1 ὡς οὐ̃ν ἔγνω ὁ ’Ιησου̃ς ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαι̃οι ὅτι ’Ιησου̃ς πλείονας μαθητὰς ποιει̃ καὶ βαπτίζει ἢ ’Ιωάννης |
2 καίτοιγε ’Ιησου̃ς αὐτòς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλ' οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ |
3 ἀφη̃κεν τὴν ’Ιουδαίαν καὶ ἀπη̃λθεν πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν |
4 ἔδει δὲ αὐτòν διέρχεσθαι διὰ τη̃ς Σαμαρείας |
5 ἔρχεται οὐ̃ν εἰς πόλιν τη̃ς Σαμαρείας λεγομένην Συχὰρ πλησίον του̃ χωρίου ὃ ἔδωκεν ’Ιακὼβ τω̨̃ ’Ιωσὴφ τω̨̃ υἱω̨̃ αὐτου̃ |
6 ἠ̃ν δὲ ἐκει̃ πηγὴ του̃ ’Ιακώβ ὁ οὐ̃ν ’Ιησου̃ς κεκοπιακὼς ἐκ τη̃ς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τη̨̃ πηγη̨̃ ὥρα ἠ̃ν ὡς ἕκτη |
7 ἔρχεται γυνὴ ἐκ τη̃ς Σαμαρείας ἀντλη̃σαι ὕδωρ λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς δός μοι πει̃ν |
8 οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτου̃ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσιν |
9 λέγει οὐ̃ν αὐτω̨̃ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρι̃τις πω̃ς σὺ ’Ιουδαι̃ος ὢν παρ' ἐμου̃ πει̃ν αἰτει̃ς γυναικòς Σαμαρίτιδος οὔσης οὐ γὰρ συγχρω̃νται ’Ιουδαι̃οι Σαμαρίταις |
10 ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτη̨̃ εἰ ἤ̨δεις τὴν δωρεὰν του̃ θεου̃ καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι δός μοι πει̃ν σὺ ἂν ἤ̨τησας αὐτòν καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζω̃ν |
11 λέγει αὐτω̨̃ ἡ γυνή κύριε οὔτε ἄντλημα ἔχεις καὶ τò φρέαρ ἐστὶν βαθύ πόθεν οὐ̃ν ἔχεις τò ὕδωρ τò ζω̃ν |
12 μὴ σὺ μείζων εἰ̃ του̃ πατρòς ἡμω̃ν ’Ιακώβ ὃς ἔδωκεν ἡμι̃ν τò φρέαρ καὶ αὐτòς ἐξ αὐτου̃ ἔπιεν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτου̃ καὶ τὰ θρέμματα αὐτου̃ |
13 ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτη̨̃ πα̃ς ὁ πίνων ἐκ του̃ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν |
14 ὃς δ' ἂν πίη̨ ἐκ του̃ ὕδατος οὑ̃ ἐγὼ δώσω αὐτω̨̃ οὐ μὴ διψήσει εἰς τòν αἰω̃να ἀλλὰ τò ὕδωρ ὃ δώσω αὐτω̨̃ γενήσεται ἐν αὐτω̨̃ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον |
15 λέγει πρòς αὐτòν ἡ γυνή κύριε δός μοι του̃το τò ὕδωρ ἵνα μὴ διψω̃ μηδὲ διέρχωμαι ἐνθάδε ἀντλει̃ν |
16 λέγει αὐτη̨̃ ὕπαγε φώνησον τòν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε |
17 ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ οὐκ ἔχω ἄνδρα λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς καλω̃ς εἰ̃πας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω |
18 πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες καὶ νυ̃ν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ του̃το ἀληθὲς εἴρηκας |
19 λέγει αὐτω̨̃ ἡ γυνή κύριε θεωρω̃ ὅτι προφήτης εἰ̃ σύ |
20 οἱ πατέρες ἡμω̃ν ἐν τω̨̃ ὄρει τούτω̨ προσεκύνησαν καὶ ὑμει̃ς λέγετε ὅτι ἐν ‘Ιεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου προσκυνει̃ν δει̃ |
21 λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς πίστευέ μοι γύναι ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τω̨̃ ὄρει τούτω̨ οὔτε ἐν ‘Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω̨̃ πατρί |
22 ὑμει̃ς προσκυνει̃τε ὃ οὐκ οἴδατε ἡμει̃ς προσκυνου̃μεν ὃ οἴδαμεν ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τω̃ν ’Ιουδαίων ἐστίν |
23 ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα καὶ νυ̃ν ἐστιν ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τω̨̃ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθεία̨ καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητει̃ τοὺς προσκυνου̃ντας αὐτόν |
24 πνευ̃μα ὁ θεός καὶ τοὺς προσκυνου̃ντας αὐτòν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθεία̨ δει̃ προσκυνει̃ν |
25 λέγει αὐτω̨̃ ἡ γυνή οἰ̃δα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός ὅταν ἔλθη̨ ἐκει̃νος ἀναγγελει̃ ἡμι̃ν ἅπαντα |
26 λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς ἐγώ εἰμι ὁ λαλω̃ν σοι |
27 καὶ ἐπὶ τούτω̨ ἠ̃λθαν οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ καὶ ἐθαύμαζον ὅτι μετὰ γυναικòς ἐλάλει οὐδεὶς μέντοι εἰ̃πεν τί ζητει̃ς ἤ τί λαλει̃ς μετ' αὐτη̃ς |
