РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ

Главы 10-19

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 10

¹αὕτη πρωτόπλαστον πατέρα κόσμου μόνον κτισθέντα διεφύλαξεν καὶ ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ παραπτώματος ἰδίου

²ἔδωκέν τε αὐτω̨̃ ἰσχὺν κρατη̃σαι ἁπάντων

³ἀποστὰς δὲ ἀπ' αὐτη̃ς ἄδικος ἐν ὀργη̨̃ αὐτου̃ ἀδελφοκτόνοις συναπώλετο θυμοι̃ς

⁴δι' ὃν κατακλυζομένην γη̃ν πάλιν ἔσωσεν σοφία δι' εὐτελου̃ς ξύλου τὸν δίκαιον κυβερνήσασα

⁵αὕτη καὶ ἐν ὁμονοία̨ πονηρίας ἐθνω̃ν συγχυθέντων ἔγνω τὸν δίκαιον καὶ ἐτήρησεν αὐτὸν ἄμεμπτον θεω̨̃ καὶ ἐπὶ τέκνου σπλάγχνοις ἰσχυρὸν ἐφύλαξεν

⁶αὕτη δίκαιον ἐξαπολλυμένων ἀσεβω̃ν ἐρρύσατο φυγόντα καταβάσιον πυ̃ρ Πενταπόλεως

⁷ἡ̃ς ἔτι μαρτύριον τη̃ς πονηρίας καπνιζομένη καθέστηκε χέρσος καὶ ἀτελέσιν ὥραις καρποφορου̃ντα φυτά ἀπιστούσης ψυχη̃ς μνημει̃ον ἑστηκυι̃α στήλη ἁλός

⁸σοφίαν γὰρ παροδεύσαντες οὐ μόνον ἐβλάβησαν του̃ μὴ γνω̃ναι τὰ καλά ἀλλὰ καὶ τη̃ς ἀφροσύνης ἀπέλιπον τω̨̃ βίω̨ μνημόσυνον ἵνα ἐν οἱ̃ς ἐσφάλησαν μηδὲ λαθει̃ν δυνηθω̃σιν

⁹σοφία δὲ τοὺς θεραπεύοντας αὐτὴν ἐκ πόνων ἐρρύσατο

¹⁰αὕτη φυγάδα ὀργη̃ς ἀδελφου̃ δίκαιον ὡδήγησεν ἐν τρίβοις εὐθείαις ἔδειξεν αὐτω̨̃ βασιλείαν θεου̃ καὶ ἔδωκεν αὐτω̨̃ γνω̃σιν ἁγίων εὐπόρησεν αὐτὸν ἐν μόχθοις καὶ ἐπλήθυνεν τοὺς πόνους αὐτου̃

¹¹ἐν πλεονεξία̨ κατισχυόντων αὐτὸν παρέστη καὶ ἐπλούτισεν αὐτόν

¹²διεφύλαξεν αὐτὸν ἀπὸ ἐχθρω̃ν καὶ ἀπὸ ἐνεδρευόντων ἠσφαλίσατο καὶ ἀγω̃να ἰσχυρὸν ἐβράβευσεν αὐτω̨̃ ἵνα γνω̨̃ ὅτι παντὸς δυνατωτέρα ἐστὶν εὐσέβεια

¹³αὕτη πραθέντα δίκαιον οὐκ ἐγκατέλιπεν ἀλλὰ ἐξ ἁμαρτίας ἐρρύσατο αὐτόν

¹⁴συγκατέβη αὐτω̨̃ εἰς λάκκον καὶ ἐν δεσμοι̃ς οὐκ ἀφη̃κεν αὐτόν ἕως ἤνεγκεν αὐτω̨̃ σκη̃πτρα βασιλείας καὶ ἐξουσίαν τυραννούντων αὐτου̃ ψευδει̃ς τε ἔδειξεν τοὺς μωμησαμένους αὐτὸν καὶ ἔδωκεν αὐτω̨̃ δόξαν αἰώνιον

¹⁵αὕτη λαὸν ὅσιον καὶ σπέρμα ἄμεμπτον ἐρρύσατο ἐξ ἔθνους θλιβόντων

¹⁶εἰση̃λθεν εἰς ψυχὴν θεράποντος κυρίου καὶ ἀντέστη βασιλευ̃σιν φοβεροι̃ς ἐν τέρασι καὶ σημείοις

¹⁷ἀπέδωκεν ὁσίοις μισθὸν κόπων αὐτω̃ν ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ὁδω̨̃ θαυμαστη̨̃ καὶ ἐγένετο αὐτοι̃ς εἰς σκέπην ἡμέρας καὶ εἰς φλόγα ἄστρων τὴν νύκτα

¹⁸διεβίβασεν αὐτοὺς θάλασσαν ἐρυθρὰν καὶ διήγαγεν αὐτοὺς δι' ὕδατος πολλου̃

¹⁹τοὺς δὲ ἐχθροὺς αὐτω̃ν κατέκλυσεν καὶ ἐκ βάθους ἀβύσσου ἀνέβρασεν αὐτούς

²⁰διὰ του̃το δίκαιοι ἐσκύλευσαν ἀσεβει̃ς καὶ ὕμνησαν κύριε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου τήν τε ὑπέρμαχόν σου χει̃ρα ἤ̨νεσαν ὁμοθυμαδόν

²¹ὅτι ἡ σοφία ἤνοιξεν στόμα κωφω̃ν καὶ γλώσσας νηπίων ἔθηκεν τρανάς

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 11

¹εὐόδωσεν τὰ ἔργα αὐτω̃ν ἐν χειρὶ προφήτου ἁγίου

²διώδευσαν ἔρημον ἀοίκητον καὶ ἐν ἀβάτοις ἔπηξαν σκηνάς

³ἀντέστησαν πολεμίοις καὶ ἐχθροὺς ἠμύναντο

⁴ἐδίψησαν καὶ ἐπεκαλέσαντό σε καὶ ἐδόθη αὐτοι̃ς ἐκ πέτρας ἀκροτόμου ὕδωρ καὶ ἴαμα δίψης ἐκ λίθου σκληρου̃

⁵δι' ὡ̃ν γὰρ ἐκολάσθησαν οἱ ἐχθροὶ αὐτω̃ν διὰ τούτων αὐτοὶ ἀπορου̃ντες εὐεργετήθησαν

⁶ἀντὶ μὲν πηγη̃ς ἀενάου ποταμου̃ αἵματι λυθρώδει ταραχθέντος

⁷εἰς ἔλεγχον νηπιοκτόνου διατάγματος ἔδωκας αὐτοι̃ς δαψιλὲς ὕδωρ ἀνελπίστως

⁸δείξας διὰ του̃ τότε δίψους πω̃ς τοὺς ὑπεναντίους ἐκόλασας

⁹ὅτε γὰρ ἐπειράσθησαν καίπερ ἐν ἐλέει παιδευόμενοι ἔγνωσαν πω̃ς μετ' ὀργη̃ς κρινόμενοι ἀσεβει̃ς ἐβασανίζοντο

¹⁰τούτους μὲν γὰρ ὡς πατὴρ νουθετω̃ν ἐδοκίμασας ἐκείνους δὲ ὡς ἀπότομος βασιλεὺς καταδικάζων ἐξήτασας

¹¹καὶ ἀπόντες δὲ καὶ παρόντες ὁμοίως ἐτρύχοντο

¹²διπλη̃ γὰρ αὐτοὺς ἔλαβεν λύπη καὶ στεναγμὸς μνημω̃ν τω̃ν παρελθόντων

¹³ὅτε γὰρ ἤκουσαν διὰ τω̃ν ἰδίων κολάσεων εὐεργετημένους αὐτούς ἤ̨σθοντο του̃ κυρίου

¹⁴ὃν γὰρ ἐν ἐκθέσει πάλαι ῥιφέντα ἀπει̃πον χλευάζοντες ἐπὶ τέλει τω̃ν ἐκβάσεων ἐθαύμασαν οὐχ ὅμοια δικαίοις διψήσαντες

¹⁵ἀντὶ δὲ λογισμω̃ν ἀσυνέτων ἀδικίας αὐτω̃ν ἐν οἱ̃ς πλανηθέντες ἐθρήσκευον ἄλογα ἑρπετὰ καὶ κνώδαλα εὐτελη̃ ἐπαπέστειλας αὐτοι̃ς πλη̃θος ἀλόγων ζώ̨ων εἰς ἐκδίκησιν

¹⁶ἵνα γνω̃σιν ὅτι δι' ὡ̃ν τις ἁμαρτάνει διὰ τούτων κολάζεται

¹⁷οὐ γὰρ ἠπόρει ἡ παντοδύναμός σου χεὶρ καὶ κτίσασα τὸν κόσμον ἐξ ἀμόρφου ὕλης ἐπιπέμψαι αὐτοι̃ς πλη̃θος ἄρκων ἢ θρασει̃ς λέοντας

¹⁸ἢ νεοκτίστους θυμου̃ πλήρεις θη̃ρας ἀγνώστους ἤτοι πυρπνόον φυσω̃ντας ἄσθμα ἢ βρόμον λικμωμένους καπνου̃ ἢ δεινοὺς ἀπ' ὀμμάτων σπινθη̃ρας ἀστράπτοντας

¹⁹ὡ̃ν οὐ μόνον ἡ βλάβη ἠδύνατο συνεκτρι̃ψαι αὐτούς ἀλλὰ καὶ ἡ ὄψις ἐκφοβήσασα διολέσαι

²⁰καὶ χωρὶς δὲ τούτων ἑνὶ πνεύματι πεσει̃ν ἐδύναντο ὑπὸ τη̃ς δίκης διωχθέντες καὶ λικμηθέντες ὑπὸ πνεύματος δυνάμεώς σου ἀλλὰ πάντα μέτρω̨ καὶ ἀριθμω̨̃ καὶ σταθμω̨̃ διέταξας

²¹τὸ γὰρ μεγάλως ἰσχύειν σοι πάρεστιν πάντοτε καὶ κράτει βραχίονός σου τίς ἀντιστήσεται

²²ὅτι ὡς ῥοπὴ ἐκ πλαστίγγων ὅλος ὁ κόσμος ἐναντίον σου καὶ ὡς ῥανὶς δρόσου ὀρθρινὴ κατελθου̃σα ἐπὶ γη̃ν

²³ἐλεει̃ς δὲ πάντας ὅτι πάντα δύνασαι καὶ παρορα̨̃ς ἁμαρτήματα ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν

²⁴ἀγαπα̨̃ς γὰρ τὰ ὄντα πάντα καὶ οὐδὲν βδελύσση̨ ὡ̃ν ἐποίησας οὐδὲ γὰρ ἂν μισω̃ν τι κατεσκεύασας

²⁵πω̃ς δὲ διέμεινεν ἄν τι εἰ μὴ σὺ ἠθέλησας ἢ τὸ μὴ κληθὲν ὑπὸ σου̃ διετηρήθη

²⁶φείδη̨ δὲ πάντων ὅτι σά ἐστιν δέσποτα φιλόψυχε

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 12

¹τὸ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνευ̃μά ἐστιν ἐν πα̃σιν

²διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ' ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἱ̃ς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνή̨σκων νουθετει̃ς ἵνα ἀπαλλαγέντες τη̃ς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ κύριε

³καὶ γὰρ τοὺς πάλαι οἰκήτορας τη̃ς ἁγίας σου γη̃ς

⁴μισήσας ἐπὶ τω̨̃ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειω̃ν καὶ τελετὰς ἀνοσίους

⁵τέκνων τε φονὰς ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγον ἀνθρωπίνων σαρκω̃ν θοι̃ναν καὶ αἵματος ἐκ μέσου μύστας θιάσου

⁶καὶ αὐθέντας γονει̃ς ψυχω̃ν ἀβοηθήτων ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρω̃ν πατέρων ἡμω̃ν

⁷ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται θεου̃ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασω̃ν τιμιωτάτη γη̃

⁸ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους του̃ στρατοπέδου σου σφη̃κας ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολεθρεύσωσιν

⁹οὐκ ἀδυνατω̃ν ἐν παρατάξει ἀσεβει̃ς δικαίοις ὑποχειρίους δου̃ναι ἢ θηρίοις δεινοι̃ς ἢ λόγω̨ ἀποτόμω̨ ὑφ' ἓν ἐκτρι̃ψαι

¹⁰κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας οὐκ ἀγνοω̃ν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτω̃ν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτω̃ν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγη̨̃ ὁ λογισμὸς αὐτω̃ν εἰς τὸν αἰω̃να

¹¹σπέρμα γὰρ ἠ̃ν κατηραμένον ἀπ' ἀρχη̃ς οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ' οἱ̃ς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους

¹²τίς γὰρ ἐρει̃ τί ἐποίησας ἢ τίς ἀντιστήσεται τω̨̃ κρίματί σου τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνω̃ν ἀπολωλότων ἃ σὺ ἐποίησας ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων

¹³οὔτε γὰρ θεός ἐστιν πλὴν σου̃ ὡ̨̃ μέλει περὶ πάντων ἵνα δείξη̨ς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας

¹⁴οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμη̃σαι δυνήσεταί σοι περὶ ὡ̃ν ἐκόλασας

¹⁵δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθη̃ναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τη̃ς ση̃ς δυνάμεως

¹⁶ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαί σε ποιει̃

¹⁷ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοι̃ς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις

¹⁸σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικεία̨ κρίνεις καὶ μετὰ πολλη̃ς φειδου̃ς διοικει̃ς ἡμα̃ς πάρεστιν γάρ σοι ὅταν θέλη̨ς τὸ δύνασθαι

¹⁹ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διὰ τω̃ν τοιούτων ἔργων ὅτι δει̃ τὸν δίκαιον εἰ̃ναι φιλάνθρωπον καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι διδοι̃ς ἐπὶ ἁμαρτήμασιν μετάνοιαν

²⁰εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτω̨ μετὰ τοσαύτης ἐτιμωρήσω προσοχη̃ς καὶ διέσεως δοὺς χρόνους καὶ τόπον δι' ὡ̃ν ἀπαλλαγω̃σι τη̃ς κακίας

²¹μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου ὡ̃ν τοι̃ς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθω̃ν ὑποσχέσεων

²²ἡμα̃ς οὐ̃ν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμω̃ν ἐν μυριότητι μαστιγοι̃ς ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνω̃μεν κρίνοντες κρινόμενοι δὲ προσδοκω̃μεν ἔλεος

²³ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνη̨ ζωη̃ς βιώσαντας ἀδίκως διὰ τω̃ν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων

²⁴καὶ γὰρ τω̃ν πλάνης ὁδω̃ν μακρότερον ἐπλανήθησαν θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζώ̨οις τω̃ν αἰσχρω̃ν ἄτιμα νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες

²⁵διὰ του̃το ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας

²⁶οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν θεου̃ κρίσιν πειράσουσιν

²⁷ἐφ' οἱ̃ς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν ἐπὶ τούτοις οὓς ἐδόκουν θεούς ἐν αὐτοι̃ς κολαζόμενοι ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνου̃ντο εἰδέναι θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθη̃ διὸ καὶ τὸ τέρμα τη̃ς καταδίκης ἐπ' αὐτοὺς ἐπη̃λθεν

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 13

¹μάταιοι μὲν γὰρ πάντες ἄνθρωποι φύσει οἱ̃ς παρη̃ν θεου̃ ἀγνωσία καὶ ἐκ τω̃ν ὁρωμένων ἀγαθω̃ν οὐκ ἴσχυσαν εἰδέναι τὸν ὄντα οὔτε τοι̃ς ἔργοις προσέχοντες ἐπέγνωσαν τὸν τεχνίτην

²ἀλλ' ἢ πυ̃ρ ἢ πνευ̃μα ἢ ταχινὸν ἀέρα ἢ κύκλον ἄστρων ἢ βίαιον ὕδωρ ἢ φωστη̃ρας οὐρανου̃ πρυτάνεις κόσμου θεοὺς ἐνόμισαν

³ὡ̃ν εἰ μὲν τη̨̃ καλλονη̨̃ τερπόμενοι ταυ̃τα θεοὺς ὑπελάμβανον γνώτωσαν πόσω̨ τούτων ὁ δεσπότης ἐστὶ βελτίων ὁ γὰρ του̃ κάλλους γενεσιάρχης ἔκτισεν αὐτά

⁴εἰ δὲ δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ἐκπλαγέντες νοησάτωσαν ἀπ' αὐτω̃ν πόσω̨ ὁ κατασκευάσας αὐτὰ δυνατώτερός ἐστιν

⁵ἐκ γὰρ μεγέθους καὶ καλλονη̃ς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς αὐτω̃ν θεωρει̃ται

⁶ἀλλ' ὅμως ἐπὶ τούτοις μέμψις ἐστὶν ὀλίγη καὶ γὰρ αὐτοὶ τάχα πλανω̃νται θεὸν ζητου̃ντες καὶ θέλοντες εὑρει̃ν

⁷ἐν γὰρ τοι̃ς ἔργοις αὐτου̃ ἀναστρεφόμενοι διερευνω̃σιν καὶ πείθονται τη̨̃ ὄψει ὅτι καλὰ τὰ βλεπόμενα

⁸πάλιν δ' οὐδ' αὐτοὶ συγγνωστοί

⁹εἰ γὰρ τοσου̃τον ἴσχυσαν εἰδέναι ἵνα δύνωνται στοχάσασθαι τὸν αἰω̃να τὸν τούτων δεσπότην πω̃ς τάχιον οὐχ εὑ̃ρον

¹⁰ταλαίπωροι δὲ καὶ ἐν νεκροι̃ς αἱ ἐλπίδες αὐτω̃ν οἵτινες ἐκάλεσαν θεοὺς ἔργα χειρω̃ν ἀνθρώπων χρυσὸν καὶ ἄργυρον τέχνης ἐμμελέτημα καὶ ἀπεικάσματα ζώ̨ων ἢ λίθον ἄχρηστον χειρὸς ἔργον ἀρχαίας

¹¹εἰ δὲ καί τις ὑλοτόμος τέκτων εὐκίνητον φυτὸν ἐκπρίσας περιέξυσεν εὐμαθω̃ς πάντα τὸν φλοιὸν αὐτου̃ καὶ τεχνησάμενος εὐπρεπω̃ς κατεσκεύασεν χρήσιμον σκευ̃ος εἰς ὑπηρεσίαν ζωη̃ς

¹²τὰ δὲ ἀποβλήματα τη̃ς ἐργασίας εἰς ἑτοιμασίαν τροφη̃ς ἀναλώσας ἐνεπλήσθη

¹³τὸ δὲ ἐξ αὐτω̃ν ἀπόβλημα εἰς οὐθὲν εὔχρηστον ξύλον σκολιὸν καὶ ὄζοις συμπεφυκός λαβὼν ἔγλυψεν ἐν ἐπιμελεία̨ ἀργίας αὐτου̃ καὶ ἐμπειρία̨ συνέσεως ἐτύπωσεν αὐτό ἀπείκασεν αὐτὸ εἰκόνι ἀνθρώπου

¹⁴ἢ ζώ̨ω̨ τινὶ εὐτελει̃ ὡμοίωσεν αὐτὸ καταχρίσας μίλτω̨ καὶ φύκει ἐρυθήνας χρόαν αὐτου̃ καὶ πα̃σαν κηλι̃δα τὴν ἐν αὐτω̨̃ καταχρίσας

¹⁵καὶ ποιήσας αὐτω̨̃ αὐτου̃ ἄξιον οἴκημα ἐν τοίχω̨ ἔθηκεν αὐτὸ ἀσφαλισάμενος σιδήρω̨

¹⁶ἵνα μὲν οὐ̃ν μὴ καταπέση̨ προενόησεν αὐτου̃ εἰδὼς ὅτι ἀδυνατει̃ ἑαυτω̨̃ βοηθη̃σαι καὶ γάρ ἐστιν εἰκὼν καὶ χρείαν ἔχει βοηθείας

¹⁷περὶ δὲ κτημάτων καὶ γάμων αὐτου̃ καὶ τέκνων προσευχόμενος οὐκ αἰσχύνεται τω̨̃ ἀψύχω̨ προσλαλω̃ν καὶ περὶ μὲν ὑγιείας τὸ ἀσθενὲς ἐπικαλει̃ται

¹⁸περὶ δὲ ζωη̃ς τὸ νεκρὸν ἀξιοι̃ περὶ δὲ ἐπικουρίας τὸ ἀπειρότατον ἱκετεύει περὶ δὲ ὁδοιπορίας τὸ μηδὲ βάσει χρη̃σθαι δυνάμενον

¹⁹περὶ δὲ πορισμου̃ καὶ ἐργασίας καὶ χειρω̃ν ἐπιτυχίας τὸ ἀδρανέστατον ται̃ς χερσὶν εὐδράνειαν αἰτει̃ται

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 14

¹πλου̃ν τις πάλιν στελλόμενος καὶ ἄγρια μέλλων διοδεύειν κύματα του̃ φέροντος αὐτὸν πλοίου σαθρότερον ξύλον ἐπιβοα̃ται

²ἐκει̃νο μὲν γὰρ ὄρεξις πορισμω̃ν ἐπενόησεν τεχνι̃τις δὲ σοφία κατεσκεύασεν

³ἡ δὲ σή πάτερ διακυβερνα̨̃ πρόνοια ὅτι ἔδωκας καὶ ἐν θαλάσση̨ ὁδὸν καὶ ἐν κύμασι τρίβον ἀσφαλη̃

⁴δεικνὺς ὅτι δύνασαι ἐκ παντὸς σώ̨ζειν ἵνα κἂν ἄνευ τέχνης τις ἐπιβη̨̃

⁵θέλεις δὲ μὴ ἀργὰ εἰ̃ναι τὰ τη̃ς σοφίας σου ἔργα διὰ του̃το καὶ ἐλαχίστω̨ ξύλω̨ πιστεύουσιν ἄνθρωποι ψυχὰς καὶ διελθόντες κλύδωνα σχεδία̨ διεσώθησαν

⁶καὶ ἀρχη̃ς γὰρ ἀπολλυμένων ὑπερηφάνων γιγάντων ἡ ἐλπὶς του̃ κόσμου ἐπὶ σχεδίας καταφυγου̃σα ἀπέλιπεν αἰω̃νι σπέρμα γενέσεως τη̨̃ ση̨̃ κυβερνηθει̃σα χειρί

⁷εὐλόγηται γὰρ ξύλον δι' οὑ̃ γίνεται δικαιοσύνη

⁸τὸ χειροποίητον δέ ἐπικατάρατον αὐτὸ καὶ ὁ ποιήσας αὐτό ὅτι ὁ μὲν ἠργάζετο τὸ δὲ φθαρτὸν θεὸς ὠνομάσθη

⁹ἐν ἴσω̨ γὰρ μισητὰ θεω̨̃ καὶ ὁ ἀσεβω̃ν καὶ ἡ ἀσέβεια αὐτου̃

¹⁰καὶ γὰρ τὸ πραχθὲν σὺν τω̨̃ δράσαντι κολασθήσεται

¹¹διὰ του̃το καὶ ἐν εἰδώλοις ἐθνω̃ν ἐπισκοπὴ ἔσται ὅτι ἐν κτίσματι θεου̃ εἰς βδέλυγμα ἐγενήθησαν καὶ εἰς σκάνδαλα ψυχαι̃ς ἀνθρώπων καὶ εἰς παγίδα ποσὶν ἀφρόνων

¹²ἀρχὴ γὰρ πορνείας ἐπίνοια εἰδώλων εὕρεσις δὲ αὐτω̃ν φθορὰ ζωη̃ς

¹³οὔτε γὰρ ἠ̃ν ἀπ' ἀρχη̃ς οὔτε εἰς τὸν αἰω̃να ἔσται

¹⁴κενοδοξία̨ γὰρ ἀνθρώπων εἰση̃λθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ διὰ του̃το σύντομον αὐτω̃ν τὸ τέλος ἐπενοήθη

¹⁵ἀώρω̨ γὰρ πένθει τρυχόμενος πατὴρ του̃ ταχέως ἀφαιρεθέντος τέκνου εἰκόνα ποιήσας τόν ποτε νεκρὸν ἄνθρωπον νυ̃ν ὡς θεὸν ἐτίμησεν καὶ παρέδωκεν τοι̃ς ὑποχειρίοις μυστήρια καὶ τελετάς

¹⁶εἰ̃τα ἐν χρόνω̨ κρατυνθὲν τὸ ἀσεβὲς ἔθος ὡς νόμος ἐφυλάχθη

¹⁷καὶ τυράννων ἐπιταγαι̃ς ἐθρησκεύετο τὰ γλυπτά οὓς ἐν ὄψει μὴ δυνάμενοι τιμα̃ν ἄνθρωποι διὰ τὸ μακρὰν οἰκει̃ν τὴν πόρρωθεν ὄψιν ἀνατυπωσάμενοι ἐμφανη̃ εἰκόνα του̃ τιμωμένου βασιλέως ἐποίησαν ἵνα ὡς παρόντα τὸν ἀπόντα κολακεύωσιν διὰ τη̃ς σπουδη̃ς

¹⁸εἰς ἐπίτασιν δὲ θρησκείας καὶ τοὺς ἀγνοου̃ντας ἡ του̃ τεχνίτου προετρέψατο φιλοτιμία

¹⁹ὁ μὲν γὰρ τάχα κρατου̃ντι βουλόμενος ἀρέσαι ἐξεβιάσατο τη̨̃ τέχνη̨ τὴν ὁμοιότητα ἐπὶ τὸ κάλλιον

²⁰τὸ δὲ πλη̃θος ἐφελκόμενον διὰ τὸ εὔχαρι τη̃ς ἐργασίας τὸν πρὸ ὀλίγου τιμηθέντα ἄνθρωπον νυ̃ν σέβασμα ἐλογίσαντο

²¹καὶ του̃το ἐγένετο τω̨̃ βίω̨ εἰς ἔνεδρον ὅτι ἢ συμφορα̨̃ ἢ τυραννίδι δουλεύσαντες ἄνθρωποι τὸ ἀκοινώνητον ὄνομα λίθοις καὶ ξύλοις περιέθεσαν

²²εἰ̃τ' οὐκ ἤρκεσεν τὸ πλανα̃σθαι περὶ τὴν του̃ θεου̃ γνω̃σιν ἀλλὰ καὶ ἐν μεγάλω̨ ζω̃ντες ἀγνοίας πολέμω̨ τὰ τοσαυ̃τα κακὰ εἰρήνην προσαγορεύουσιν

²³ἢ γὰρ τεκνοφόνους τελετὰς ἢ κρύφια μυστήρια ἢ ἐμμανει̃ς ἐξάλλων θεσμω̃ν κώμους ἄγοντες

²⁴οὔτε βίους οὔτε γάμους καθαροὺς ἔτι φυλάσσουσιν ἕτερος δ' ἕτερον ἢ λοχω̃ν ἀναιρει̃ ἢ νοθεύων ὀδυνα̨̃

²⁵πάντα δ' ἐπιμὶξ ἔχει αἱ̃μα καὶ φόνος κλοπὴ καὶ δόλος φθορά ἀπιστία τάραχος ἐπιορκία

²⁶θόρυβος ἀγαθω̃ν χάριτος ἀμνηστία ψυχω̃ν μιασμός γενέσεως ἐναλλαγή γάμων ἀταξία μοιχεία καὶ ἀσέλγεια

²⁷ἡ γὰρ τω̃ν ἀνωνύμων εἰδώλων θρησκεία παντὸς ἀρχὴ κακου̃ καὶ αἰτία καὶ πέρας ἐστίν

²⁸ἢ γὰρ εὐφραινόμενοι μεμήνασιν ἢ προφητεύουσιν ψευδη̃ ἢ ζω̃σιν ἀδίκως ἢ ἐπιορκου̃σιν ταχέως

²⁹ἀψύχοις γὰρ πεποιθότες εἰδώλοις κακω̃ς ὀμόσαντες ἀδικηθη̃ναι οὐ προσδέχονται

³⁰ἀμφότερα δὲ αὐτοὺς μετελεύσεται τὰ δίκαια ὅτι κακω̃ς ἐφρόνησαν περὶ θεου̃ προσέχοντες εἰδώλοις καὶ ἀδίκως ὤμοσαν ἐν δόλω̨ καταφρονήσαντες ὁσιότητος

³¹οὐ γὰρ ἡ τω̃ν ὀμνυμένων δύναμις ἀλλ' ἡ τω̃ν ἁμαρτανόντων δίκη ἐπεξέρχεται ἀεὶ τὴν τω̃ν ἀδίκων παράβασιν

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 15

¹σὺ δέ ὁ θεὸς ἡμω̃ν χρηστὸς καὶ ἀληθής μακρόθυμος καὶ ἐλέει διοικω̃ν τὰ πάντα

²καὶ γὰρ ἐὰν ἁμάρτωμεν σοί ἐσμεν εἰδότες σου τὸ κράτος οὐχ ἁμαρτησόμεθα δέ εἰδότες ὅτι σοὶ λελογίσμεθα

³τὸ γὰρ ἐπίστασθαί σε ὁλόκληρος δικαιοσύνη καὶ εἰδέναι σου τὸ κράτος ῥίζα ἀθανασίας

⁴οὔτε γὰρ ἐπλάνησεν ἡμα̃ς ἀνθρώπων κακότεχνος ἐπίνοια οὐδὲ σκιαγράφων πόνος ἄκαρπος εἰ̃δος σπιλωθὲν χρώμασιν διηλλαγμένοις

⁵ὡ̃ν ὄψις ἄφροσιν εἰς ὄρεξιν ἔρχεται ποθει̃ τε νεκρα̃ς εἰκόνος εἰ̃δος ἄπνουν

⁶κακω̃ν ἐρασταὶ ἄξιοί τε τοιούτων ἐλπίδων καὶ οἱ δρω̃ντες καὶ οἱ ποθου̃ντες καὶ οἱ σεβόμενοι

⁷καὶ γὰρ κεραμεὺς ἁπαλὴν γη̃ν θλίβων ἐπίμοχθον πλάσσει πρὸς ὑπηρεσίαν ἡμω̃ν ἓν ἕκαστον ἀλλ' ἐκ του̃ αὐτου̃ πηλου̃ ἀνεπλάσατο τά τε τω̃ν καθαρω̃ν ἔργων δου̃λα σκεύη τά τε ἐναντία πάντα ὁμοίως τούτων δὲ ἑτέρου τίς ἑκάστου ἐστὶν ἡ χρη̃σις κριτὴς ὁ πηλουργός

⁸καὶ κακόμοχθος θεὸν μάταιον ἐκ του̃ αὐτου̃ πλάσσει πηλου̃ ὃς πρὸ μικρου̃ ἐκ γη̃ς γενηθεὶς μετ' ὀλίγον πορεύεται ἐξ ἡ̃ς ἐλήμφθη τὸ τη̃ς ψυχη̃ς ἀπαιτηθεὶς χρέος

