶ εὐγενει̃ς

²⁷ἀλλὰ τὰ μωρὰ του̃ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεòς ἵνα καταισχύνη̨ τοὺς σοφούς καὶ τὰ ἀσθενη̃ του̃ κόσμου ἐξελέξατο ὁ θεòς ἵνα καταισχύνη̨ τὰ ἰσχυρά

²⁸καὶ τὰ ἀγενη̃ του̃ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ θεός τὰ μὴ ὄντα ἵνα τὰ ὄντα καταργήση̨

²⁹ὅπως μὴ καυχήσηται πα̃σα σὰρξ ἐνώπιον του̃ θεου̃

³⁰ἐξ αὐτου̃ δὲ ὑμει̃ς ἐστε ἐν Χριστω̨̃ ’Ιησου̃ ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμι̃ν ἀπò θεου̃ δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμòς καὶ ἀπολύτρωσις

³¹ἵνα καθὼς γέγραπται ὁ καυχώμενος ἐν κυρίω̨ καυχάσθω

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α, κεφαλίς 2

¹κἀγὼ ἐλθὼν πρòς ὑμα̃ς ἀδελφοί ἠ̃λθον οὐ καθ' ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας καταγγέλλων ὑμι̃ν τò μυστήριον του̃ θεου̃

²οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμι̃ν εἰ μὴ ’Ιησου̃ν Χριστòν καὶ του̃τον ἐσταυρωμένον

³κἀγὼ ἐν ἀσθενεία̨ καὶ ἐν φόβω̨ καὶ ἐν τρόμω̨ πολλω̨̃ ἐγενόμην πρòς ὑμα̃ς

⁴καὶ ὁ λόγος μου καὶ τò κήρυγμά μου οὐκ ἐν πειθοι̃ς σοφίας λόγοις ἀλλ' ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως

⁵ἵνα ἡ πίστις ὑμω̃ν μὴ ἠ̨̃ ἐν σοφία̨ ἀνθρώπων ἀλλ' ἐν δυνάμει θεου̃

⁶σοφίαν δὲ λαλου̃μεν ἐν τοι̃ς τελείοις σοφίαν δὲ οὐ του̃ αἰω̃νος τούτου οὐδὲ τω̃ν ἀρχόντων του̃ αἰω̃νος τούτου τω̃ν καταργουμένων

⁷ἀλλὰ λαλου̃μεν θεου̃ σοφίαν ἐν μυστηρίω̨ τὴν ἀποκεκρυμμένην ἣν προώρισεν ὁ θεòς πρò τω̃ν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμω̃ν

⁸ἣν οὐδεὶς τω̃ν ἀρχόντων του̃ αἰω̃νος τούτου ἔγνωκεν εἰ γὰρ ἔγνωσαν οὐκ ἂν τòν κύριον τη̃ς δόξης ἐσταύρωσαν

⁹ἀλλὰ καθὼς γέγραπται ἃ ὀφθαλμòς οὐκ εἰ̃δεν καὶ οὐ̃ς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεòς τοι̃ς ἀγαπω̃σιν αὐτόν

¹⁰ἡμι̃ν δὲ ἀπεκάλυψεν ὁ θεòς διὰ του̃ πνεύματος τò γὰρ πνευ̃μα πάντα ἐραυνα̨̃ καὶ τὰ βάθη του̃ θεου̃

¹¹τίς γὰρ οἰ̃δεν ἀνθρώπων τὰ του̃ ἀνθρώπου εἰ μὴ τò πνευ̃μα του̃ ἀνθρώπου τò ἐν αὐτω̨̃ οὕτως καὶ τὰ του̃ θεου̃ οὐδεὶς ἔγνωκεν εἰ μὴ τò πνευ̃μα του̃ θεου̃

¹²ἡμει̃ς δὲ οὐ τò πνευ̃μα του̃ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλὰ τò πνευ̃μα τò ἐκ του̃ θεου̃ ἵνα εἰδω̃μεν τὰ ὑπò του̃ θεου̃ χαρισθέντα ἡμι̃ν

¹³ἃ καὶ λαλου̃μεν οὐκ ἐν διδακτοι̃ς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλ' ἐν διδακτοι̃ς πνεύματος πνευματικοι̃ς πνευματικὰ συγκρίνοντες

¹⁴ψυχικòς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ του̃ πνεύματος του̃ θεου̃ μωρία γὰρ αὐτω̨̃ ἐστιν καὶ οὐ δύναται γνω̃ναι ὅτι πνευματικω̃ς ἀνακρίνεται

