1 τω̨̃ Δαυιδ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον κύριε ὁ θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω |
2 ἀναβαλλόμενος φω̃ς ὡς ἱμάτιον ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν |
3 ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερω̨̃α αὐτου̃ ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτου̃ ὁ περιπατω̃ν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων |
4 ὁ ποιω̃ν τοὺς ἀγγέλους αὐτου̃ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτου̃ πυ̃ρ φλέγον |
5 ἐθεμελίωσεν τὴν γη̃ν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτη̃ς οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος |
6 ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτου̃ ἐπὶ τω̃ν ὀρέων στήσονται ὕδατα |
7 ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται ἀπὸ φωνη̃ς βροντη̃ς σου δειλιάσουσιν |
8 ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσιν πεδία εἰς τόπον ὃν ἐθεμελίωσας αὐτοι̃ς |
9 ὅριον ἔθου ὃ οὐ παρελεύσονται οὐδὲ ἐπιστρέψουσιν καλύψαι τὴν γη̃ν |
10 ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν ἀνὰ μέσον τω̃ν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα |
11 ποτιου̃σιν πάντα τὰ θηρία του̃ ἀγρου̃ προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτω̃ν |
12 ἐπ' αὐτὰ τὰ πετεινὰ του̃ οὐρανου̃ κατασκηνώσει ἐκ μέσου τω̃ν πετρω̃ν δώσουσιν φωνήν |
13 ποτίζων ὄρη ἐκ τω̃ν ὑπερώ̨ων αὐτου̃ ἀπὸ καρπου̃ τω̃ν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γη̃ |
14 ἐξανατέλλων χόρτον τοι̃ς κτήνεσιν καὶ χλόην τη̨̃ δουλεία̨ τω̃ν ἀνθρώπων του̃ ἐξαγαγει̃ν ἄρτον ἐκ τη̃ς γη̃ς |
15 καὶ οἰ̃νος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου του̃ ἱλαρυ̃ναι πρόσωπον ἐν ἐλαίω̨ καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει |
16 χορτασθήσεται τὰ ξύλα του̃ πεδίου αἱ κέδροι του̃ Λιβάνου ἃς ἐφύτευσεν |
17 ἐκει̃ στρουθία ἐννοσσεύσουσιν του̃ ἐρωδιου̃ ἡ οἰκία ἡγει̃ται αὐτω̃ν |
18 ὄρη τὰ ὑψηλὰ ται̃ς ἐλάφοις πέτρα καταφυγὴ τοι̃ς χοιρογρυλλίοις |
19 ἐποίησεν σελήνην εἰς καιρούς ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτου̃ |
20 ἔθου σκότος καὶ ἐγένετο νύξ ἐν αὐτη̨̃ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία του̃ δρυμου̃ |
21 σκύμνοι ὠρυόμενοι ἁρπάσαι καὶ ζητη̃σαι παρὰ του̃ θεου̃ βρω̃σιν αὐτοι̃ς |
22 ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος καὶ συνήχθησαν καὶ ἐν ται̃ς μάνδραις αὐτω̃ν κοιτασθήσονται |
23 ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτου̃ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτου̃ ἕως ἑσπέρας |
24 ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου κύριε πάντα ἐν σοφία̨ ἐποίησας ἐπληρώθη ἡ γη̃ τη̃ς κτήσεώς σου |
25 αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος ἐκει̃ ἑρπετά ὡ̃ν οὐκ ἔστιν ἀριθμός ζω̨̃α μικρὰ μετὰ μεγάλων |
26 ἐκει̃ πλοι̃α διαπορεύονται δράκων οὑ̃τος ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτω̨̃ |
27 πάντα πρὸς σὲ προσδοκω̃σιν δου̃ναι τὴν τροφὴν αὐτοι̃ς εὔκαιρον |
28 δόντος σου αὐτοι̃ς συλλέξουσιν ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χει̃ρα τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος |
29 ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται ἀντανελει̃ς τὸ πνευ̃μα αὐτω̃ν καὶ ἐκλείψουσιν καὶ εἰς τὸν χου̃ν αὐτω̃ν ἐπιστρέψουσιν |
30 ἐξαποστελει̃ς τὸ πνευ̃μά σου καὶ κτισθήσονται καὶ ἀνακαινιει̃ς τὸ πρόσωπον τη̃ς γη̃ς |
31 ἤτω ἡ δόξα κυρίου εἰς τὸν αἰω̃να εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ τοι̃ς ἔργοις αὐτου̃ |
32 ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ ποιω̃ν αὐτὴν τρέμειν ὁ ἁπτόμενος τω̃ν ὀρέων καὶ καπνίζονται |
33 ἄ̨σω τω̨̃ κυρίω̨ ἐν τη̨̃ ζωη̨̃ μου ψαλω̃ τω̨̃ θεω̨̃ μου ἕως ὑπάρχω |
34 ἡδυνθείη αὐτω̨̃ ἡ διαλογή μου ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τω̨̃ κυρίω̨ |
35 ἐκλίποισαν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τη̃ς γη̃ς καὶ ἄνομοι ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον |