РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΙΕΡΕΜΊΑΣ

Главы 26-45

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 26

¹...

²τη̨̃ Αἰγύπτω̨ ἐπὶ δύναμιν Φαραω Νεχαω βασιλέως Αἰγύπτου ὃς ἠ̃ν ἐπὶ τω̨̃ ποταμω̨̃ Εὐφράτη̨ ἐν Χαρχαμις ὃν ἐπάταξε Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τετάρτω̨ Ιωακιμ βασιλέως Ιουδα

³ἀναλάβετε ὅπλα καὶ ἀσπίδας καὶ προσαγάγετε εἰς πόλεμον

⁴ἐπισάξατε τοὺς ἵππους ἐπίβητε οἱ ἱππει̃ς καὶ κατάστητε ἐν ται̃ς περικεφαλαίαις ὑμω̃ν προβάλετε τὰ δόρατα καὶ ἐνδύσασθε τοὺς θώρακας ὑμω̃ν

⁵τί ὅτι αὐτοὶ πτοου̃νται καὶ ἀποχωρου̃σιν ὀπίσω διότι οἱ ἰσχυροὶ αὐτω̃ν κοπήσονται φυγη̨̃ ἔφυγον καὶ οὐκ ἀνέστρεψαν περιεχόμενοι κυκλόθεν λέγει κύριος

⁶μὴ φευγέτω ὁ κου̃φος καὶ μὴ ἀνασω̨ζέσθω ὁ ἰσχυρός ἐπὶ βορρα̃ν τὰ παρὰ τὸν Εὐφράτην ἠσθένησαν πεπτώκασιν

⁷τίς οὑ̃τος ὡς ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ ὡς ποταμοὶ κυμαίνουσιν ὕδωρ

⁸ὕδατα Αἰγύπτου ὡσεὶ ποταμὸς ἀναβήσεται καὶ εἰ̃πεν ἀναβήσομαι καὶ κατακαλύψω γη̃ν καὶ ἀπολω̃ κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃

⁹ἐπίβητε ἐπὶ τοὺς ἵππους παρασκευάσατε τὰ ἅρματα ἐξέλθατε οἱ μαχηταὶ Αἰθιόπων καὶ Λίβυες καθωπλισμένοι ὅπλοις καὶ Λυδοί ἀνάβητε ἐντείνατε τόξον

¹⁰καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη κυρίω̨ τω̨̃ θεω̨̃ ἡμω̃ν ἡμέρα ἐκδικήσεως του̃ ἐκδικη̃σαι τοὺς ἐχθροὺς αὐτου̃ καὶ καταφάγεται ἡ μάχαιρα κυρίου καὶ ἐμπλησθήσεται καὶ μεθυσθήσεται ἀπὸ του̃ αἵματος αὐτω̃ν ὅτι θυσία τω̨̃ κυρίω̨ σαβαωθ ἀπὸ γη̃ς βορρα̃ ἐπὶ ποταμω̨̃ Εὐφράτη̨

¹¹ἀνάβηθι Γαλααδ καὶ λαβὲ ῥητίνην τη̨̃ παρθένω̨ θυγατρὶ Αἰγύπτου εἰς κενὸν ἐπλήθυνας ἰάματά σου ὠφέλεια οὐκ ἔστιν σοί

¹²ἤκουσαν ἔθνη φωνήν σου καὶ τη̃ς κραυγη̃ς σου ἐπλήσθη ἡ γη̃ ὅτι μαχητὴς πρὸς μαχητὴν ἠσθένησεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔπεσαν ἀμφότεροι

¹³ἃ ἐλάλησεν κύριος ἐν χειρὶ Ιερεμιου του̃ ἐλθει̃ν Ναβουχοδονοσορ τὸν βασιλέα Βαβυλω̃νος του̃ κόψαι τὴν γη̃ν Αἰγύπτου

¹⁴ἀναγγείλατε εἰς Μάγδωλον καὶ παραγγείλατε εἰς Μέμφιν εἴπατε ἐπίστηθι καὶ ἑτοίμασον ὅτι κατέφαγεν μάχαιρα τὴν σμίλακά σου

¹⁵διὰ τί ἔφυγεν ὁ 'Α̃πις ὁ μόσχος ὁ ἐκλεκτός σου οὐκ ἔμεινεν ὅτι κύριος παρέλυσεν αὐτόν

¹⁶καὶ τὸ πλη̃θός σου ἠσθένησεν καὶ ἔπεσεν καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ ἐλάλει ἀναστω̃μεν καὶ ἀναστρέψωμεν πρὸς τὸν λαὸν ἡμω̃ν εἰς τὴν πατρίδα ἡμω̃ν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας 'Ελληνικη̃ς

¹⁷καλέσατε τὸ ὄνομα Φαραω Νεχαω βασιλέως Αἰγύπτου Σαων-εσβι-εμωηδ

¹⁸ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ὁ θεός ὅτι ὡς τὸ 'Ιταβύριον ἐν τοι̃ς ὄρεσιν καὶ ὡς ὁ Κάρμηλος ἐν τη̨̃ θαλάσση̨ ἥξει

¹⁹σκεύη ἀποικισμου̃ ποίησον σεαυτη̨̃ κατοικου̃σα θύγατερ Αἰγύπτου ὅτι Μέμφις εἰς ἀφανισμὸν ἔσται καὶ κληθήσεται οὐαὶ διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃

²⁰δάμαλις κεκαλλωπισμένη Αἴγυπτος ἀπόσπασμα ἀπὸ βορρα̃ ἠ̃λθεν ἐπ' αὐτήν

²¹καὶ οἱ μισθωτοὶ αὐτη̃ς ἐν αὐτη̨̃ ὥσπερ μόσχοι σιτευτοὶ τρεφόμενοι ἐν αὐτη̨̃ διότι καὶ αὐτοὶ ἀπεστράφησαν καὶ ἔφυγον ὁμοθυμαδόν οὐκ ἔστησαν ὅτι ἡμέρα ἀπωλείας ἠ̃λθεν ἐπ' αὐτοὺς καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτω̃ν

²²φωνὴ ὡς ὄφεως συρίζοντος ὅτι ἐν ἄμμω̨ πορεύσονται ἐν ἀξίναις ἥξουσιν ἐπ' αὐτὴν ὡς κόπτοντες ξύλα

²³ἐκκόψουσιν τὸν δρυμὸν αὐτη̃ς λέγει κύριος ὁ θεός ὅτι οὐ μὴ εἰκασθη̨̃ ὅτι πληθύνει ὑπὲρ ἀκρίδα καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς ἀριθμός

²⁴κατη̨σχύνθη θυγάτηρ Αἰγύπτου παρεδόθη εἰς χει̃ρας λαου̃ ἀπὸ βορρα̃

²⁵ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικω̃ τὸν Αμων τὸν υἱὸν αὐτη̃ς ἐπὶ Φαραω καὶ ἐπὶ τοὺς πεποιθότας ἐπ' αὐτω̨̃

²⁶...

²⁷σὺ δὲ μὴ φοβηθη̨̃ς δου̃λός μου Ιακωβ μηδὲ πτοηθη̨̃ς Ισραηλ διότι ἰδοὺ ἐγὼ σώ̨ζων σε μακρόθεν καὶ τὸ σπέρμα σου ἐκ τη̃ς αἰχμαλωσίας αὐτω̃ν καὶ ἀναστρέψει Ιακωβ καὶ ἡσυχάσει καὶ ὑπνώσει καὶ οὐκ ἔσται ὁ παρενοχλω̃ν αὐτόν

²⁸μὴ φοβου̃ παι̃ς μου Ιακωβ λέγει κύριος ὅτι μετὰ σου̃ ἐγώ εἰμι ὅτι ποιήσω συντέλειαν ἐν παντὶ ἔθνει εἰς οὓς ἐξω̃σά σε ἐκει̃ σὲ δὲ οὐ μὴ ποιήσω ἐκλιπει̃ν καὶ παιδεύσω σε εἰς κρίμα καὶ ἀθω̨̃ον οὐκ ἀθω̨ώσω σε

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 27

¹λόγος κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐπὶ Βαβυλω̃να

²ἀναγγείλατε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ μὴ κρύψητε εἴπατε ἑάλωκεν Βαβυλών κατη̨σχύνθη Βη̃λος ἡ ἀπτόητος ἡ τρυφερὰ παρεδόθη Μαρωδαχ

³ὅτι ἀνέβη ἐπ' αὐτὴν ἔθνος ἀπὸ βορρα̃ οὑ̃τος θήσει τὴν γη̃ν αὐτη̃ς εἰς ἀφανισμόν καὶ οὐκ ἔσται ὁ κατοικω̃ν ἐν αὐτη̨̃ ἀπὸ ἀνθρώπου καὶ ἕως κτήνους

⁴ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨ ἥξουσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ Ιουδα ἐπὶ τὸ αὐτό βαδίζοντες καὶ κλαίοντες πορεύσονται τὸν κύριον θεὸν αὐτω̃ν ζητου̃ντες

⁵ἕως Σιων ἐρωτήσουσιν τὴν ὁδόν ὡ̃δε γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτω̃ν δώσουσιν καὶ ἥξουσιν καὶ καταφεύξονται πρὸς κύριον τὸν θεόν διαθήκη γὰρ αἰώνιος οὐκ ἐπιλησθήσεται

⁶πρόβατα ἀπολωλότα ἐγενήθη ὁ λαός μου οἱ ποιμένες αὐτω̃ν ἐξω̃σαν αὐτούς ἐπὶ τὰ ὄρη ἀπεπλάνησαν αὐτούς ἐξ ὄρους ἐπὶ βουνὸν ὤ̨χοντο ἐπελάθοντο κοίτης αὐτω̃ν

⁷πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς κατανάλισκον αὐτούς οἱ ἐχθροὶ αὐτω̃ν εἰ̃παν μὴ ἀνω̃μεν αὐτούς ἀνθ' ὡ̃ν ἥμαρτον τω̨̃ κυρίω̨ νομη̨̃ δικαιοσύνης τω̨̃ συναγαγόντι τοὺς πατέρας αὐτω̃ν

⁸ἀπαλλοτριώθητε ἐκ μέσου Βαβυλω̃νος καὶ ἀπὸ γη̃ς Χαλδαίων καὶ ἐξέλθατε καὶ γένεσθε ὥσπερ δράκοντες κατὰ πρόσωπον προβάτων

⁹ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐγείρω ἐπὶ Βαβυλω̃να συναγωγὰς ἐθνω̃ν ἐκ γη̃ς βορρα̃ καὶ παρατάξονται αὐτη̨̃ ἐκει̃θεν ἁλώσεται ὡς βολὶς μαχητου̃ συνετου̃ οὐκ ἐπιστρέψει κενή

¹⁰καὶ ἔσται ἡ Χαλδαία εἰς προνομήν πάντες οἱ προνομεύοντες αὐτὴν ἐμπλησθήσονται

¹¹ὅτι ηὐφραίνεσθε καὶ κατεκαυχα̃σθε διαρπάζοντες τὴν κληρονομίαν μου διότι ἐσκιρτα̃τε ὡς βοΐδια ἐν βοτάνη̨ καὶ ἐκερατίζετε ὡς ταυ̃ροι

¹²ἠ̨σχύνθη ἡ μήτηρ ὑμω̃ν σφόδρα μήτηρ ἐπ' ἀγαθὰ ἐσχάτη ἐθνω̃ν ἔρημος

¹³ἀπὸ ὀργη̃ς κυρίου οὐ κατοικηθήσεται καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν πα̃σα καὶ πα̃ς ὁ διοδεύων διὰ Βαβυλω̃νος σκυθρωπάσει καὶ συριου̃σιν ἐπὶ πα̃σαν τὴν πληγὴν αὐτη̃ς

¹⁴παρατάξασθε ἐπὶ Βαβυλω̃να κύκλω̨ πάντες τείνοντες τόξον τοξεύσατε ἐπ' αὐτήν μὴ φείσησθε ἐπὶ τοι̃ς τοξεύμασιν ὑμω̃ν

¹⁵κατακροτήσατε ἐπ' αὐτήν παρελύθησαν αἱ χει̃ρες αὐτη̃ς ἔπεσαν αἱ ἐπάλξεις αὐτη̃ς καὶ κατεσκάφη τὸ τει̃χος αὐτη̃ς ὅτι ἐκδίκησις παρὰ θεου̃ ἐστιν ἐκδικει̃τε ἐπ' αὐτήν καθὼς ἐποίησεν ποιήσατε αὐτη̨̃

¹⁶ἐξολεθρεύσατε σπέρμα ἐκ Βαβυλω̃νος κατέχοντα δρέπανον ἐν καιρω̨̃ θερισμου̃ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας 'Ελληνικη̃ς ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὐτου̃ ἀποστρέψουσιν καὶ ἕκαστος εἰς τὴν γη̃ν αὐτου̃ φεύξεται

¹⁷πρόβατον πλανώμενον Ισραηλ λέοντες ἐξω̃σαν αὐτόν ὁ πρω̃τος ἔφαγεν αὐτὸν βασιλεὺς Ασσουρ καὶ οὑ̃τος ὕστερον τὰ ὀστα̃ αὐτου̃ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος

¹⁸διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐκδικω̃ ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλω̃νος καὶ ἐπὶ τὴν γη̃ν αὐτου̃ καθὼς ἐξεδίκησα ἐπὶ τὸν βασιλέα Ασσουρ

¹⁹καὶ ἀποκαταστήσω τὸν Ισραηλ εἰς τὴν νομὴν αὐτου̃ καὶ νεμήσεται ἐν τω̨̃ Καρμήλω̨ καὶ ἐν ὄρει Εφραιμ καὶ ἐν τω̨̃ Γαλααδ καὶ πλησθήσεται ἡ ψυχὴ αὐτου̃

²⁰ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨ ζητήσουσιν τὴν ἀδικίαν Ισραηλ καὶ οὐχ ὑπάρξει καὶ τὰς ἁμαρτίας Ιουδα καὶ οὐ μὴ εὑρεθω̃σιν ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοι̃ς ὑπολελειμμένοις ἐπὶ τη̃ς γη̃ς λέγει κύριος

²¹πικρω̃ς ἐπίβηθι ἐπ' αὐτὴν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐπ' αὐτήν ἐκδίκησον μάχαιρα καὶ ἀφάνισον λέγει κύριος καὶ ποίει κατὰ πάντα ὅσα ἐντέλλομαί σοι

²²φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γη̨̃ Χαλδαίων

²³πω̃ς συνεκλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφυ̃ρα πάσης τη̃ς γη̃ς πω̃ς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν Βαβυλὼν ἐν ἔθνεσιν

²⁴ἐπιθήσονταί σοι καὶ ἁλώση̨ ὠ̃ Βαβυλών καὶ οὐ γνώση̨ εὑρέθης καὶ ἐλήμφθης ὅτι τω̨̃ κυρίω̨ ἀντέστης

²⁵ἤνοιξεν κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτου̃ καὶ ἐξήνεγκεν τὰ σκεύη ὀργη̃ς αὐτου̃ ὅτι ἔργον τω̨̃ κυρίω̨ θεω̨̃ ἐν γη̨̃ Χαλδαίων

²⁶ὅτι ἐληλύθασιν οἱ καιροὶ αὐτη̃ς ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτη̃ς ἐρευνήσατε αὐτὴν ὡς σπήλαιον καὶ ἐξολεθρεύσατε αὐτήν μὴ γενέσθω αὐτη̃ς κατάλειμμα

²⁷ἀναξηράνατε αὐτη̃ς πάντας τοὺς καρπούς καὶ καταβήτωσαν εἰς σφαγήν οὐαὶ αὐτοι̃ς ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα αὐτω̃ν καὶ καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτω̃ν

²⁸φωνὴ φευγόντων καὶ ἀνασω̨ζομένων ἐκ γη̃ς Βαβυλω̃νος του̃ ἀναγγει̃λαι εἰς Σιων τὴν ἐκδίκησιν παρὰ κυρίου θεου̃ ἡμω̃ν

²⁹παραγγείλατε ἐπὶ Βαβυλω̃να πολλοι̃ς παντὶ ἐντείνοντι τόξον παρεμβάλετε ἐπ' αὐτὴν κυκλόθεν μὴ ἔστω αὐτη̃ς ἀνασω̨ζόμενος ἀνταπόδοτε αὐτη̨̃ κατὰ τὰ ἔργα αὐτη̃ς κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν ποιήσατε αὐτη̨̃ ὅτι πρὸς τὸν κύριον ἀντέστη θεὸν ἅγιον του̃ Ισραηλ

³⁰διὰ του̃το πεσου̃νται οἱ νεανίσκοι αὐτη̃ς ἐν ται̃ς πλατείαις αὐτη̃ς καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ αὐτη̃ς ῥιφήσονται εἰ̃πεν κύριος

³¹ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν λέγει κύριος ὅτι ἥκει ἡ ἡμέρα σου καὶ ὁ καιρὸς ἐκδικήσεώς σου

³²καὶ ἀσθενήσει ἡ ὕβρις σου καὶ πεσει̃ται καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀνιστω̃ν αὐτήν καὶ ἀνάψω πυ̃ρ ἐν τω̨̃ δρυμω̨̃ αὐτη̃ς καὶ καταφάγεται πάντα τὰ κύκλω̨ αὐτη̃ς

³³τάδε λέγει κύριος καταδεδυνάστευνται οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ οἱ υἱοὶ Ιουδα ἅμα πάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτοὺς κατεδυνάστευσαν αὐτούς ὅτι οὐκ ἠθέλησαν ἐξαποστει̃λαι αὐτούς

³⁴καὶ ὁ λυτρούμενος αὐτοὺς ἰσχυρός κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτω̨̃ κρίσιν κρινει̃ πρὸς τοὺς ἀντιδίκους αὐτου̃ ὅπως ἐξάρη̨ τὴν γη̃ν καὶ παροξυνει̃ τοι̃ς κατοικου̃σι Βαβυλω̃να

³⁵μάχαιραν ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Βαβυλω̃να καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστα̃νας αὐτη̃ς καὶ ἐπὶ τοὺς συνετοὺς αὐτη̃ς

³⁶μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτη̃ς καὶ παραλυθήσονται

³⁷μάχαιραν ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτω̃ν καὶ ἐπὶ τὰ ἅρματα αὐτω̃ν μάχαιραν ἐπὶ τοὺς μαχητὰς αὐτω̃ν καὶ ἐπὶ τὸν σύμμικτον τὸν ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ ἔσονται ὡσεὶ γυναι̃κες μάχαιραν ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτη̃ς καὶ διασκορπισθήσονται

³⁸ἐπὶ τω̨̃ ὕδατι αὐτη̃ς ἐπεποίθει καὶ καταισχυνθήσονται ὅτι γη̃ τω̃ν γλυπτω̃ν ἐστιν καὶ ἐν ται̃ς νήσοις οὑ̃ κατεκαυχω̃ντο

³⁹διὰ του̃το κατοικήσουσιν ἰνδάλματα ἐν ται̃ς νήσοις καὶ κατοικήσουσιν ἐν αὐτη̨̃ θυγατέρες σειρήνων οὐ μὴ κατοικηθη̨̃ οὐκέτι εἰς τὸν αἰω̃να

⁴⁰καθὼς κατέστρεψεν ὁ θεὸς Σοδομα καὶ Γομορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐται̃ς εἰ̃πεν κύριος οὐ μὴ κατοικήση̨ ἐκει̃ ἄνθρωπος καὶ οὐ μὴ παροικήση̨ ἐκει̃ υἱὸς ἀνθρώπου

⁴¹ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρα̃ καὶ ἔθνος μέγα καὶ βασιλει̃ς πολλοὶ ἐξεγερθήσονται ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς

⁴²τόξον καὶ ἐγχειρίδιον ἔχοντες ἰταμός ἐστιν καὶ οὐ μὴ ἐλεήση̨ φωνὴ αὐτω̃ν ὡς θάλασσα ἠχήσει ἐφ' ἵπποις ἱππάσονται παρεσκευασμένοι ὥσπερ πυ̃ρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ θύγατερ Βαβυλω̃νος

⁴³ἤκουσεν βασιλεὺς Βαβυλω̃νος τὴν ἀκοὴν αὐτω̃ν καὶ παρελύθησαν αἱ χει̃ρες αὐτου̃ θλι̃ψις κατεκράτησεν αὐτου̃ ὠδι̃νες ὡς τικτούσης