¹⁵ὁ δὲ πνευματικòς ἀνακρίνει τὰ πάντα αὐτòς δὲ ὑπ' οὐδενòς ἀνακρίνεται

¹⁶τίς γὰρ ἔγνω νου̃ν κυρίου ὃς συμβιβάσει αὐτόν ἡμει̃ς δὲ νου̃ν Χριστου̃ ἔχομεν

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α, κεφαλίς 3

¹κἀγώ ἀδελφοί οὐκ ἠδυνήθην λαλη̃σαι ὑμι̃ν ὡς πνευματικοι̃ς ἀλλ' ὡς σαρκίνοις ὡς νηπίοις ἐν Χριστω̨̃

²γάλα ὑμα̃ς ἐπότισα οὐ βρω̃μα οὔπω γὰρ ἐδύνασθε ἀλλ' οὐδὲ ἔτι νυ̃ν δύνασθε

³ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε ὅπου γὰρ ἐν ὑμι̃ν ζη̃λος καὶ ἔρις οὐχὶ σαρκικοί ἐστε καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατει̃τε

⁴ὅταν γὰρ λέγη̨ τις ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου ἕτερος δέ ἐγὼ ’Απολλω̃ οὐκ ἄνθρωποί ἐστε

⁵τί οὐ̃ν ἐστιν ’Απολλω̃ς τί δέ ἐστιν Παυ̃λος διάκονοι δι' ὡ̃ν ἐπιστεύσατε καὶ ἑκάστω̨ ὡς ὁ κύριος ἔδωκεν

⁶ἐγὼ ἐφύτευσα ’Απολλω̃ς ἐπότισεν ἀλλὰ ὁ θεòς ηὔξανεν

⁷ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστίν τι οὔτε ὁ ποτίζων ἀλλ' ὁ αὐξάνων θεός

⁸ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν ἕκαστος δὲ τòν ἴδιον μισθòν λήμψεται κατὰ τòν ἴδιον κόπον

⁹θεου̃ γάρ ἐσμεν συνεργοί θεου̃ γεώργιον θεου̃ οἰκοδομή ἐστε

¹⁰κατὰ τὴν χάριν του̃ θεου̃ τὴν δοθει̃σάν μοι ὡς σοφòς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθηκα ἄλλος δὲ ἐποικοδομει̃ ἕκαστος δὲ βλεπέτω πω̃ς ἐποικοδομει̃

¹¹θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θει̃ναι παρὰ τòν κείμενον ὅς ἐστιν ’Ιησου̃ς Χριστός

¹²εἰ δέ τις ἐποικοδομει̃ ἐπὶ τòν θεμέλιον χρυσόν ἄργυρον λίθους τιμίους ξύλα χόρτον καλάμην

¹³ἑκάστου τò ἔργον φανερòν γενήσεται ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται καὶ ἑκάστου τò ἔργον ὁποι̃όν ἐστιν τò πυ̃ρ αὐτò δοκιμάσει

¹⁴εἴ τινος τò ἔργον μενει̃ ὃ ἐποικοδόμησεν μισθòν λήμψεται

¹⁵εἴ τινος τò ἔργον κατακαήσεται ζημιωθήσεται αὐτòς δὲ σωθήσεται οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός

¹⁶οὐκ οἴδατε ὅτι ναòς θεου̃ ἐστε καὶ τò πνευ̃μα του̃ θεου̃ οἰκει̃ ἐν ὑμι̃ν

¹⁷εἴ τις τòν ναòν του̃ θεου̃ φθείρει φθερει̃ του̃τον ὁ θεός ὁ γὰρ ναòς του̃ θεου̃ ἅγιός ἐστιν οἵτινές ἐστε ὑμει̃ς

¹⁸μηδεὶς ἑαυτòν ἐξαπατάτω εἴ τις δοκει̃ σοφòς εἰ̃ναι ἐν ὑμι̃ν ἐν τω̨̃ αἰω̃νι τούτω̨ μωρòς γενέσθω ἵνα γένηται σοφός

¹⁹ἡ γὰρ σοφία του̃ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τω̨̃ θεω̨̃ ἐστιν γέγραπται γάρ ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τη̨̃ πανουργία̨ αὐτω̃ν

²⁰καὶ πάλιν κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τω̃ν σοφω̃ν ὅτι εἰσὶν μάταιοι

²¹ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις πάντα γὰρ ὑμω̃ν ἐστιν

²²εἴτε Παυ̃λος εἴτε ’Απολλω̃ς εἴτε Κηφα̃ς εἴτε κόσμος εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστω̃τα εἴτε μέλλοντα πάντα ὑμω̃ν