⁹ἀλλ' ἔστιν αὐτω̨̃ φροντὶς οὐχ ὅτι μέλλει κάμνειν οὐδ' ὅτι βραχυτελη̃ βίον ἔχει ἀλλ' ἀντερείδεται μὲν χρυσουργοι̃ς καὶ ἀργυροχόοις χαλκοπλάστας τε μιμει̃ται καὶ δόξαν ἡγει̃ται ὅτι κίβδηλα πλάσσει

¹⁰σποδὸς ἡ καρδία αὐτου̃ καὶ γη̃ς εὐτελεστέρα ἡ ἐλπὶς αὐτου̃ πηλου̃ τε ἀτιμότερος ὁ βίος αὐτου̃

¹¹ὅτι ἠγνόησεν τὸν πλάσαντα αὐτὸν καὶ τὸν ἐμπνεύσαντα αὐτω̨̃ ψυχὴν ἐνεργου̃σαν καὶ ἐμφυσήσαντα πνευ̃μα ζωτικόν

¹²ἀλλ' ἐλογίσαντο παίγνιον εἰ̃ναι τὴν ζωὴν ἡμω̃ν καὶ τὸν βίον πανηγυρισμὸν ἐπικερδη̃ δει̃ν γάρ φησιν ὅθεν δή κἂν ἐκ κακου̃ πορίζειν

¹³οὑ̃τος γὰρ παρὰ πάντας οἰ̃δεν ὅτι ἁμαρτάνει ὕλης γεώδους εὔθραυστα σκεύη καὶ γλυπτὰ δημιουργω̃ν

¹⁴πάντες δὲ ἀφρονέστατοι καὶ τάλανες ὑπὲρ ψυχὴν νηπίου οἱ ἐχθροὶ του̃ λαου̃ σου καταδυναστεύσαντες αὐτόν

¹⁵ὅτι καὶ πάντα τὰ εἴδωλα τω̃ν ἐθνω̃ν ἐλογίσαντο θεούς οἱ̃ς οὔτε ὀμμάτων χρη̃σις εἰς ὅρασιν οὔτε ῥι̃νες εἰς συνολκὴν ἀέρος οὔτε ὠ̃τα ἀκούειν οὔτε δάκτυλοι χειρω̃ν εἰς ψηλάφησιν καὶ οἱ πόδες αὐτω̃ν ἀργοὶ πρὸς ἐπίβασιν

¹⁶ἄνθρωπος γὰρ ἐποίησεν αὐτούς καὶ τὸ πνευ̃μα δεδανεισμένος ἔπλασεν αὐτούς οὐδεὶς γὰρ αὐτω̨̃ ὅμοιον ἄνθρωπος ἰσχύει πλάσαι θεόν

¹⁷θνητὸς δὲ ὢν νεκρὸν ἐργάζεται χερσὶν ἀνόμοις κρείττων γάρ ἐστιν τω̃ν σεβασμάτων αὐτου̃ ὡ̃ν αὐτὸς μὲν ἔζησεν ἐκει̃να δὲ οὐδέποτε

¹⁸καὶ τὰ ζω̨̃α δὲ τὰ ἔχθιστα σέβονται ἀνοία̨ γὰρ συγκρινόμενα τω̃ν ἄλλων ἐστὶ χείρονα

¹⁹οὐδ' ὅσον ἐπιποθη̃σαι ὡς ἐν ζώ̨ων ὄψει καλὰ τυγχάνει ἐκπέφευγεν δὲ καὶ τὸν του̃ θεου̃ ἔπαινον καὶ τὴν εὐλογίαν αὐτου̃

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 16

¹διὰ του̃το δι' ὁμοίων ἐκολάσθησαν ἀξίως καὶ διὰ πλήθους κνωδάλων ἐβασανίσθησαν

²ἀνθ' ἡ̃ς κολάσεως εὐεργετήσας τὸν λαόν σου εἰς ἐπιθυμίαν ὀρέξεως ξένην γευ̃σιν τροφὴν ἡτοίμασας ὀρτυγομήτραν

³ἵνα ἐκει̃νοι μὲν ἐπιθυμου̃ντες τροφὴν διὰ τὴν εἰδέχθειαν τω̃ν ἐπαπεσταλμένων καὶ τὴν ἀναγκαίαν ὄρεξιν ἀποστρέφωνται αὐτοὶ δὲ ἐπ' ὀλίγον ἐνδεει̃ς γενόμενοι καὶ ξένης μετάσχωσι γεύσεως

⁴ἔδει γὰρ ἐκείνοις μὲν ἀπαραίτητον ἔνδειαν ἐπελθει̃ν τυραννου̃σιν τούτοις δὲ μόνον δειχθη̃ναι πω̃ς οἱ ἐχθροὶ αὐτω̃ν ἐβασανίζοντο

⁵καὶ γὰρ ὅτε αὐτοι̃ς δεινὸς ἐπη̃λθεν θηρίων θυμὸς δήγμασίν τε σκολιω̃ν διεφθείροντο ὄφεων οὐ μέχρι τέλους ἔμεινεν ἡ ὀργή σου

⁶εἰς νουθεσίαν δὲ πρὸς ὀλίγον ἐταράχθησαν σύμβολον ἔχοντες σωτηρίας εἰς ἀνάμνησιν ἐντολη̃ς νόμου σου

⁷ὁ γὰρ ἐπιστραφεὶς οὐ διὰ τὸ θεωρούμενον ἐσώ̨ζετο ἀλλὰ διὰ σὲ τὸν πάντων σωτη̃ρα

⁸καὶ ἐν τούτω̨ δὲ ἔπεισας τοὺς ἐχθροὺς ἡμω̃ν ὅτι σὺ εἰ̃ ὁ ῥυόμενος ἐκ παντὸς κακου̃

⁹οὓς μὲν γὰρ ἀκρίδων καὶ μυιω̃ν ἀπέκτεινεν δήγματα καὶ οὐχ εὑρέθη ἴαμα τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτω̃ν ὅτι ἄξιοι ἠ̃σαν ὑπὸ τοιούτων κολασθη̃ναι

¹⁰τοὺς δὲ υἱούς σου οὐδὲ ἰοβόλων δρακόντων ἐνίκησαν ὀδόντες τὸ ἔλεος γάρ σου ἀντιπαρη̃λθεν καὶ ἰάσατο αὐτούς

¹¹εἰς γὰρ ὑπόμνησιν τω̃ν λογίων σου ἐνεκεντρίζοντο καὶ ὀξέως διεσώ̨ζοντο ἵνα μὴ εἰς βαθει̃αν ἐμπεσόντες λήθην ἀπερίσπαστοι γένωνται τη̃ς ση̃ς εὐεργεσίας

¹²καὶ γὰρ οὔτε βοτάνη οὔτε μάλαγμα ἐθεράπευσεν αὐτούς ἀλλὰ ὁ σός κύριε λόγος ὁ πάντας ἰώμενος

¹³σὺ γὰρ ζωη̃ς καὶ θανάτου ἐξουσίαν ἔχεις καὶ κατάγεις εἰς πύλας ἅ̨δου καὶ ἀνάγεις

¹⁴ἄνθρωπος δὲ ἀποκτέννει μὲν τη̨̃ κακία̨ αὐτου̃ ἐξελθὸν δὲ πνευ̃μα οὐκ ἀναστρέφει οὐδὲ ἀναλύει ψυχὴν παραλημφθει̃σαν

¹⁵τὴν δὲ σὴν χει̃ρα φυγει̃ν ἀδύνατόν ἐστιν

¹⁶ἀρνούμενοι γάρ σε εἰδέναι ἀσεβει̃ς ἐν ἰσχύι βραχίονός σου ἐμαστιγώθησαν ξένοις ὑετοι̃ς καὶ χαλάζαις καὶ ὄμβροις διωκόμενοι ἀπαραιτήτοις καὶ πυρὶ καταναλισκόμενοι

¹⁷τὸ γὰρ παραδοξότατον ἐν τω̨̃ πάντα σβεννύντι ὕδατι πλει̃ον ἐνήργει τὸ πυ̃ρ ὑπέρμαχος γὰρ ὁ κόσμος ἐστὶν δικαίων

¹⁸ποτὲ μὲν γὰρ ἡμερου̃το φλόξ ἵνα μὴ καταφλέξη̨ τὰ ἐπ' ἀσεβει̃ς ἀπεσταλμένα ζω̨̃α ἀλλ' αὐτοὶ βλέποντες εἰδω̃σιν ὅτι θεου̃ κρίσει ἐλαύνονται

¹⁹ποτὲ δὲ καὶ μεταξὺ ὕδατος ὑπὲρ τὴν πυρὸς δύναμιν φλέγει ἵνα ἀδίκου γη̃ς γενήματα διαφθείρη̨

²⁰ἀνθ' ὡ̃ν ἀγγέλων τροφὴν ἐψώμισας τὸν λαόν σου καὶ ἕτοιμον ἄρτον ἀπ' οὐρανου̃ παρέσχες αὐτοι̃ς ἀκοπιάτως πα̃σαν ἡδονὴν ἰσχύοντα καὶ πρὸς πα̃σαν ἁρμόνιον γευ̃σιν

²¹ἡ μὲν γὰρ ὑπόστασίς σου τὴν σὴν πρὸς τέκνα ἐνεφάνιζεν γλυκύτητα τη̨̃ δὲ του̃ προσφερομένου ἐπιθυμία̨ ὑπηρετω̃ν πρὸς ὅ τις ἐβούλετο μετεκιρνα̃το

²²χιὼν δὲ καὶ κρύσταλλος ὑπέμεινε πυ̃ρ καὶ οὐκ ἐτήκετο ἵνα γνω̃σιν ὅτι τοὺς τω̃ν ἐχθρω̃ν καρποὺς κατέφθειρε πυ̃ρ φλεγόμενον ἐν τη̨̃ χαλάζη̨ καὶ ἐν τοι̃ς ὑετοι̃ς διαστράπτον

²³του̃το πάλιν δ' ἵνα τραφω̃σιν δίκαιοι καὶ τη̃ς ἰδίας ἐπιλέλησται δυνάμεως

²⁴ἡ γὰρ κτίσις σοὶ τω̨̃ ποιήσαντι ὑπηρετου̃σα ἐπιτείνεται εἰς κόλασιν κατὰ τω̃ν ἀδίκων καὶ ἀνίεται εἰς εὐεργεσίαν ὑπὲρ τω̃ν ἐπὶ σοὶ πεποιθότων

²⁵διὰ του̃το καὶ τότε εἰς πάντα μεταλλευομένη τη̨̃ παντοτρόφω̨ σου δωρεα̨̃ ὑπηρέτει πρὸς τὴν τω̃ν δεομένων θέλησιν

²⁶ἵνα μάθωσιν οἱ υἱοί σου οὓς ἠγάπησας κύριε ὅτι οὐχ αἱ γενέσεις τω̃ν καρπω̃ν τρέφουσιν ἄνθρωπον ἀλλὰ τὸ ῥη̃μά σου τοὺς σοὶ πιστεύοντας διατηρει̃

²⁷τὸ γὰρ ὑπὸ πυρὸς μὴ φθειρόμενον ἁπλω̃ς ὑπὸ βραχείας ἀκτι̃νος ἡλίου θερμαινόμενον ἐτήκετο

²⁸ὅπως γνωστὸν ἠ̨̃ ὅτι δει̃ φθάνειν τὸν ἥλιον ἐπ' εὐχαριστίαν σου καὶ πρὸς ἀνατολὴν φωτὸς ἐντυγχάνειν σοι

²⁹ἀχαρίστου γὰρ ἐλπὶς ὡς χειμέριος πάχνη τακήσεται καὶ ῥυήσεται ὡς ὕδωρ ἄχρηστον

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 17

¹μεγάλαι γάρ σου αἱ κρίσεις καὶ δυσδιήγητοι διὰ του̃το ἀπαίδευτοι ψυχαὶ ἐπλανήθησαν

²ὑπειληφότες γὰρ καταδυναστεύειν ἔθνος ἅγιον ἄνομοι δέσμιοι σκότους καὶ μακρα̃ς πεδη̃ται νυκτὸς κατακλεισθέντες ὀρόφοις φυγάδες τη̃ς αἰωνίου προνοίας ἔκειντο

³λανθάνειν γὰρ νομίζοντες ἐπὶ κρυφαίοις ἁμαρτήμασιν ἀφεγγει̃ λήθης παρακαλύμματι ἐσκορπίσθησαν θαμβούμενοι δεινω̃ς καὶ ἰνδάλμασιν ἐκταρασσόμενοι

⁴οὐδὲ γὰρ ὁ κατέχων αὐτοὺς μυχὸς ἀφόβους διεφύλαττεν ἠ̃χοι δ' ἐκταράσσοντες αὐτοὺς περιεκόμπουν καὶ φάσματα ἀμειδήτοις κατηφη̃ προσώποις ἐνεφανίζετο

⁵καὶ πυρὸς μὲν οὐδεμία βία κατίσχυεν φωτίζειν οὔτε ἄστρων ἔκλαμπροι φλόγες καταυγάζειν ὑπέμενον τὴν στυγνὴν ἐκείνην νύκτα

⁶διεφαίνετο δ' αὐτοι̃ς μόνον αὐτομάτη πυρὰ φόβου πλήρης ἐκδειματούμενοι δὲ τη̃ς μὴ θεωρουμένης ἐκείνης ὄψεως ἡγου̃ντο χείρω τὰ βλεπόμενα

⁷μαγικη̃ς δὲ ἐμπαίγματα κατέκειτο τέχνης καὶ τη̃ς ἐπὶ φρονήσει ἀλαζονείας ἔλεγχος ἐφύβριστος

⁸οἱ γὰρ ὑπισχνούμενοι δείματα καὶ ταραχὰς ἀπελαύνειν ψυχη̃ς νοσούσης οὑ̃τοι καταγέλαστον εὐλάβειαν ἐνόσουν

⁹καὶ γὰρ εἰ μηδὲν αὐτοὺς ταραχω̃δες ἐφόβει κνωδάλων παρόδοις καὶ ἑρπετω̃ν συριγμοι̃ς ἐκσεσοβημένοι διώλλυντο ἔντρομοι καὶ τὸν μηδαμόθεν φευκτὸν ἀέρα προσιδει̃ν ἀρνούμενοι

¹⁰δειλὸν γὰρ ἰδίω̨ πονηρία μάρτυρι καταδικαζομένη ἀεὶ δὲ προσείληφεν τὰ χαλεπὰ συνεχομένη τη̨̃ συνειδήσει

¹¹οὐθὲν γάρ ἐστιν φόβος εἰ μὴ προδοσία τω̃ν ἀπὸ λογισμου̃ βοηθημάτων

¹²ἔνδοθεν δὲ οὐ̃σα ἥττων ἡ προσδοκία πλείονα λογίζεται τὴν ἄγνοιαν τη̃ς παρεχούσης τὴν βάσανον αἰτίας

¹³οἱ δὲ τὴν ἀδύνατον ὄντως νύκτα καὶ ἐξ ἀδυνάτου ἅ̨δου μυχω̃ν ἐπελθου̃σαν τὸν αὐτὸν ὕπνον κοιμώμενοι

¹⁴τὰ μὲν τέρασιν ἠλαύνοντο φαντασμάτων τὰ δὲ τη̃ς ψυχη̃ς παρελύοντο προδοσία̨ αἰφνίδιος γὰρ αὐτοι̃ς καὶ ἀπροσδόκητος φόβος ἐπεχύθη

¹⁵εἰ̃θ' οὕτως ὃς δή ποτ' οὐ̃ν ἠ̃ν ἐκει̃ καταπίπτων ἐφρουρει̃το εἰς τὴν ἀσίδηρον εἱρκτὴν κατακλεισθείς

¹⁶εἴ τε γὰρ γεωργὸς ἠ̃ν τις ἢ ποιμὴν ἢ τω̃ν κατ' ἐρημίαν ἐργάτης μόχθων προλημφθεὶς τὴν δυσάλυκτον ἔμενεν ἀνάγκην μια̨̃ γὰρ ἁλύσει σκότους πάντες ἐδέθησαν

¹⁷εἴ τε πνευ̃μα συρίζον ἢ περὶ ἀμφιλαφει̃ς κλάδους ὀρνέων ἠ̃χος εὐμελὴς ἢ ῥυθμὸς ὕδατος πορευομένου βία̨ ἢ κτύπος ἀπηνὴς καταρριπτομένων πετρω̃ν

¹⁸ἢ σκιρτώντων ζώ̨ων δρόμος ἀθεώρητος ἢ ὠρυομένων ἀπηνεστάτων θηρίων φωνὴ ἢ ἀντανακλωμένη ἐκ κοιλότητος ὀρέων ἠχώ παρέλυεν αὐτοὺς ἐκφοβου̃ντα

¹⁹ὅλος γὰρ ὁ κόσμος λαμπρω̨̃ κατελάμπετο φωτὶ καὶ ἀνεμποδίστοις συνείχετο ἔργοις

²⁰μόνοις δὲ ἐκείνοις ἐπετέτατο βαρει̃α νὺξ εἰκὼν του̃ μέλλοντος αὐτοὺς διαδέχεσθαι σκότους ἑαυτοι̃ς δὲ ἠ̃σαν βαρύτεροι σκότους

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 18

¹τοι̃ς δὲ ὁσίοις σου μέγιστον ἠ̃ν φω̃ς ὡ̃ν φωνὴν μὲν ἀκούοντες μορφὴν δὲ οὐχ ὁρω̃ντες ὅτι μὲν οὐ κἀκει̃νοι ἐπεπόνθεισαν ἐμακάριζον

²ὅτι δ' οὐ βλάπτουσιν προηδικημένοι ηὐχαρίστουν καὶ του̃ διενεχθη̃ναι χάριν ἐδέοντο

³ἀνθ' ὡ̃ν πυριφλεγη̃ στυ̃λον ὁδηγὸν μὲν ἀγνώστου ὁδοιπορίας ἥλιον δὲ ἀβλαβη̃ φιλοτίμου ξενιτείας παρέσχες

⁴ἄξιοι μὲν γὰρ ἐκει̃νοι στερηθη̃ναι φωτὸς καὶ φυλακισθη̃ναι σκότει οἱ κατακλείστους φυλάξαντες τοὺς υἱούς σου δι' ὡ̃ν ἤμελλεν τὸ ἄφθαρτον νόμου φω̃ς τω̨̃ αἰω̃νι δίδοσθαι

⁵βουλευσαμένους δ' αὐτοὺς τὰ τω̃ν ὁσίων ἀποκτει̃ναι νήπια καὶ ἑνὸς ἐκτεθέντος τέκνου καὶ σωθέντος εἰς ἔλεγχον τὸ αὐτω̃ν ἀφείλω πλη̃θος τέκνων καὶ ὁμοθυμαδὸν ἀπώλεσας ἐν ὕδατι σφοδρω̨̃

⁶ἐκείνη ἡ νὺξ προεγνώσθη πατράσιν ἡμω̃ν ἵνα ἀσφαλω̃ς εἰδότες οἱ̃ς ἐπίστευσαν ὅρκοις ἐπευθυμήσωσιν

⁷προσεδέχθη ὑπὸ λαου̃ σου σωτηρία μὲν δικαίων ἐχθρω̃ν δὲ ἀπώλεια

⁸ὡ̨̃ γὰρ ἐτιμωρήσω τοὺς ὑπεναντίους τούτω̨ ἡμα̃ς προσκαλεσάμενος ἐδόξασας

⁹κρυφη̨̃ γὰρ ἐθυσίαζον ὅσιοι παι̃δες ἀγαθω̃ν καὶ τὸν τη̃ς θειότητος νόμον ἐν ὁμονοία̨ διέθεντο τω̃ν αὐτω̃ν ὁμοίως καὶ ἀγαθω̃ν καὶ κινδύνων μεταλήμψεσθαι τοὺς ἁγίους πατέρων ἤδη προαναμέλποντες αἴνους

¹⁰ἀντήχει δ' ἀσύμφωνος ἐχθρω̃ν ἡ βοή καὶ οἰκτρὰ διεφέρετο φωνὴ θρηνουμένων παίδων

¹¹ὁμοία̨ δὲ δίκη̨ δου̃λος ἅμα δεσπότη̨ κολασθεὶς καὶ δημότης βασιλει̃ τὰ αὐτὰ πάσχων

¹²ὁμοθυμαδὸν δὲ πάντες ἐν ἑνὶ ὀνόματι θανάτου νεκροὺς εἰ̃χον ἀναριθμήτους οὐδὲ γὰρ πρὸς τὸ θάψαι οἱ ζω̃ντες ἠ̃σαν ἱκανοί ἐπεὶ πρὸς μίαν ῥοπὴν ἡ ἐντιμοτέρα γένεσις αὐτω̃ν διέφθαρτο

¹³πάντα γὰρ ἀπιστου̃ντες διὰ τὰς φαρμακείας ἐπὶ τω̨̃ τω̃ν πρωτοτόκων ὀλέθρω̨ ὡμολόγησαν θεου̃ υἱὸν λαὸν εἰ̃ναι

¹⁴ἡσύχου γὰρ σιγη̃ς περιεχούσης τὰ πάντα καὶ νυκτὸς ἐν ἰδίω̨ τάχει μεσαζούσης

¹⁵ὁ παντοδύναμός σου λόγος ἀπ' οὐρανω̃ν ἐκ θρόνων βασιλείων ἀπότομος πολεμιστὴς εἰς μέσον τη̃ς ὀλεθρίας ἥλατο γη̃ς ξίφος ὀξὺ τὴν ἀνυπόκριτον ἐπιταγήν σου φέρων

¹⁶καὶ στὰς ἐπλήρωσεν τὰ πάντα θανάτου καὶ οὐρανου̃ μὲν ἥπτετο βεβήκει δ' ἐπὶ γη̃ς

¹⁷τότε παραχρη̃μα φαντασίαι μὲν ὀνείρων δεινω̃ν ἐξετάραξαν αὐτούς φόβοι δὲ ἐπέστησαν ἀδόκητοι

¹⁸καὶ ἄλλος ἀλλαχη̨̃ ῥιφεὶς ἡμίθνητος δι' ἣν ἔθνη̨σκον αἰτίαν ἐνεφάνιζεν

¹⁹οἱ γὰρ ὄνειροι θορυβήσαντες αὐτοὺς του̃το προεμήνυσαν ἵνα μὴ ἀγνοου̃ντες δι' ὃ κακω̃ς πάσχουσιν ἀπόλωνται

²⁰ἥψατο δὲ καὶ δικαίων πει̃ρα θανάτου καὶ θραυ̃σις ἐν ἐρήμω̨ ἐγένετο πλήθους ἀλλ' οὐκ ἐπὶ πολὺ ἔμεινεν ἡ ὀργή

²¹σπεύσας γὰρ ἀνὴρ ἄμεμπτος προεμάχησεν τὸ τη̃ς ἰδίας λειτουργίας ὅπλον προσευχὴν καὶ θυμιάματος ἐξιλασμὸν κομίσας ἀντέστη τω̨̃ θυμω̨̃ καὶ πέρας ἐπέθηκε τη̨̃ συμφορα̨̃ δεικνὺς ὅτι σός ἐστιν θεράπων

²²ἐνίκησεν δὲ τὸν χόλον οὐκ ἰσχύι του̃ σώματος οὐχ ὅπλων ἐνεργεία̨ ἀλλὰ λόγω̨ τὸν κολάζοντα ὑπέταξεν ὅρκους πατέρων καὶ διαθήκας ὑπομνήσας

²³σωρηδὸν γὰρ ἤδη πεπτωκότων ἐπ' ἀλλήλων νεκρω̃ν μεταξὺ στὰς ἀνέκοψε τὴν ὀργὴν καὶ διέσχισεν τὴν πρὸς τοὺς ζω̃ντας ὁδόν

²⁴ἐπὶ γὰρ ποδήρους ἐνδύματος ἠ̃ν ὅλος ὁ κόσμος καὶ πατέρων δόξαι ἐπὶ τετραστίχου λίθων γλυφη̃ς καὶ μεγαλωσύνη σου ἐπὶ διαδήματος κεφαλη̃ς αὐτου̃

²⁵τούτοις εἰ̃ξεν ὁ ὀλεθρεύων ταυ̃τα δὲ ἐφοβήθη ἠ̃ν γὰρ μόνη ἡ πει̃ρα τη̃ς ὀργη̃ς ἱκανή

ΣΟΦΊΑ ΣΑΛΩΜΩΝ, κεφαλίς 19

¹τοι̃ς δὲ ἀσεβέσιν μέχρι τέλους ἀνελεήμων θυμὸς ἐπέστη προή̨δει γὰρ αὐτω̃ν καὶ τὰ μέλλοντα

²ὅτι αὐτοὶ ἐπιτρέψαντες του̃ ἀπιέναι καὶ μετὰ σπουδη̃ς προπέμψαντες αὐτοὺς διώξουσιν μεταμεληθέντες

³ἔτι γὰρ ἐν χερσὶν ἔχοντες τὰ πένθη καὶ προσοδυρόμενοι τάφοις νεκρω̃ν ἕτερον ἐπεσπάσαντο λογισμὸν ἀνοίας καὶ οὓς ἱκετεύοντες ἐξέβαλον τούτους ὡς φυγάδας ἐδίωκον

⁴εἱ̃λκεν γὰρ αὐτοὺς ἡ ἀξία ἐπὶ του̃το τὸ πέρας ἀνάγκη καὶ τω̃ν συμβεβηκότων ἀμνηστίαν ἐνέβαλεν ἵνα τὴν λείπουσαν ται̃ς βασάνοις προσαναπληρώσωσιν κόλασιν

⁵καὶ ὁ μὲν λαός σου παράδοξον ὁδοιπορίαν πειράση̨ ἐκει̃νοι δὲ ξένον εὕρωσι θάνατον

⁶ὅλη γὰρ ἡ κτίσις ἐν ἰδίω̨ γένει πάλιν ἄνωθεν διετυπου̃το ὑπηρετου̃σα ται̃ς σαι̃ς ἐπιταγαι̃ς ἵνα οἱ σοὶ παι̃δες φυλαχθω̃σιν ἀβλαβει̃ς

⁷ἡ τὴν παρεμβολὴν σκιάζουσα νεφέλη ἐκ δὲ προϋφεστω̃τος ὕδατος ξηρα̃ς ἀνάδυσις γη̃ς ἐθεωρήθη ἐξ ἐρυθρα̃ς θαλάσσης ὁδὸς ἀνεμπόδιστος καὶ χλοηφόρον πεδίον ἐκ κλύδωνος βιαίου

⁸δι' οὑ̃ πανεθνεὶ διη̃λθον οἱ τη̨̃ ση̨̃ σκεπαζόμενοι χειρὶ θεωρήσαντες θαυμαστὰ τέρατα

⁹ὡς γὰρ ἵπποι ἐνεμήθησαν καὶ ὡς ἀμνοὶ διεσκίρτησαν αἰνου̃ντές σε κύριε τὸν ῥυσάμενον αὐτούς

¹⁰ἐμέμνηντο γὰρ ἔτι τω̃ν ἐν τη̨̃ παροικία̨ αὐτω̃ν πω̃ς ἀντὶ μὲν γενέσεως ζώ̨ων ἐξήγαγεν ἡ γη̃ σκνι̃πα ἀντὶ δὲ ἐνύδρων ἐξηρεύξατο ὁ ποταμὸς πλη̃θος βατράχων

¹¹ἐφ' ὑστέρω̨ δὲ εἰ̃δον καὶ γένεσιν νέαν ὀρνέων ὅτε ἐπιθυμία̨ προαχθέντες ἠ̨τήσαντο ἐδέσματα τρυφη̃ς

¹²εἰς γὰρ παραμυθίαν ἐκ θαλάσσης ἀνέβη αὐτοι̃ς ὀρτυγομήτρα

¹³καὶ αἱ τιμωρίαι τοι̃ς ἁμαρτωλοι̃ς ἐπη̃λθον οὐκ ἄνευ τω̃ν προγεγονότων τεκμηρίων τη̨̃ βία̨ τω̃ν κεραυνω̃ν δικαίως γὰρ ἔπασχον ται̃ς ἰδίαις αὐτω̃ν πονηρίαις καὶ γὰρ χαλεπωτέραν μισοξενίαν ἐπετήδευσαν

¹⁴οἱ μὲν γὰρ τοὺς ἀγνοου̃ντας οὐκ ἐδέχοντο παρόντας οὑ̃τοι δὲ εὐεργέτας ξένους ἐδουλου̃ντο

¹⁵καὶ οὐ μόνον ἀλλ' ἤ τις ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτω̃ν ἐπεὶ ἀπεχθω̃ς προσεδέχοντο τοὺς ἀλλοτρίους

¹⁶οἱ δὲ μετὰ ἑορτασμάτων εἰσδεξάμενοι τοὺς ἤδη τω̃ν αὐτω̃ν μετεσχηκότας δικαίων δεινοι̃ς ἐκάκωσαν πόνοις

¹⁷ἐπλήγησαν δὲ καὶ ἀορασία̨ ὥσπερ ἐκει̃νοι ἐπὶ ται̃ς του̃ δικαίου θύραις ὅτε ἀχανει̃ περιβληθέντες σκότει ἕκαστος τω̃ν ἑαυτου̃ θυρω̃ν τὴν δίοδον ἐζήτει

¹⁸δι' ἑαυτω̃ν γὰρ τὰ στοιχει̃α μεθαρμοζόμενα ὥσπερ ἐν ψαλτηρίω̨ φθόγγοι του̃ ῥυθμου̃ τὸ ὄνομα διαλλάσσουσιν πάντοτε μένοντα ἤχω̨ ὅπερ ἐστὶν εἰκάσαι ἐκ τη̃ς τω̃ν γεγονότων ὄψεως ἀκριβω̃ς

¹⁹χερσαι̃α γὰρ εἰς ἔνυδρα μετεβάλλετο καὶ νηκτὰ μετέβαινεν ἐπὶ γη̃ς

²⁰πυ̃ρ ἴσχυεν ἐν ὕδατι τη̃ς ἰδίας δυνάμεως καὶ ὕδωρ τη̃ς σβεστικη̃ς φύσεως ἐπελανθάνετο

²¹φλόγες ἀνάπαλιν εὐφθάρτων ζώ̨ων οὐκ ἐμάραναν σάρκας ἐμπεριπατούντων οὐδὲ τηκτὸν κρυσταλλοειδὲς εὔτηκτον γένος ἀμβροσίας τροφη̃ς

²²κατὰ πάντα γάρ κύριε ἐμεγάλυνας τὸν λαόν σου καὶ ἐδόξασας καὶ οὐχ ὑπερει̃δες ἐν παντὶ καιρω̨̃ καὶ τόπω̨ παριστάμενος

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).