⁴⁴ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἀπὸ του̃ Ιορδάνου εἰς τόπον Αιθαμ ὅτι ταχέως ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ' αὐτη̃ς καὶ πάντα νεανίσκον ἐπ' αὐτὴν ἐπιστήσω ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι καὶ τίς οὑ̃τος ποιμήν ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου

⁴⁵διὰ του̃το ἀκούσατε τὴν βουλὴν κυρίου ἣν βεβούλευται ἐπὶ Βαβυλω̃να καὶ λογισμοὺς αὐτου̃ οὓς ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Χαλδαίους ἐὰν μὴ διαφθαρη̨̃ τὰ ἀρνία τω̃ν προβάτων αὐτω̃ν ἐὰν μὴ ἀφανισθη̨̃ νομὴ ἀπ' αὐτω̃ν

⁴⁶ὅτι ἀπὸ φωνη̃ς ἁλώσεως Βαβυλω̃νος σεισθήσεται ἡ γη̃ καὶ κραυγὴ ἐν ἔθνεσιν ἀκουσθήσεται

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 28

¹τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ Βαβυλω̃να καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Χαλδαίους ἄνεμον καύσωνα διαφθείροντα

²καὶ ἐξαποστελω̃ εἰς Βαβυλω̃να ὑβριστάς καὶ καθυβρίσουσιν αὐτὴν καὶ λυμανου̃νται τὴν γη̃ν αὐτη̃ς οὐαὶ ἐπὶ Βαβυλω̃να κυκλόθεν ἐν ἡμέρα̨ κακώσεως αὐτη̃ς

³ἐπ' αὐτὴν τεινέτω ὁ τείνων τὸ τόξον αὐτου̃ καὶ περιθέσθω ὡ̨̃ ἐστιν ὅπλα αὐτω̨̃ καὶ μὴ φείσησθε ἐπὶ νεανίσκους αὐτη̃ς καὶ ἀφανίσατε πα̃σαν τὴν δύναμιν αὐτη̃ς

⁴καὶ πεσου̃νται τραυματίαι ἐν γη̨̃ Χαλδαίων καὶ κατακεκεντημένοι ἔξωθεν αὐτη̃ς

⁵διότι οὐκ ἐχήρευσεν Ισραηλ καὶ Ιουδας ἀπὸ θεου̃ αὐτω̃ν ἀπὸ κυρίου παντοκράτορος ὅτι ἡ γη̃ αὐτω̃ν ἐπλήσθη ἀδικίας ἀπὸ τω̃ν ἁγίων Ισραηλ

⁶φεύγετε ἐκ μέσου Βαβυλω̃νος καὶ ἀνασώ̨ζετε ἕκαστος τὴν ψυχὴν αὐτου̃ καὶ μὴ ἀπορριφη̃τε ἐν τη̨̃ ἀδικία̨ αὐτη̃ς ὅτι καιρὸς ἐκδικήσεως αὐτη̃ς ἐστιν παρὰ κυρίου ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτη̨̃

⁷ποτήριον χρυσου̃ν Βαβυλὼν ἐν χειρὶ κυρίου μεθύσκον πα̃σαν τὴν γη̃ν ἀπὸ του̃ οἴνου αὐτη̃ς ἐπίοσαν ἔθνη διὰ του̃το ἐσαλεύθησαν

⁸καὶ ἄφνω ἔπεσεν Βαβυλὼν καὶ συνετρίβη θρηνει̃τε αὐτήν λάβετε ῥητίνην τη̨̃ διαφθορα̨̃ αὐτη̃ς εἴ πως ἰαθήσεται

⁹ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλω̃να καὶ οὐκ ἰάθη ἐγκαταλίπωμεν αὐτὴν καὶ ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γη̃ν αὐτου̃ ὅτι ἤγγισεν εἰς οὐρανὸν τὸ κρίμα αὐτη̃ς ἐξη̃ρεν ἕως τω̃ν ἄστρων

¹⁰ἐξήνεγκεν κύριος τὸ κρίμα αὐτου̃ δευ̃τε καὶ ἀναγγείλωμεν εἰς Σιων τὰ ἔργα κυρίου θεου̃ ἡμω̃ν

¹¹παρασκευάζετε τὰ τοξεύματα πληρου̃τε τὰς φαρέτρας ἤγειρεν κύριος τὸ πνευ̃μα βασιλέως Μήδων ὅτι εἰς Βαβυλω̃να ἡ ὀργὴ αὐτου̃ του̃ ἐξολεθρευ̃σαι αὐτήν ὅτι ἐκδίκησις κυρίου ἐστίν ἐκδίκησις λαου̃ αὐτου̃ ἐστιν

¹²ἐπὶ τειχέων Βαβυλω̃νος ἄρατε σημει̃ον ἐπιστήσατε φαρέτρας ἐγείρατε φυλακάς ἑτοιμάσατε ὅπλα ὅτι ἐνεχείρησεν καὶ ποιήσει κύριος ἃ ἐλάλησεν ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Βαβυλω̃να

¹³κατασκηνου̃ντας ἐφ' ὕδασι πολλοι̃ς καὶ ἐπὶ πλήθει θησαυρω̃ν αὐτη̃ς ἥκει τὸ πέρας σου ἀληθω̃ς εἰς τὰ σπλάγχα σου

¹⁴ὅτι ὤμοσεν κύριος κατὰ του̃ βραχίονος αὐτου̃ διότι πληρώσω σε ἀνθρώπων ὡσεὶ ἀκρίδων καὶ φθέγξονται ἐπὶ σὲ οἱ καταβαίνοντες

¹⁵ποιω̃ν γη̃ν ἐν τη̨̃ ἰσχύι αὐτου̃ ἑτοιμάζων οἰκουμένην ἐν τη̨̃ σοφία̨ αὐτου̃ ἐν τη̨̃ συνέσει αὐτου̃ ἐξέτεινεν τὸν οὐρανόν

¹⁶εἰς φωνὴν ἔθετο ἠ̃χος ὕδατος ἐν τω̨̃ οὐρανω̨̃ καὶ ἀνήγαγεν νεφέλας ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν καὶ ἐξήγαγεν φω̃ς ἐκ θησαυρω̃ν αὐτου̃

¹⁷ἐμωράνθη πα̃ς ἄνθρωπος ἀπὸ γνώσεως κατη̨σχύνθη πα̃ς χρυσοχόος ἀπὸ τω̃ν γλυπτω̃ν αὐτου̃ ὅτι ψευδη̃ ἐχώνευσαν οὐκ ἔστιν πνευ̃μα ἐν αὐτοι̃ς

¹⁸μάταιά ἐστιν ἔργα μεμωκημένα ἐν καιρω̨̃ ἐπισκέψεως αὐτω̃ν ἀπολου̃νται

¹⁹οὐ τοιαύτη μερὶς τω̨̃ Ιακωβ ὅτι ὁ πλάσας τὰ πάντα αὐτός ἐστιν κληρονομία αὐτου̃ κύριος ὄνομα αὐτω̨̃

²⁰διασκορπίζεις σύ μοι σκεύη πολέμου καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ἔθνη καὶ ἐξαρω̃ ἐκ σου̃ βασιλει̃ς

²¹καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ἵππον καὶ ἀναβάτην αὐτου̃ καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ἅρματα καὶ ἀναβάτας αὐτω̃ν

²²καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ἄνδρα καὶ γυναι̃κα

²³καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ποιμένα καὶ τὸ ποίμνιον αὐτου̃ καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ γεωργὸν καὶ τὸ γεώργιον αὐτου̃ καὶ διασκορπιω̃ ἐν σοὶ ἡγεμόνας καὶ στρατηγούς σου

²⁴καὶ ἀνταποδώσω τη̨̃ Βαβυλω̃νι καὶ πα̃σι τοι̃ς κατοικου̃σι Χαλδαίοις πάσας τὰς κακίας αὐτω̃ν ἃς ἐποίησαν ἐπὶ Σιων κατ' ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν λέγει κύριος

²⁵ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σέ τὸ ὄρος τὸ διεφθαρμένον τὸ διαφθει̃ρον πα̃σαν τὴν γη̃ν καὶ ἐκτενω̃ τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ σὲ καὶ κατακυλιω̃ σε ἀπὸ τω̃ν πετρω̃ν καὶ δώσω σε ὡς ὄρος ἐμπεπυρισμένον

²⁶καὶ οὐ μὴ λάβωσιν ἀπὸ σου̃ λίθον εἰς γωνίαν καὶ λίθον εἰς θεμέλιον ὅτι εἰς ἀφανισμὸν εἰς τὸν αἰω̃να ἔση̨ λέγει κύριος

²⁷ἄρατε σημει̃ον ἐπὶ τη̃ς γη̃ς σαλπίσατε ἐν ἔθνεσιν σάλπιγγι ἁγιάσατε ἐπ' αὐτὴν ἔθνη παραγγείλατε ἐπ' αὐτὴν βασιλείαις Αραρατ παρ' ἐμου̃ καὶ τοι̃ς Ασχαναζαίοις ἐπιστήσατε ἐπ' αὐτὴν βελοστάσεις ἀναβιβάσατε ἐπ' αὐτὴν ἵππον ὡς ἀκρίδων πλη̃θος

²⁸ἁγιάσατε ἐπ' αὐτὴν ἔθνη τὸν βασιλέα τω̃ν Μήδων καὶ πάσης τη̃ς γη̃ς τοὺς ἡγουμένους αὐτου̃ καὶ πάντας τοὺς στρατηγοὺς αὐτου̃

²⁹ἐσείσθη ἡ γη̃ καὶ ἐπόνεσεν διότι ἐξανέστη ἐπὶ Βαβυλω̃να λογισμὸς κυρίου του̃ θει̃ναι τὴν γη̃ν Βαβυλω̃νος εἰς ἀφανισμὸν καὶ μὴ κατοικει̃σθαι αὐτήν

³⁰ἐξέλιπεν μαχητὴς Βαβυλω̃νος του̃ πολεμει̃ν καθήσονται ἐκει̃ ἐν περιοχη̨̃ ἐθραύσθη ἡ δυναστεία αὐτω̃ν ἐγενήθησαν ὡσεὶ γυναι̃κες ἐνεπυρίσθη τὰ σκηνώματα αὐτη̃ς συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ αὐτη̃ς

³¹διώκων εἰς ἀπάντησιν διώκοντος διώξεται καὶ ἀναγγέλλων εἰς ἀπάντησιν ἀναγγέλλοντος του̃ ἀναγγει̃λαι τω̨̃ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος ὅτι ἑάλωκεν ἡ πόλις αὐτου̃

³²ἀπ' ἐσχάτου τω̃ν διαβάσεων αὐτου̃ ἐλήμφθησαν καὶ τὰ συστέματα αὐτω̃ν ἐνέπρησαν ἐν πυρί καὶ ἄνδρες αὐτου̃ οἱ πολεμισταὶ ἐξέρχονται

³³διότι τάδε λέγει κύριος οἰ̃κοι βασιλέως Βαβυλω̃νος ὡς ἅλων ὥριμος ἀλοηθήσονται ἔτι μικρὸν καὶ ἥξει ὁ ἄμητος αὐτη̃ς

³⁴κατέφαγέν με ἐμερίσατό με κατέλαβέν με σκευ̃ος λεπτὸν Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος κατέπιέν με ὡς δράκων ἔπλησεν τὴν κοιλίαν αὐτου̃ ἀπὸ τη̃ς τρυφη̃ς μου ἐξω̃σέν με

³⁵οἱ μόχθοι μου καὶ αἱ ταλαιπωρίαι μου εἰς Βαβυλω̃να ἐρει̃ κατοικου̃σα Σιων καὶ τὸ αἱ̃μά μου ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Χαλδαίους ἐρει̃ Ιερουσαλημ

³⁶διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ κρινω̃ τὴν ἀντίδικόν σου καὶ ἐκδικήσω τὴν ἐκδίκησίν σου καὶ ἐρημώσω τὴν θάλασσαν αὐτη̃ς καὶ ξηρανω̃ τὴν πηγὴν αὐτη̃ς

³⁷καὶ ἔσται Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐ κατοικηθήσεται

³⁸ἅμα ὡς λέοντες ἐξηγέρθησαν καὶ ὡς σκύμνοι λεόντων

³⁹ἐν τη̨̃ θερμασία̨ αὐτω̃ν δώσω πότημα αὐτοι̃ς καὶ μεθύσω αὐτούς ὅπως καρωθω̃σιν καὶ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ οὐ μὴ ἐγερθω̃σι λέγει κύριος

⁴⁰καταβιβάσω αὐτοὺς ὡς ἄρνας εἰς σφαγὴν καὶ ὡς κριοὺς μετ' ἐρίφων

⁴¹πω̃ς ἑάλω καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τη̃ς γη̃ς πω̃ς ἐγένετο Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν

⁴²ἀνέβη ἐπὶ Βαβυλω̃να ἡ θάλασσα ἐν ἤχω̨ κυμάτων αὐτη̃ς καὶ κατεκαλύφθη

⁴³ἐγενήθησαν αἱ πόλεις αὐτη̃ς γη̃ ἄνυδρος καὶ ἄβατος οὐ κατοικήσει ἐν αὐτη̨̃ οὐδὲ εἱ̃ς οὐδὲ μὴ καταλύση̨ ἐν αὐτη̨̃ υἱὸς ἀνθρώπου

⁴⁴καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ Βαβυλω̃να καὶ ἐξοίσω ἃ κατέπιεν ἐκ του̃ στόματος αὐτη̃ς καὶ οὐ μὴ συναχθω̃σιν πρὸς αὐτὴν ἔτι τὰ ἔθνη

⁴⁵...

⁴⁶...

⁴⁷...

⁴⁸...

⁴⁹καὶ ἐν Βαβυλω̃νι πεσου̃νται τραυματίαι πάσης τη̃ς γη̃ς

⁵⁰ἀνασω̨ζόμενοι ἐκ γη̃ς πορεύεσθε καὶ μὴ ἵστασθε οἱ μακρόθεν μνήσθητε του̃ κυρίου καὶ Ιερουσαλημ ἀναβήτω ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑμω̃ν

⁵¹ἠ̨σχύνθημεν ὅτι ἠκούσαμεν ὀνειδισμὸν ἡμω̃ν κατεκάλυψεν ἀτιμία τὸ πρόσωπον ἡμω̃ν εἰση̃λθον ἀλλογενει̃ς εἰς τὰ ἅγια ἡμω̃ν εἰς οἰ̃κον κυρίου

⁵²διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται λέγει κύριος καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτη̃ς καὶ ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ αὐτη̃ς πεσου̃νται τραυματίαι

⁵³ὅτι ἐὰν ἀναβη̨̃ Βαβυλὼν ὡς ὁ οὐρανὸς καὶ ὅτι ἐὰν ὀχυρώση̨ ὕψος ἰσχύος αὐτη̃ς παρ' ἐμου̃ ἥξουσιν ἐξολεθρεύοντες αὐτήν λέγει κύριος

⁵⁴φωνὴ κραυγη̃ς ἐν Βαβυλω̃νι καὶ συντριβὴ μεγάλη ἐν γη̨̃ Χαλδαίων

⁵⁵ὅτι ἐξωλέθρευσεν κύριος τὴν Βαβυλω̃να καὶ ἀπώλεσεν ἀπ' αὐτη̃ς φωνὴν μεγάλην ἠχου̃σαν ὡς ὕδατα πολλά ἔδωκεν εἰς ὄλεθρον φωνὴν αὐτη̃ς

⁵⁶ὅτι ἠ̃λθεν ἐπὶ Βαβυλω̃να ταλαιπωρία ἑάλωσαν οἱ μαχηταὶ αὐτη̃ς ἐπτόηται τὸ τόξον αὐτω̃ν ὅτι θεὸς ἀνταποδίδωσιν αὐτοι̃ς κύριος ἀνταποδίδωσιν αὐτη̨̃ τὴν ἀνταπόδοσιν

⁵⁷καὶ μεθύσει μέθη̨ τοὺς ἡγεμόνας αὐτη̃ς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτη̃ς καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτη̃ς λέγει ὁ βασιλεύς κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτω̨̃

⁵⁸τάδε λέγει κύριος τει̃χος Βαβυλω̃νος ἐπλατύνθη κατασκαπτόμενον κατασκαφήσεται καὶ αἱ πύλαι αὐτη̃ς αἱ ὑψηλαὶ ἐμπυρισθήσονται καὶ οὐ κοπιάσουσιν λαοὶ εἰς κενόν καὶ ἔθνη ἐν ἀρχη̨̃ ἐκλείψουσιν

⁵⁹ὁ λόγος ὃν ἐνετείλατο κύριος Ιερεμια τω̨̃ προφήτη̨ εἰπει̃ν τω̨̃ Σαραια υἱω̨̃ Νηριου υἱου̃ Μαασαιου ὅτε ἐπορεύετο παρὰ Σεδεκιου βασιλέως Ιουδα εἰς Βαβυλω̃να ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τετάρτω̨ τη̃ς βασιλείας αὐτου̃ καὶ Σαραιας ἄρχων δώρων

⁶⁰καὶ ἔγραψεν Ιερεμιας πάντα τὰ κακά ἃ ἥξει ἐπὶ Βαβυλω̃να ἐν βιβλίω̨ ἑνί πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ Βαβυλω̃να

⁶¹καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας πρὸς Σαραιαν ὅταν ἔλθη̨ς εἰς Βαβυλω̃να καὶ ὄψη̨ καὶ ἀναγνώση̨ πάντας τοὺς λόγους τούτους

⁶²καὶ ἐρει̃ς κύριε κύριε σὺ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν τόπον του̃τον του̃ ἐξολεθρευ̃σαι αὐτὸν καὶ του̃ μὴ εἰ̃ναι ἐν αὐτω̨̃ κατοικου̃ντας ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους ὅτι ἀφανισμὸς εἰς τὸν αἰω̃να ἔσται

⁶³καὶ ἔσται ὅταν παύση̨ του̃ ἀναγινώσκειν τὸ βιβλίον του̃το καὶ ἐπιδήσεις ἐπ' αὐτὸ λίθον καὶ ῥίψεις αὐτὸ εἰς μέσον του̃ Εὐφράτου

⁶⁴καὶ ἐρει̃ς οὕτως καταδύσεται Βαβυλὼν καὶ οὐ μὴ ἀναστη̨̃ ἀπὸ προσώπου τω̃ν κακω̃ν ὡ̃ν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ' αὐτήν

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 29

¹ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους

²τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ὕδατα ἀναβαίνει ἀπὸ βορρα̃ καὶ ἔσται εἰς χειμάρρουν κατακλύζοντα καὶ κατακλύσει γη̃ν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς πόλιν καὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃ καὶ κεκράξονται οἱ ἄνθρωποι καὶ ἀλαλάξουσιν ἅπαντες οἱ κατοικου̃ντες τὴν γη̃ν

³ἀπὸ φωνη̃ς ὁρμη̃ς αὐτου̃ ἀπὸ τω̃ν ὁπλω̃ν τω̃ν ποδω̃ν αὐτου̃ καὶ ἀπὸ σεισμου̃ τω̃ν ἁρμάτων αὐτου̃ ἤχου τροχω̃ν αὐτου̃ οὐκ ἐπέστρεψαν πατέρες ἐφ' υἱοὺς αὐτω̃ν ἀπὸ ἐκλύσεως χειρω̃ν αὐτω̃ν

⁴ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ ἐρχομένη̨ του̃ ἀπολέσαι πάντας τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἀφανιω̃ τὴν Τύρον καὶ τὴν Σιδω̃να καὶ πάντας τοὺς καταλοίπους τη̃ς βοηθείας αὐτω̃ν ὅτι ἐξολεθρεύσει κύριος τοὺς καταλοίπους τω̃ν νήσων

⁵ἥκει φαλάκρωμα ἐπὶ Γάζαν ἀπερρίφη 'Ασκαλὼν καὶ οἱ κατάλοιποι Ενακιμ ἕως τίνος κόψεις

⁶ἡ μάχαιρα του̃ κυρίου ἕως τίνος οὐχ ἡσυχάσεις ἀποκατάστηθι εἰς τὸν κολεόν σου ἀνάπαυσαι καὶ ἐπάρθητι

⁷πω̃ς ἡσυχάσει καὶ κύριος ἐνετείλατο αὐτη̨̃ ἐπὶ τὴν 'Ασκαλω̃να καὶ ἐπὶ τὰς παραθαλασσίους ἐπὶ τὰς καταλοίπους ἐπεγερθη̃ναι

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 30

¹τη̨̃ Ιδουμαία̨ τάδε λέγει κύριος οὐκ ἔστιν ἔτι σοφία ἐν Θαιμαν ἀπώλετο βουλὴ ἐκ συνετω̃ν ὤχετο σοφία αὐτω̃ν

²ἠπατήθη ὁ τόπος αὐτω̃ν βαθύνατε εἰς κάθισιν οἱ κατοικου̃ντες ἐν Δαιδαν ὅτι δύσκολα ἐποίησεν ἤγαγον ἐπ' αὐτὸν ἐν χρόνω̨ ὡ̨̃ ἐπεσκεψάμην ἐπ' αὐτόν

³ὅτι τρυγηταὶ ἠ̃λθόν σοι οὐ καταλείψουσίν σοι καταλείμματα ὡς κλέπται ἐν νυκτὶ ἐπιθήσουσιν χει̃ρα αὐτω̃ν

⁴ὅτι ἐγὼ κατέσυρα τὸν Ησαυ ἀνεκάλυψα τὰ κρυπτὰ αὐτω̃ν κρυβη̃ναι οὐ μὴ δύνωνται ὤλοντο διὰ χει̃ρα ἀδελφου̃ αὐτου̃ καὶ γείτονος αὐτου̃ καὶ οὐκ ἔστιν

⁵ὑπολείπεσθαι ὀρφανόν σου ἵνα ζήσηται καὶ ἐγὼ ζήσομαι καὶ χη̃ραι ἐπ' ἐμὲ πεποίθασιν

⁶ὅτι τάδε εἰ̃πεν κύριος οἱ̃ς οὐκ ἠ̃ν νόμος πιει̃ν τὸ ποτήριον ἔπιον καὶ σὺ ἀθω̨ωμένη οὐ μὴ ἀθω̨ωθη̨̃ς ὅτι πίνων πίεσαι

⁷ὅτι κατ' ἐμαυτου̃ ὤμοσα λέγει κύριος ὅτι εἰς ἄβατον καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς κατάρασιν ἔση̨ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ πα̃σαι αἱ πόλεις αὐτη̃ς ἔσονται ἔρημοι εἰς αἰω̃να

⁸ἀκοὴν ἤκουσα παρὰ κυρίου καὶ ἀγγέλους εἰς ἔθνη ἀπέστειλεν συνάχθητε καὶ παραγένεσθε εἰς αὐτήν ἀνάστητε εἰς πόλεμον

⁹μικρὸν ἔδωκά σε ἐν ἔθνεσιν εὐκαταφρόνητον ἐν ἀνθρώποις

¹⁰ἡ παιγνία σου ἐνεχείρησέν σοι ἰταμία καρδίας σου κατέλυσεν τρυμαλιὰς πετρω̃ν συνέλαβεν ἰσχὺν βουνου̃ ὑψηλου̃ ὅτι ὕψωσεν ὥσπερ ἀετὸς νοσσιὰν αὐτου̃ ἐκει̃θεν καθελω̃ σε

¹¹καὶ ἔσται ἡ Ιδουμαία εἰς ἄβατον πα̃ς ὁ παραπορευόμενος ἐπ' αὐτὴν συριει̃

¹²ὥσπερ κατεστράφη Σοδομα καὶ Γομορρα καὶ αἱ πάροικοι αὐτη̃ς εἰ̃πεν κύριος παντοκράτωρ οὐ μὴ καθίση̨ ἐκει̃ ἄνθρωπος καὶ οὐ μὴ ἐνοικήση̨ ἐκει̃ υἱὸς ἀνθρώπου

¹³ἰδοὺ ὥσπερ λέων ἀναβήσεται ἐκ μέσου του̃ Ιορδάνου εἰς τόπον Αιθαμ ὅτι ταχὺ ἐκδιώξω αὐτοὺς ἀπ' αὐτη̃ς καὶ τοὺς νεανίσκους ἐπ' αὐτὴν ἐπιστήσατε ὅτι τίς ὥσπερ ἐγώ καὶ τίς ἀντιστήσεταί μοι καὶ τίς οὑ̃τος ποιμήν ὃς στήσεται κατὰ πρόσωπόν μου

¹⁴διὰ του̃το ἀκούσατε βουλὴν κυρίου ἣν ἐβουλεύσατο ἐπὶ τὴν Ιδουμαίαν καὶ λογισμὸν αὐτου̃ ὃν ἐλογίσατο ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Θαιμαν ἐὰν μὴ συμψησθω̃σιν τὰ ἐλάχιστα τω̃ν προβάτων ἐὰν μὴ ἀβατωθη̨̃ ἐπ' αὐτὴν κατάλυσις αὐτω̃ν

¹⁵ὅτι ἀπὸ φωνη̃ς πτώσεως αὐτω̃ν ἐσείσθη ἡ γη̃ καὶ κραυγή σου ἐν θαλάσση̨ ἠκούσθη

¹⁶ἰδοὺ ὥσπερ ἀετὸς ὄψεται καὶ ἐκτενει̃ τὰς πτέρυγας ἐπ' ὀχυρώματα αὐτη̃ς καὶ ἔσται ἡ καρδία τω̃ν ἰσχυρω̃ν τη̃ς Ιδουμαίας ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ ὡς καρδία γυναικὸς ὠδινούσης

¹⁷τοι̃ς υἱοι̃ς Αμμων οὕτως εἰ̃πεν κύριος μὴ υἱοὶ οὔκ εἰσιν ἐν Ισραηλ ἢ παραλημψόμενος οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς διὰ τί παρέλαβεν Μελχομ τὸν Γαδ καὶ ὁ λαὸς αὐτω̃ν ἐν πόλεσιν αὐτω̃ν ἐνοικήσει

¹⁸διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ ἀκουτιω̃ ἐπὶ Ραββαθ θόρυβον πολέμων καὶ ἔσονται εἰς ἄβατον καὶ εἰς ἀπώλειαν καὶ βωμοὶ αὐτη̃ς ἐν πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ παραλήμψεται Ισραηλ τὴν ἀρχὴν αὐτου̃

¹⁹ἀλάλαξον Εσεβων ὅτι ὤλετο Γαι κεκράξατε θυγατέρες Ραββαθ περιζώσασθε σάκκους καὶ ἐπιλημπτεύσασθε καὶ κόψασθε ἐπὶ Μελχομ ὅτι ἐν ἀποικία̨ βαδιει̃ται οἱ ἱερει̃ς αὐτου̃ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτου̃ ἅμα

²⁰τί ἀγαλλιάση̨ ἐν τοι̃ς πεδίοις Ενακιμ θύγατερ ἰταμίας ἡ πεποιθυι̃α ἐπὶ θησαυροι̃ς αὐτη̃ς ἡ λέγουσα τίς εἰσελεύσεται ἐπ' ἐμέ

²¹ἰδοὺ ἐγὼ φέρω φόβον ἐπὶ σέ εἰ̃πεν κύριος ἀπὸ πάσης τη̃ς περιοίκου σου καὶ διασπαρήσεσθε ἕκαστος εἰς πρόσωπον αὐτου̃ καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων

²²...

²³τη̨̃ Κηδαρ βασιλίσση̨ τη̃ς αὐλη̃ς ἣν ἐπάταξεν Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε ἐπὶ Κηδαρ καὶ πλήσατε τοὺς υἱοὺς Κεδεμ

²⁴σκηνὰς αὐτω̃ν καὶ πρόβατα αὐτω̃ν λήμψονται ἱμάτια αὐτω̃ν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτω̃ν καὶ καμήλους αὐτω̃ν λήμψονται ἑαυτοι̃ς καὶ καλέσατε ἐπ' αὐτοὺς ἀπώλειαν κυκλόθεν

²⁵φεύγετε λίαν βαθύνατε εἰς κάθισιν καθήμενοι ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ ὅτι ἐβουλεύσατο ἐφ' ὑμα̃ς βασιλεὺς Βαβυλω̃νος βουλὴν καὶ ἐλογίσατο ἐφ' ὑμα̃ς λογισμόν

²⁶ἀνάστηθι καὶ ἀνάβηθι ἐπ' ἔθνος εὐσταθου̃ν καθήμενον εἰς ἀναψυχήν οἱ̃ς οὔκ εἰσιν θύραι οὐ βάλανοι οὐ μοχλοί μόνοι καταλύουσιν

²⁷καὶ ἔσονται κάμηλοι αὐτω̃ν εἰς προνομὴν καὶ πλη̃θος κτηνω̃ν αὐτω̃ν εἰς ἀπώλειαν καὶ λικμήσω αὐτοὺς παντὶ πνεύματι κεκαρμένους πρὸ προσώπου αὐτω̃ν ἐκ παντὸς πέραν αὐτω̃ν οἴσω τὴν τροπὴν αὐτω̃ν εἰ̃πεν κύριος

²⁸καὶ ἔσται ἡ αὐλὴ διατριβὴ στρουθω̃ν καὶ ἄβατος ἕως αἰω̃νος οὐ μὴ καθίση̨ ἐκει̃ ἄνθρωπος καὶ οὐ μὴ κατοικήση̨ ἐκει̃ υἱὸς ἀνθρώπου

²⁹τη̨̃ Δαμασκω̨̃ κατη̨σχύνθη Ημαθ καὶ Αρφαδ ὅτι ἤκουσαν ἀκοὴν πονηράν ἐξέστησαν ἐθυμώθησαν ἀναπαύσασθαι οὐ μὴ δύνωνται

³⁰ἐξελύθη Δαμασκός ἀπεστράφη εἰς φυγήν τρόμος ἐπελάβετο αὐτη̃ς

³¹πω̃ς οὐχὶ ἐγκατέλιπεν πόλιν ἐμήν κώμην ἠγάπησαν

³²διὰ του̃το πεσου̃νται νεανίσκοι ἐν πλατείαις σου καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου πεσου̃νται φησὶν κύριος

³³καὶ καύσω πυ̃ρ ἐν τείχει Δαμασκου̃ καὶ καταφάγεται ἄμφοδα υἱου̃ Αδερ

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 31

¹τη̨̃ Μωαβ οὕτως εἰ̃πεν κύριος οὐαὶ ἐπὶ Ναβαυ ὅτι ὤλετο ἐλήμφθη Καριαθαιμ ἠ̨σχύνθη Αμαθ καὶ ἡττήθη

²οὐκ ἔστιν ἔτι ἰατρεία Μωαβ ἀγαυρίαμα ἐν Εσεβων ἐλογίσαντο ἐπ' αὐτὴν κακά ἐκόψαμεν αὐτὴν ἀπὸ ἔθνους καὶ παυ̃σιν παύσεται ὄπισθέν σου βαδιει̃ται μάχαιρα

³ὅτι φωνὴ κεκραγότων ἐξ Ωρωναιμ ὄλεθρος καὶ σύντριμμα μέγα

⁴συνετρίβη Μωαβ ἀναγγείλατε εἰς Ζογορα

⁵ὅτι ἐπλήσθη Αλαωθ ἐν κλαυθμω̨̃ ἀναβήσεται κλαίων ἐν ὁδω̨̃ Ωρωναιμ κραυγὴν συντρίμματος ἠκούσατε

⁶φεύγετε καὶ σώσατε τὰς ψυχὰς ὑμω̃ν καὶ ἔσεσθε ὥσπερ ὄνος ἄγριος ἐν ἐρήμω̨

⁷ἐπειδὴ ἐπεποίθεις ἐν ὀχυρώμασίν σου καὶ σὺ συλλημφθήση̨ καὶ ἐξελεύσεται Χαμως ἐν ἀποικία̨ οἱ ἱερει̃ς αὐτου̃ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτου̃ ἅμα

⁸καὶ ἥξει ὄλεθρος ἐπὶ πα̃σαν πόλιν καὶ πόλις οὐ μὴ σωθη̨̃ καὶ ἀπολει̃ται ὁ αὐλών καὶ ἐξολεθρευθήσεται ἡ πεδινή καθὼς εἰ̃πεν κύριος

⁹δότε σημει̃α τη̨̃ Μωαβ ὅτι ἁφη̨̃ ἀναφθήσεται καὶ πα̃σαι αἱ πόλεις αὐτη̃ς εἰς ἄβατον ἔσονται πόθεν ἔνοικος αὐτη̨̃

¹⁰ἐπικατάρατος ὁ ποιω̃ν τὰ ἔργα κυρίου ἀμελω̃ς ἐξαίρων μάχαιραν αὐτου̃ ἀφ' αἵματος

¹¹ἀνεπαύσατο Μωαβ ἐκ παιδαρίου καὶ πεποιθὼς ἠ̃ν ἐπὶ τη̨̃ δόξη̨ αὐτου̃ οὐκ ἐνέχεεν ἐξ ἀγγείου εἰς ἀγγει̃ον καὶ εἰς ἀποικισμὸν οὐκ ὤ̨χετο διὰ του̃το ἔστη γευ̃μα αὐτου̃ ἐν αὐτω̨̃ καὶ ὀσμὴ αὐτου̃ οὐκ ἐξέλιπεν

¹²διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ ἀποστελω̃ αὐτω̨̃ κλίνοντας καὶ κλινου̃σιν αὐτὸν καὶ τὰ σκεύη αὐτου̃ λεπτυνου̃σιν καὶ τὰ κέρατα αὐτου̃ συγκόψουσιν

¹³καὶ καταισχυνθήσεται Μωαβ ἀπὸ Χαμως ὥσπερ κατη̨σχύνθη οἰ̃κος Ισραηλ ἀπὸ Βαιθηλ ἐλπίδος αὐτω̃ν πεποιθότες ἐπ' αὐτοι̃ς

¹⁴πω̃ς ἐρει̃τε ἰσχυροί ἐσμεν καὶ ἄνθρωπος ἰσχύων εἰς τὰ πολεμικά

¹⁵ὤλετο Μωαβ πόλις αὐτου̃ καὶ ἐκλεκτοὶ νεανίσκοι αὐτου̃ κατέβησαν εἰς σφαγήν

¹⁶ἐγγὺς ἡμέρα Μωαβ ἐλθει̃ν καὶ πονηρία αὐτου̃ ταχει̃α σφόδρα

¹⁷κινήσατε αὐτω̨̃ πάντες κυκλόθεν αὐτου̃ πάντες εἰδότες ὄνομα αὐτου̃ εἴπατε πω̃ς συνετρίβη βακτηρία εὐκλεής ῥάβδος μεγαλώματος

¹⁸κατάβηθι ἀπὸ δόξης καὶ κάθισον ἐν ὑγρασία̨ καθημένη Δαιβων ἐκτρίβητε ὅτι ὤλετο Μωαβ ἀνέβη εἰς σὲ λυμαινόμενος ὀχύρωμά σου

¹⁹ἐφ' ὁδου̃ στη̃θι καὶ ἔπιδε καθημένη ἐν Αροηρ καὶ ἐρώτησον φεύγοντα καὶ σω̨ζόμενον καὶ εἰπόν τί ἐγένετο

²⁰κατη̨σχύνθη Μωαβ ὅτι συνετρίβη ὀλόλυξον καὶ κέκραξον ἀνάγγειλον ἐν Αρνων ὅτι ὤλετο Μωαβ

²¹καὶ κρίσις ἔρχεται εἰς γη̃ν του̃ Μισωρ ἐπὶ Χαιλων καὶ ἐπὶ Ιασσα καὶ ἐπὶ Μωφαθ

²²καὶ ἐπὶ Δαιβων καὶ ἐπὶ Ναβαυ καὶ ἐπ' οἰ̃κον Δεβλαθαιμ

²³καὶ ἐπὶ Καριαθαιμ καὶ ἐπ' οἰ̃κον Γαμωλ καὶ ἐπ' οἰ̃κον Μαων

²⁴καὶ ἐπὶ Καριωθ καὶ ἐπὶ Βοσορ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Μωαβ τὰς πόρρω καὶ τὰς ἐγγύς

²⁵κατεάχθη κέρας Μωαβ καὶ τὸ ἐπίχειρον αὐτου̃ συνετρίβη

²⁶μεθύσατε αὐτόν ὅτι ἐπὶ κύριον ἐμεγαλύνθη καὶ ἐπικρούσει Μωαβ ἐν χειρὶ αὐτου̃ καὶ ἔσται εἰς γέλωτα καὶ αὐτός

²⁷καὶ εἰ μὴ εἰς γελοιασμὸν ἠ̃ν σοι Ισραηλ εἰ ἐν κλοπαι̃ς σου εὑρέθη ὅτι ἐπολέμεις αὐτόν

²⁸κατέλιπον τὰς πόλεις καὶ ὤ̨κησαν ἐν πέτραις οἱ κατοικου̃ντες Μωαβ ἐγενήθησαν ὡς περιστεραὶ νοσσεύουσαι ἐν πέτραις στόματι βοθύνου

²⁹ἤκουσα ὕβριν Μωαβ ὕβρισεν λίαν ὕβριν αὐτου̃ καὶ ὑπερηφανίαν αὐτου̃ καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτου̃

³⁰ἐγὼ δὲ ἔγνων ἔργα αὐτου̃ οὐχὶ τὸ ἱκανὸν αὐτου̃ οὐχ οὕτως ἐποίησεν

³¹διὰ του̃το ἐπὶ Μωαβ ὀλολύζετε πάντοθεν βοήσατε ἐπ' ἄνδρας Κιραδας αὐχμου̃

³²ὡς κλαυθμὸν Ιαζηρ ἀποκλαύσομαί σοι ἄμπελος Σεβημα κλήματά σου διη̃λθεν θάλασσαν Ιαζηρ ἥψαντο ἐπὶ ὀπώραν σου ἐπὶ τρυγηται̃ς σου ὄλεθρος ἐπέπεσεν

³³συνεψήσθη χαρμοσύνη καὶ εὐφροσύνη ἐκ τη̃ς Μωαβίτιδος καὶ οἰ̃νος ἠ̃ν ἐπὶ ληνοι̃ς σου πρωὶ οὐκ ἐπάτησαν οὐδὲ δείλης οὐκ ἐποίησαν αιδαδ

³⁴ἀπὸ κραυγη̃ς Εσεβων ἕως Ελεαλη αἱ πόλεις αὐτω̃ν ἔδωκαν φωνὴν αὐτω̃ν ἀπὸ Ζογορ ἕως Ωρωναιμ καὶ Αγλαθ-σαλισια ὅτι καὶ τὸ ὕδωρ Νεβριμ εἰς κατάκαυμα ἔσται

³⁵καὶ ἀπολω̃ τὸν Μωαβ φησὶν κύριος ἀναβαίνοντα ἐπὶ βωμὸν καὶ θυμιω̃ντα θεοι̃ς αὐτου̃

³⁶διὰ του̃το καρδία μου Μωαβ ὥσπερ αὐλοὶ βομβήσουσιν καρδία μου ἐπ' ἀνθρώπους Κιραδας ὥσπερ αὐλὸς βομβήσει διὰ του̃το ἃ περιεποιήσατο ἀπώλετο ἀπὸ ἀνθρώπου

³⁷πα̃σαν κεφαλὴν ἐν παντὶ τόπω̨ ξυρήσονται καὶ πα̃ς πώγων ξυρηθήσεται καὶ πα̃σαι χει̃ρες κόψονται καὶ ἐπὶ πάσης ὀσφύος σάκκος

³⁸καὶ ἐπὶ πάντων τω̃ν δωμάτων Μωαβ καὶ ἐπὶ πλατείαις αὐτη̃ς ὅτι συνέτριψα τὸν Μωαβ φησὶν κύριος ὡς ἀγγει̃ον οὑ̃ οὐκ ἔστιν χρεία αὐτου̃

³⁹πω̃ς κατήλλαξεν πω̃ς ἔστρεψεν νω̃τον Μωαβ ἠ̨σχύνθη καὶ ἐγένετο Μωαβ εἰς γέλωτα καὶ ἐγκότημα πα̃σιν τοι̃ς κύκλω̨ αὐτη̃ς

⁴⁰ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος

⁴¹ἐλήμφθη Ακκαριωθ καὶ τὰ ὀχυρώματα συνελήμφθη

⁴²καὶ ἀπολει̃ται Μωαβ ἀπὸ ὄχλου ὅτι ἐπὶ τὸν κύριον ἐμεγαλύνθη

⁴³παγὶς καὶ φόβος καὶ βόθυνος ἐπὶ σοί καθήμενος Μωαβ

⁴⁴ὁ φεύγων ἀπὸ προσώπου του̃ φόβου ἐμπεσει̃ται εἰς τὸν βόθυνον καὶ ὁ ἀναβαίνων ἐκ του̃ βοθύνου συλλημφθήσεται ἐν τη̨̃ παγίδι ὅτι ἐπάξω ταυ̃τα ἐπὶ Μωαβ ἐν ἐνιαυτω̨̃ ἐπισκέψεως αὐτη̃ς

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 32

¹...