²³ὑμει̃ς δὲ Χριστου̃ Χριστòς δὲ θεου̃

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α, κεφαλίς 4

¹οὕτως ἡμα̃ς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτας Χριστου̃ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων θεου̃

²ὡ̃δε λοιπòν ζητει̃ται ἐν τοι̃ς οἰκονόμοις ἵνα πιστός τις εὑρεθη̨̃

³ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἵνα ὑφ' ὑμω̃ν ἀνακριθω̃ ἢ ὑπò ἀνθρωπίνης ἡμέρας ἀλλ' οὐδὲ ἐμαυτòν ἀνακρίνω

⁴οὐδὲν γὰρ ἐμαυτω̨̃ σύνοιδα ἀλλ' οὐκ ἐν τούτω̨ δεδικαίωμαι ὁ δὲ ἀνακρίνων με κύριός ἐστιν

⁵ὥστε μὴ πρò καιρου̃ τι κρίνετε ἕως ἂν ἔλθη̨ ὁ κύριος ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ του̃ σκότους καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τω̃ν καρδιω̃ν καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστω̨ ἀπò του̃ θεου̃

⁶ταυ̃τα δέ ἀδελφοί μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτòν καὶ ’Απολλω̃ν δι' ὑμα̃ς ἵνα ἐν ἡμι̃ν μάθητε τò μὴ ὑπὲρ ἃ γέγραπται ἵνα μὴ εἱ̃ς ὑπὲρ του̃ ἑνòς φυσιου̃σθε κατὰ του̃ ἑτέρου

⁷τίς γάρ σε διακρίνει τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες εἰ δὲ καὶ ἔλαβες τί καυχα̃σαι ὡς μὴ λαβών

⁸ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ ἤδη ἐπλουτήσατε χωρὶς ἡμω̃ν ἐβασιλεύσατε καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε ἵνα καὶ ἡμει̃ς ὑμι̃ν συμβασιλεύσωμεν

⁹δοκω̃ γάρ ὁ θεòς ἡμα̃ς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τω̨̃ κόσμω̨ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις

¹⁰ἡμει̃ς μωροὶ διὰ Χριστόν ὑμει̃ς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστω̨̃ ἡμει̃ς ἀσθενει̃ς ὑμει̃ς δὲ ἰσχυροί ὑμει̃ς ἔνδοξοι ἡμει̃ς δὲ ἄτιμοι

¹¹ἄχρι τη̃ς ἄρτι ὥρας καὶ πεινω̃μεν καὶ διψω̃μεν καὶ γυμνιτεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατου̃μεν

¹²καὶ κοπιω̃μεν ἐργαζόμενοι ται̃ς ἰδίαις χερσίν λοιδορούμενοι εὐλογου̃μεν διωκόμενοι ἀνεχόμεθα

¹³δυσφημούμενοι παρακαλου̃μεν ὡς περικαθάρματα του̃ κόσμου ἐγενήθημεν πάντων περίψημα ἕως ἄρτι

¹⁴οὐκ ἐντρέπων ὑμα̃ς γράφω ταυ̃τα ἀλλ' ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετω̃ν

¹⁵ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστω̨̃ ἀλλ' οὐ πολλοὺς πατέρας ἐν γὰρ Χριστω̨̃ ’Ιησου̃ διὰ του̃ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμα̃ς ἐγέννησα

¹⁶παρακαλω̃ οὐ̃ν ὑμα̃ς μιμηταί μου γίνεσθε

¹⁷διὰ του̃το ἔπεμψα ὑμι̃ν Τιμόθεον ὅς ἐστίν μου τέκνον ἀγαπητòν καὶ πιστòν ἐν κυρίω̨ ὃς ὑμα̃ς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστω̨̃ ’Ιησου̃ καθὼς πανταχου̃ ἐν πάση̨ ἐκκλησία̨ διδάσκω

¹⁸ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρòς ὑμα̃ς ἐφυσιώθησάν τινες

¹⁹ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρòς ὑμα̃ς ἐὰν ὁ κύριος θελήση̨ καὶ γνώσομαι οὐ τòν λόγον τω̃ν πεφυσιωμένων ἀλλὰ τὴν δύναμιν

²⁰οὐ γὰρ ἐν λόγω̨ ἡ βασιλεία του̃ θεου̃ ἀλλ' ἐν δυνάμει

²¹τί θέλετε ἐν ῥάβδω̨ ἔλθω πρòς ὑμα̃ς ἢ ἐν ἀγάπη̨ πνεύματί τε πραΰτητος

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).