РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ

Главы 5-11

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 5

¹μετὰ ταυ̃τα ἠ̃ν ἑορτὴ τω̃ν ’Ιουδαίων καὶ ἀνέβη ’Ιησου̃ς εἰς ‘Ιεροσόλυμα

²ἔστιν δὲ ἐν τοι̃ς ‘Ιεροσολύμοις ἐπὶ τη̨̃ προβατικη̨̃ κολυμβήθρα ἡ ἐπιλεγομένη ‘Εβραϊστὶ Βηθζαθά πέντε στοὰς ἔχουσα

³ἐν ταύταις κατέκειτο πλη̃θος τω̃ν ἀσθενούντων τυφλω̃ν χωλω̃ν ξηρω̃ν

⁴...

⁵ἠ̃ν δέ τις ἄνθρωπος ἐκει̃ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τη̨̃ ἀσθενεία̨ αὐτου̃

⁶του̃τον ἰδὼν ὁ ’Ιησου̃ς κατακείμενον καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει λέγει αὐτω̨̃ θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι

⁷ἀπεκρίθη αὐτω̨̃ ὁ ἀσθενω̃ν κύριε ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα ὅταν ταραχθη̨̃ τò ὕδωρ βάλη̨ με εἰς τὴν κολυμβήθραν ἐν ὡ̨̃ δὲ ἔρχομαι ἐγὼ ἄλλος πρò ἐμου̃ καταβαίνει

⁸λέγει αὐτω̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς ἔγειρε ἀ̃ρον τòν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει

⁹καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἠ̃ρεν τòν κράβαττον αὐτου̃ καὶ περιεπάτει ἠ̃ν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨

¹⁰ἔλεγον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι τω̨̃ τεθεραπευμένω̨ σάββατόν ἐστιν καὶ οὐκ ἔξεστίν σοι ἀ̃ραι τòν κράβαττόν σου

¹¹ὁ δὲ ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ποιήσας με ὑγιη̃ ἐκει̃νός μοι εἰ̃πεν ἀ̃ρον τòν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει

¹²ἠρώτησαν αὐτόν τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι ἀ̃ρον καὶ περιπάτει

¹³ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ἤ̨δει τίς ἐστιν ὁ γὰρ ’Ιησου̃ς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τω̨̃ τόπω̨

¹⁴μετὰ ταυ̃τα εὑρίσκει αὐτòν ὁ ’Ιησου̃ς ἐν τω̨̃ ἱερω̨̃ καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ἴδε ὑγιὴς γέγονας μηκέτι ἁμάρτανε ἵνα μὴ χει̃ρόν σοί τι γένηται

¹⁵ἀπη̃λθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλεν τοι̃ς ’Ιουδαίοις ὅτι ’Ιησου̃ς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτòν ὑγιη̃

¹⁶καὶ διὰ του̃το ἐδίωκον οἱ ’Ιουδαι̃οι τòν ’Ιησου̃ν ὅτι ταυ̃τα ἐποίει ἐν σαββάτω̨

¹⁷ὁ δὲ ’Ιησου̃ς ἀπεκρίνατο αὐτοι̃ς ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται κἀγὼ ἐργάζομαι

¹⁸διὰ του̃το οὐ̃ν μα̃λλον ἐζήτουν αὐτòν οἱ ’Ιουδαι̃οι ἀποκτει̃ναι ὅτι οὐ μόνον ἔλυεν τò σάββατον ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τòν θεόν ἴσον ἑαυτòν ποιω̃ν τω̨̃ θεω̨̃

¹⁹ἀπεκρίνατο οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἔλεγεν αὐτοι̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν οὐ δύναται ὁ υἱòς ποιει̃ν ἀφ' ἑαυτου̃ οὐδὲν ἐὰν μή τι βλέπη̨ τòν πατέρα ποιου̃ντα ἃ γὰρ ἂν ἐκει̃νος ποιη̨̃ ταυ̃τα καὶ ὁ υἱòς ὁμοίως ποιει̃

²⁰ὁ γὰρ πατὴρ φιλει̃ τòν υἱòν καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτω̨̃ ἃ αὐτòς ποιει̃ καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτω̨̃ ἔργα ἵνα ὑμει̃ς θαυμάζητε

²¹ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζω̨οποιει̃ οὕτως καὶ ὁ υἱòς οὓς θέλει ζω̨οποιει̃

²²οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα ἀλλὰ τὴν κρίσιν πα̃σαν δέδωκεν τω̨̃ υἱω̨̃

²³ἵνα πάντες τιμω̃σι τòν υἱòν καθὼς τιμω̃σι τòν πατέρα ὁ μὴ τιμω̃ν τòν υἱòν οὐ τιμα̨̃ τòν πατέρα τòν πέμψαντα αὐτόν

²⁴ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι ὁ τòν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τω̨̃ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ του̃ θανάτου εἰς τὴν ζωήν

²⁵ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νυ̃ν ἐστιν ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσουσιν τη̃ς φωνη̃ς του̃ υἱου̃ του̃ θεου̃ καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσουσιν

²⁶ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτω̨̃ οὕτως καὶ τω̨̃ υἱω̨̃ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτω̨̃

²⁷καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτω̨̃ κρίσιν ποιει̃ν ὅτι υἱòς ἀνθρώπου ἐστίν

²⁸μὴ θαυμάζετε του̃το ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ἡ̨̃ πάντες οἱ ἐν τοι̃ς μνημείοις ἀκούσουσιν τη̃ς φωνη̃ς αὐτου̃

²⁹καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωη̃ς οἱ δὲ τὰ φαυ̃λα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως

³⁰οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιει̃ν ἀπ' ἐμαυτου̃ οὐδέν καθὼς ἀκούω κρίνω καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν ὅτι οὐ ζητω̃ τò θέλημα τò ἐμòν ἀλλὰ τò θέλημα του̃ πέμψαντός με

³¹ἐὰν ἐγὼ μαρτυρω̃ περὶ ἐμαυτου̃ ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής

³²ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρω̃ν περὶ ἐμου̃ καὶ οἰ̃δα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρει̃ περὶ ἐμου̃

³³ὑμει̃ς ἀπεστάλκατε πρòς ’Ιωάννην καὶ μεμαρτύρηκεν τη̨̃ ἀληθεία̨

³⁴ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω ἀλλὰ ταυ̃τα λέγω ἵνα ὑμει̃ς σωθη̃τε

³⁵ἐκει̃νος ἠ̃ν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων ὑμει̃ς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθη̃ναι πρòς ὥραν ἐν τω̨̃ φωτὶ αὐτου̃

³⁶ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω του̃ ’Ιωάννου τὰ γὰρ ἔργα ἃ δέδωκέν μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ποιω̃ μαρτυρει̃ περὶ ἐμου̃ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκεν

³⁷καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ ἐκει̃νος μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμου̃ οὔτε φωνὴν αὐτου̃ πώποτε ἀκηκόατε οὔτε εἰ̃δος αὐτου̃ ἑωράκατε

³⁸καὶ τòν λόγον αὐτου̃ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμι̃ν μένοντα ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκει̃νος τούτω̨ ὑμει̃ς οὐ πιστεύετε

³⁹ἐραυνα̃τε τὰς γραφάς ὅτι ὑμει̃ς δοκει̃τε ἐν αὐται̃ς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν καὶ ἐκει̃ναί εἰσιν αἱ μαρτυρου̃σαι περὶ ἐμου̃

⁴⁰καὶ οὐ θέλετε ἐλθει̃ν πρός με ἵνα ζωὴν ἔχητε

⁴¹δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω

⁴²ἀλλὰ ἔγνωκα ὑμα̃ς ὅτι τὴν ἀγάπην του̃ θεου̃ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοι̃ς

⁴³ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τω̨̃ ὀνόματι του̃ πατρός μου καὶ οὐ λαμβάνετέ με ἐὰν ἄλλος ἔλθη̨ ἐν τω̨̃ ὀνόματι τω̨̃ ἰδίω̨ ἐκει̃νον λήμψεσθε

⁴⁴πω̃ς δύνασθε ὑμει̃ς πιστευ̃σαι δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ του̃ μόνου θεου̃ οὐ ζητει̃τε

⁴⁵μὴ δοκει̃τε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμω̃ν πρòς τòν πατέρα ἔστιν ὁ κατηγορω̃ν ὑμω̃ν Μωϋση̃ς εἰς ὃν ὑμει̃ς ἠλπίκατε

⁴⁶εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωϋσει̃ ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί περὶ γὰρ ἐμου̃ ἐκει̃νος ἔγραψεν

⁴⁷εἰ δὲ τοι̃ς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε πω̃ς τοι̃ς ἐμοι̃ς ῥήμασιν πιστεύσετε

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 6

¹μετὰ ταυ̃τα ἀπη̃λθεν ὁ ’Ιησου̃ς πέραν τη̃ς θαλάσσης τη̃ς Γαλιλαίας τη̃ς Τιβεριάδος

²ἠκολούθει δὲ αὐτω̨̃ ὄχλος πολύς ὅτι ἐθεώρουν τὰ σημει̃α ἃ ἐποίει ἐπὶ τω̃ν ἀσθενούντων