28 ἀφη̃κεν οὐ̃ν τὴν ὑδρίαν αὐτη̃ς ἡ γυνὴ καὶ ἀπη̃λθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ λέγει τοι̃ς ἀνθρώποις |
29 δευ̃τε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἰ̃πέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα μήτι οὑ̃τός ἐστιν ὁ Χριστός |
30 ἐξη̃λθον ἐκ τη̃ς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρòς αὐτόν |
31 ἐν τω̨̃ μεταξὺ ἠρώτων αὐτòν οἱ μαθηταὶ λέγοντες ῥαββί φάγε |
32 ὁ δὲ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ἐγὼ βρω̃σιν ἔχω φαγει̃ν ἣν ὑμει̃ς οὐκ οἴδατε |
33 ἔλεγον οὐ̃ν οἱ μαθηταὶ πρòς ἀλλήλους μή τις ἤνεγκεν αὐτω̨̃ φαγει̃ν |
34 λέγει αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἐμòν βρω̃μά ἐστιν ἵνα ποιήσω τò θέλημα του̃ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτου̃ τò ἔργον |
35 οὐχ ὑμει̃ς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστιν καὶ ὁ θερισμòς ἔρχεται ἰδοὺ λέγω ὑμι̃ν ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσιν πρòς θερισμόν ἤδη |
36 ὁ θερίζων μισθòν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπòν εἰς ζωὴν αἰώνιον ἵνα ὁ σπείρων ὁμου̃ χαίρη̨ καὶ ὁ θερίζων |
37 ἐν γὰρ τούτω̨ ὁ λόγος ἐστὶν ἀληθινòς ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων |
38 ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμα̃ς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμει̃ς κεκοπιάκατε ἄλλοι κεκοπιάκασιν καὶ ὑμει̃ς εἰς τòν κόπον αὐτω̃ν εἰσεληλύθατε |
39 ἐκ δὲ τη̃ς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτòν τω̃ν Σαμαριτω̃ν διὰ τòν λόγον τη̃ς γυναικòς μαρτυρούσης ὅτι εἰ̃πέν μοι πάντα ἃ ἐποίησα |
40 ὡς οὐ̃ν ἠ̃λθον πρòς αὐτòν οἱ Σαμαρι̃ται ἠρώτων αὐτòν μει̃ναι παρ' αὐτοι̃ς καὶ ἔμεινεν ἐκει̃ δύο ἡμέρας |
41 καὶ πολλω̨̃ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τòν λόγον αὐτου̃ |
42 τη̨̃ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν καὶ οἴδαμεν ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ἀληθω̃ς ὁ σωτὴρ του̃ κόσμου |
43 μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξη̃λθεν ἐκει̃θεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν |
44 αὐτòς γὰρ ’Ιησου̃ς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τη̨̃ ἰδία̨ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει |
45 ὅτε οὐ̃ν ἠ̃λθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐδέξαντο αὐτòν οἱ Γαλιλαι̃οι πάντα ἑωρακότες ὅσα ἐποίησεν ἐν ‘Ιεροσολύμοις ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ καὶ αὐτοὶ γὰρ ἠ̃λθον εἰς τὴν ἑορτήν |
46 ἠ̃λθεν οὐ̃ν πάλιν εἰς τὴν Κανὰ τη̃ς Γαλιλαίας ὅπου ἐποίησεν τò ὕδωρ οἰ̃νον καὶ ἠ̃ν τις βασιλικòς οὑ̃ ὁ υἱòς ἠσθένει ἐν Καφαρναούμ |
47 οὑ̃τος ἀκούσας ὅτι ’Ιησου̃ς ἥκει ἐκ τη̃ς ’Ιουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀπη̃λθεν πρòς αὐτòν καὶ ἠρώτα ἵνα καταβη̨̃ καὶ ἰάσηται αὐτου̃ τòν υἱόν ἤμελλεν γὰρ ἀποθνή̨σκειν |
48 εἰ̃πεν οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς πρòς αὐτόν ἐὰν μὴ σημει̃α καὶ τέρατα ἴδητε οὐ μὴ πιστεύσητε |
49 λέγει πρòς αὐτòν ὁ βασιλικός κύριε κατάβηθι πρὶν ἀποθανει̃ν τò παιδίον μου |
50 λέγει αὐτω̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς πορεύου ὁ υἱός σου ζη̨̃ ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τω̨̃ λόγω̨ ὃν εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἐπορεύετο |
51 ἤδη δὲ αὐτου̃ καταβαίνοντος οἱ δου̃λοι αὐτου̃ ὑπήντησαν αὐτω̨̃ λέγοντες ὅτι ὁ παι̃ς αὐτου̃ ζη̨̃ |
52 ἐπύθετο οὐ̃ν τὴν ὥραν παρ' αὐτω̃ν ἐν ἡ̨̃ κομψότερον ἔσχεν εἰ̃παν οὐ̃ν αὐτω̨̃ ὅτι ἐχθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφη̃κεν αὐτòν ὁ πυρετός |
53 ἔγνω οὐ̃ν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ὥρα̨ ἐν ἡ̨̃ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς ὁ υἱός σου ζη̨̃ καὶ ἐπίστευσεν αὐτòς καὶ ἡ οἰκία αὐτου̃ ὅλη |
54 του̃το δὲ πάλιν δεύτερον σημει̃ον ἐποίησεν ὁ ’Ιησου̃ς ἐλθὼν ἐκ τη̃ς ’Ιουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν |