1 Et audivit Phassur filius Emmer, sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo Domini, Jeremiam prophetantem sermones istos. 2 Et percussit Phassur Jeremiam prophetam, et misit eum in nervum quod erat in porta Benjamin superiori, in domo Domini. 3 Cumque illuxisset in crastinum, eduxit Phassur Jeremiam de nervo, et dixit ad eum Jeremias: Non Phassur vocavit Dominus nomen tuum, sed Pavorem undique. 4 Quia hæc dicit Dominus:Ecce ego dabo te in pavorem,
te et omnes amicos tuos:
et corruent gladio inimicorum suorum,
et oculi tui videbunt:
et omnem Judam dabo in manum regis Babylonis,
et traducet eos in Babylonem,
et percutiet eos gladio.
5Et dabo universam substantiam civitatis hujus,
et omnem laborem ejus, omneque pretium,
et cunctos thesauros regum Juda
dabo in manu inimicorum eorum:
et diripient eos, et tollent,
et ducent in Babylonem.
6Tu autem, Phassur, et omnes habitatores domus tuæ,
ibitis in captivitatem:
et in Babylonem venies,
et ibi morieris, ibique sepelieris
tu, et omnes amici tui,
quibus prophetasti mendacium. 7Seduxisti me, Domine, et seductus sum:
fortior me fuisti, et invaluisti:
factus sum in derisum tota die;
omnes subsannant me.
8Quia jam olim loquor,
vociferans iniquitatem, et vastitatem clamito:
et factus est mihi sermo Domini in opprobrium,
et in derisum tota die.
9Et dixi: Non recordabor ejus,
neque loquar ultra in nomine illius:
et factus est in corde meo quasi ignis exæstuans,
claususque in ossibus meis,
et defeci, ferre non sustinens.
10Audivi enim contumelias multorum,
et terrorem in circuitu:
Persequimini, et persequamur eum,
ab omnibus viris qui erant pacifici mei,
et custodientes latus meum:
si quomodo decipiatur, et prævaleamus adversus eum,
et consequamur ultionem ex eo.
11Dominus autem mecum est, quasi bellator fortis:
idcirco qui persequuntur me cadent,
et infirmi erunt:
confundentur vehementer,
quia non intellexerunt opprobrium sempiternum,
quod numquam delebitur.
12Et tu, Domine exercituum, probator justi,
qui vides renes et cor,
videam, quæso, ultionem tuam ex eis:
tibi enim revelavi causam meam.
13Cantate Domino,
laudate Dominum,
quia liberavit animam pauperis de manu malorum.
14Maledicta dies in qua natus sum!
dies in qua peperit me mater mea
non sit benedicta!
15Maledictus vir qui annuntiavit patri meo,
dicens: Natus est tibi puer masculus,
et quasi gaudio lætificavit eum!
16Sit homo ille ut sunt civitates quæ subvertit Dominus,
et non pœnituit eum:
audiat clamorem mane,
et ululatum in tempore meridiano,
17qui non me interfecit a vulva,
ut fieret mihi mater mea sepulchrum,
et vulva ejus conceptus æternus!
18Quare de vulva egressus sum,
ut viderem laborem et dolorem,
et consumerentur in confusione dies mei? |