³ἀνη̃λθεν δὲ εἰς τò ὄρος ’Ιησου̃ς καὶ ἐκει̃ ἐκάθητο μετὰ τω̃ν μαθητω̃ν αὐτου̃

⁴ἠ̃ν δὲ ἐγγὺς τò πάσχα ἡ ἑορτὴ τω̃ν ’Ιουδαίων

⁵ἐπάρας οὐ̃ν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ ’Ιησου̃ς καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρòς αὐτòν λέγει πρòς Φίλιππον πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὑ̃τοι

⁶του̃το δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν αὐτòς γὰρ ἤ̨δει τί ἔμελλεν ποιει̃ν

⁷ἀπεκρίθη αὐτω̨̃ ὁ Φίλιππος διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκου̃σιν αὐτοι̃ς ἵνα ἕκαστος βραχύ τι λάβη̨

⁸λέγει αὐτω̨̃ εἱ̃ς ἐκ τω̃ν μαθητω̃ν αὐτου̃ ’Ανδρέας ὁ ἀδελφòς Σίμωνος Πέτρου

⁹ἔστιν παιδάριον ὡ̃δε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια ἀλλὰ ταυ̃τα τί ἐστιν εἰς τοσούτους

¹⁰εἰ̃πεν ὁ ’Ιησου̃ς ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσει̃ν ἠ̃ν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τω̨̃ τόπω̨ ἀνέπεσαν οὐ̃ν οἱ ἄνδρες τòν ἀριθμòν ὡς πεντακισχίλιοι

¹¹ἔλαβεν οὐ̃ν τοὺς ἄρτους ὁ ’Ιησου̃ς καὶ εὐχαριστήσας διέδωκεν τοι̃ς ἀνακειμένοις ὁμοίως καὶ ἐκ τω̃ν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον

¹²ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν λέγει τοι̃ς μαθηται̃ς αὐτου̃ συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα ἵνα μή τι ἀπόληται

¹³συνήγαγον οὐ̃ν καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τω̃ν πέντε ἄρτων τω̃ν κριθίνων ἃ ἐπερίσσευσαν τοι̃ς βεβρωκόσιν

¹⁴οἱ οὐ̃ν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημει̃ον ἔλεγον ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ἀληθω̃ς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τòν κόσμον

¹⁵’Ιησου̃ς οὐ̃ν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτòν ἵνα ποιήσωσιν βασιλέα ἀνεχώρησεν πάλιν εἰς τò ὄρος αὐτòς μόνος

¹⁶ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ ἐπὶ τὴν θάλασσαν

¹⁷καὶ ἐμβάντες εἰς πλοι̃ον ἤρχοντο πέραν τη̃ς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὔπω ἐληλύθει πρòς αὐτοὺς ὁ ’Ιησου̃ς

¹⁸ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο

¹⁹ἐληλακότες οὐ̃ν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωρου̃σιν τòν ’Ιησου̃ν περιπατου̃ντα ἐπὶ τη̃ς θαλάσσης καὶ ἐγγὺς του̃ πλοίου γινόμενον καὶ ἐφοβήθησαν

²⁰ὁ δὲ λέγει αὐτοι̃ς ἐγώ εἰμι μὴ φοβει̃σθε

²¹ἤθελον οὐ̃ν λαβει̃ν αὐτòν εἰς τò πλοι̃ον καὶ εὐθέως ἐγένετο τò πλοι̃ον ἐπὶ τη̃ς γη̃ς εἰς ἣν ὑπη̃γον

²²τη̨̃ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τη̃ς θαλάσσης εἰ̃δον ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἠ̃ν ἐκει̃ εἰ μὴ ἕν καὶ ὅτι οὐ συνειση̃λθεν τοι̃ς μαθηται̃ς αὐτου̃ ὁ ’Ιησου̃ς εἰς τò πλοι̃ον ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ ἀπη̃λθον

²³ἄλλα ἠ̃λθεν πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς του̃ τόπου ὅπου ἔφαγον τòν ἄρτον εὐχαριστήσαντος του̃ κυρίου

²⁴ὅτε οὐ̃ν εἰ̃δεν ὁ ὄχλος ὅτι ’Ιησου̃ς οὐκ ἔστιν ἐκει̃ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοιάρια καὶ ἠ̃λθον εἰς Καφαρναοὺμ ζητου̃ντες τòν ’Ιησου̃ν

²⁵καὶ εὑρόντες αὐτòν πέραν τη̃ς θαλάσσης εἰ̃πον αὐτω̨̃ ῥαββί πότε ὡ̃δε γέγονας

²⁶ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ζητει̃τέ με οὐχ ὅτι εἴδετε σημει̃α ἀλλ' ὅτι ἐφάγετε ἐκ τω̃ν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε

²⁷ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρω̃σιν τὴν ἀπολλυμένην ἀλλὰ τὴν βρω̃σιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον ἣν ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου ὑμι̃ν δώσει του̃τον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ θεός

²⁸εἰ̃πον οὐ̃ν πρòς αὐτόν τί ποιω̃μεν ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα του̃ θεου̃

²⁹ἀπεκρίθη ὁ ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς του̃τό ἐστιν τò ἔργον του̃ θεου̃ ἵνα πιστεύητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκει̃νος

³⁰εἰ̃πον οὐ̃ν αὐτω̨̃ τί οὐ̃ν ποιει̃ς σὺ σημει̃ον ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι τί ἐργάζη̨

³¹οἱ πατέρες ἡμω̃ν τò μάννα ἔφαγον ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ καθώς ἐστιν γεγραμμένον ἄρτον ἐκ του̃ οὐρανου̃ ἔδωκεν αὐτοι̃ς φαγει̃ν

³²εἰ̃πεν οὐ̃ν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν οὐ Μωϋση̃ς δέδωκεν ὑμι̃ν τòν ἄρτον ἐκ του̃ οὐρανου̃ ἀλλ' ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμι̃ν τòν ἄρτον ἐκ του̃ οὐρανου̃ τòν ἀληθινόν

³³ὁ γὰρ ἄρτος του̃ θεου̃ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ ζωὴν διδοὺς τω̨̃ κόσμω̨

³⁴εἰ̃πον οὐ̃ν πρòς αὐτόν κύριε πάντοτε δòς ἡμι̃ν τòν ἄρτον του̃τον

³⁵εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τη̃ς ζωη̃ς ὁ ἐρχόμενος πρός ἐμὲ οὐ μὴ πεινάση̨ καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσει πώποτε

³⁶ἀλλ' εἰ̃πον ὑμι̃ν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με καὶ οὐ πιστεύετε

³⁷πα̃ν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρòς ἐμὲ ἥξει καὶ τòν ἐρχόμενον πρòς ἐμὲ οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω

³⁸ὅτι καταβέβηκα ἀπò του̃ οὐρανου̃ οὐχ ἵνα ποιω̃ τò θέλημα τò ἐμòν ἀλλὰ τò θέλημα του̃ πέμψαντός με

³⁹του̃το δέ ἐστιν τò θέλημα του̃ πέμψαντός με ἵνα πα̃ν ὃ δέδωκέν μοι μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτου̃ ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτò ἐν τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨

⁴⁰του̃το γάρ ἐστιν τò θέλημα του̃ πατρός μου ἵνα πα̃ς ὁ θεωρω̃ν τòν υἱòν καὶ πιστεύων εἰς αὐτòν ἔχη̨ ζωὴν αἰώνιον καὶ ἀναστήσω αὐτòν ἐγὼ ἐν τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨

⁴¹ἐγόγγυζον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι περὶ αὐτου̃ ὅτι εἰ̃πεν ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ του̃ οὐρανου̃

⁴²καὶ ἔλεγον οὐχ οὑ̃τός ἐστιν ’Ιησου̃ς ὁ υἱòς ’Ιωσήφ οὑ̃ ἡμει̃ς οἴδαμεν τòν πατέρα καὶ τὴν μητέρα πω̃ς νυ̃ν λέγει ὅτι ἐκ του̃ οὐρανου̃ καταβέβηκα

⁴³ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς μὴ γογγύζετε μετ' ἀλλήλων

⁴⁴οὐδεὶς δύναται ἐλθει̃ν πρός με ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύση̨ αὐτόν κἀγὼ ἀναστήσω αὐτòν ἐν τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨

⁴⁵ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοι̃ς προφήταις καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ θεου̃ πα̃ς ὁ ἀκούσας παρὰ του̃ πατρòς καὶ μαθὼν ἔρχεται πρòς ἐμέ

⁴⁶οὐχ ὅτι τòν πατέρα ἑώρακέν τις εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ του̃ θεου̃ οὑ̃τος ἑώρακεν τòν πατέρα

⁴⁷ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὁ πιστεύων ἔχει ζωὴν αἰώνιον

⁴⁸ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τη̃ς ζωη̃ς

⁴⁹οἱ πατέρες ὑμω̃ν ἔφαγον ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ τò μάννα καὶ ἀπέθανον

⁵⁰οὑ̃τός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καταβαίνων ἵνα τις ἐξ αὐτου̃ φάγη̨ καὶ μὴ ἀποθάνη̨

⁵¹ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζω̃ν ὁ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καταβάς ἐάν τις φάγη̨ ἐκ τούτου του̃ ἄρτου ζήσει εἰς τòν αἰω̃να καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω ἡ σάρξ μού ἐστιν ὑπὲρ τη̃ς του̃ κόσμου ζωη̃ς