²...

³...

⁴...

⁵...

⁶...

⁷...

⁸...

⁹...

¹⁰...

¹¹...

¹²...

¹³ὅσα ἐπροφήτευσεν Ιερεμιας ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη

¹⁴...

¹⁵οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ λαβὲ τὸ ποτήριον του̃ οἴνου του̃ ἀκράτου τούτου ἐκ χειρός μου καὶ ποτιει̃ς πάντα τὰ ἔθνη πρὸς ἃ ἐγὼ ἀποστέλλω σε πρὸς αὐτούς

¹⁶καὶ πίονται καὶ ἐξεμου̃νται καὶ μανήσονται ἀπὸ προσώπου τη̃ς μαχαίρας ἡ̃ς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον αὐτω̃ν

¹⁷καὶ ἔλαβον τὸ ποτήριον ἐκ χειρὸς κυρίου καὶ ἐπότισα τὰ ἔθνη πρὸς ἃ ἀπέστειλέν με κύριος ἐπ' αὐτά

¹⁸τὴν Ιερουσαλημ καὶ τὰς πόλεις Ιουδα καὶ βασιλει̃ς Ιουδα καὶ ἄρχοντας αὐτου̃ του̃ θει̃ναι αὐτὰς εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς ἄβατον καὶ εἰς συριγμὸν

¹⁹καὶ τὸν Φαραω βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τοὺς παι̃δας αὐτου̃ καὶ τοὺς μεγιστα̃νας αὐτου̃ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτου̃

²⁰καὶ πάντας τοὺς συμμίκτους αὐτου̃ καὶ πάντας τοὺς βασιλει̃ς ἀλλοφύλων τὴν 'Ασκαλω̃να καὶ τὴν Γάζαν καὶ τὴν Ακκαρων καὶ τὸ ἐπίλοιπον 'Αζώτου

²¹καὶ τὴν Ιδουμαίαν καὶ τὴν Μωαβι̃τιν καὶ τοὺς υἱοὺς Αμμων

²²καὶ πάντας βασιλει̃ς Τύρου καὶ βασιλει̃ς Σιδω̃νος καὶ βασιλει̃ς τοὺς ἐν τω̨̃ πέραν τη̃ς θαλάσσης

²³καὶ τὴν Δαιδαν καὶ τὴν Θαιμαν καὶ τὴν Ρως καὶ πα̃ν περικεκαρμένον κατὰ πρόσωπον αὐτου̃

²⁴καὶ πάντας τοὺς συμμίκτους τοὺς καταλύοντας ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨

²⁵καὶ πάντας βασιλει̃ς Αιλαμ καὶ πάντας βασιλει̃ς Περσω̃ν

²⁶καὶ πάντας βασιλει̃ς ἀπὸ ἀπηλιώτου τοὺς πόρρω καὶ τοὺς ἐγγύς ἕκαστον πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ καὶ πάσας τὰς βασιλείας τὰς ἐπὶ προσώπου τη̃ς γη̃ς

²⁷καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς οὕτως εἰ̃πεν κύριος παντοκράτωρ πίετε καὶ μεθύσθητε καὶ ἐξεμέσατε καὶ πεσει̃σθε καὶ οὐ μὴ ἀναστη̃τε ἀπὸ προσώπου τη̃ς μαχαίρας ἡ̃ς ἐγὼ ἀποστέλλω ἀνὰ μέσον ὑμω̃ν

²⁸καὶ ἔσται ὅταν μὴ βούλωνται δέξασθαι τὸ ποτήριον ἐκ τη̃ς χειρός σου ὥστε πιει̃ν καὶ ἐρει̃ς οὕτως εἰ̃πεν κύριος πιόντες πίεσθε

²⁹ὅτι ἐν πόλει ἐν ἡ̨̃ ὠνομάσθη τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτήν ἐγὼ ἄρχομαι κακω̃σαι καὶ ὑμει̃ς καθάρσει οὐ μὴ καθαρισθη̃τε ὅτι μάχαιραν ἐγὼ καλω̃ ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐπὶ τη̃ς γη̃ς

³⁰καὶ σὺ προφητεύσεις ἐπ' αὐτοὺς τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐρει̃ς κύριος ἀφ' ὑψηλου̃ χρηματιει̃ ἀπὸ του̃ ἁγίου αὐτου̃ δώσει φωνὴν αὐτου̃ λόγον χρηματιει̃ ἐπὶ του̃ τόπου αὐτου̃ καὶ αιδαδ ὥσπερ τρυγω̃ντες ἀποκριθήσονται καὶ ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐπὶ τὴν γη̃ν

³¹ἥκει ὄλεθρος ἐπὶ μέρος τη̃ς γη̃ς ὅτι κρίσις τω̨̃ κυρίω̨ ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν κρίνεται αὐτὸς πρὸς πα̃σαν σάρκα οἱ δὲ ἀσεβει̃ς ἐδόθησαν εἰς μάχαιραν λέγει κύριος

³²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ κακὰ ἔρχεται ἀπὸ ἔθνους ἐπὶ ἔθνος καὶ λαι̃λαψ μεγάλη ἐκπορεύεται ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς

³³καὶ ἔσονται τραυματίαι ὑπὸ κυρίου ἐν ἡμέρα̨ κυρίου ἐκ μέρους τη̃ς γη̃ς καὶ ἕως εἰς μέρος τη̃ς γη̃ς οὐ μὴ κατορυγω̃σιν εἰς κόπρια ἐπὶ προσώπου τη̃ς γη̃ς ἔσονται

³⁴ἀλαλάξατε ποιμένες καὶ κεκράξατε καὶ κόπτεσθε οἱ κριοὶ τω̃ν προβάτων ὅτι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι ὑμω̃ν εἰς σφαγήν καὶ πεσει̃σθε ὥσπερ οἱ κριοὶ οἱ ἐκλεκτοί

³⁵καὶ ἀπολει̃ται φυγὴ ἀπὸ τω̃ν ποιμένων καὶ σωτηρία ἀπὸ τω̃ν κριω̃ν τω̃ν προβάτων

³⁶φωνὴ κραυγη̃ς τω̃ν ποιμένων καὶ ἀλαλαγμὸς τω̃ν προβάτων καὶ τω̃ν κριω̃ν ὅτι ὠλέθρευσεν κύριος τὰ βοσκήματα αὐτω̃ν

³⁷καὶ παύσεται τὰ κατάλοιπα τη̃ς εἰρήνης ἀπὸ προσώπου ὀργη̃ς θυμου̃ μου

³⁸ἐγκατέλιπεν ὥσπερ λέων κατάλυμα αὐτου̃ ὅτι ἐγενήθη ἡ γη̃ αὐτω̃ν εἰς ἄβατον ἀπὸ προσώπου τη̃ς μαχαίρας τη̃ς μεγάλης

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 33

¹ἐν ἀρχη̨̃ βασιλέως Ιωακιμ υἱου̃ Ιωσια ἐγενήθη ὁ λόγος οὑ̃τος παρὰ κυρίου

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος στη̃θι ἐν αὐλη̨̃ οἴκου κυρίου καὶ χρηματιει̃ς ἅπασι τοι̃ς Ιουδαίοις καὶ πα̃σι τοι̃ς ἐρχομένοις προσκυνει̃ν ἐν οἴκω̨ κυρίου ἅπαντας τοὺς λόγους οὓς συνέταξά σοι αὐτοι̃ς χρηματίσαι μὴ ἀφέλη̨ς ῥη̃μα

³ἴσως ἀκούσονται καὶ ἀποστραφήσονται ἕκαστος ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ παύσομαι ἀπὸ τω̃ν κακω̃ν ὡ̃ν ἐγὼ λογίζομαι του̃ ποιη̃σαι αὐτοι̃ς ἕνεκεν τω̃ν πονηρω̃ν ἐπιτηδευμάτων αὐτω̃ν

⁴καὶ ἐρει̃ς οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου του̃ πορεύεσθαι ἐν τοι̃ς νομίμοις μου οἱ̃ς ἔδωκα κατὰ πρόσωπον ὑμω̃ν

⁵εἰσακούειν τω̃ν λόγων τω̃ν παίδων μου τω̃ν προφητω̃ν οὓς ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμα̃ς ὄρθρου καὶ ἀπέστειλα καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ μου

⁶καὶ δώσω τὸν οἰ̃κον του̃τον ὥσπερ Σηλωμ καὶ τὴν πόλιν δώσω εἰς κατάραν πα̃σιν τοι̃ς ἔθνεσιν πάσης τη̃ς γη̃ς

⁷καὶ ἤκουσαν οἱ ἱερει̃ς καὶ οἱ ψευδοπροφη̃ται καὶ πα̃ς ὁ λαὸς του̃ Ιερεμιου λαλου̃ντος τοὺς λόγους τούτους ἐν οἴκω̨ κυρίου

⁸καὶ ἐγένετο Ιερεμιου παυσαμένου λαλου̃ντος πάντα ἃ συνέταξεν αὐτω̨̃ κύριος λαλη̃σαι παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ καὶ συνελάβοσαν αὐτὸν οἱ ἱερει̃ς καὶ οἱ ψευδοπροφη̃ται καὶ πα̃ς ὁ λαὸς λέγων θανάτω̨ ἀποθανη̨̃

⁹ὅτι ἐπροφήτευσας τω̨̃ ὀνόματι κυρίου λέγων ὥσπερ Σηλωμ ἔσται ὁ οἰ̃κος οὑ̃τος καὶ ἡ πόλις αὕτη ἐρημωθήσεται ἀπὸ κατοικούντων καὶ ἐξεκκλησιάσθη πα̃ς ὁ λαὸς ἐπὶ Ιερεμιαν ἐν οἴκω̨ κυρίου

¹⁰καὶ ἤκουσαν οἱ ἄρχοντες Ιουδα τὸν λόγον του̃τον καὶ ἀνέβησαν ἐξ οἴκου του̃ βασιλέως εἰς οἰ̃κον κυρίου καὶ ἐκάθισαν ἐν προθύροις πύλης κυρίου τη̃ς καινη̃ς

¹¹καὶ εἰ̃παν οἱ ἱερει̃ς καὶ οἱ ψευδοπροφη̃ται πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ κρίσις θανάτου τω̨̃ ἀνθρώπω̨ τούτω̨ ὅτι ἐπροφήτευσεν κατὰ τη̃ς πόλεως ταύτης καθὼς ἠκούσατε ἐν τοι̃ς ὠσὶν ὑμω̃ν

¹²καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ λέγων κύριος ἀπέστειλέν με προφητευ̃σαι ἐπὶ τὸν οἰ̃κον του̃τον καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην πάντας τοὺς λόγους τούτους οὓς ἠκούσατε

¹³καὶ νυ̃ν βελτίους ποιήσατε τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἔργα ὑμω̃ν καὶ ἀκούσατε τη̃ς φωνη̃ς κυρίου καὶ παύσεται κύριος ἀπὸ τω̃ν κακω̃ν ὡ̃ν ἐλάλησεν ἐφ' ὑμα̃ς

¹⁴καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐν χερσὶν ὑμω̃ν ποιήσατέ μοι ὡς συμφέρει καὶ ὡς βέλτιον ὑμι̃ν

¹⁵ἀλλ' ἢ γνόντες γνώσεσθε ὅτι εἰ ἀναιρει̃τέ με αἱ̃μα ἀθω̨̃ον δίδοτε ἐφ' ὑμα̃ς καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃ ὅτι ἐν ἀληθεία̨ ἀπέσταλκέν με κύριος πρὸς ὑμα̃ς λαλη̃σαι εἰς τὰ ὠ̃τα ὑμω̃ν πάντας τοὺς λόγους τούτους

¹⁶καὶ εἰ̃παν οἱ ἄρχοντες καὶ πα̃ς ὁ λαὸς πρὸς τοὺς ἱερει̃ς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας οὐκ ἔστιν τω̨̃ ἀνθρώπω̨ τούτω̨ κρίσις θανάτου ὅτι ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματι κυρίου του̃ θεου̃ ἡμω̃ν ἐλάλησεν πρὸς ἡμα̃ς

¹⁷καὶ ἀνέστησαν ἄνδρες τω̃ν πρεσβυτέρων τη̃ς γη̃ς καὶ εἰ̃παν πάση̨ τη̨̃ συναγωγη̨̃ του̃ λαου̃

¹⁸Μιχαιας ὁ Μωραθίτης ἠ̃ν ἐν ται̃ς ἡμέραις Εζεκιου βασιλέως Ιουδα καὶ εἰ̃πεν παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ Ιουδα οὕτως εἰ̃πεν κύριος Σιων ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται καὶ Ιερουσαλημ εἰς ἄβατον ἔσται καὶ τὸ ὄρος του̃ οἴκου εἰς ἄλσος δρυμου̃

¹⁹μὴ ἀνελὼν ἀνει̃λεν αὐτὸν Εζεκιας καὶ πα̃ς Ιουδα οὐχὶ ὅτι ἐφοβήθησαν τὸν κύριον καὶ ὅτι ἐδεήθησαν του̃ προσώπου κυρίου καὶ ἐπαύσατο κύριος ἀπὸ τω̃ν κακω̃ν ὡ̃ν ἐλάλησεν ἐπ' αὐτούς καὶ ἡμει̃ς ἐποιήσαμεν κακὰ μεγάλα ἐπὶ ψυχὰς ἡμω̃ν

²⁰καὶ ἄνθρωπος ἠ̃ν προφητεύων τω̨̃ ὀνόματι κυρίου Ουριας υἱὸς Σαμαιου ἐκ Καριαθιαριμ καὶ ἐπροφήτευσεν περὶ τη̃ς γη̃ς ταύτης κατὰ πάντας τοὺς λόγους Ιερεμιου

²¹καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ιωακιμ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες πάντας τοὺς λόγους αὐτου̃ καὶ ἐζήτουν ἀποκτει̃ναι αὐτόν καὶ ἤκουσεν Ουριας καὶ εἰση̃λθεν εἰς Αἴγυπτον

²²καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ἄνδρας εἰς Αἴγυπτον

²³καὶ ἐξηγάγοσαν αὐτὸν ἐκει̃θεν καὶ εἰσηγάγοσαν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν μαχαίρα̨ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τὸ μνη̃μα υἱω̃ν λαου̃ αὐτου̃

²⁴πλὴν χεὶρ Αχικαμ υἱου̃ Σαφαν ἠ̃ν μετὰ Ιερεμιου του̃ μὴ παραδου̃ναι αὐτὸν εἰς χει̃ρας του̃ λαου̃ του̃ μὴ ἀνελει̃ν αὐτόν

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 34

¹...

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ποίησον δεσμοὺς καὶ κλοιοὺς καὶ περίθου περὶ τὸν τράχηλόν σου

³καὶ ἀποστελει̃ς αὐτοὺς πρὸς βασιλέα Ιδουμαίας καὶ πρὸς βασιλέα Μωαβ καὶ πρὸς βασιλέα υἱω̃ν Αμμων καὶ πρὸς βασιλέα Τύρου καὶ πρὸς βασιλέα Σιδω̃νος ἐν χερσὶν ἀγγέλων αὐτω̃ν τω̃ν ἐρχομένων εἰς ἀπάντησιν αὐτω̃ν εἰς Ιερουσαλημ πρὸς Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα

⁴καὶ συντάξεις αὐτοι̃ς πρὸς τοὺς κυρίους αὐτω̃ν εἰπει̃ν οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ οὕτως ἐρει̃τε πρὸς τοὺς κυρίους ὑμω̃ν

⁵ὅτι ἐγὼ ἐποίησα τὴν γη̃ν ἐν τη̨̃ ἰσχύι μου τη̨̃ μεγάλη̨ καὶ ἐν τω̨̃ ἐπιχείρω̨ μου τω̨̃ ὑψηλω̨̃ καὶ δώσω αὐτὴν ὡ̨̃ ἐὰν δόξη̨ ἐν ὀφθαλμοι̃ς μου

⁶ἔδωκα τὴν γη̃ν τω̨̃ Ναβουχοδονοσορ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος δουλεύειν αὐτω̨̃ καὶ τὰ θηρία του̃ ἀγρου̃ ἐργάζεσθαι αὐτω̨̃

⁷...

⁸καὶ τὸ ἔθνος καὶ ἡ βασιλεία ὅσοι ἐὰν μὴ ἐμβάλωσιν τὸν τράχηλον αὐτω̃ν ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐν μαχαίρα̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ ἐπισκέψομαι αὐτούς εἰ̃πεν κύριος ἕως ἐκλίπωσιν ἐν χειρὶ αὐτου̃

⁹καὶ ὑμει̃ς μὴ ἀκούετε τω̃ν ψευδοπροφητω̃ν ὑμω̃ν καὶ τω̃ν μαντευομένων ὑμι̃ν καὶ τω̃ν ἐνυπνιαζομένων ὑμι̃ν καὶ τω̃ν οἰωνισμάτων ὑμω̃ν καὶ τω̃ν φαρμακω̃ν ὑμω̃ν τω̃ν λεγόντων οὐ μὴ ἐργάσησθε τω̨̃ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος

¹⁰ὅτι ψευδη̃ αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμι̃ν πρὸς τὸ μακρυ̃ναι ὑμα̃ς ἀπὸ τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν

¹¹καὶ τὸ ἔθνος ὃ ἐὰν εἰσαγάγη̨ τὸν τράχηλον αὐτου̃ ὑπὸ τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ ἐργάσηται αὐτω̨̃ καὶ καταλείψω αὐτὸν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς αὐτου̃ καὶ ἐργα̃ται αὐτω̨̃ καὶ ἐνοικήσει ἐν αὐτη̨̃

¹²καὶ πρὸς Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα ἐλάλησα κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων εἰσαγάγετε τὸν τράχηλον ὑμω̃ν

¹³...

¹⁴καὶ ἐργάσασθε τω̨̃ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμι̃ν

¹⁵ὅτι οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς φησὶν κύριος καὶ προφητεύουσιν τω̨̃ ὀνόματί μου ἐπ' ἀδίκω̨ πρὸς τὸ ἀπολέσαι ὑμα̃ς καὶ ἀπολει̃σθε ὑμει̃ς καὶ οἱ προφη̃ται ὑμω̃ν οἱ προφητεύοντες ὑμι̃ν ἐπ' ἀδίκω̨ ψευδη̃

¹⁶ὑμι̃ν καὶ παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ καὶ τοι̃ς ἱερευ̃σιν ἐλάλησα λέγων οὕτως εἰ̃πεν κύριος μὴ ἀκούετε τω̃ν λόγων τω̃ν προφητω̃ν τω̃ν προφητευόντων ὑμι̃ν λεγόντων ἰδοὺ σκεύη οἴκου κυρίου ἐπιστρέψει ἐκ Βαβυλω̃νος ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμι̃ν οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς

¹⁷...

¹⁸εἰ προφη̃ταί εἰσιν καὶ εἰ ἔστιν λόγος κυρίου ἐν αὐτοι̃ς ἀπαντησάτωσάν μοι

¹⁹ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος καὶ τω̃ν ἐπιλοίπων σκευω̃ν

²⁰ὡ̃ν οὐκ ἔλαβεν βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ὅτε ἀπώ̨κισεν τὸν Ιεχονιαν ἐξ Ιερουσαλημ

²¹...

