1 Et factus est sermo Domini ad me, dicens: 2 Et tu, fili hominis, hæc dicit Dominus Deus terræ Israël:Finis venit: venit finis super quatuor plagas terræ.
3Nunc finis super te, et immittam furorem meum in te:
et judicabo te juxta vias tuas,
et ponam contra te omnes abominationes tuas.
4Et non parcet oculus meus super te, et non miserebor:
sed vias tuas ponam super te, et abominationes tuæ in medio tui erunt,
et scietis quia ego Dominus.
5Hæc dicit Dominus Deus:
Afflictio una, afflictio ecce venit.
6Finis venit, venit finis:
evigilavit adversum te, ecce venit.
7Venit contritio super te, qui habitas in terra:
venit tempus, prope est dies occisionis,
et non gloriæ montium.
8Nunc de propinquo effundam iram meam super te,
et complebo furorem meum in te:
et judicabo te juxta vias tuas,
et imponam tibi omnia scelera tua,
9et non parcet oculus meus,
nec miserebor:
sed vias tuas imponam tibi,
et abominationes tuæ in medio tui erunt,
et scietis quia ego sum Dominus percutiens.
10Ecce dies, ecce venit:
egressa est contritio,
floruit virga, germinavit superbia,
11iniquitas surrexit in virga impietatis:
non ex eis, et non ex populo,
neque ex sonitu eorum:
et non erit requies in eis.
12Venit tempus, appropinquavit dies:
qui emit, non lætetur,
et qui vendit, non lugeat:
quia ira super omnem populum ejus.
13Quia qui vendit, ad id quod vendidit non revertetur:
et adhuc in viventibus vita eorum:
visio enim ad omnem multitudinem ejus non regredietur,
et vir in iniquitate vitæ suæ non confortabitur. 14Canite tuba, præparentur omnes:
et non est qui vadat ad prælium:
ira enim mea super universum populum ejus.
15Gladium foris, et pestis et fames intrinsecus:
qui in agro est, gladio morietur,
et qui in civitate, pestilentia et fame devorabuntur.
16Et salvabuntur qui fugerint ex eis:
et erunt in montibus quasi columbæ convallium omnes trepidi,
unusquisque in iniquitate sua.
17Omnes manus dissolventur,
et omnia genua fluent aquis.
18Et accingent se ciliciis,
et operiet eos formido:
et in omni facie confusio,
et in universis capitibus eorum calvitium.
19Argentum eorum foras projicietur,
et aurum eorum in sterquilinium erit:
argentum eorum et aurum eorum
non valebit liberare eos in die furoris Domini:
animam suam non saturabunt,
et ventres eorum non implebuntur,
quia scandalum iniquitatis eorum factum est.
20Et ornamentum monilium suorum in superbiam posuerunt,
et imagines abominationum suarum et simulacrorum fecerunt ex eo:
propter hoc dedi eis illud in immunditiam.
21Et dabo illud in manus alienorum ad diripiendum,
et impiis terræ in prædam,
et contaminabunt illud.
22Et avertam faciem meam ab eis,
et violabunt arcanum meum:
et introibunt in illud emissarii,
et contaminabunt illud.
23Fac conclusionem,
quoniam terra plena est judicio sanguinum,
et civitas plena iniquitate.
24Et adducam pessimos de gentibus,
et possidebunt domos eorum:
et quiescere faciam superbiam potentium,
et possidebunt sanctuaria eorum.
25Angustia superveniente, requirent pacem,
et non erit.
26Conturbatio super conturbationem veniet,
et auditus super auditum:
et quærent visionem de propheta,
et lex peribit a sacerdote,
et consilium a senioribus.
27Rex lugebit, et princeps induetur mœrore,
et manus populi terræ conturbabuntur:
secundum viam eorum faciam eis,
et secundum judicia eorum judicabo eos,
et scient quia ego Dominus. |