⁵²ἐμάχοντο οὐ̃ν πρòς ἀλλήλους οἱ ’Ιουδαι̃οι λέγοντες πω̃ς δύναται οὑ̃τος ἡμι̃ν δου̃ναι τὴν σάρκα αὐτου̃ φαγει̃ν

⁵³εἰ̃πεν οὐ̃ν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα του̃ υἱου̃ του̃ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτου̃ τò αἱ̃μα οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοι̃ς

⁵⁴ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τò αἱ̃μα ἔχει ζωὴν αἰώνιον κἀγὼ ἀναστήσω αὐτòν τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨

⁵⁵ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρω̃σις καὶ τò αἱ̃μά μου ἀληθής ἐστιν πόσις

⁵⁶ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τò αἱ̃μα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτω̨̃

⁵⁷καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζω̃ν πατὴρ κἀγὼ ζω̃ διὰ τòν πατέρα καὶ ὁ τρώγων με κἀκει̃νος ζήσει δι' ἐμέ

⁵⁸οὑ̃τός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐξ οὐρανου̃ καταβάς οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες καὶ ἀπέθανον ὁ τρώγων του̃τον τòν ἄρτον ζήσει εἰς τòν αἰω̃να

⁵⁹ταυ̃τα εἰ̃πεν ἐν συναγωγη̨̃ διδάσκων ἐν Καφαρναούμ

⁶⁰πολλοὶ οὐ̃ν ἀκούσαντες ἐκ τω̃ν μαθητω̃ν αὐτου̃ εἰ̃παν σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὑ̃τος τίς δύναται αὐτου̃ ἀκούειν

⁶¹εἰδὼς δὲ ὁ ’Ιησου̃ς ἐν ἑαυτω̨̃ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς του̃το ὑμα̃ς σκανδαλίζει

⁶²ἐὰν οὐ̃ν θεωρη̃τε τòν υἱòν του̃ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἠ̃ν τò πρότερον

⁶³τò πνευ̃μά ἐστιν τò ζω̨οποιου̃ν ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελει̃ οὐδέν τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμι̃ν πνευ̃μά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν

⁶⁴ἀλλ' εἰσὶν ἐξ ὑμω̃ν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν ἤ̨δει γὰρ ἐξ ἀρχη̃ς ὁ ’Ιησου̃ς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν

⁶⁵καὶ ἔλεγεν διὰ του̃το εἴρηκα ὑμι̃ν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθει̃ν πρός με ἐὰν μὴ ἠ̨̃ δεδομένον αὐτω̨̃ ἐκ του̃ πατρός

⁶⁶ἐκ τούτου πολλοὶ ἐκ τω̃ν μαθητω̃ν αὐτου̃ ἀπη̃λθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ' αὐτου̃ περιεπάτουν

⁶⁷εἰ̃πεν οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς τοι̃ς δώδεκα μὴ καὶ ὑμει̃ς θέλετε ὑπάγειν

⁶⁸ἀπεκρίθη αὐτω̨̃ Σίμων Πέτρος κύριε πρòς τίνα ἀπελευσόμεθα ῥήματα ζωη̃ς αἰωνίου ἔχεις

⁶⁹καὶ ἡμει̃ς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ ἅγιος του̃ θεου̃

⁷⁰ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς οὐκ ἐγὼ ὑμα̃ς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην καὶ ἐξ ὑμω̃ν εἱ̃ς διάβολός ἐστιν

⁷¹ἔλεγεν δὲ τòν ’Ιούδαν Σίμωνος ’Ισκαριώτου οὑ̃τος γὰρ ἔμελλεν παραδιδόναι αὐτόν εἱ̃ς ἐκ τω̃ν δώδεκα

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 7

¹καὶ μετὰ ταυ̃τα περιεπάτει ὁ ’Ιησου̃ς ἐν τη̨̃ Γαλιλαία̨ οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τη̨̃ ’Ιουδαία̨ περιπατει̃ν ὅτι ἐζήτουν αὐτòν οἱ ’Ιουδαι̃οι ἀποκτει̃ναι

²ἠ̃ν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τω̃ν ’Ιουδαίων ἡ σκηνοπηγία

³εἰ̃πον οὐ̃ν πρòς αὐτòν οἱ ἀδελφοὶ αὐτου̃ μετάβηθι ἐντευ̃θεν καὶ ὕπαγε εἰς τὴν ’Ιουδαίαν ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσουσιν σου̃ τὰ ἔργα ἃ ποιει̃ς

⁴οὐδεὶς γάρ τι ἐν κρυπτω̨̃ ποιει̃ καὶ ζητει̃ αὐτòς ἐν παρρησία̨ εἰ̃ναι εἰ ταυ̃τα ποιει̃ς φανέρωσον σεαυτòν τω̨̃ κόσμω̨

⁵οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτου̃ ἐπίστευον εἰς αὐτόν

⁶λέγει οὐ̃ν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ὁ καιρòς ὁ ἐμòς οὔπω πάρεστιν ὁ δὲ καιρòς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος

⁷οὐ δύναται ὁ κόσμος μισει̃ν ὑμα̃ς ἐμὲ δὲ μισει̃ ὅτι ἐγὼ μαρτυρω̃ περὶ αὐτου̃ ὅτι τὰ ἔργα αὐτου̃ πονηρά ἐστιν

⁸ὑμει̃ς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτήν ἐγὼ οὐκ ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην ὅτι ὁ ἐμòς καιρòς οὔπω πεπλήρωται

⁹ταυ̃τα δὲ εἰπὼν αὐτòς ἔμεινεν ἐν τη̨̃ Γαλιλαία̨

¹⁰ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτου̃ εἰς τὴν ἑορτήν τότε καὶ αὐτòς ἀνέβη οὐ φανερω̃ς ἀλλὰ ὡς ἐν κρυπτω̨̃

¹¹οἱ οὐ̃ν ’Ιουδαι̃οι ἐζήτουν αὐτòν ἐν τη̨̃ ἑορτη̨̃ καὶ ἔλεγον που̃ ἐστιν ἐκει̃νος

¹²καὶ γογγυσμòς περὶ αὐτου̃ ἠ̃ν πολὺς ἐν τοι̃ς ὄχλοις οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι ἀγαθός ἐστιν ἄλλοι δὲ ἔλεγον οὔ ἀλλὰ πλανα̨̃ τòν ὄχλον

¹³οὐδεὶς μέντοι παρρησία̨ ἐλάλει περὶ αὐτου̃ διὰ τòν φόβον τω̃ν ’Ιουδαίων

¹⁴ἤδη δὲ τη̃ς ἑορτη̃ς μεσούσης ἀνέβη ’Ιησου̃ς εἰς τò ἱερòν καὶ ἐδίδασκεν

¹⁵ἐθαύμαζον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι λέγοντες πω̃ς οὑ̃τος γράμματα οἰ̃δεν μὴ μεμαθηκώς

¹⁶ἀπεκρίθη οὐ̃ν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμὴ ἀλλὰ του̃ πέμψαντός με

¹⁷ἐάν τις θέλη̨ τò θέλημα αὐτου̃ ποιει̃ν γνώσεται περὶ τη̃ς διδαχη̃ς πότερον ἐκ του̃ θεου̃ ἐστιν ἢ ἐγὼ ἀπ' ἐμαυτου̃ λαλω̃

¹⁸ὁ ἀφ' ἑαυτου̃ λαλω̃ν τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητει̃ ὁ δὲ ζητω̃ν τὴν δόξαν του̃ πέμψαντος αὐτόν οὑ̃τος ἀληθής ἐστιν καὶ ἀδικία ἐν αὐτω̨̃ οὐκ ἔστιν

¹⁹οὐ Μωϋση̃ς δέδωκεν ὑμι̃ν τòν νόμον καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμω̃ν ποιει̃ τòν νόμον τί με ζητει̃τε ἀποκτει̃ναι

²⁰ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος δαιμόνιον ἔχεις τίς σε ζητει̃ ἀποκτει̃ναι

²¹ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ἓν ἔργον ἐποίησα καὶ πάντες θαυμάζετε

²²διὰ του̃το Μωϋση̃ς δέδωκεν ὑμι̃ν τὴν περιτομήν οὐχ ὅτι ἐκ του̃ Μωϋσέως ἐστὶν ἀλλ' ἐκ τω̃ν πατέρων καὶ ἐν σαββάτω̨ περιτέμνετε ἄνθρωπον

²³εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτω̨ ἵνα μὴ λυθη̨̃ ὁ νόμος Μωϋσέως ἐμοὶ χολα̃τε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιη̃ ἐποίησα ἐν σαββάτω̨

²⁴μὴ κρίνετε κατ' ὄψιν ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνετε

²⁵ἔλεγον οὐ̃ν τινες ἐκ τω̃ν ‘Ιεροσολυμιτω̃ν οὐχ οὑ̃τός ἐστιν ὃν ζητου̃σιν ἀποκτει̃ναι

²⁶καὶ ἴδε παρρησία̨ λαλει̃ καὶ οὐδὲν αὐτω̨̃ λέγουσιν μήποτε ἀληθω̃ς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ὁ Χριστός

²⁷ἀλλὰ του̃τον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν ὁ δὲ Χριστòς ὅταν ἔρχηται οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν

²⁸ἔκραξεν οὐ̃ν ἐν τω̨̃ ἱερω̨̃ διδάσκων ὁ ’Ιησου̃ς καὶ λέγων κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί καὶ ἀπ' ἐμαυτου̃ οὐκ ἐλήλυθα ἀλλ' ἔστιν ἀληθινòς ὁ πέμψας με ὃν ὑμει̃ς οὐκ οἴδατε

²⁹ἐγὼ οἰ̃δα αὐτόν ὅτι παρ' αὐτου̃ εἰμι κἀκει̃νός με ἀπέστειλεν

³⁰ἐζήτουν οὐ̃ν αὐτòν πιάσαι καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ' αὐτòν τὴν χει̃ρα ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτου̃

³¹ἐκ του̃ ὄχλου δὲ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν καὶ ἔλεγον ὁ Χριστòς ὅταν ἔλθη̨ μὴ πλείονα σημει̃α ποιήσει ὡ̃ν οὑ̃τος ἐποίησεν

³²ἤκουσαν οἱ Φαρισαι̃οι του̃ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτου̃ ταυ̃τα καὶ ἀπέστειλαν οἱ ἀρχιερει̃ς καὶ οἱ Φαρισαι̃οι ὑπηρέτας ἵνα πιάσωσιν αὐτόν

³³εἰ̃πεν οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς ἔτι χρόνον μικρòν μεθ' ὑμω̃ν εἰμι καὶ ὑπάγω πρòς τòν πέμψαντά με

³⁴ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ με καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ὑμει̃ς οὐ δύνασθε ἐλθει̃ν

³⁵εἰ̃πον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι πρòς ἑαυτούς που̃ οὑ̃τος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμει̃ς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τω̃ν ‘Ελλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς ‘Έλληνας

³⁶τίς ἐστιν ὁ λόγος οὑ̃τος ὃν εἰ̃πεν ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ με καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ὑμει̃ς οὐ δύνασθε ἐλθει̃ν

³⁷ἐν δὲ τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨ τη̨̃ μεγάλη̨ τη̃ς ἑορτη̃ς εἱστήκει ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἔκραξεν λέγων ἐάν τις διψα̨̃ ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω

³⁸ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ καθὼς εἰ̃πεν ἡ γραφή ποταμοὶ ἐκ τη̃ς κοιλίας αὐτου̃ ῥεύσουσιν ὕδατος ζω̃ντος

³⁹του̃το δὲ εἰ̃πεν περὶ του̃ πνεύματος ὃ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν οὔπω γὰρ ἠ̃ν πνευ̃μα ὅτι ’Ιησου̃ς οὐδέπω ἐδοξάσθη

⁴⁰ἐκ του̃ ὄχλου οὐ̃ν ἀκούσαντες τω̃ν λόγων τούτων ἔλεγον οὑ̃τός ἐστιν ἀληθω̃ς ὁ προφήτης

⁴¹ἄλλοι ἔλεγον οὑ̃τός ἐστιν ὁ Χριστός οἱ δὲ ἔλεγον μὴ γὰρ ἐκ τη̃ς Γαλιλαίας ὁ Χριστòς ἔρχεται

⁴²οὐχ ἡ γραφὴ εἰ̃πεν ὅτι ἐκ του̃ σπέρματος Δαυίδ καὶ ἀπò Βηθλέεμ τη̃ς κώμης ὅπου ἠ̃ν Δαυίδ ἔρχεται ὁ Χριστòς

⁴³σχίσμα οὐ̃ν ἐγένετο ἐν τω̨̃ ὄχλω̨ δι' αὐτόν

⁴⁴τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτω̃ν πιάσαι αὐτόν ἀλλ' οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ' αὐτòν τὰς χει̃ρας

⁴⁵ἠ̃λθον οὐ̃ν οἱ ὑπηρέται πρòς τοὺς ἀρχιερει̃ς καὶ Φαρισαίους καὶ εἰ̃πον αὐτοι̃ς ἐκει̃νοι διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν

⁴⁶ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως ἄνθρωπος

⁴⁷ἀπεκρίθησαν οὐ̃ν αὐτοι̃ς οἱ Φαρισαι̃οι μὴ καὶ ὑμει̃ς πεπλάνησθε

⁴⁸μή τις ἐκ τω̃ν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτòν ἢ ἐκ τω̃ν Φαρισαίων

⁴⁹ἀλλὰ ὁ ὄχλος οὑ̃τος ὁ μὴ γινώσκων τòν νόμον ἐπάρατοί εἰσιν

⁵⁰λέγει Νικόδημος πρòς αὐτούς ὁ ἐλθὼν πρòς αὐτòν τò πρότερον εἱ̃ς ὢν ἐξ αὐτω̃ν

⁵¹μὴ ὁ νόμος ἡμω̃ν κρίνει τòν ἄνθρωπον ἐὰν μὴ ἀκούση̨ πρω̃τον παρ' αὐτου̃ καὶ γνω̨̃ τί ποιει̃

⁵²ἀπεκρίθησαν καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ μὴ καὶ σὺ ἐκ τη̃ς Γαλιλαίας εἰ̃ ἐραύνησον καὶ ἴδε ὅτι ἐκ τη̃ς Γαλιλαίας προφήτης οὐκ ἐγείρεται

⁵³καὶ ἐπορεύθησαν ἕκαστος εἰς τòν οἰ̃κον αὐτου̃

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 8

¹’Ιησου̃ς δὲ ἐπορεύθη εἰς τò ὄρος τω̃ν ἐλαιω̃ν

²ὄρθρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τò ἱερόν καὶ πα̃ς ὁ λαòς ἤρχετο πρòς αὐτόν καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς

³ἄγουσιν δὲ οἱ γραμματει̃ς καὶ οἱ Φαρισαι̃οι γυναι̃κα ἐπὶ μοιχεία̨ κατειλημμένην καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐν μέσω̨

⁴λέγουσιν αὐτω̨̃ διδάσκαλε αὕτη ἡ γυνὴ κατείληπται ἐπ' αὐτοφώρω̨ μοιχευομένη

⁵ἐν δὲ τω̨̃ νόμω̨ ἡμι̃ν Μωϋση̃ς ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθάζειν σὺ οὐ̃ν τί λέγεις

⁶του̃το δὲ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν ἵνα ἔχωσιν κατηγορει̃ν αὐτου̃ ὁ δὲ ’Ιησου̃ς κάτω κύψας τω̨̃ δακτύλω̨ κατέγραφεν εἰς τὴν γη̃ν

⁷ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτω̃ντες αὐτόν ἀνέκυψεν καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ἀναμάρτητος ὑμω̃ν πρω̃τος ἐπ' αὐτὴν βαλέτω λίθον

⁸καὶ πάλιν κατακύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γη̃ν

⁹οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐξήρχοντο εἱ̃ς καθ' εἱ̃ς ἀρξάμενοι ἀπò τω̃ν πρεσβυτέρων καὶ κατελείφθη μόνος καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσω̨ οὐ̃σα

¹⁰ἀνακύψας δὲ ὁ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτη̨̃ γύναι που̃ εἰσιν οὐδείς σε κατέκρινεν

¹¹ἡ δὲ εἰ̃πεν οὐδείς κύριε εἰ̃πεν δὲ ὁ ’Ιησου̃ς οὐδὲ ἐγώ σε κατακρίνω πορεύου καὶ ἀπò του̃ νυ̃ν μηκέτι ἁμάρτανε

¹²πάλιν οὐ̃ν αὐτοι̃ς ἐλάλησεν ὁ ’Ιησου̃ς λέγων ἐγώ εἰμι τò φω̃ς του̃ κόσμου ὁ ἀκολουθω̃ν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήση̨ ἐν τη̨̃ σκοτία̨ ἀλλ' ἕξει τò φω̃ς τη̃ς ζωη̃ς

¹³εἰ̃πον οὐ̃ν αὐτω̨̃ οἱ Φαρισαι̃οι σὺ περὶ σεαυτου̃ μαρτυρει̃ς ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής

¹⁴ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς κἂν ἐγὼ μαρτυρω̃ περὶ ἐμαυτου̃ ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία μου ὅτι οἰ̃δα πόθεν ἠ̃λθον καὶ που̃ ὑπάγω ὑμει̃ς δὲ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι ἢ που̃ ὑπάγω

¹⁵ὑμει̃ς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα

¹⁶καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληθινή ἐστιν ὅτι μόνος οὐκ εἰμί ἀλλ' ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με πατήρ

¹⁷καὶ ἐν τω̨̃ νόμω̨ δὲ τω̨̃ ὑμετέρω̨ γέγραπται ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν

¹⁸ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρω̃ν περὶ ἐμαυτου̃ καὶ μαρτυρει̃ περὶ ἐμου̃ ὁ πέμψας με πατήρ

¹⁹ἔλεγον οὐ̃ν αὐτω̨̃ που̃ ἐστιν ὁ πατήρ σου ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς οὔτε ἐμὲ οἴδατε οὔτε τòν πατέρα μου εἰ ἐμὲ ἤ̨δειτε καὶ τòν πατέρα μου ἂν ἤ̨δειτε

²⁰ταυ̃τα τὰ ῥήματα ἐλάλησεν ἐν τω̨̃ γαζοφυλακίω̨ διδάσκων ἐν τω̨̃ ἱερω̨̃ καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτου̃

²¹εἰ̃πεν οὐ̃ν πάλιν αὐτοι̃ς ἐγὼ ὑπάγω καὶ ζητήσετέ με καὶ ἐν τη̨̃ ἁμαρτία̨ ὑμω̃ν ἀποθανει̃σθε ὅπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμει̃ς οὐ δύνασθε ἐλθει̃ν

²²ἔλεγον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι μήτι ἀποκτενει̃ ἑαυτόν ὅτι λέγει ὅπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμει̃ς οὐ δύνασθε ἐλθει̃ν

²³καὶ ἔλεγεν αὐτοι̃ς ὑμει̃ς ἐκ τω̃ν κάτω ἐστέ ἐγὼ ἐκ τω̃ν ἄνω εἰμί ὑμει̃ς ἐκ τούτου του̃ κόσμου ἐστέ ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ του̃ κόσμου τούτου

²⁴εἰ̃πον οὐ̃ν ὑμι̃ν ὅτι ἀποθανει̃σθε ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις ὑμω̃ν ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι ἀποθανει̃σθε ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις ὑμω̃ν

²⁵ἔλεγον οὐ̃ν αὐτω̨̃ σὺ τίς εἰ̃ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς τὴν ἀρχὴν ὅ τι καὶ λαλω̃ ὑμι̃ν

²⁶πολλὰ ἔχω περὶ ὑμω̃ν λαλει̃ν καὶ κρίνειν ἀλλ' ὁ πέμψας με ἀληθής ἐστιν κἀγὼ ἃ ἤκουσα παρ' αὐτου̃ ταυ̃τα λαλω̃ εἰς τòν κόσμον

²⁷οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τòν πατέρα αὐτοι̃ς ἔλεγεν

²⁸εἰ̃πεν οὐ̃ν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ὅταν ὑψώσητε τòν υἱòν του̃ ἀνθρώπου τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ ἀπ' ἐμαυτου̃ ποιω̃ οὐδέν ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατὴρ ταυ̃τα λαλω̃

²⁹καὶ ὁ πέμψας με μετ' ἐμου̃ ἐστιν οὐκ ἀφη̃κέν με μόνον ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτω̨̃ ποιω̃ πάντοτε

³⁰ταυ̃τα αὐτου̃ λαλου̃ντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν

³¹ἔλεγεν οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς πρòς τοὺς πεπιστευκότας αὐτω̨̃ ’Ιουδαίους ἐὰν ὑμει̃ς μείνητε ἐν τω̨̃ λόγω̨ τω̨̃ ἐμω̨̃ ἀληθω̃ς μαθηταί μού ἐστε

³²καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμα̃ς

³³ἀπεκρίθησαν πρòς αὐτόν σπέρμα ’Αβραάμ ἐσμεν καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε πω̃ς σὺ λέγεις ὅτι ἐλεύθεροι γενήσεσθε

³⁴ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι πα̃ς ὁ ποιω̃ν τὴν ἁμαρτίαν δου̃λός ἐστιν τη̃ς ἁμαρτίας

³⁵ὁ δὲ δου̃λος οὐ μένει ἐν τη̨̃ οἰκία̨ εἰς τòν αἰω̃να ὁ υἱòς μένει εἰς τòν αἰω̃να

³⁶ἐὰν οὐ̃ν ὁ υἱòς ὑμα̃ς ἐλευθερώση̨ ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε

³⁷οἰ̃δα ὅτι σπέρμα ’Αβραάμ ἐστε ἀλλὰ ζητει̃τέ με ἀποκτει̃ναι ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμòς οὐ χωρει̃ ἐν ὑμι̃ν

³⁸ἃ ἐγὼ ἑώρακα παρὰ τω̨̃ πατρὶ λαλω̃ καὶ ὑμει̃ς οὐ̃ν ἃ ἠκούσατε παρὰ του̃ πατρòς ποιει̃τε

³⁹ἀπεκρίθησαν καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ ὁ πατὴρ ἡμω̃ν ’Αβραάμ ἐστιν λέγει αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς εἰ τέκνα του̃ ’Αβραάμ ἐστε τὰ ἔργα του̃ ’Αβραὰμ ἐποιει̃τε

⁴⁰νυ̃ν δὲ ζητει̃τέ με ἀποκτει̃ναι ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμι̃ν λελάληκα ἣν ἤκουσα παρὰ του̃ θεου̃ του̃το ’Αβραὰμ οὐκ ἐποίησεν

⁴¹ὑμει̃ς ποιει̃τε τὰ ἔργα του̃ πατρòς ὑμω̃ν εἰ̃παν οὐ̃ν αὐτω̨̃ ἡμει̃ς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα ἕνα πατέρα ἔχομεν τòν θεόν

⁴²εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς εἰ ὁ θεòς πατὴρ ὑμω̃ν ἠ̃ν ἠγαπα̃τε ἂν ἐμέ ἐγὼ γὰρ ἐκ του̃ θεου̃ ἐξη̃λθον καὶ ἥκω οὐδὲ γὰρ ἀπ' ἐμαυτου̃ ἐλήλυθα ἀλλ' ἐκει̃νός με ἀπέστειλεν

⁴³διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τòν λόγον τòν ἐμόν

⁴⁴ὑμει̃ς ἐκ του̃ πατρòς του̃ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιθυμίας του̃ πατρòς ὑμω̃ν θέλετε ποιει̃ν ἐκει̃νος ἀνθρωποκτόνος ἠ̃ν ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ ἐν τη̨̃ ἀληθεία̨ οὐκ ἔστηκεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτω̨̃ ὅταν λαλη̨̃ τò ψευ̃δος ἐκ τω̃ν ἰδίων λαλει̃ ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτου̃

⁴⁵ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω οὐ πιστεύετέ μοι

⁴⁶τίς ἐξ ὑμω̃ν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας εἰ ἀλήθειαν λέγω διὰ τί ὑμει̃ς οὐ πιστεύετέ μοι

⁴⁷ὁ ὢν ἐκ του̃ θεου̃ τὰ ῥήματα του̃ θεου̃ ἀκούει διὰ του̃το ὑμει̃ς οὐκ ἀκούετε ὅτι ἐκ του̃ θεου̃ οὐκ ἐστέ

⁴⁸ἀπεκρίθησαν οἱ ’Ιουδαι̃οι καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ οὐ καλω̃ς λέγομεν ἡμει̃ς ὅτι Σαμαρίτης εἰ̃ σὺ καὶ δαιμόνιον ἔχεις

⁴⁹ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω ἀλλὰ τιμω̃ τòν πατέρα μου καὶ ὑμει̃ς ἀτιμάζετέ με

⁵⁰ἐγὼ δὲ οὐ ζητω̃ τὴν δόξαν μου ἔστιν ὁ ζητω̃ν καὶ κρίνων

⁵¹ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ἐάν τις τòν ἐμòν λόγον τηρήση̨ θάνατον οὐ μὴ θεωρήση̨ εἰς τòν αἰω̃να

⁵²εἰ̃πον οὐ̃ν αὐτω̨̃ οἱ ’Ιουδαι̃οι νυ̃ν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις ’Αβραὰμ ἀπέθανεν καὶ οἱ προφη̃ται καὶ σὺ λέγεις ἐάν τις τòν λόγον μου τηρήση̨ οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τòν αἰω̃να

⁵³μὴ σὺ μείζων εἰ̃ του̃ πατρòς ἡμω̃ν ’Αβραάμ ὅστις ἀπέθανεν καὶ οἱ προφη̃ται ἀπέθανον τίνα σεαυτòν ποιει̃ς

⁵⁴ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς ἐὰν ἐγὼ δοξάσω ἐμαυτόν ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με ὃν ὑμει̃ς λέγετε ὅτι θεòς ἡμω̃ν ἐστιν

⁵⁵καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν ἐγὼ δὲ οἰ̃δα αὐτόν κἂν εἴπω ὅτι οὐκ οἰ̃δα αὐτόν ἔσομαι ὅμοιος ὑμι̃ν ψεύστης ἀλλὰ οἰ̃δα αὐτòν καὶ τòν λόγον αὐτου̃ τηρω̃

⁵⁶’Αβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμω̃ν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδη̨ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν καὶ εἰ̃δεν καὶ ἐχάρη

⁵⁷εἰ̃πον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι πρòς αὐτόν πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις καὶ ’Αβραὰμ ἑώρακας

⁵⁸εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ’Ιησου̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν πρὶν ’Αβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί

⁵⁹ἠ̃ραν οὐ̃ν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ' αὐτόν ’Ιησου̃ς δὲ ἐκρύβη καὶ ἐξη̃λθεν ἐκ του̃ ἱερου̃

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 9

¹καὶ παράγων εἰ̃δεν ἄνθρωπον τυφλòν ἐκ γενετη̃ς

²καὶ ἠρώτησαν αὐτòν οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ λέγοντες ῥαββί τίς ἥμαρτεν οὑ̃τος ἢ οἱ γονει̃ς αὐτου̃ ἵνα τυφλòς γεννηθη̨̃

³ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς οὔτε οὑ̃τος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονει̃ς αὐτου̃ ἀλλ' ἵνα φανερωθη̨̃ τὰ ἔργα του̃ θεου̃ ἐν αὐτω̨̃

⁴ἡμα̃ς δει̃ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα του̃ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι

⁵ὅταν ἐν τω̨̃ κόσμω̨ ὠ̃ φω̃ς εἰμι του̃ κόσμου

⁶ταυ̃τα εἰπὼν ἔπτυσεν χαμαὶ καὶ ἐποίησεν πηλòν ἐκ του̃ πτύσματος καὶ ἐπέχρισεν αὐτου̃ τòν πηλòν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς

⁷καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν του̃ Σιλωάμ ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος ἀπη̃λθεν οὐ̃ν καὶ ἐνίψατο καὶ ἠ̃λθεν βλέπων

⁸οἱ οὐ̃ν γείτονες καὶ οἱ θεωρου̃ντες αὐτòν τò πρότερον ὅτι προσαίτης ἠ̃ν ἔλεγον οὐχ οὑ̃τός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτω̃ν

⁹ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ἄλλοι ἔλεγον οὐχί ἀλλὰ ὅμοιος αὐτω̨̃ ἐστιν ἐκει̃νος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι

¹⁰ἔλεγον οὐ̃ν αὐτω̨̃ πω̃ς οὐ̃ν ἠνεώ̨χθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί

¹¹ἀπεκρίθη ἐκει̃νος ὁ ἄνθρωπος ὁ λεγόμενος ’Ιησου̃ς πηλòν ἐποίησεν καὶ ἐπέχρισέν μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἰ̃πέν μοι ὅτι ὕπαγε εἰς τòν Σιλωὰμ καὶ νίψαι ἀπελθὼν οὐ̃ν καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα

¹²καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ που̃ ἐστιν ἐκει̃νος λέγει οὐκ οἰ̃δα

¹³ἄγουσιν αὐτòν πρòς τοὺς Φαρισαίους τόν ποτε τυφλόν

¹⁴ἠ̃ν δὲ σάββατον ἐν ἡ̨̃ ἡμέρα̨ τòν πηλòν ἐποίησεν ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἀνέω̨ξεν αὐτου̃ τοὺς ὀφθαλμούς

¹⁵πάλιν οὐ̃ν ἠρώτων αὐτòν καὶ οἱ Φαρισαι̃οι πω̃ς ἀνέβλεψεν ὁ δὲ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς πηλòν ἐπέθηκέν μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς καὶ ἐνιψάμην καὶ βλέπω

¹⁶ἔλεγον οὐ̃ν ἐκ τω̃ν Φαρισαίων τινές οὐκ ἔστιν οὑ̃τος παρὰ θεου̃ ὁ ἄνθρωπος ὅτι τò σάββατον οὐ τηρει̃ ἄλλοι δὲ ἔλεγον πω̃ς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλòς τοιαυ̃τα σημει̃α ποιει̃ν καὶ σχίσμα ἠ̃ν ἐν αὐτοι̃ς

¹⁷λέγουσιν οὐ̃ν τω̨̃ τυφλω̨̃ πάλιν τί σὺ λέγεις περὶ αὐτου̃ ὅτι ἠνέω̨ξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς ὁ δὲ εἰ̃πεν ὅτι προφήτης ἐστίν

¹⁸οὐκ ἐπίστευσαν οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι περὶ αὐτου̃ ὅτι ἠ̃ν τυφλòς καὶ ἀνέβλεψεν ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονει̃ς αὐτου̃ του̃ ἀναβλέψαντος

¹⁹καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες οὑ̃τός ἐστιν ὁ υἱòς ὑμω̃ν ὃν ὑμει̃ς λέγετε ὅτι τυφλòς ἐγεννήθη πω̃ς οὐ̃ν βλέπει ἄρτι

²⁰ἀπεκρίθησαν οὐ̃ν οἱ γονει̃ς αὐτου̃ καὶ εἰ̃παν οἴδαμεν ὅτι οὑ̃τός ἐστιν ὁ υἱòς ἡμω̃ν καὶ ὅτι τυφλòς ἐγεννήθη

²¹πω̃ς δὲ νυ̃ν βλέπει οὐκ οἴδαμεν ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτου̃ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμει̃ς οὐκ οἴδαμεν αὐτòν ἐρωτήσατε ἡλικίαν ἔχει αὐτòς περὶ ἑαυτου̃ λαλήσει

²²ταυ̃τα εἰ̃παν οἱ γονει̃ς αὐτου̃ ὅτι ἐφοβου̃ντο τοὺς ’Ιουδαίους ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ ’Ιουδαι̃οι ἵνα ἐάν τις αὐτòν ὁμολογήση̨ Χριστόν ἀποσυνάγωγος γένηται

²³διὰ του̃το οἱ γονει̃ς αὐτου̃ εἰ̃παν ὅτι ἡλικίαν ἔχει αὐτòν ἐπερωτήσατε

²⁴ἐφώνησαν οὐ̃ν τòν ἄνθρωπον ἐκ δευτέρου ὃς ἠ̃ν τυφλòς καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ δòς δόξαν τω̨̃ θεω̨̃ ἡμει̃ς οἴδαμεν ὅτι οὑ̃τος ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός ἐστιν

²⁵ἀπεκρίθη οὐ̃ν ἐκει̃νος εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν οὐκ οἰ̃δα ἓν οἰ̃δα ὅτι τυφλòς ὢν ἄρτι βλέπω

²⁶εἰ̃πον οὐ̃ν αὐτω̨̃ τί ἐποίησέν σοι πω̃ς ἤνοιξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς

²⁷ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς εἰ̃πον ὑμι̃ν ἤδη καὶ οὐκ ἠκούσατε τί πάλιν θέλετε ἀκούειν μὴ καὶ ὑμει̃ς θέλετε αὐτου̃ μαθηταὶ γενέσθαι

²⁸καὶ ἐλοιδόρησαν αὐτòν καὶ εἰ̃πον σὺ μαθητὴς εἰ̃ ἐκείνου ἡμει̃ς δὲ του̃ Μωϋσέως ἐσμὲν μαθηταί

²⁹ἡμει̃ς οἴδαμεν ὅτι Μωϋσει̃ λελάληκεν ὁ θεός του̃τον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν

³⁰ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ἐν τούτω̨ γὰρ τò θαυμαστόν ἐστιν ὅτι ὑμει̃ς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστίν καὶ ἤνοιξέν μου τοὺς ὀφθαλμούς

³¹οἴδαμεν ὅτι ἁμαρτωλω̃ν ὁ θεòς οὐκ ἀκούει ἀλλ' ἐάν τις θεοσεβὴς ἠ̨̃ καὶ τò θέλημα αὐτου̃ ποιη̨̃ τούτου ἀκούει

³²ἐκ του̃ αἰω̃νος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἠνέω̨ξέν τις ὀφθαλμοὺς τυφλου̃ γεγεννημένου

³³εἰ μὴ ἠ̃ν οὑ̃τος παρὰ θεου̃ οὐκ ἠδύνατο ποιει̃ν οὐδέν

³⁴ἀπεκρίθησαν καὶ εἰ̃παν αὐτω̨̃ ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος καὶ σὺ διδάσκεις ἡμα̃ς καὶ ἐξέβαλον αὐτòν ἔξω

³⁵ἤκουσεν ’Ιησου̃ς ὅτι ἐξέβαλον αὐτòν ἔξω καὶ εὑρὼν αὐτòν εἰ̃πεν σὺ πιστεύεις εἰς τòν υἱòν του̃ ἀνθρώπου

³⁶ἀπεκρίθη ἐκει̃νος καὶ εἰ̃πεν καὶ τίς ἐστιν κύριε ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν

³⁷εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἑώρακας αὐτòν καὶ ὁ λαλω̃ν μετὰ σου̃ ἐκει̃νός ἐστιν

³⁸ὁ δὲ ἔφη πιστεύω κύριε καὶ προσεκύνησεν αὐτω̨̃

³⁹καὶ εἰ̃πεν ὁ ’Ιησου̃ς εἰς κρίμα ἐγὼ εἰς τòν κόσμον του̃τον ἠ̃λθον ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσιν καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται

⁴⁰ἤκουσαν ἐκ τω̃ν Φαρισαίων ταυ̃τα οἱ μετ' αὐτου̃ ὄντες καὶ εἰ̃πον αὐτω̨̃ μὴ καὶ ἡμει̃ς τυφλοί ἐσμεν

⁴¹εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς εἰ τυφλοὶ ἠ̃τε οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν νυ̃ν δὲ λέγετε ὅτι βλέπομεν ἡ ἁμαρτία ὑμω̃ν μένει

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 10

¹ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τη̃ς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τω̃ν προβάτων ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν ἐκει̃νος κλέπτης ἐστὶν καὶ λη̨στής

²ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τη̃ς θύρας ποιμήν ἐστιν τω̃ν προβάτων

³τούτω̨ ὁ θυρωρòς ἀνοίγει καὶ τὰ πρόβατα τη̃ς φωνη̃ς αὐτου̃ ἀκούει καὶ τὰ ἴδια πρόβατα φωνει̃ κατ' ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά

⁴ὅταν τὰ ἴδια πάντα ἐκβάλη̨ ἔμπροσθεν αὐτω̃ν πορεύεται καὶ τὰ πρόβατα αὐτω̨̃ ἀκολουθει̃ ὅτι οἴδασιν τὴν φωνὴν αὐτου̃

⁵ἀλλοτρίω̨ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσουσιν ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτου̃ ὅτι οὐκ οἴδασιν τω̃ν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν

⁶ταύτην τὴν παροιμίαν εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς ἐκει̃νοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἠ̃ν ἃ ἐλάλει αὐτοι̃ς

⁷εἰ̃πεν οὐ̃ν πάλιν ὁ ’Ιησου̃ς ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τω̃ν προβάτων

⁸πάντες ὅσοι ἠ̃λθον πρò ἐμου̃ κλέπται εἰσὶν καὶ λη̨σταί ἀλλ' οὐκ ἤκουσαν αὐτω̃ν τὰ πρόβατα

⁹ἐγώ εἰμι ἡ θύρα δι' ἐμου̃ ἐάν τις εἰσέλθη̨ σωθήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει

¹⁰ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψη̨ καὶ θύση̨ καὶ ἀπολέση̨ ἐγὼ ἠ̃λθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσòν ἔχωσιν

¹¹ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός ὁ ποιμὴν ὁ καλòς τὴν ψυχὴν αὐτου̃ τίθησιν ὑπὲρ τω̃ν προβάτων

¹²ὁ μισθωτòς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν οὑ̃ οὐκ ἔστιν τὰ πρόβατα ἴδια θεωρει̃ τòν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα καὶ φεύγει καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπιζει τα προβατα

¹³ο δε μισθωτος φευγει οτι μισθωτος εστιν και ου μελει αυτω περι των προβατων

¹⁴ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκουσί με τὰ ἐμά

¹⁵καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τòν πατέρα καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τω̃ν προβάτων

¹⁶καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τη̃ς αὐλη̃ς ταύτης κἀκει̃να δει̃ με ἀγαγει̃ν καὶ τη̃ς φωνη̃ς μου ἀκούσουσιν καὶ γενήσονται μία ποίμνη εἱ̃ς ποιμήν

¹⁷διὰ του̃τό με ὁ πατὴρ ἀγαπα̨̃ ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν

¹⁸οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμου̃ ἀλλ' ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτου̃ ἐξουσίαν ἔχω θει̃ναι αὐτήν καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβει̃ν αὐτήν ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ του̃ πατρός μου

¹⁹σχίσμα πάλιν ἐγένετο ἐν τοι̃ς ’Ιουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους

²⁰ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτω̃ν δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται τί αὐτου̃ ἀκούετε

²¹ἄλλοι ἔλεγον ταυ̃τα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλω̃ν ὀφθαλμοὺς ἀνοι̃ξαι

²²ἐγένετο τότε τὰ ἐγκαίνια ἐν τοι̃ς ‘Ιεροσολύμοις χειμὼν ἠ̃ν

²³καὶ περιεπάτει ὁ ’Ιησου̃ς ἐν τω̨̃ ἱερω̨̃ ἐν τη̨̃ στοα̨̃ του̃ Σολομω̃νος

²⁴ἐκύκλωσαν οὐ̃ν αὐτòν οἱ ’Ιουδαι̃οι καὶ ἔλεγον αὐτω̨̃ ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμω̃ν αἴρεις εἰ σὺ εἰ̃ ὁ Χριστός εἰπὲ ἡμι̃ν παρρησία̨

²⁵ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς εἰ̃πον ὑμι̃ν καὶ οὐ πιστεύετε τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιω̃ ἐν τω̨̃ ὀνόματι του̃ πατρός μου ταυ̃τα μαρτυρει̃ περὶ ἐμου̃

²⁶ἀλλὰ ὑμει̃ς οὐ πιστεύετε ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τω̃ν προβάτων τω̃ν ἐμω̃ν

²⁷τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τη̃ς φωνη̃ς μου ἀκούουσιν κἀγὼ γινώσκω αὐτά καὶ ἀκολουθου̃σίν μοι

²⁸κἀγὼ δίδωμι αὐτοι̃ς ζωὴν αἰώνιον καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τòν αἰω̃να καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τη̃ς χειρός μου

²⁹ὁ πατήρ μου ὃ δέδωκέν μοι πάντων μει̃ζόν ἐστιν καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τη̃ς χειρòς του̃ πατρός

³⁰ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν

³¹ἐβάστασαν πάλιν λίθους οἱ ’Ιουδαι̃οι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν

³²ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς πολλὰ ἔργα καλὰ ἔδειξα ὑμι̃ν ἐκ του̃ πατρός διὰ ποι̃ον αὐτω̃ν ἔργον ἐμὲ λιθάζετε

³³ἀπεκρίθησαν αὐτω̨̃ οἱ ’Ιουδαι̃οι περὶ καλου̃ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε ἀλλὰ περὶ βλασφημίας καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιει̃ς σεαυτòν θεόν

³⁴ἀπεκρίθη αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τω̨̃ νόμω̨ ὑμω̃ν ὅτι ἐγὼ εἰ̃πα θεοί ἐστε

³⁵εἰ ἐκείνους εἰ̃πεν θεοὺς πρòς οὓς ὁ λόγος του̃ θεου̃ ἐγένετο καὶ οὐ δύναται λυθη̃ναι ἡ γραφή

³⁶ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τòν κόσμον ὑμει̃ς λέγετε ὅτι βλασφημει̃ς ὅτι εἰ̃πον υἱòς του̃ θεου̃ εἰμι

³⁷εἰ οὐ ποιω̃ τὰ ἔργα του̃ πατρός μου μὴ πιστεύετέ μοι

³⁸εἰ δὲ ποιω̃ κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε τοι̃ς ἔργοις πιστεύετε ἵνα γνω̃τε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τω̨̃ πατρί

³⁹ἐζήτουν οὐ̃ν αὐτòν πάλιν πιάσαι καὶ ἐξη̃λθεν ἐκ τη̃ς χειρòς αὐτω̃ν

⁴⁰καὶ ἀπη̃λθεν πάλιν πέραν του̃ ’Ιορδάνου εἰς τòν τόπον ὅπου ἠ̃ν ’Ιωάννης τò πρω̃τον βαπτίζων καὶ ἔμεινεν ἐκει̃

⁴¹καὶ πολλοὶ ἠ̃λθον πρòς αὐτòν καὶ ἔλεγον ὅτι ’Ιωάννης μὲν σημει̃ον ἐποίησεν οὐδέν πάντα δὲ ὅσα εἰ̃πεν ’Ιωάννης περὶ τούτου ἀληθη̃ ἠ̃ν

⁴²καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτòν ἐκει̃

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 11

¹ἠ̃ν δέ τις ἀσθενω̃ν Λάζαρος ἀπò Βηθανίας ἐκ τη̃ς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τη̃ς ἀδελφη̃ς αὐτη̃ς

²ἠ̃ν δὲ Μαριὰμ ἡ ἀλείψασα τòν κύριον μύρω̨ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτου̃ ται̃ς θριξὶν αὐτη̃ς ἡ̃ς ὁ ἀδελφòς Λάζαρος ἠσθένει

³ἀπέστειλαν οὐ̃ν αἱ ἀδελφαὶ πρòς αὐτòν λέγουσαι κύριε ἴδε ὃν φιλει̃ς ἀσθενει̃

⁴ἀκούσας δὲ ὁ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστιν πρòς θάνατον ἀλλ' ὑπὲρ τη̃ς δόξης του̃ θεου̃ ἵνα δοξασθη̨̃ ὁ υἱòς του̃ θεου̃ δι' αὐτη̃ς

⁵ἠγάπα δὲ ὁ ’Ιησου̃ς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτη̃ς καὶ τòν Λάζαρον

⁶ὡς οὐ̃ν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενει̃ τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ὡ̨̃ ἠ̃ν τόπω̨ δύο ἡμέρας

⁷ἔπειτα μετὰ του̃το λέγει τοι̃ς μαθηται̃ς ἄγωμεν εἰς τὴν ’Ιουδαίαν πάλιν

⁸λέγουσιν αὐτω̨̃ οἱ μαθηταί ῥαββί νυ̃ν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ ’Ιουδαι̃οι καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκει̃

⁹ἀπεκρίθη ’Ιησου̃ς οὐχὶ δώδεκα ὡ̃ραί εἰσιν τη̃ς ἡμέρας ἐάν τις περιπατη̨̃ ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ οὐ προσκόπτει ὅτι τò φω̃ς του̃ κόσμου τούτου βλέπει

¹⁰ἐὰν δέ τις περιπατη̨̃ ἐν τη̨̃ νυκτί προσκόπτει ὅτι τò φω̃ς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτω̨̃

¹¹ταυ̃τα εἰ̃πεν καὶ μετὰ του̃το λέγει αὐτοι̃ς Λάζαρος ὁ φίλος ἡμω̃ν κεκοίμηται ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν

¹²εἰ̃παν οὐ̃ν οἱ μαθηταὶ αὐτω̨̃ κύριε εἰ κεκοίμηται σωθήσεται

¹³εἰρήκει δὲ ὁ ’Ιησου̃ς περὶ του̃ θανάτου αὐτου̃ ἐκει̃νοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τη̃ς κοιμήσεως του̃ ὕπνου λέγει

¹⁴τότε οὐ̃ν εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς παρρησία̨ Λάζαρος ἀπέθανεν

¹⁵καὶ χαίρω δι' ὑμα̃ς ἵνα πιστεύσητε ὅτι οὐκ ἤμην ἐκει̃ ἀλλὰ ἄγωμεν πρòς αὐτόν

¹⁶εἰ̃πεν οὐ̃ν Θωμα̃ς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοι̃ς συμμαθηται̃ς ἄγωμεν καὶ ἡμει̃ς ἵνα ἀποθάνωμεν μετ' αὐτου̃