²²εἰς Βαβυλω̃να εἰσελεύσεται λέγει κύριος

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 35

¹καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ τετάρτω̨ ἔτει Σεδεκια βασιλέως Ιουδα ἐν μηνὶ τω̨̃ πέμπτω̨ εἰ̃πέν μοι Ανανιας υἱὸς Αζωρ ὁ ψευδοπροφήτης ὁ ἀπὸ Γαβαων ἐν οἴκω̨ κυρίου κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἱερέων καὶ παντὸς του̃ λαου̃ λέγων

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος συνέτριψα τὸν ζυγὸν του̃ βασιλέως Βαβυλω̃νος

³ἔτι δύο ἔτη ἡμερω̃ν ἐγὼ ἀποστρέψω εἰς τὸν τόπον του̃τον τὰ σκεύη οἴκου κυρίου

⁴καὶ Ιεχονιαν καὶ τὴν ἀποικίαν Ιουδα ὅτι συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλω̃νος

⁵καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας πρὸς Ανανιαν κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς του̃ λαου̃ καὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἱερέων τω̃ν ἑστηκότων ἐν οἴκω̨ κυρίου

⁶καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας ἀληθω̃ς οὕτω ποιήσαι κύριος στήσαι τὸν λόγον σου ὃν σὺ προφητεύεις του̃ ἐπιστρέψαι τὰ σκεύη οἴκου κυρίου καὶ πα̃σαν τὴν ἀποικίαν ἐκ Βαβυλω̃νος εἰς τὸν τόπον του̃τον

⁷πλὴν ἀκούσατε τὸν λόγον κυρίου ὃν ἐγὼ λέγω εἰς τὰ ὠ̃τα ὑμω̃ν καὶ εἰς τὰ ὠ̃τα παντὸς του̃ λαου̃

⁸οἱ προφη̃ται οἱ γεγονότες πρότεροί μου καὶ πρότεροι ὑμω̃ν ἀπὸ του̃ αἰω̃νος καὶ ἐπροφήτευσαν ἐπὶ γη̃ς πολλη̃ς καὶ ἐπὶ βασιλείας μεγάλας εἰς πόλεμον

⁹ὁ προφήτης ὁ προφητεύσας εἰς εἰρήνην ἐλθόντος του̃ λόγου γνώσονται τὸν προφήτην ὃν ἀπέστειλεν αὐτοι̃ς κύριος ἐν πίστει

¹⁰καὶ ἔλαβεν Ανανιας ἐν ὀφθαλμοι̃ς παντὸς του̃ λαου̃ τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ του̃ τραχήλου Ιερεμιου καὶ συνέτριψεν αὐτούς

¹¹καὶ εἰ̃πεν Ανανιας κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς του̃ λαου̃ λέγων οὕτως εἰ̃πεν κύριος οὕτως συντρίψω τὸν ζυγὸν βασιλέως Βαβυλω̃νος ἀπὸ τραχήλων πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ ὤ̨χετο Ιερεμιας εἰς τὴν ὁδὸν αὐτου̃

¹²καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν μετὰ τὸ συντρι̃ψαι Ανανιαν τοὺς κλοιοὺς ἀπὸ του̃ τραχήλου αὐτου̃ λέγων

¹³βάδιζε καὶ εἰπὸν πρὸς Ανανιαν λέγων οὕτως εἰ̃πεν κύριος κλοιοὺς ξυλίνους συνέτριψας καὶ ποιήσω ἀντ' αὐτω̃ν κλοιοὺς σιδηρου̃ς

¹⁴ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος ζυγὸν σιδηρου̃ν ἔθηκα ἐπὶ τὸν τράχηλον πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν ἐργάζεσθαι τω̨̃ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος

¹⁵καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας τω̨̃ Ανανια οὐκ ἀπέσταλκέν σε κύριος καὶ πεποιθέναι ἐποίησας τὸν λαὸν του̃τον ἐπ' ἀδίκω̨

¹⁶διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω σε ἀπὸ προσώπου τη̃ς γη̃ς τούτω̨ τω̨̃ ἐνιαυτω̨̃ ἀποθανη̨̃

¹⁷καὶ ἀπέθανεν ἐν τω̨̃ μηνὶ τω̨̃ ἑβδόμω̨

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 36

¹καὶ οὑ̃τοι οἱ λόγοι τη̃ς βίβλου οὓς ἀπέστειλεν Ιερεμιας ἐξ Ιερουσαλημ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τη̃ς ἀποικίας καὶ πρὸς τοὺς ἱερει̃ς καὶ πρὸς τοὺς ψευδοπροφήτας ἐπιστολὴν εἰς Βαβυλω̃να τη̨̃ ἀποικία̨ καὶ πρὸς ἅπαντα τὸν λαὸν

²ὕστερον ἐξελθόντος Ιεχονιου του̃ βασιλέως καὶ τη̃ς βασιλίσσης καὶ τω̃ν εὐνούχων καὶ παντὸς ἐλευθέρου καὶ δεσμώτου καὶ τεχνίτου ἐξ Ιερουσαλημ

³ἐν χειρὶ Ελεασα υἱου̃ Σαφαν καὶ Γαμαριου υἱου̃ Χελκιου ὃν ἀπέστειλεν Σεδεκιας βασιλεὺς Ιουδα πρὸς βασιλέα Βαβυλω̃νος εἰς Βαβυλω̃να λέγων

⁴οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐπὶ τὴν ἀποικίαν ἣν ἀπώ̨κισα ἀπὸ Ιερουσαλημ

⁵οἰκοδομήσατε οἴκους καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε παραδείσους καὶ φάγετε τοὺς καρποὺς αὐτω̃ν

⁶καὶ λάβετε γυναι̃κας καὶ τεκνοποιήσατε υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ λάβετε τοι̃ς υἱοι̃ς ὑμω̃ν γυναι̃κας καὶ τὰς θυγατέρας ὑμω̃ν ἀνδράσιν δότε καὶ πληθύνεσθε καὶ μὴ σμικρυνθη̃τε

⁷καὶ ζητήσατε εἰς εἰρήνην τη̃ς γη̃ς εἰς ἣν ἀπώ̨κισα ὑμα̃ς ἐκει̃ καὶ προσεύξασθε περὶ αὐτω̃ν πρὸς κύριον ὅτι ἐν εἰρήνη̨ αὐτη̃ς ἔσται εἰρήνη ὑμι̃ν

⁸ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμα̃ς οἱ ψευδοπροφη̃ται οἱ ἐν ὑμι̃ν καὶ μὴ ἀναπειθέτωσαν ὑμα̃ς οἱ μάντεις ὑμω̃ν καὶ μὴ ἀκούετε εἰς τὰ ἐνύπνια ὑμω̃ν ἃ ὑμει̃ς ἐνυπνιάζεσθε

⁹ὅτι ἄδικα αὐτοὶ προφητεύουσιν ὑμι̃ν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου καὶ οὐκ ἀπέστειλα αὐτούς

¹⁰ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὅταν μέλλη̨ πληρου̃σθαι Βαβυλω̃νι ἑβδομήκοντα ἔτη ἐπισκέψομαι ὑμα̃ς καὶ ἐπιστήσω τοὺς λόγους μου ἐφ' ὑμα̃ς του̃ τὸν λαὸν ὑμω̃ν ἀποστρέψαι εἰς τὸν τόπον του̃τον

¹¹καὶ λογιου̃μαι ἐφ' ὑμα̃ς λογισμὸν εἰρήνης καὶ οὐ κακὰ του̃ δου̃ναι ὑμι̃ν ταυ̃τα

¹²καὶ προσεύξασθε πρός με καὶ εἰσακούσομαι ὑμω̃ν

¹³καὶ ἐκζητήσατέ με καὶ εὑρήσετέ με ὅτι ζητήσετέ με ἐν ὅλη̨ καρδία̨ ὑμω̃ν

¹⁴καὶ ἐπιφανου̃μαι ὑμι̃ν

¹⁵ὅτι εἴπατε κατέστησεν ἡμι̃ν κύριος προφήτας ἐν Βαβυλω̃νι

¹⁶...

¹⁷...

¹⁸...

¹⁹...

²⁰...

²¹οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐπὶ Αχιαβ καὶ ἐπὶ Σεδεκιαν ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι αὐτοὺς εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ πατάξει αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν

²²καὶ λήμψονται ἀπ' αὐτω̃ν κατάραν ἐν πάση̨ τη̨̃ ἀποικία̨ Ιουδα ἐν Βαβυλω̃νι λέγοντες ποιήσαι σε κύριος ὡς Σεδεκιαν ἐποίησεν καὶ ὡς Αχιαβ οὓς ἀπετηγάνισεν βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐν πυρὶ

²³δι' ἣν ἐποίησαν ἀνομίαν ἐν Ισραηλ καὶ ἐμοιχω̃ντο τὰς γυναι̃κας τω̃ν πολιτω̃ν αὐτω̃ν καὶ λόγον ἐχρημάτισαν ἐν τω̨̃ ὀνόματί μου ὃν οὐ συνέταξα αὐτοι̃ς καὶ ἐγὼ μάρτυς φησὶν κύριος

²⁴καὶ πρὸς Σαμαιαν τὸν Νελαμίτην ἐρει̃ς

²⁵οὐκ ἀπέστειλά σε τω̨̃ ὀνόματί μου καὶ πρὸς Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιου τὸν ἱερέα εἰπέ

²⁶κύριος ἔδωκέν σε εἰς ἱερέα ἀντὶ Ιωδαε του̃ ἱερέως γενέσθαι ἐπιστάτην ἐν τω̨̃ οἴκω̨ κυρίου παντὶ ἀνθρώπω̨ προφητεύοντι καὶ παντὶ ἀνθρώπω̨ μαινομένω̨ καὶ δώσεις αὐτὸν εἰς τὸ ἀπόκλεισμα καὶ εἰς τὸν καταρράκτην

²⁷καὶ νυ̃ν διὰ τί συνελοιδορήσατε Ιερεμιαν τὸν ἐξ Αναθωθ τὸν προφητεύσαντα ὑμι̃ν

²⁸οὐ διὰ του̃το ἀπέστειλεν πρὸς ὑμα̃ς εἰς Βαβυλω̃να λέγων μακράν ἐστιν οἰκοδομήσατε οἰκίας καὶ κατοικήσατε καὶ φυτεύσατε κήπους καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτω̃ν

²⁹καὶ ἀνέγνω Σοφονιας τὸ βιβλίον εἰς τὰ ὠ̃τα Ιερεμιου

³⁰καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

³¹ἀπόστειλον πρὸς τὴν ἀποικίαν λέγων οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐπὶ Σαμαιαν τὸν Νελαμίτην ἐπειδὴ ἐπροφήτευσεν ὑμι̃ν Σαμαιας καὶ ἐγὼ οὐκ ἀπέστειλα αὐτόν καὶ πεποιθέναι ἐποίησεν ὑμα̃ς ἐπ' ἀδίκοις

³²διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπισκέψομαι ἐπὶ Σαμαιαν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτου̃ καὶ οὐκ ἔσται αὐτω̃ν ἄνθρωπος ἐν μέσω̨ ὑμω̃ν του̃ ἰδει̃ν τὰ ἀγαθά ἃ ἐγὼ ποιήσω ὑμι̃ν οὐκ ὄψονται

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 37

¹ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ιερεμιαν παρὰ κυρίου εἰπει̃ν

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ λέγων γράψον πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐχρημάτισα πρὸς σέ ἐπὶ βιβλίου

³ὅτι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν λαου̃ μου Ισραηλ καὶ Ιουδα εἰ̃πεν κύριος καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἔδωκα τοι̃ς πατράσιν αὐτω̃ν καὶ κυριεύσουσιν αὐτη̃ς

⁴καὶ οὑ̃τοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησεν κύριος ἐπὶ Ισραηλ καὶ Ιουδα

⁵οὕτως εἰ̃πεν κύριος φωνὴν φόβου ἀκούσεσθε φόβος καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη

⁶ἐρωτήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔτεκεν ἄρσεν καὶ περὶ φόβου ἐν ὡ̨̃ καθέξουσιν ὀσφὺν καὶ σωτηρίαν διότι ἑώρακα πάντα ἄνθρωπον καὶ αἱ χει̃ρες αὐτου̃ ἐπὶ τη̃ς ὀσφύος αὐτου̃ ἐστράφησαν πρόσωπα εἰς ἴκτερον

⁷ἐγενήθη ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη καὶ οὐκ ἔστιν τοιαύτη καὶ χρόνος στενός ἐστιν τω̨̃ Ιακωβ καὶ ἀπὸ τούτου σωθήσεται

⁸ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ εἰ̃πεν κύριος συντρίψω τὸν ζυγὸν ἀπὸ του̃ τραχήλου αὐτω̃ν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτω̃ν διαρρήξω καὶ οὐκ ἐργω̃νται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτρίοις

⁹καὶ ἐργω̃νται τω̨̃ κυρίω̨ θεω̨̃ αὐτω̃ν καὶ τὸν Δαυιδ βασιλέα αὐτω̃ν ἀναστήσω αὐτοι̃ς

¹⁰...

¹¹...

¹²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἀνέστησα σύντριμμα ἀλγηρὰ ἡ πληγή σου

¹³οὐκ ἔστιν κρίνων κρίσιν σου εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης ὠφέλεια οὐκ ἔστιν σοι

¹⁴πάντες οἱ φίλοι σου ἐπελάθοντό σου οὐ μὴ ἐπερωτήσουσιν ὅτι πληγὴν ἐχθρου̃ ἔπαισά σε παιδείαν στερεάν ἐπὶ πα̃σαν ἀδικίαν σου ἐπλήθυναν αἱ ἁμαρτίαι σου

¹⁵...

¹⁶διὰ του̃το πάντες οἱ ἔσθοντές σε βρωθήσονται καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου κρέας αὐτω̃ν πα̃ν ἔδονται ἐπὶ πλη̃θος ἀδικιω̃ν σου ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου ἐποίησαν ταυ̃τά σοι καὶ ἔσονται οἱ διαφορου̃ντές σε εἰς διαφόρημα καὶ πάντας τοὺς προνομεύοντάς σε δώσω εἰς προνομήν

¹⁷ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σου ἀπὸ πληγη̃ς ὀδυνηρα̃ς ἰατρεύσω σε φησὶν κύριος ὅτι ἐσπαρμένη ἐκλήθης θήρευμα ὑμω̃ν ἐστιν ὅτι ζητω̃ν οὐκ ἔστιν αὐτήν

¹⁸οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν ἀποικίαν Ιακωβ καὶ αἰχμαλωσίαν αὐτου̃ ἐλεήσω καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις ἐπὶ τὸ ὕψος αὐτη̃ς καὶ ὁ ναὸς κατὰ τὸ κρίμα αὐτου̃ καθεδει̃ται

¹⁹καὶ ἐξελεύσονται ἀπ' αὐτω̃ν ἄ̨δοντες καὶ φωνὴ παιζόντων καὶ πλεονάσω αὐτούς καὶ οὐ μὴ ἐλαττωθω̃σιν

²⁰καὶ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτω̃ν ὡς τὸ πρότερον καὶ τὰ μαρτύρια αὐτω̃ν κατὰ πρόσωπόν μου ὀρθωθήσεται καὶ ἐπισκέψομαι τοὺς θλίβοντας αὐτούς

²¹καὶ ἔσονται ἰσχυρότεροι αὐτου̃ ἐπ' αὐτούς καὶ ὁ ἄρχων αὐτου̃ ἐξ αὐτου̃ ἐξελεύσεται καὶ συνάξω αὐτούς καὶ ἀποστρέψουσιν πρός με ὅτι τίς ἐστιν οὑ̃τος ὃς ἔδωκεν τὴν καρδίαν αὐτου̃ ἀποστρέψαι πρός με φησὶν κύριος

²²...

²³ὅτι ὀργὴ κυρίου ἐξη̃λθεν θυμώδης ἐξη̃λθεν ὀργὴ στρεφομένη ἐπ' ἀσεβει̃ς ἥξει

²⁴οὐ μὴ ἀποστραφη̨̃ ὀργὴ θυμου̃ κυρίου ἕως ποιήση̨ καὶ ἕως καταστήση̨ ἐγχείρημα καρδίας αὐτου̃ ἐπ' ἐσχάτων τω̃ν ἡμερω̃ν γνώσεσθε αὐτά

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 38

¹ἐν τω̨̃ χρόνω̨ ἐκείνω̨ εἰ̃πεν κύριος ἔσομαι εἰς θεὸν τω̨̃ γένει Ισραηλ καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος εὑ̃ρον θερμὸν ἐν ἐρήμω̨ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρα̨ βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν Ισραηλ

³κύριος πόρρωθεν ὤφθη αὐτω̨̃ ἀγάπησιν αἰωνίαν ἠγάπησά σε διὰ του̃το εἵλκυσά σε εἰς οἰκτίρημα

⁴ἔτι οἰκοδομήσω σε καὶ οἰκοδομηθήση̨ παρθένος Ισραηλ ἔτι λήμψη̨ τύμπανόν σου καὶ ἐξελεύση̨ μετὰ συναγωγη̃ς παιζόντων

⁵ἔτι φυτεύσατε ἀμπελω̃νας ἐν ὄρεσιν Σαμαρείας φυτεύσατε καὶ αἰνέσατε

⁶ὅτι ἔστιν ἡμέρα κλήσεως ἀπολογουμένων ἐν ὄρεσιν Εφραιμ ἀνάστητε καὶ ἀνάβητε εἰς Σιων πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμω̃ν

⁷ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος τω̨̃ Ιακωβ εὐφράνθητε καὶ χρεμετίσατε ἐπὶ κεφαλὴν ἐθνω̃ν ἀκουστὰ ποιήσατε καὶ αἰνέσατε εἴπατε ἔσωσεν κύριος τὸν λαὸν αὐτου̃ τὸ κατάλοιπον του̃ Ισραηλ

⁸ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω αὐτοὺς ἀπὸ βορρα̃ καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπ' ἐσχάτου τη̃ς γη̃ς ἐν ἑορτη̨̃ φασεκ καὶ τεκνοποιήση̨ ὄχλον πολύν καὶ ἀποστρέψουσιν ὡ̃δε

⁹ἐν κλαυθμω̨̃ ἐξη̃λθον καὶ ἐν παρακλήσει ἀνάξω αὐτοὺς αὐλίζων ἐπὶ διώρυγας ὑδάτων ἐν ὁδω̨̃ ὀρθη̨̃ καὶ οὐ μὴ πλανηθω̃σιν ἐν αὐτη̨̃ ὅτι ἐγενόμην τω̨̃ Ισραηλ εἰς πατέρα καὶ Εφραιμ πρωτότοκός μού ἐστιν

¹⁰ἀκούσατε λόγον κυρίου ἔθνη καὶ ἀναγγείλατε εἰς νήσους τὰς μακρότερον εἴπατε ὁ λικμήσας τὸν Ισραηλ συνάξει αὐτὸν καὶ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βόσκων τὸ ποίμνιον αὐτου̃

¹¹ὅτι ἐλυτρώσατο κύριος τὸν Ιακωβ ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτου̃

¹²καὶ ἥξουσιν καὶ εὐφρανθήσονται ἐν τω̨̃ ὄρει Σιων καὶ ἥξουσιν ἐπ' ἀγαθὰ κυρίου ἐπὶ γη̃ν σίτου καὶ οἴνου καὶ καρπω̃ν καὶ κτηνω̃ν καὶ προβάτων καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτω̃ν ὥσπερ ξύλον ἔγκαρπον καὶ οὐ πεινάσουσιν ἔτι

¹³τότε χαρήσονται παρθένοι ἐν συναγωγη̨̃ νεανίσκων καὶ πρεσβυ̃ται χαρήσονται καὶ στρέψω τὸ πένθος αὐτω̃ν εἰς χαρμονὴν καὶ ποιήσω αὐτοὺς εὐφραινομένους

¹⁴μεγαλυνω̃ καὶ μεθύσω τὴν ψυχὴν τω̃ν ἱερέων υἱω̃ν Λευι καὶ ὁ λαός μου τω̃ν ἀγαθω̃ν μου ἐμπλησθήσεται

¹⁵οὕτως εἰ̃πεν κύριος φωνὴ ἐν Ραμα ἠκούσθη θρήνου καὶ κλαυθμου̃ καὶ ὀδυρμου̃ Ραχηλ ἀποκλαιομένη οὐκ ἤθελεν παύσασθαι ἐπὶ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτη̃ς ὅτι οὐκ εἰσίν

¹⁶οὕτως εἰ̃πεν κύριος διαλιπέτω ἡ φωνή σου ἀπὸ κλαυθμου̃ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀπὸ δακρύων σου ὅτι ἔστιν μισθὸς τοι̃ς σοι̃ς ἔργοις καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐκ γη̃ς ἐχθρω̃ν

¹⁷μόνιμον τοι̃ς σοι̃ς τέκνοις

¹⁸ἀκοὴν ἤκουσα Εφραιμ ὀδυρομένου ἐπαίδευσάς με καὶ ἐπαιδεύθην ἐγώ ὥσπερ μόσχος οὐκ ἐδιδάχθην ἐπίστρεψόν με καὶ ἐπιστρέψω ὅτι σὺ κύριος ὁ θεός μου

¹⁹ὅτι ὕστερον αἰχμαλωσίας μου μετενόησα καὶ ὕστερον του̃ γνω̃ναί με ἐστέναξα ἐφ' ἡμέρας αἰσχύνης καὶ ὑπέδειξά σοι ὅτι ἔλαβον ὀνειδισμὸν ἐκ νεότητός μου

²⁰υἱὸς ἀγαπητὸς Εφραιμ ἐμοί παιδίον ἐντρυφω̃ν ὅτι ἀνθ' ὡ̃ν οἱ λόγοι μου ἐν αὐτω̨̃ μνεία̨ μνησθήσομαι αὐτου̃ διὰ του̃το ἔσπευσα ἐπ' αὐτω̨̃ ἐλεω̃ν ἐλεήσω αὐτόν φησὶν κύριος

²¹στη̃σον σεαυτήν Σιων ποίησον τιμωρίαν δὸς καρδίαν σου εἰς τοὺς ὤμους ὁδὸν ἣν ἐπορεύθης ἀποστράφητι παρθένος Ισραηλ ἀποστράφητι εἰς τὰς πόλεις σου πενθου̃σα

²²ἕως πότε ἀποστρέψεις θυγάτηρ ἠτιμωμένη ὅτι ἔκτισεν κύριος σωτηρίαν εἰς καταφύτευσιν καινήν ἐν σωτηρία̨ περιελεύσονται ἄνθρωποι

²³οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἔτι ἐρου̃σιν τὸν λόγον του̃τον ἐν γη̨̃ Ιουδα καὶ ἐν πόλεσιν αὐτου̃ ὅταν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτου̃ εὐλογημένος κύριος ἐπὶ δίκαιον ὄρος τὸ ἅγιον αὐτου̃

²⁴καὶ ἐνοικου̃ντες ἐν ται̃ς πόλεσιν Ιουδα καὶ ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ αὐτου̃ ἅμα γεωργω̨̃ καὶ ἀρθήσεται ἐν ποιμνίω̨

²⁵ὅτι ἐμέθυσα πα̃σαν ψυχὴν διψω̃σαν καὶ πα̃σαν ψυχὴν πεινω̃σαν ἐνέπλησα

²⁶διὰ του̃το ἐξηγέρθην καὶ εἰ̃δον καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδύς μοι ἐγενήθη

²⁷διὰ του̃το ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ σπερω̃ τὸν Ισραηλ καὶ τὸν Ιουδαν σπέρμα ἀνθρώπου καὶ σπέρμα κτήνους

²⁸καὶ ἔσται ὥσπερ ἐγρηγόρουν ἐπ' αὐτοὺς καθαιρει̃ν καὶ κακου̃ν οὕτως γρηγορήσω ἐπ' αὐτοὺς του̃ οἰκοδομει̃ν καὶ καταφυτεύειν φησὶν κύριος

²⁹ἐν ται̃ς ἡμέραις ἐκείναις οὐ μὴ εἴπωσιν οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τω̃ν τέκνων ἡ̨μωδίασαν

³⁰ἀλλ' ἢ ἕκαστος ἐν τη̨̃ ἑαυτου̃ ἁμαρτία̨ ἀποθανει̃ται καὶ του̃ φαγόντος τὸν ὄμφακα αἱμωδιάσουσιν οἱ ὀδόντες αὐτου̃

³¹ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ διαθήσομαι τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ καὶ τω̨̃ οἴκω̨ Ιουδα διαθήκην καινήν

³²οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν διεθέμην τοι̃ς πατράσιν αὐτω̃ν ἐν ἡμέρα̨ ἐπιλαβομένου μου τη̃ς χειρὸς αὐτω̃ν ἐξαγαγει̃ν αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τη̨̃ διαθήκη̨ μου καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτω̃ν φησὶν κύριος

³³ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τω̨̃ οἴκω̨ Ισραηλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας φησὶν κύριος διδοὺς δώσω νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτω̃ν καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτω̃ν γράψω αὐτούς καὶ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς θεόν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν

³⁴καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτου̃ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ λέγων γνω̃θι τὸν κύριον ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικρου̃ αὐτω̃ν καὶ ἕως μεγάλου αὐτω̃ν ὅτι ἵλεως ἔσομαι ται̃ς ἀδικίαις αὐτω̃ν καὶ τω̃ν ἁμαρτιω̃ν αὐτω̃ν οὐ μὴ μνησθω̃ ἔτι

³⁵ἐὰν ὑψωθη̨̃ ὁ οὐρανὸς εἰς τὸ μετέωρον φησὶν κύριος καὶ ἐὰν ταπεινωθη̨̃ τὸ ἔδαφος τη̃ς γη̃ς κάτω καὶ ἐγὼ οὐκ ἀποδοκιμω̃ τὸ γένος Ισραηλ φησὶν κύριος περὶ πάντων ὡ̃ν ἐποίησαν

³⁶οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ δοὺς τὸν ἥλιον εἰς φω̃ς τη̃ς ἡμέρας σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς φω̃ς τη̃ς νυκτός καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσση̨ καὶ ἐβόμβησεν τὰ κύματα αὐτη̃ς κύριος παντοκράτωρ ὄνομα αὐτω̨̃

³⁷ἐὰν παύσωνται οἱ νόμοι οὑ̃τοι ἀπὸ προσώπου μου φησὶν κύριος καὶ τὸ γένος Ισραηλ παύσεται γενέσθαι ἔθνος κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας

³⁸ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται φησὶν κύριος καὶ οἰκοδομηθήσεται πόλις τω̨̃ κυρίω̨ ἀπὸ πύργου Αναμεηλ ἕως πύλης τη̃ς γωνίας

³⁹καὶ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτρησις αὐτη̃ς ἀπέναντι αὐτω̃ν ἕως βουνω̃ν Γαρηβ καὶ περικυκλωθήσεται κύκλω̨ ἐξ ἐκλεκτω̃ν λίθων

⁴⁰καὶ πάντες ασαρημωθ ἕως ναχαλ Κεδρων ἕως γωνίας πύλης ἵππων ἀνατολη̃ς ἁγίασμα τω̨̃ κυρίω̨ καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ἐκλίπη̨ καὶ οὐ μὴ καθαιρεθη̨̃ ἕως του̃ αἰω̃νος

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 39

¹ὁ λόγος ὁ γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ιερεμιαν ἐν τω̨̃ ἐνιαυτω̨̃ τω̨̃ δεκάτω̨ τω̨̃ βασιλει̃ Σεδεκια οὑ̃τος ἐνιαυτὸς ὀκτωκαιδέκατος τω̨̃ βασιλει̃ Ναβουχοδονοσορ βασιλει̃ Βαβυλω̃νος

²καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐχαράκωσεν ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ Ιερεμιας ἐφυλάσσετο ἐν αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς ἥ ἐστιν ἐν οἴκω̨ του̃ βασιλέως

³ἐν ἡ̨̃ κατέκλεισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκιας λέγων διὰ τί σὺ προφητεύεις λέγων οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τὴν πόλιν ταύτην ἐν χερσὶν βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ λήμψεται αὐτήν

⁴καὶ Σεδεκιας οὐ μὴ σωθη̨̃ ἐκ χειρὸς τω̃ν Χαλδαίων ὅτι παραδόσει παραδοθήσεται εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ λαλήσει στόμα αὐτου̃ πρὸς στόμα αὐτου̃ καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτου̃ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ ὄψονται

⁵καὶ εἰσελεύσεται Σεδεκιας εἰς Βαβυλω̃να καὶ ἐκει̃ καθιει̃ται

⁶καὶ λόγος κυρίου ἐγενήθη πρὸς Ιερεμιαν λέγων

⁷ἰδοὺ Αναμεηλ υἱὸς Σαλωμ ἀδελφου̃ πατρός σου ἔρχεται πρὸς σὲ λέγων κτη̃σαι σεαυτω̨̃ τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν Αναθωθ ὅτι σοὶ κρίμα παραλαβει̃ν εἰς κτη̃σιν

⁸καὶ ἠ̃λθεν πρός με Αναμεηλ υἱὸς Σαλωμ ἀδελφου̃ πατρός μου εἰς τὴν αὐλὴν τη̃ς φυλακη̃ς καὶ εἰ̃πέν μοι κτη̃σαι τὸν ἀγρόν μου τὸν ἐν γη̨̃ Βενιαμιν τὸν ἐν Αναθωθ ὅτι σοὶ κρίμα κτήσασθαι καὶ σὺ πρεσβύτερος καὶ ἔγνων ὅτι λόγος κυρίου ἐστίν

⁹καὶ ἐκτησάμην τὸν ἀγρὸν Αναμεηλ υἱου̃ ἀδελφου̃ πατρός μου καὶ ἔστησα αὐτω̨̃ ἑπτὰ σίκλους καὶ δέκα ἀργυρίου

¹⁰καὶ ἔγραψα εἰς βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ διεμαρτυράμην μάρτυρας καὶ ἔστησα τὸ ἀργύριον ἐν ζυγω̨̃

¹¹καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον τη̃ς κτήσεως τὸ ἐσφραγισμένον καὶ τὸ ἀνεγνωσμένον

¹²καὶ ἔδωκα αὐτὸ τω̨̃ Βαρουχ υἱω̨̃ Νηριου υἱου̃ Μαασαιου κατ' ὀφθαλμοὺς Αναμεηλ υἱου̃ ἀδελφου̃ πατρός μου καὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἑστηκότων καὶ γραφόντων ἐν τω̨̃ βιβλίω̨ τη̃ς κτήσεως καὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν Ιουδαίων τω̃ν ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς

¹³καὶ συνέταξα τω̨̃ Βαρουχ κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν λέγων

¹⁴οὕτως εἰ̃πεν κύριος παντοκράτωρ λαβὲ τὸ βιβλίον τη̃ς κτήσεως του̃το καὶ τὸ βιβλίον τὸ ἀνεγνωσμένον καὶ θήσεις αὐτὸ εἰς ἀγγει̃ον ὀστράκινον ἵνα διαμείνη̨ ἡμέρας πλείους

¹⁵ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἔτι κτηθήσονται ἀγροὶ καὶ οἰκίαι καὶ ἀμπελω̃νες ἐν τη̨̃ γη̨̃ ταύτη̨

¹⁶καὶ προσευξάμην πρὸς κύριον μετὰ τὸ δου̃ναί με τὸ βιβλίον τη̃ς κτήσεως πρὸς Βαρουχ υἱὸν Νηριου λέγων

¹⁷ὠ̃ κύριε σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γη̃ν τη̨̃ ἰσχύι σου τη̨̃ μεγάλη̨ καὶ τω̨̃ βραχίονί σου τω̨̃ ὑψηλω̨̃ καὶ τω̨̃ μετεώρω̨ οὐ μὴ ἀποκρυβη̨̃ ἀπὸ σου̃ οὐθέν

¹⁸ποιω̃ν ἔλεος εἰς χιλιάδας καὶ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων εἰς κόλπους τέκνων αὐτω̃ν μετ' αὐτούς ὁ θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρός

¹⁹κύριος μεγάλης βουλη̃ς καὶ δυνατὸς τοι̃ς ἔργοις ὁ θεὸς ὁ μέγας ὁ παντοκράτωρ καὶ μεγαλώνυμος κύριος οἱ ὀφθαλμοί σου εἰς τὰς ὁδοὺς τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν ἀνθρώπων δου̃ναι ἑκάστω̨ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτου̃

²⁰ὃς ἐποίησας σημει̃α καὶ τέρατα ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐν Ισραηλ καὶ ἐν τοι̃ς γηγενέσιν καὶ ἐποίησας σεαυτω̨̃ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη

²¹καὶ ἐξήγαγες τὸν λαόν σου Ισραηλ ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν καὶ ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν ὁράμασιν μεγάλοις

²²καὶ ἔδωκας αὐτοι̃ς τὴν γη̃ν ταύτην ἣν ὤμοσας τοι̃ς πατράσιν αὐτω̃ν γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι

²³καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἐλάβοσαν αὐτὴν καὶ οὐκ ἤκουσαν τη̃ς φωνη̃ς σου καὶ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν σου οὐκ ἐπορεύθησαν ἅπαντα ἃ ἐνετείλω αὐτοι̃ς οὐκ ἐποίησαν καὶ ἐποίησας συμβη̃ναι αὐτοι̃ς πάντα τὰ κακὰ ταυ̃τα

²⁴ἰδοὺ ὄχλος ἥκει εἰς τὴν πόλιν ταύτην συλλαβει̃ν αὐτήν καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χει̃ρας Χαλδαίων τω̃ν πολεμούντων αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μαχαίρας καὶ του̃ λιμου̃ ὡς ἐλάλησας οὕτως ἐγένετο

²⁵καὶ σὺ λέγεις πρός με κτη̃σαι σεαυτω̨̃ ἀγρὸν ἀργυρίου καὶ ἔγραψα βιβλίον καὶ ἐσφραγισάμην καὶ ἐπεμαρτυράμην μάρτυρας καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς χει̃ρας Χαλδαίων

²⁶καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²⁷ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς πάσης σαρκός μὴ ἀπ' ἐμου̃ κρυβήσεταί τι

²⁸διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ δοθει̃σα παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ λήμψεται αὐτήν

²⁹καὶ ἥξουσιν οἱ Χαλδαι̃οι πολεμου̃ντες ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ καύσουσιν τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρὶ καὶ κατακαύσουσιν τὰς οἰκίας ἐν αἱ̃ς ἐθυμιω̃σαν ἐπὶ τω̃ν δωμάτων αὐτω̃ν τη̨̃ Βααλ καὶ ἔσπενδον σπονδὰς θεοι̃ς ἑτέροις πρὸς τὸ παραπικρα̃ναί με

³⁰ὅτι ἠ̃σαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ οἱ υἱοὶ Ιουδα μόνοι ποιου̃ντες τὸ πονηρὸν κατ' ὀφθαλμούς μου ἐκ νεότητος αὐτω̃ν

³¹ὅτι ἐπὶ τὴν ὀργήν μου καὶ ἐπὶ τὸν θυμόν μου ἠ̃ν ἡ πόλις αὕτη ἀφ' ἡ̃ς ἡμέρας ὠ̨κοδόμησαν αὐτὴν καὶ ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης ἀπαλλάξαι αὐτὴν ἀπὸ προσώπου μου

³²διὰ πάσας τὰς πονηρίας τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ Ιουδα ὡ̃ν ἐποίησαν πικρα̃ναί με αὐτοὶ καὶ οἱ βασιλει̃ς αὐτω̃ν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτω̃ν καὶ οἱ ἱερει̃ς αὐτω̃ν καὶ οἱ προφη̃ται αὐτω̃ν ἄνδρες Ιουδα καὶ οἱ κατοικου̃ντες Ιερουσαλημ

³³καὶ ἐπέστρεψαν πρός με νω̃τον καὶ οὐ πρόσωπον καὶ ἐδίδαξα αὐτοὺς ὄρθρου καὶ ἐδίδαξα καὶ οὐκ ἤκουσαν ἐπιλαβει̃ν παιδείαν

³⁴καὶ ἔθηκαν τὰ μιάσματα αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ οἴκω̨ οὑ̃ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτω̨̃ ἐν ἀκαθαρσίαις αὐτω̃ν

³⁵καὶ ὠ̨κοδόμησαν τοὺς βωμοὺς τη̨̃ Βααλ τοὺς ἐν φάραγγι υἱου̃ Εννομ του̃ ἀναφέρειν τοὺς υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτω̃ν τω̨̃ Μολοχ βασιλει̃ ἃ οὐ συνέταξα αὐτοι̃ς καὶ οὐκ ἀνέβη ἐπὶ καρδίαν μου του̃ ποιη̃σαι τὸ βδέλυγμα του̃το πρὸς τὸ ἐφαμαρτει̃ν τὸν Ιουδαν

³⁶καὶ νυ̃ν οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐπὶ τὴν πόλιν ἣν σὺ λέγεις παραδοθήσεται εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐν μαχαίρα̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ καὶ ἐν ἀποστολη̨̃

³⁷ἰδοὺ ἐγὼ συνάγω αὐτοὺς ἐκ πάσης τη̃ς γη̃ς οὑ̃ διέσπειρα αὐτοὺς ἐκει̃ ἐν ὀργη̨̃ μου καὶ τω̨̃ θυμω̨̃ μου καὶ παροξυσμω̨̃ μεγάλω̨ καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον του̃τον καὶ καθιω̃ αὐτοὺς πεποιθότας

³⁸καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοι̃ς εἰς θεόν

³⁹καὶ δώσω αὐτοι̃ς ὁδὸν ἑτέραν καὶ καρδίαν ἑτέραν φοβηθη̃ναί με πάσας τὰς ἡμέρας εἰς ἀγαθὸν αὐτοι̃ς καὶ τοι̃ς τέκνοις αὐτω̃ν μετ' αὐτούς

⁴⁰καὶ διαθήσομαι αὐτοι̃ς διαθήκην αἰωνίαν ἣν οὐ μὴ ἀποστρέψω ὄπισθεν αὐτω̃ν καὶ τὸν φόβον μου δώσω εἰς τὴν καρδίαν αὐτω̃ν πρὸς τὸ μὴ ἀποστη̃ναι αὐτοὺς ἀπ' ἐμου̃

⁴¹καὶ ἐπισκέψομαι του̃ ἀγαθω̃σαι αὐτοὺς καὶ φυτεύσω αὐτοὺς ἐν τη̨̃ γη̨̃ ταύτη̨ ἐν πίστει καὶ ἐν πάση̨ καρδία̨ καὶ ἐν πάση̨ ψυχη̨̃

⁴²ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος καθὰ ἐπήγαγον ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον πάντα τὰ κακὰ τὰ μεγάλα ταυ̃τα οὕτως ἐγὼ ἐπάξω ἐπ' αὐτοὺς πάντα τὰ ἀγαθά ἃ ἐλάλησα ἐπ' αὐτούς

⁴³καὶ κτηθήσονται ἔτι ἀγροὶ ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἡ̨̃ σὺ λέγεις ἄβατός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτήνους καὶ παρεδόθησαν εἰς χει̃ρας Χαλδαίων

⁴⁴καὶ κτήσονται ἀγροὺς ἐν ἀργυρίω̨ καὶ γράψεις βιβλίον καὶ σφραγιη̨̃ καὶ διαμαρτυρη̨̃ μάρτυρας ἐν γη̨̃ Βενιαμιν καὶ κύκλω̨ Ιερουσαλημ καὶ ἐν πόλεσιν Ιουδα καὶ ἐν πόλεσιν του̃ ὄρους καὶ ἐν πόλεσιν τη̃ς Σεφηλα καὶ ἐν πόλεσιν τη̃ς Ναγεβ ὅτι ἀποστρέψω τὰς ἀποικίας αὐτω̃ν

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 40

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν δεύτερον καὶ αὐτὸς ἠ̃ν ἔτι δεδεμένος ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς λέγων

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ποιω̃ν γη̃ν καὶ πλάσσων αὐτὴν του̃ ἀνορθω̃σαι αὐτήν κύριος ὄνομα αὐτω̨̃

³κέκραξον πρός με καὶ ἀποκριθήσομαί σοι καὶ ἀπαγγελω̃ σοι μεγάλα καὶ ἰσχυρά ἃ οὐκ ἔγνως αὐτά

⁴ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ περὶ οἴκων τη̃ς πόλεως ταύτης καὶ περὶ οἴκων βασιλέως Ιουδα τω̃ν καθη̨ρημένων εἰς χάρακας καὶ προμαχω̃νας

⁵του̃ μάχεσθαι πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ πληρω̃σαι αὐτὴν τω̃ν νεκρω̃ν τω̃ν ἀνθρώπων οὓς ἐπάταξα ἐν ὀργη̨̃ μου καὶ ἐν θυμω̨̃ μου καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτω̃ν περὶ πασω̃ν τω̃ν πονηριω̃ν αὐτω̃ν

⁶ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάγω αὐτη̨̃ συνούλωσιν καὶ ἴαμα καὶ φανερώσω αὐτοι̃ς εἰσακούειν καὶ ἰατρεύσω αὐτὴν καὶ ποιήσω αὐτοι̃ς εἰρήνην καὶ πίστιν

⁷καὶ ἐπιστρέψω τὴν ἀποικίαν Ιουδα καὶ τὴν ἀποικίαν Ισραηλ καὶ οἰκοδομήσω αὐτοὺς καθὼς τὸ πρότερον

⁸καὶ καθαριω̃ αὐτοὺς ἀπὸ πασω̃ν τω̃ν ἀδικιω̃ν αὐτω̃ν ὡ̃ν ἡμάρτοσάν μοι καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι ἁμαρτιω̃ν αὐτω̃ν ὡ̃ν ἥμαρτόν μοι καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμου̃

⁹καὶ ἔσται εἰς εὐφροσύνην καὶ εἰς αἴνεσιν καὶ εἰς μεγαλειότητα παντὶ τω̨̃ λαω̨̃ τη̃ς γη̃ς οἵτινες ἀκούσονται πάντα τὰ ἀγαθά ἃ ἐγὼ ποιήσω καὶ φοβηθήσονται καὶ πικρανθήσονται περὶ πάντων τω̃ν ἀγαθω̃ν καὶ περὶ πάσης τη̃ς εἰρήνης ἡ̃ς ἐγὼ ποιήσω αὐτοι̃ς

¹⁰οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἔτι ἀκουσθήσεται ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ὡ̨̃ ὑμει̃ς λέγετε ἔρημός ἐστιν ἀπὸ ἀνθρώπων καὶ κτηνω̃ν ἐν πόλεσιν Ιουδα καὶ ἔξωθεν Ιερουσαλημ ται̃ς ἠρημωμέναις παρὰ τὸ μὴ εἰ̃ναι ἄνθρωπον καὶ κτήνη

¹¹φωνὴ εὐφροσύνης καὶ φωνὴ χαρμοσύνης φωνὴ νυμφίου καὶ φωνὴ νύμφης φωνὴ λεγόντων ἐξομολογει̃σθε κυρίω̨ παντοκράτορι ὅτι χρηστὸς κύριος ὅτι εἰς τὸν αἰω̃να τὸ ἔλεος αὐτου̃ καὶ εἰσοίσουσιν δω̃ρα εἰς οἰ̃κον κυρίου ὅτι ἀποστρέψω πα̃σαν τὴν ἀποικίαν τη̃ς γη̃ς ἐκείνης κατὰ τὸ πρότερον εἰ̃πεν κύριος

¹²οὕτως εἰ̃πεν κύριος τω̃ν δυνάμεων ἔτι ἔσται ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ τω̨̃ ἐρήμω̨ παρὰ τὸ μὴ εἰ̃ναι ἄνθρωπον καὶ κτη̃νος καὶ ἐν πάσαις ται̃ς πόλεσιν αὐτου̃ καταλύματα ποιμένων κοιταζόντων πρόβατα

¹³ἐν πόλεσιν τη̃ς ὀρεινη̃ς καὶ ἐν πόλεσιν τη̃ς Σεφηλα καὶ ἐν πόλεσιν τη̃ς Ναγεβ καὶ ἐν γη̨̃ Βενιαμιν καὶ ἐν ται̃ς κύκλω̨ Ιερουσαλημ καὶ ἐν πόλεσιν Ιουδα ἔτι παρελεύσεται πρόβατα ἐπὶ χει̃ρα ἀριθμου̃ντος εἰ̃πεν κύριος

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 41

¹ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ιερεμιαν παρὰ κυρίου καὶ Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος καὶ πα̃ν τὸ στρατόπεδον αὐτου̃ καὶ πα̃σα ἡ γη̃ ἀρχη̃ς αὐτου̃ ἐπολέμουν ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις Ιουδα λέγων

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος βάδισον πρὸς Σεδεκιαν βασιλέα Ιουδα καὶ ἐρει̃ς αὐτω̨̃ οὕτως εἰ̃πεν κύριος παραδόσει παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ συλλήμψεται αὐτὴν καὶ καύσει αὐτὴν ἐν πυρί

³καὶ σὺ οὐ μὴ σωθη̨̃ς ἐκ χειρὸς αὐτου̃ καὶ συλλήμψει συλλημφθήση̨ καὶ εἰς χει̃ρας αὐτου̃ δοθήση̨ καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ ὄψονται καὶ τὸ στόμα αὐτου̃ μετὰ του̃ στόματός σου λαλήσει καὶ εἰς Βαβυλω̃να εἰσελεύση̨

⁴ἀλλὰ ἄκουσον τὸν λόγον κυρίου Σεδεκια βασιλευ̃ Ιουδα οὕτως λέγει κύριος

⁵ἐν εἰρήνη̨ ἀποθανη̨̃ καὶ ὡς ἔκλαυσαν τοὺς πατέρας σου τοὺς βασιλεύσαντας πρότερόν σου κλαύσονται καὶ σὲ καὶ ὠ̃ αδων κόψονταί σε ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα εἰ̃πεν κύριος

⁶καὶ ἐλάλησεν Ιερεμιας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκιαν πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν Ιερουσαλημ

⁷καὶ ἡ δύναμις βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐπολέμει ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ τὰς πόλεις Ιουδα ἐπὶ Λαχις καὶ ἐπὶ Αζηκα ὅτι αὑ̃ται κατελείφθησαν ἐν πόλεσιν Ιουδα πόλεις ὀχυραί

⁸ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ιερεμιαν παρὰ κυρίου μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν βασιλέα Σεδεκιαν διαθήκην πρὸς τὸν λαὸν του̃ καλέσαι ἄφεσιν

⁹του̃ ἐξαποστει̃λαι ἕκαστον τὸν παι̃δα αὐτου̃ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτου̃ τὸν Εβραι̃ον καὶ τὴν Εβραίαν ἐλευθέρους πρὸς τὸ μὴ δουλεύειν ἄνδρα ἐξ Ιουδα

¹⁰καὶ ἐπεστράφησαν πάντες οἱ μεγιστα̃νες καὶ πα̃ς ὁ λαὸς οἱ εἰσελθόντες ἐν τη̨̃ διαθήκη̨ του̃ ἀποστει̃λαι ἕκαστον τὸν παι̃δα αὐτου̃ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτου̃

¹¹καὶ ἔωσαν αὐτοὺς εἰς παι̃δας καὶ παιδίσκας

¹²καὶ ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

¹³οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐγὼ ἐθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἡ̨̃ ἐξειλάμην αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας λέγων

¹⁴ὅταν πληρωθη̨̃ ἓξ ἔτη ἀποστελει̃ς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Εβραι̃ον ὃς πραθήσεταί σοι καὶ ἐργα̃ταί σοι ἓξ ἔτη καὶ ἐξαποστελει̃ς αὐτὸν ἐλεύθερον καὶ οὐκ ἤκουσάν μου καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὐ̃ς αὐτω̃ν

¹⁵καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιη̃σαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμω̃ν μου του̃ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον του̃ πλησίον αὐτου̃ καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τω̨̃ οἴκω̨ οὑ̃ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ' αὐτω̨̃

¹⁶καὶ ἐπεστρέψατε καὶ ἐβεβηλώσατε τὸ ὄνομά μου του̃ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παι̃δα αὐτου̃ καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτου̃ οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτω̃ν ὑμι̃ν εἰς παι̃δας καὶ παιδίσκας

¹⁷διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὑμει̃ς οὐκ ἠκούσατέ μου του̃ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ ἰδοὺ ἐγὼ καλω̃ ἄφεσιν ὑμι̃ν εἰς μάχαιραν καὶ εἰς τὸν θάνατον καὶ εἰς τὸν λιμὸν καὶ δώσω ὑμα̃ς εἰς διασπορὰν πάσαις ται̃ς βασιλείαις τη̃ς γη̃ς

¹⁸καὶ δώσω τοὺς ἄνδρας τοὺς παρεληλυθότας τὴν διαθήκην μου τοὺς μὴ στήσαντας τὴν διαθήκην μου ἣν ἐποίησαν κατὰ πρόσωπόν μου τὸν μόσχον ὃν ἐποίησαν ἐργάζεσθαι αὐτω̨̃

¹⁹τοὺς ἄρχοντας Ιουδα καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς ἱερει̃ς καὶ τὸν λαόν

²⁰καὶ δώσω αὐτοὺς τοι̃ς ἐχθροι̃ς αὐτω̃ν καὶ ἔσται τὰ θνησιμαι̃α αὐτω̃ν βρω̃σις τοι̃ς πετεινοι̃ς του̃ οὐρανου̃ καὶ τοι̃ς θηρίοις τη̃ς γη̃ς

²¹καὶ τὸν Σεδεκιαν βασιλέα τη̃ς Ιουδαίας καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτω̃ν δώσω εἰς χει̃ρας ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν καὶ δύναμις βασιλέως Βαβυλω̃νος τοι̃ς ἀποτρέχουσιν ἀπ' αὐτω̃ν

²²ἰδοὺ ἐγὼ συντάσσω φησὶν κύριος καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ταύτην καὶ πολεμήσουσιν ἐπ' αὐτὴν καὶ λήμψονται αὐτὴν καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρὶ καὶ τὰς πόλεις Ιουδα καὶ δώσω αὐτὰς ἐρήμους ἀπὸ κατοικούντων

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 42

¹ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ιερεμιαν παρὰ κυρίου ἐν ἡμέραις Ιωακιμ βασιλέως Ιουδα λέγων

²βάδισον εἰς οἰ̃κον Αρχαβιν καὶ ἄξεις αὐτοὺς εἰς οἰ̃κον κυρίου εἰς μίαν τω̃ν αὐλω̃ν καὶ ποτιει̃ς αὐτοὺς οἰ̃νον

³καὶ ἐξήγαγον τὸν Ιεζονιαν υἱὸν Ιερεμιν υἱου̃ Χαβασιν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτου̃ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτου̃ καὶ πα̃σαν τὴν οἰκίαν Αρχαβιν

⁴καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς οἰ̃κον κυρίου εἰς τὸ παστοφόριον υἱω̃ν Ανανιου υἱου̃ Γοδολιου ἀνθρώπου του̃ θεου̃ ὅ ἐστιν ἐγγὺς του̃ οἴκου τω̃ν ἀρχόντων τω̃ν ἐπάνω του̃ οἴκου Μαασαιου υἱου̃ Σελωμ του̃ φυλάσσοντος τὴν αὐλήν

⁵καὶ ἔδωκα κατὰ πρόσωπον αὐτω̃ν κεράμιον οἴνου καὶ ποτήρια καὶ εἰ̃πα πίετε οἰ̃νον

⁶καὶ εἰ̃παν οὐ μὴ πίωμεν οἰ̃νον ὅτι Ιωναδαβ υἱὸς Ρηχαβ ὁ πατὴρ ἡμω̃ν ἐνετείλατο ἡμι̃ν λέγων οὐ μὴ πίητε οἰ̃νον ὑμει̃ς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμω̃ν ἕως αἰω̃νος

⁷καὶ οἰκίαν οὐ μὴ οἰκοδομήσητε καὶ σπέρμα οὐ μὴ σπείρητε καὶ ἀμπελὼν οὐκ ἔσται ὑμι̃ν ὅτι ἐν σκηναι̃ς οἰκήσετε πάσας τὰς ἡμέρας ὑμω̃ν ὅπως ἂν ζήσητε ἡμέρας πολλὰς ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἐφ' ἡ̃ς διατρίβετε ὑμει̃ς ἐπ' αὐτη̃ς

⁸καὶ ἠκούσαμεν τη̃ς φωνη̃ς Ιωναδαβ του̃ πατρὸς ἡμω̃ν πρὸς τὸ μὴ πιει̃ν οἰ̃νον πάσας τὰς ἡμέρας ἡμω̃ν ἡμει̃ς καὶ αἱ γυναι̃κες ἡμω̃ν καὶ οἱ υἱοὶ ἡμω̃ν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμω̃ν

⁹καὶ πρὸς τὸ μὴ οἰκοδομει̃ν οἰκίας του̃ κατοικει̃ν ἐκει̃ καὶ ἀμπελὼν καὶ ἀγρὸς καὶ σπέρμα οὐκ ἐγένετο ἡμι̃ν

¹⁰καὶ ὠ̨κήσαμεν ἐν σκηναι̃ς καὶ ἠκούσαμεν καὶ ἐποιήσαμεν κατὰ πάντα ἃ ἐνετείλατο ἡμι̃ν Ιωναδαβ ὁ πατὴρ ἡμω̃ν

¹¹καὶ ἐγενήθη ὅτε ἀνέβη Ναβουχοδονοσορ ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ εἴπαμεν εἰσέλθατε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου τη̃ς δυνάμεως τω̃ν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ προσώπου τη̃ς δυνάμεως τω̃ν 'Ασσυρίων καὶ ὠ̨κου̃μεν ἐκει̃

¹²καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

¹³οὕτως λέγει κύριος πορεύου καὶ εἰπὸν ἀνθρώπω̨ Ιουδα καὶ τοι̃ς κατοικου̃σιν Ιερουσαλημ οὐ μὴ λάβητε παιδείαν του̃ ἀκούειν τοὺς λόγους μου

¹⁴ἔστησαν ῥη̃μα υἱοὶ Ιωναδαβ υἱου̃ Ρηχαβ ὃ ἐνετείλατο τοι̃ς τέκνοις αὐτου̃ πρὸς τὸ μὴ πιει̃ν οἰ̃νον καὶ οὐκ ἐπίοσαν καὶ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς ὑμα̃ς ὄρθρου καὶ ἐλάλησα καὶ οὐκ ἠκούσατε

¹⁵καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμα̃ς τοὺς παι̃δάς μου τοὺς προφήτας λέγων ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τη̃ς ὁδου̃ αὐτου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ βελτίω ποιήσατε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν καὶ οὐ πορεύσεσθε ὀπίσω θεω̃ν ἑτέρων του̃ δουλεύειν αὐτοι̃ς καὶ οἰκήσετε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἡ̃ς ἔδωκα ὑμι̃ν καὶ τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἐκλίνατε τὰ ὠ̃τα ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἠκούσατε

¹⁶καὶ ἔστησαν υἱοὶ Ιωναδαβ υἱου̃ Ρηχαβ τὴν ἐντολὴν του̃ πατρὸς αὐτω̃ν ὁ δὲ λαὸς οὑ̃τος οὐκ ἤκουσάν μου

¹⁷διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐπὶ Ιουδαν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ πάντα τὰ κακά ἃ ἐλάλησα ἐπ' αὐτούς

¹⁸διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐπειδὴ ἤκουσαν υἱοὶ Ιωναδαβ υἱου̃ Ρηχαβ τὴν ἐντολὴν του̃ πατρὸς αὐτω̃ν ποιει̃ν καθότι ἐνετείλατο αὐτοι̃ς ὁ πατὴρ αὐτω̃ν

¹⁹οὐ μὴ ἐκλίπη̨ ἀνὴρ τω̃ν υἱω̃ν Ιωναδαβ υἱου̃ Ρηχαβ παρεστηκὼς κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς γη̃ς

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 43

¹καὶ ἐν τω̨̃ ἐνιαυτω̨̃ τω̨̃ τετάρτω̨ Ιωακιμ υἱου̃ Ιωσια βασιλέως Ιουδα ἐγενήθη λόγος κυρίου πρός με λέγων

²λαβὲ σεαυτω̨̃ χαρτίον βιβλίου καὶ γράψον ἐπ' αὐτου̃ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐχρημάτισα πρὸς σὲ ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ Ιουδαν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ἀφ' ἡ̃ς ἡμέρας λαλήσαντός μου πρός σε ἀφ' ἡμερω̃ν Ιωσια βασιλέως Ιουδα καὶ ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης

³ἴσως ἀκούσεται ὁ οἰ̃κος Ιουδα πάντα τὰ κακά ἃ ἐγὼ λογίζομαι ποιη̃σαι αὐτοι̃ς ἵνα ἀποστρέψωσιν ἀπὸ ὁδου̃ αὐτω̃ν τη̃ς πονηρα̃ς καὶ ἵλεως ἔσομαι ται̃ς ἀδικίαις αὐτω̃ν καὶ ται̃ς ἁμαρτίαις αὐτω̃ν

⁴καὶ ἐκάλεσεν Ιερεμιας τὸν Βαρουχ υἱὸν Νηριου καὶ ἔγραψεν ἀπὸ στόματος Ιερεμιου πάντας τοὺς λόγους κυρίου οὓς ἐχρημάτισεν πρὸς αὐτόν εἰς χαρτίον βιβλίου

⁵καὶ ἐνετείλατο Ιερεμιας τω̨̃ Βαρουχ λέγων ἐγὼ φυλάσσομαι οὐ μὴ δύνωμαι εἰσελθει̃ν εἰς οἰ̃κον κυρίου

⁶καὶ ἀναγνώση̨ ἐν τω̨̃ χαρτίω̨ τούτω̨ εἰς τὰ ὠ̃τα του̃ λαου̃ ἐν οἴκω̨ κυρίου ἐν ἡμέρα̨ νηστείας καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς Ιουδα τω̃ν ἐρχομένων ἐκ πόλεως αὐτω̃ν ἀναγνώση̨ αὐτοι̃ς

⁷ἴσως πεσει̃ται ἔλεος αὐτω̃ν κατὰ πρόσωπον κυρίου καὶ ἀποστρέψουσιν ἐκ τη̃ς ὁδου̃ αὐτω̃ν τη̃ς πονηρα̃ς ὅτι μέγας ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ κυρίου ἣν ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν λαὸν του̃τον

⁸καὶ ἐποίησεν Βαρουχ κατὰ πάντα ἃ ἐνετείλατο αὐτω̨̃ Ιερεμιας του̃ ἀναγνω̃ναι ἐν τω̨̃ βιβλίω̨ λόγους κυρίου ἐν οἴκω̨ κυρίου

⁹καὶ ἐγενήθη ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ὀγδόω̨ βασιλει̃ Ιωακιμ τω̨̃ μηνὶ τω̨̃ ἐνάτω̨ ἐξεκκλησίασαν νηστείαν κατὰ πρόσωπον κυρίου πα̃ς ὁ λαὸς ἐν Ιερουσαλημ καὶ οἰ̃κος Ιουδα

¹⁰καὶ ἀνεγίνωσκε Βαρουχ ἐν τω̨̃ βιβλίω̨ τοὺς λόγους Ιερεμιου ἐν οἴκω̨ κυρίου ἐν οἴκω̨ Γαμαριου υἱου̃ Σαφαν του̃ γραμματέως ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̨̃ ἐπάνω ἐν προθύροις πύλης του̃ οἴκου κυρίου τη̃ς καινη̃ς ἐν ὠσὶ παντὸς του̃ λαου̃

¹¹καὶ ἤκουσεν Μιχαιας υἱὸς Γαμαριου υἱου̃ Σαφαν ἅπαντας τοὺς λόγους κυρίου ἐκ του̃ βιβλίου

¹²καὶ κατέβη εἰς οἰ̃κον του̃ βασιλέως εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ γραμματέως καὶ ἰδοὺ ἐκει̃ πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκάθηντο Ελισαμα ὁ γραμματεὺς καὶ Δαλαιας υἱὸς Σελεμιου καὶ Ελναθαν υἱὸς Ακχοβωρ καὶ Γαμαριας υἱὸς Σαφαν καὶ Σεδεκιας υἱὸς Ανανιου καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες

¹³καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοι̃ς Μιχαιας πάντας τοὺς λόγους οὓς ἤκουσεν ἀναγινώσκοντος του̃ Βαρουχ εἰς τὰ ὠ̃τα του̃ λαου̃

¹⁴καὶ ἀπέστειλαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς Βαρουχ υἱὸν Νηριου τὸν Ιουδιν υἱὸν Ναθανιου υἱου̃ Σελεμιου υἱου̃ Χουσι λέγοντες τὸ χαρτίον ἐν ὡ̨̃ σὺ ἀναγινώσκεις ἐν αὐτω̨̃ ἐν ὠσὶ του̃ λαου̃ λαβὲ αὐτὸ εἰς τὴν χει̃ρά σου καὶ ἡ̃κε καὶ ἔλαβεν Βαρουχ τὸ χαρτίον καὶ κατέβη πρὸς αὐτούς

¹⁵καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ πάλιν ἀνάγνωθι εἰς τὰ ὠ̃τα ἡμω̃ν καὶ ἀνέγνω Βαρουχ

¹⁶καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους συνεβουλεύσαντο ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ καὶ εἰ̃παν ἀναγγέλλοντες ἀναγγείλωμεν τω̨̃ βασιλει̃ ἅπαντας τοὺς λόγους τούτους