¹⁷ἐλθὼν οὐ̃ν ὁ ’Ιησου̃ς εὑ̃ρεν αὐτòν τέσσαρας ἤδη ἡμέρας ἔχοντα ἐν τω̨̃ μνημείω̨

¹⁸ἠ̃ν δὲ ἡ Βηθανία ἐγγὺς τω̃ν ‘Ιεροσολύμων ὡς ἀπò σταδίων δεκαπέντε

¹⁹πολλοὶ δὲ ἐκ τω̃ν ’Ιουδαίων ἐληλύθεισαν πρòς τὴν Μάρθαν καὶ Μαριὰμ ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ του̃ ἀδελφου̃

²⁰ἡ οὐ̃ν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι ’Ιησου̃ς ἔρχεται ὑπήντησεν αὐτω̨̃ Μαριὰμ δὲ ἐν τω̨̃ οἴκω̨ ἐκαθέζετο

²¹εἰ̃πεν οὐ̃ν ἡ Μάρθα πρòς τòν ’Ιησου̃ν κύριε εἰ ἠ̃ς ὡ̃δε οὐκ ἂν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μου

²²ἀλλὰ καὶ νυ̃ν οἰ̃δα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήση̨ τòν θεòν δώσει σοι ὁ θεός

²³λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου

²⁴λέγει αὐτω̨̃ ἡ Μάρθα οἰ̃δα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τη̨̃ ἀναστάσει ἐν τη̨̃ ἐσχάτη̨ ἡμέρα̨

²⁵εἰ̃πεν αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνη̨ ζήσεται

²⁶καὶ πα̃ς ὁ ζω̃ν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνη̨ εἰς τòν αἰω̃να πιστεύεις του̃το

²⁷λέγει αὐτω̨̃ ναί κύριε ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ Χριστòς ὁ υἱòς του̃ θεου̃ ὁ εἰς τòν κόσμον ἐρχόμενος

²⁸καὶ του̃το εἰπου̃σα ἀπη̃λθεν καὶ ἐφώνησεν Μαριὰμ τὴν ἀδελφὴν αὐτη̃ς λάθρα̨ εἰπου̃σα ὁ διδάσκαλος πάρεστιν καὶ φωνει̃ σε

²⁹ἐκείνη δὲ ὡς ἤκουσεν ἠγέρθη ταχὺ καὶ ἤρχετο πρòς αὐτόν

³⁰οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ ’Ιησου̃ς εἰς τὴν κώμην ἀλλ' ἠ̃ν ἔτι ἐν τω̨̃ τόπω̨ ὅπου ὑπήντησεν αὐτω̨̃ ἡ Μάρθα

³¹οἱ οὐ̃ν ’Ιουδαι̃οι οἱ ὄντες μετ' αὐτη̃ς ἐν τη̨̃ οἰκία̨ καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν ἰδόντες τὴν Μαριὰμ ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξη̃λθεν ἠκολούθησαν αὐτη̨̃ δόξαντες ὅτι ὑπάγει εἰς τò μνημει̃ον ἵνα κλαύση̨ ἐκει̃

³²ἡ οὐ̃ν Μαριὰμ ὡς ἠ̃λθεν ὅπου ἠ̃ν ’Ιησου̃ς ἰδου̃σα αὐτòν ἔπεσεν αὐτου̃ πρòς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτω̨̃ κύριε εἰ ἠ̃ς ὡ̃δε οὐκ ἄν μου ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός

³³’Ιησου̃ς οὐ̃ν ὡς εἰ̃δεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτη̨̃ ’Ιουδαίους κλαίοντας ἐνεβριμήσατο τω̨̃ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν

³⁴καὶ εἰ̃πεν που̃ τεθείκατε αὐτόν λέγουσιν αὐτω̨̃ κύριε ἔρχου καὶ ἴδε

³⁵ἐδάκρυσεν ὁ ’Ιησου̃ς

³⁶ἔλεγον οὐ̃ν οἱ ’Ιουδαι̃οι ἴδε πω̃ς ἐφίλει αὐτόν

³⁷τινὲς δὲ ἐξ αὐτω̃ν εἰ̃παν οὐκ ἐδύνατο οὑ̃τος ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς του̃ τυφλου̃ ποιη̃σαι ἵνα καὶ οὑ̃τος μὴ ἀποθάνη̨

³⁸’Ιησου̃ς οὐ̃ν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτω̨̃ ἔρχεται εἰς τò μνημει̃ον ἠ̃ν δὲ σπήλαιον καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ' αὐτω̨̃

³⁹λέγει ὁ ’Ιησου̃ς ἄρατε τòν λίθον λέγει αὐτω̨̃ ἡ ἀδελφὴ του̃ τετελευτηκότος Μάρθα κύριε ἤδη ὄζει τεταρται̃ος γάρ ἐστιν

⁴⁰λέγει αὐτη̨̃ ὁ ’Ιησου̃ς οὐκ εἰ̃πόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύση̨ς ὄψη̨ τὴν δόξαν του̃ θεου̃

⁴¹ἠ̃ραν οὐ̃ν τòν λίθον ὁ δὲ ’Ιησου̃ς ἠ̃ρεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω καὶ εἰ̃πεν πάτερ εὐχαριστω̃ σοι ὅτι ἤκουσάς μου

⁴²ἐγὼ δὲ ἤ̨δειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις ἀλλὰ διὰ τòν ὄχλον τòν περιεστω̃τα εἰ̃πον ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας

⁴³καὶ ταυ̃τα εἰπὼν φωνη̨̃ μεγάλη̨ ἐκραύγασεν Λάζαρε δευ̃ρο ἔξω

⁴⁴ἐξη̃λθεν ὁ τεθνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χει̃ρας κειρίαις καὶ ἡ ὄψις αὐτου̃ σουδαρίω̨ περιεδέδετο λέγει αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς λύσατε αὐτòν καὶ ἄφετε αὐτòν ὑπάγειν

⁴⁵πολλοὶ οὐ̃ν ἐκ τω̃ν ’Ιουδαίων οἱ ἐλθόντες πρòς τὴν Μαριὰμ καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν

⁴⁶τινὲς δὲ ἐξ αὐτω̃ν ἀπη̃λθον πρòς τοὺς Φαρισαίους καὶ εἰ̃παν αὐτοι̃ς ἃ ἐποίησεν ’Ιησου̃ς

⁴⁷συνήγαγον οὐ̃ν οἱ ἀρχιερει̃ς καὶ οἱ Φαρισαι̃οι συνέδριον καὶ ἔλεγον τί ποιου̃μεν ὅτι οὑ̃τος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ ποιει̃ σημει̃α

⁴⁸ἐὰν ἀφω̃μεν αὐτòν οὕτως πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν καὶ ἐλεύσονται οἱ ῥωμαι̃οι καὶ ἀρου̃σιν ἡμω̃ν καὶ τòν τόπον καὶ τò ἔθνος

⁴⁹εἱ̃ς δέ τις ἐξ αὐτω̃ν Καϊάφας ἀρχιερεὺς ὢν του̃ ἐνιαυτου̃ ἐκείνου εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὑμει̃ς οὐκ οἴδατε οὐδέν

⁵⁰οὐδὲ λογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμι̃ν ἵνα εἱ̃ς ἄνθρωπος ἀποθάνη̨ ὑπὲρ του̃ λαου̃ καὶ μὴ ὅλον τò ἔθνος ἀπόληται

⁵¹του̃το δὲ ἀφ' ἑαυτου̃ οὐκ εἰ̃πεν ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν του̃ ἐνιαυτου̃ ἐκείνου ἐπροφήτευσεν ὅτι ἔμελλεν ’Ιησου̃ς ἀποθνή̨σκειν ὑπὲρ του̃ ἔθνους

⁵²καὶ οὐχ ὑπὲρ του̃ ἔθνους μόνον ἀλλ' ἵνα καὶ τὰ τέκνα του̃ θεου̃ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγη̨ εἰς ἕν

⁵³ἀπ' ἐκείνης οὐ̃ν τη̃ς ἡμέρας ἐβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν

⁵⁴ὁ οὐ̃ν ’Ιησου̃ς οὐκέτι παρρησία̨ περιεπάτει ἐν τοι̃ς ’Ιουδαίοις ἀλλὰ ἀπη̃λθεν ἐκει̃θεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τη̃ς ἐρήμου εἰς ’Εφραὶμ λεγομένην πόλιν κἀκει̃ ἔμεινεν μετὰ τω̃ν μαθητω̃ν

⁵⁵ἠ̃ν δὲ ἐγγὺς τò πάσχα τω̃ν ’Ιουδαίων καὶ ἀνέβησαν πολλοὶ εἰς ‘Ιεροσόλυμα ἐκ τη̃ς χώρας πρò του̃ πάσχα ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς

⁵⁶ἐζήτουν οὐ̃ν τòν ’Ιησου̃ν καὶ ἔλεγον μετ' ἀλλήλων ἐν τω̨̃ ἱερω̨̃ ἑστηκότες τί δοκει̃ ὑμι̃ν ὅτι οὐ μὴ ἔλθη̨ εἰς τὴν ἑορτήν

⁵⁷δεδώκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερει̃ς καὶ οἱ Φαρισαι̃οι ἐντολὰς ἵνα ἐάν τις γνω̨̃ που̃ ἐστιν μηνύση̨ ὅπως πιάσωσιν αὐτόν

Читать далее:ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ, κεφαλίς 12

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).