¹⁷καὶ τὸν Βαρουχ ἠρώτησαν λέγοντες πόθεν ἔγραψας πάντας τοὺς λόγους τούτους

¹⁸καὶ εἰ̃πεν Βαρουχ ἀπὸ στόματος αὐτου̃ ἀνήγγειλέν μοι Ιερεμιας πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ ἔγραφον ἐν βιβλίω̨

¹⁹καὶ εἰ̃παν τω̨̃ Βαρουχ βάδισον κατακρύβηθι σὺ καὶ Ιερεμιας ἄνθρωπος μὴ γνώτω που̃ ὑμει̃ς

²⁰καὶ εἰση̃λθον πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλήν καὶ τὸ χαρτίον ἔδωκαν φυλάσσειν ἐν οἴκω̨ Ελισαμα καὶ ἀνήγγειλαν τω̨̃ βασιλει̃ πάντας τοὺς λόγους

²¹καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ιουδιν λαβει̃ν τὸ χαρτίον καὶ ἔλαβεν αὐτὸ ἐξ οἴκου Ελισαμα καὶ ἀνέγνω Ιουδιν εἰς τὰ ὠ̃τα του̃ βασιλέως καὶ εἰς τὰ ὠ̃τα πάντων τω̃ν ἀρχόντων τω̃ν ἑστηκότων περὶ τὸν βασιλέα

²²καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν οἴκω̨ χειμερινω̨̃ καὶ ἐσχάρα πυρὸς κατὰ πρόσωπον αὐτου̃

²³καὶ ἐγενήθη ἀναγινώσκοντος Ιουδιν τρει̃ς σελίδας καὶ τέσσαρας ἀπέτεμνεν αὐτὰς τω̨̃ ξυρω̨̃ του̃ γραμματέως καὶ ἔρριπτεν εἰς τὸ πυ̃ρ τὸ ἐπὶ τη̃ς ἐσχάρας ἕως ἐξέλιπεν πα̃ς ὁ χάρτης εἰς τὸ πυ̃ρ τὸ ἐπὶ τη̃ς ἐσχάρας

²⁴καὶ οὐκ ἐζήτησαν καὶ οὐ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτω̃ν ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ παι̃δες αὐτου̃ οἱ ἀκούοντες πάντας τοὺς λόγους τούτους

²⁵καὶ Ελναθαν καὶ Γοδολιας καὶ Γαμαριας ὑπέθεντο τω̨̃ βασιλει̃ πρὸς τὸ μὴ κατακαυ̃σαι τὸ χαρτίον

²⁶καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τω̨̃ Ιερεμεηλ υἱω̨̃ του̃ βασιλέως καὶ τω̨̃ Σαραια υἱω̨̃ Εσριηλ συλλαβει̃ν τὸν Βαρουχ καὶ τὸν Ιερεμιαν καὶ κατεκρύβησαν

²⁷καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν μετὰ τὸ κατακαυ̃σαι τὸν βασιλέα τὸ χαρτίον πάντας τοὺς λόγους οὓς ἔγραψεν Βαρουχ ἀπὸ στόματος Ιερεμιου λέγων

²⁸πάλιν λαβὲ σὺ χαρτίον ἕτερον καὶ γράψον πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὄντας ἐπὶ του̃ χαρτίου οὓς κατέκαυσεν ὁ βασιλεὺς Ιωακιμ

²⁹καὶ ἐρει̃ς οὕτως εἰ̃πεν κύριος σὺ κατέκαυσας τὸ χαρτίον του̃το λέγων διὰ τί ἔγραψας ἐπ' αὐτω̨̃ λέγων εἰσπορευόμενος εἰσπορεύσεται ὁ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος καὶ ἐξολεθρεύσει τὴν γη̃ν ταύτην καὶ ἐκλείψει ἀπ' αὐτη̃ς ἄνθρωπος καὶ κτήνη

³⁰διὰ του̃το οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐπὶ Ιωακιμ βασιλέα Ιουδα οὐκ ἔσται αὐτω̨̃ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυιδ καὶ τὸ θνησιμαι̃ον αὐτου̃ ἔσται ἐρριμμένον ἐν τω̨̃ καύματι τη̃ς ἡμέρας καὶ ἐν τω̨̃ παγετω̨̃ τη̃ς νυκτός

³¹καὶ ἐπισκέψομαι ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτου̃ καὶ ἐπὶ τοὺς παι̃δας αὐτου̃ καὶ ἐπάξω ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικου̃ντας Ιερουσαλημ καὶ ἐπὶ γη̃ν Ιουδα πάντα τὰ κακά ἃ ἐλάλησα πρὸς αὐτοὺς καὶ οὐκ ἤκουσαν

³²καὶ ἔλαβεν Βαρουχ χαρτίον ἕτερον καὶ ἔγραψεν ἐπ' αὐτω̨̃ ἀπὸ στόματος Ιερεμιου ἅπαντας τοὺς λόγους του̃ βιβλίου οὑ̃ κατέκαυσεν Ιωακιμ καὶ ἔτι προσετέθησαν αὐτω̨̃ λόγοι πλείονες ὡς οὑ̃τοι

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 44

¹καὶ ἐβασίλευσεν Σεδεκιας υἱὸς Ιωσια ἀντὶ Ιωακιμ ὃν ἐβασίλευσεν Ναβουχοδονοσορ βασιλεύειν του̃ Ιουδα

²καὶ οὐκ ἤκουσεν αὐτὸς καὶ οἱ παι̃δες αὐτου̃ καὶ ὁ λαὸς τη̃ς γη̃ς τοὺς λόγους κυρίου οὓς ἐλάλησεν ἐν χειρὶ Ιερεμιου

³καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκιας τὸν Ιωαχαλ υἱὸν Σελεμιου καὶ τὸν Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιου τὸν ἱερέα πρὸς Ιερεμιαν λέγων πρόσευξαι δὴ περὶ ἡμω̃ν πρὸς κύριον

⁴καὶ Ιερεμιας ἠ̃λθεν καὶ διη̃λθεν διὰ μέσου τη̃ς πόλεως καὶ οὐκ ἔδωκαν αὐτὸν εἰς οἰ̃κον τη̃ς φυλακη̃ς

⁵καὶ δύναμις Φαραω ἐξη̃λθεν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἤκουσαν οἱ Χαλδαι̃οι τὴν ἀκοὴν αὐτω̃ν καὶ ἀνέβησαν ἀπὸ Ιερουσαλημ

⁶καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν λέγων

⁷οὕτως εἰ̃πεν κύριος οὕτως ἐρει̃ς πρὸς βασιλέα Ιουδα τὸν ἀποστείλαντα πρὸς σὲ του̃ ἐκζητη̃σαί με ἰδοὺ δύναμις Φαραω ἡ ἐξελθου̃σα ὑμι̃ν εἰς βοήθειαν ἀποστρέψουσιν εἰς γη̃ν Αἰγύπτου

⁸καὶ ἀναστρέψουσιν αὐτοὶ οἱ Χαλδαι̃οι καὶ πολεμήσουσιν ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ συλλήμψονται αὐτὴν καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί

⁹ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος μὴ ὑπολάβητε ται̃ς ψυχαι̃ς ὑμω̃ν λέγοντες ἀποτρέχοντες ἀπελεύσονται ἀφ' ἡμω̃ν οἱ Χαλδαι̃οι ὅτι οὐ μὴ ἀπέλθωσιν

¹⁰καὶ ἐὰν πατάξητε πα̃σαν δύναμιν τω̃ν Χαλδαίων τοὺς πολεμου̃ντας ὑμα̃ς καὶ καταλειφθω̃σίν τινες ἐκκεκεντημένοι ἕκαστος ἐν τω̨̃ τόπω̨ αὐτου̃ οὑ̃τοι ἀναστήσονται καὶ καύσουσιν τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρί

¹¹καὶ ἐγένετο ὅτε ἀνέβη ἡ δύναμις τω̃ν Χαλδαίων ἀπὸ Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου τη̃ς δυνάμεως Φαραω

¹²ἐξη̃λθεν Ιερεμιας ἀπὸ Ιερουσαλημ του̃ πορευθη̃ναι εἰς γη̃ν Βενιαμιν του̃ ἀγοράσαι ἐκει̃θεν ἐν μέσω̨ του̃ λαου̃

¹³καὶ ἐγένετο αὐτὸς ἐν πύλη̨ Βενιαμιν καὶ ἐκει̃ ἄνθρωπος παρ' ὡ̨̃ κατέλυεν Σαρουιας υἱὸς Σελεμιου υἱου̃ Ανανιου καὶ συνέλαβεν τὸν Ιερεμιαν λέγων πρὸς τοὺς Χαλδαίους σὺ φεύγεις

¹⁴καὶ εἰ̃πεν ψευ̃δος οὐκ εἰς τοὺς Χαλδαίους ἐγὼ φεύγω καὶ οὐκ ἤκουσεν αὐτου̃ καὶ συνέλαβεν Σαρουιας τὸν Ιερεμιαν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄρχοντας

¹⁵καὶ ἐπικράνθησαν οἱ ἄρχοντες ἐπὶ Ιερεμιαν καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἀπέστειλαν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν Ιωναθαν του̃ γραμματέως ὅτι ταύτην ἐποίησαν εἰς οἰκίαν φυλακη̃ς

¹⁶καὶ ἠ̃λθεν Ιερεμιας εἰς οἰκίαν του̃ λάκκου καὶ εἰς τὴν χερεθ καὶ ἐκάθισεν ἐκει̃ ἡμέρας πολλάς

¹⁷καὶ ἀπέστειλεν Σεδεκιας καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν καὶ ἠρώτα αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κρυφαίως εἰπει̃ν εἰ ἔστιν λόγος παρὰ κυρίου καὶ εἰ̃πεν ἔστιν εἰς χει̃ρας βασιλέως Βαβυλω̃νος παραδοθήση̨

¹⁸καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας τω̨̃ βασιλει̃ τί ἠδίκησά σε καὶ τοὺς παι̃δάς σου καὶ τὸν λαὸν του̃τον ὅτι σὺ δίδως με εἰς οἰκίαν φυλακη̃ς

¹⁹καὶ που̃ εἰσιν οἱ προφη̃ται ὑμω̃ν οἱ προφητεύσαντες ὑμι̃ν λέγοντες ὅτι οὐ μὴ ἔλθη̨ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ τὴν γη̃ν ταύτην

²⁰καὶ νυ̃ν κύριε βασιλευ̃ πεσέτω τὸ ἔλεός μου κατὰ πρόσωπόν σου καὶ τί ἀποστρέφεις με εἰς οἰκίαν Ιωναθαν του̃ γραμματέως καὶ οὐ μὴ ἀποθάνω ἐκει̃

²¹καὶ συνέταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐνεβάλοσαν αὐτὸν εἰς οἰκίαν τη̃ς φυλακη̃ς καὶ ἐδίδοσαν αὐτω̨̃ ἄρτον ἕνα τη̃ς ἡμέρας ἔξωθεν οὑ̃ πέσσουσιν ἕως ἐξέλιπον οἱ ἄρτοι ἐκ τη̃ς πόλεως καὶ ἐκάθισεν Ιερεμιας ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς

ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 45

¹καὶ ἤκουσεν Σαφατιας υἱὸς Μαθαν καὶ Γοδολιας υἱὸς Πασχωρ καὶ Ιωαχαλ υἱὸς Σελεμιου τοὺς λόγους οὓς ἐλάλει Ιερεμιας ἐπὶ τὸν λαὸν λέγων

²οὕτως εἰ̃πεν κύριος ὁ κατοικω̃ν ἐν τη̨̃ πόλει ταύτη̨ ἀποθανει̃ται ἐν ῥομφαία̨ καὶ ἐν λιμω̨̃ καὶ ὁ ἐκπορευόμενος πρὸς τοὺς Χαλδαίους ζήσεται καὶ ἔσται ἡ ψυχὴ αὐτου̃ εἰς εὕρεμα καὶ ζήσεται

³ὅτι οὕτως εἰ̃πεν κύριος παραδιδομένη παραδοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χει̃ρας δυνάμεως βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ συλλήμψεται αὐτήν

⁴καὶ εἰ̃παν τω̨̃ βασιλει̃ ἀναιρεθήτω δὴ ὁ ἄνθρωπος ἐκει̃νος ὅτι αὐτὸς ἐκλύει τὰς χει̃ρας τω̃ν ἀνθρώπων τω̃ν πολεμούντων τω̃ν καταλειπομένων ἐν τη̨̃ πόλει καὶ τὰς χει̃ρας παντὸς του̃ λαου̃ λαλω̃ν πρὸς αὐτοὺς κατὰ τοὺς λόγους τούτους ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὑ̃τος οὐ χρησμολογει̃ εἰρήνην τω̨̃ λαω̨̃ τούτω̨ ἀλλ' ἢ πονηρά

⁵καὶ εἰ̃πεν ὁ βασιλεύς ἰδοὺ αὐτὸς ἐν χερσὶν ὑμω̃ν ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτούς

⁶καὶ ἔρριψαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον Μελχιου υἱου̃ του̃ βασιλέως ὃς ἠ̃ν ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς καὶ ἐχάλασαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον καὶ ἐν τω̨̃ λάκκω̨ οὐκ ἠ̃ν ὕδωρ ἀλλ' ἢ βόρβορος καὶ ἠ̃ν ἐν τω̨̃ βορβόρω̨

⁷καὶ ἤκουσεν Αβδεμελεχ ὁ Αἰθίοψ καὶ αὐτὸς ἐν οἰκία̨ του̃ βασιλέως ὅτι ἔδωκαν Ιερεμιαν εἰς τὸν λάκκον καὶ ὁ βασιλεὺς ἠ̃ν ἐν τη̨̃ πύλη̨ Βενιαμιν

⁸καὶ ἐξη̃λθεν πρὸς αὐτὸν καὶ ἐλάλησεν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἰ̃πεν

⁹ἐπονηρεύσω ἃ ἐποίησας του̃ ἀποκτει̃ναι τὸν ἄνθρωπον του̃τον ἀπὸ προσώπου του̃ λιμου̃ ὅτι οὐκ εἰσὶν ἔτι ἄρτοι ἐν τη̨̃ πόλει

¹⁰καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τω̨̃ Αβδεμελεχ λέγων λαβὲ εἰς τὰς χει̃ράς σου ἐντευ̃θεν τριάκοντα ἀνθρώπους καὶ ἀνάγαγε αὐτὸν ἐκ του̃ λάκκου ἵνα μὴ ἀποθάνη̨

¹¹καὶ ἔλαβεν Αβδεμελεχ τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰση̃λθεν εἰς τὴν οἰκίαν του̃ βασιλέως τὴν ὑπόγειον καὶ ἔλαβεν ἐκει̃θεν παλαιὰ ῥάκη καὶ παλαιὰ σχοινία καὶ ἔρριψεν αὐτὰ πρὸς Ιερεμιαν εἰς τὸν λάκκον

¹²καὶ εἰ̃πεν ταυ̃τα θὲς ὑποκάτω τω̃ν σχοινίων καὶ ἐποίησεν Ιερεμιας οὕτως

¹³καὶ εἵλκυσαν αὐτὸν τοι̃ς σχοινίοις καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν ἐκ του̃ λάκκου καὶ ἐκάθισεν Ιερεμιας ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς

¹⁴καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν εἰς οἰκίαν ασελισι τὴν ἐν οἴκω̨ κυρίου καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ βασιλεύς ἐρωτήσω σε λόγον καὶ μὴ δὴ κρύψη̨ς ἀπ' ἐμου̃ ῥη̃μα

¹⁵καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας τω̨̃ βασιλει̃ ἐὰν ἀναγγείλω σοι οὐχὶ θανάτω̨ με θανατώσεις καὶ ἐὰν συμβουλεύσω σοι οὐ μὴ ἀκούση̨ς μου

¹⁶καὶ ὤμοσεν αὐτω̨̃ ὁ βασιλεὺς λέγων ζη̨̃ κύριος ὃς ἐποίησεν ἡμι̃ν τὴν ψυχὴν ταύτην εἰ ἀποκτενω̃ σε καὶ εἰ δώσω σε εἰς χει̃ρας τω̃ν ἀνθρώπων τούτων

¹⁷καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ Ιερεμιας οὕτως εἰ̃πεν κύριος ἐὰν ἐξελθὼν ἐξέλθη̨ς πρὸς ἡγεμόνας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου καὶ ἡ πόλις αὕτη οὐ μὴ κατακαυθη̨̃ ἐν πυρί καὶ ζήση̨ σὺ καὶ ἡ οἰκία σου

¹⁸καὶ ἐὰν μὴ ἐξέλθη̨ς δοθήσεται ἡ πόλις αὕτη εἰς χει̃ρας τω̃ν Χαλδαίων καὶ καύσουσιν αὐτὴν ἐν πυρί καὶ σὺ οὐ μὴ σωθη̨̃ς

¹⁹καὶ εἰ̃πεν ὁ βασιλεὺς τω̨̃ Ιερεμια ἐγὼ λόγον ἔχω τω̃ν Ιουδαίων τω̃ν πεφευγότων πρὸς τοὺς Χαλδαίους μὴ δώσειν με εἰς χει̃ρας αὐτω̃ν καὶ καταμωκήσονταί μου

²⁰καὶ εἰ̃πεν Ιερεμιας οὐ μὴ παραδω̃σίν σε ἄκουσον τὸν λόγον κυρίου ὃν ἐγὼ λέγω πρὸς σέ καὶ βέλτιον ἔσται σοι καὶ ζήσεται ἡ ψυχή σου

²¹καὶ εἰ μὴ θέλεις σὺ ἐξελθει̃ν οὑ̃τος ὁ λόγος ὃν ἔδειξέν μοι κύριος

²²καὶ ἰδοὺ πα̃σαι αἱ γυναι̃κες αἱ καταλειφθει̃σαι ἐν οἰκία̨ βασιλέως Ιουδα ἐξήγοντο πρὸς ἄρχοντας βασιλέως Βαβυλω̃νος καὶ αὑ̃ται ἔλεγον ἠπάτησάν σε καὶ δυνήσονταί σοι ἄνδρες εἰρηνικοί σου καὶ καταλύσουσιν ἐν ὀλισθήμασιν πόδας σου ἀπέστρεψαν ἀπὸ σου̃

²³καὶ τὰς γυναι̃κάς σου καὶ τὰ τέκνα σου ἐξάξουσιν πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ σὺ οὐ μὴ σωθη̨̃ς ὅτι ἐν χειρὶ βασιλέως Βαβυλω̃νος συλλημφθήση̨ καὶ ἡ πόλις αὕτη κατακαυθήσεται

²⁴καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ βασιλεύς ἄνθρωπος μὴ γνώτω ἐκ τω̃ν λόγων τούτων καὶ σὺ οὐ μὴ ἀποθάνη̨ς

²⁵καὶ ἐὰν ἀκούσωσιν οἱ ἄρχοντες ὅτι ἐλάλησά σοι καὶ ἔλθωσιν πρὸς σὲ καὶ εἴπωσίν σοι ἀνάγγειλον ἡμι̃ν τί ἐλάλησέν σοι ὁ βασιλεύς μὴ κρύψη̨ς ἀφ' ἡμω̃ν καὶ οὐ μὴ ἀνέλωμέν σε καὶ τί ἐλάλησεν πρὸς σὲ ὁ βασιλεύς

²⁶καὶ ἐρει̃ς αὐτοι̃ς ῥίπτω ἐγὼ τὸ ἔλεός μου κατ' ὀφθαλμοὺς του̃ βασιλέως πρὸς τὸ μὴ ἀποστρέψαι με εἰς οἰκίαν Ιωναθαν ἀποθανει̃ν ἐκει̃

²⁷καὶ ἤλθοσαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς Ιερεμιαν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοι̃ς κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους οὓς ἐνετείλατο αὐτω̨̃ ὁ βασιλεύς καὶ ἀπεσιώπησαν ὅτι οὐκ ἠκούσθη λόγος κυρίου

²⁸καὶ ἐκάθισεν Ιερεμιας ἐν τη̨̃ αὐλη̨̃ τη̃ς φυλακη̃ς ἕως χρόνου οὑ̃ συνελήμφθη Ιερουσαλημ

Читать далее:ΙΕΡΕΜΊΑΣ, κεφαλίς 46

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).