Evangelium secundum Matthaeum, Capitoli 21-26, versae 1-5: Библия онлайн, Clementina Vulgata == БИБЛИЯ-ЦЕНТР

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 21

¹ Et cum appropinquassent Jerosolymis, et venissent Bethphage ad montem Oliveti: tunc Jesus misit duos discipulos, ² dicens eis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim invenietis asinam alligatam, et pullum cum ea: solvite, et adducite mihi: ³ et si quis vobis aliquid dixerit, dicite quia Dominus his opus habet: et confestim dimittet eos. ⁴ Hoc autem totum factum est, ut adimpleretur quod dictum est per prophetam dicentem:

⁵Dicite filiæ Sion:
Ecce rex tuus venit tibi
mansuetus, sedens super asinam,
et pullum filium subjugalis.

⁶ Euntes autem discipuli fecerunt sicut præcepit illis Jesus. ⁷ Et adduxerunt asinam, et pullum: et imposuerunt super eos vestimenta sua, et eum desuper sedere fecerunt. ⁸ Plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via: alii autem cædebant ramos de arboribus, et sternebant in via: ⁹ turbæ autem, quæ præcedebant, et quæ sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna filio David: benedictus, qui venit in nomine Domini: hosanna in altissimis. ¹⁰ Et cum intrasset Jerosolymam, commota est universa civitas, dicens: Quis est hic? ¹¹ Populi autem dicebant: Hic est Jesus propheta a Nazareth Galilææ. ¹² Et intravit Jesus in templum Dei, et ejiciebat omnes vendentes et ementes in templo, et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit: ¹³ et dicit eis: Scriptum est: Domus mea domus orationis vocabitur: vos autem fecistis illam speluncam latronum. ¹⁴ Et accesserunt ad eum cæci, et claudi in templo: et sanavit eos. ¹⁵ Videntes autem principes sacerdotum et scribæ mirabilia quæ fecit, et pueros clamantes in templo, et dicentes: Hosanna filio David: indignati sunt, ¹⁶ et dixerunt ei: Audis quid isti dicunt? Jesus autem dixit eis: Utique. Numquam legistis: Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem? ¹⁷ Et relictis illis, abiit foras extra civitatem in Bethaniam: ibique mansit.

¹⁸ Mane autem revertens in civitatem, esuriit. ¹⁹ Et videns fici arborem unam secus viam, venit ad eam: et nihil invenit in ea nisi folia tantum, et ait illi: Numquam ex te fructus nascatur in sempiternum. Et arefacta est continuo ficulnea. ²⁰ Et videntes discipuli, mirati sunt, dicentes: Quomodo continuo aruit? ²¹ Respondens autem Jesus, ait eis: Amen dico vobis, si habueritis fidem, et non hæsitaveritis, non solum de ficulnea facietis, sed et si monti huic dixeritis: Tolle, et jacta te in mare, fiet. ²² Et omnia quæcumque petieritis in oratione credentes, accipietis.

²³ Et cum venisset in templum, accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum, et seniores populi, dicentes: In qua potestate hæc facis? et quis tibi dedit hanc potestatem? ²⁴ Respondens Jesus dixit eis: Interrogabo vos et ego unum sermonem: quem si dixeritis mihi, et ego vobis dicam in qua potestate hæc facio. ²⁵ Baptismus Joannis unde erat? e cælo, an ex hominibus? At illi cogitabant inter se, dicentes: ²⁶ Si dixerimus, e cælo, dicet nobis: Quare ergo non credidistis illi? Si autem dixerimus, ex hominibus, timemus turbam: omnes enim habebant Joannem sicut prophetam. ²⁷ Et respondentes Jesu, dixerunt: Nescimus. Ait illis et ipse: Nec ego dico vobis in qua potestate hæc facio.

²⁸ Quid autem vobis videtur? Homo quidam habebat duos filios, et accedens ad primum, dixit: Fili, vade hodie, operare in vinea mea. ²⁹ Ille autem respondens, ait: Nolo. Postea autem, pœnitentia motus, abiit. ³⁰ Accedens autem ad alterum, dixit similiter. At ille respondens, ait: Eo, domine, et non ivit: ³¹ quis ex duobus fecit voluntatem patris? Dicunt ei: Primus. Dicit illis Jesus: Amen dico vobis, quia publicani et meretrices præcedent vos in regnum Dei. ³² Venit enim ad vos Joannes in via justitiæ, et non credidistis ei: publicani autem et meretrices crediderunt ei: vos autem videntes nec pœnitentiam habuistis postea, ut crederetis ei.

³³ Aliam parabolam audite: Homo erat paterfamilias, qui plantavit vineam, et sepem circumdedit ei, et fodit in ea torcular, et ædificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est. ³⁴ Cum autem tempus fructuum appropinquasset, misit servos suos ad agricolas, ut acciperent fructus ejus. ³⁵ Et agricolæ, apprehensis servis ejus, alium ceciderunt, alium occiderunt, alium vero lapidaverunt. ³⁶ Iterum misit alios servos plures prioribus, et fecerunt illis similiter. ³⁷ Novissime autem misit ad eos filium suum, dicens: Verebuntur filium meum. ³⁸ Agricolæ autem videntes filium dixerunt intra se: Hic est hæres, venite, occidamus eum, et habebimus hæreditatem ejus. ³⁹ Et apprehensum eum ejecerunt extra vineam, et occiderunt. ⁴⁰ Cum ergo venerit dominus vineæ, quid faciet agricolis illis? ⁴¹ Aiunt illi: Malos male perdet: et vineam suam locabit aliis agricolis, qui reddant ei fructum temporibus suis. ⁴² Dicit illis Jesus: Numquam legistis in Scripturis:Lapidem quem reprobaverunt ædificantes,
hic factus est in caput anguli:
a Domino factum est istud,
et est mirabile in oculis nostris? ⁴³ Ideo dico vobis, quia auferetur a vobis regnum Dei, et dabitur genti facienti fructus ejus. ⁴⁴ Et qui ceciderit super lapidem istum, confringetur: super quem vero ceciderit, conteret eum. ⁴⁵ Et cum audissent principes sacerdotum et pharisæi parabolas ejus, cognoverunt quod de ipsis diceret. ⁴⁶ Et quærentes eum tenere, timuerunt turbas: quoniam sicut prophetam eum habebant.

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 22

¹ Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens: ² Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo. ³ Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire. ⁴ Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias. ⁵ Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam: ⁶ reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt. ⁷ Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit. ⁸ Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni: ⁹ ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias. ¹⁰ Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium. ¹¹ Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. ¹² Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit. ¹³ Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium. ¹⁴ Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

¹⁵ Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone. ¹⁶ Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum: ¹⁷ dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non? ¹⁸ Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ? ¹⁹ ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium. ²⁰ Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio? ²¹ Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo. ²² Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.

²³ In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum, ²⁴ dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo. ²⁵ Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo. ²⁶ Similiter secundus, et tertius usque ad septimum. ²⁷ Novissime autem omnium et mulier defuncta est. ²⁸ In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam. ²⁹ Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei. ³⁰ In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo. ³¹ De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis: ³² Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium. ³³ Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.

³⁴ Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum: ³⁵ et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum: ³⁶ Magister, quod est mandatum magnum in lege? ³⁷ Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua. ³⁸ Hoc est maximum, et primum mandatum. ³⁹ Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum. ⁴⁰ In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.

⁴¹ Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus, ⁴² dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David. ⁴³ Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens: ⁴⁴ Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? ⁴⁵ Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est? ⁴⁶ Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 23

¹ Tunc Jesus locutus est ad turbas, et ad discipulos suos, ² dicens: Super cathedram Moysi sederunt scribæ et pharisæi. ³ Omnia ergo quæcumque dixerint vobis, servate, et facite: secundum opera vero eorum nolite facere: dicunt enim, et non faciunt. ⁴ Alligant enim onera gravia, et importabilia, et imponunt in humeros hominum: digito autem suo nolunt ea movere. ⁵ Omnia vero opera sua faciunt ut videantur ab hominibus: dilatant enim phylacteria sua, et magnificant fimbrias. ⁶ Amant autem primos recubitus in cœnis, et primas cathedras in synagogis, ⁷ et salutationes in foro, et vocari ab hominibus Rabbi. ⁸ Vos autem nolite vocari Rabbi: unus est enim magister vester, omnes autem vos fratres estis. ⁹ Et patrem nolite vocare vobis super terram: unus est enim pater vester qui in cælis est. ¹⁰ Nec vocemini magistri: quia magister vester unus est, Christus. ¹¹ Qui major est vestrum, erit minister vester. ¹² Qui autem se exaltaverit, humiliabitur: et qui se humiliaverit, exaltabitur.

¹³ Væ autem vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, quia clauditis regnum cælorum ante homines! vos enim non intratis, nec introëuntes sinitis intrare. ¹⁴ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, quia comeditis domos viduarum, orationes longas orantes! propter hoc amplius accipietis judicium. ¹⁵ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, quia circuitis mare, et aridam, ut faciatis unum proselytum, et cum fuerit factus, facitis eum filium gehennæ duplo quam vos. ¹⁶ Væ vobis duces cæci, qui dicitis: Quicumque juraverit per templum, nihil est: qui autem juraverit in auro templi, debet. ¹⁷ Stulti et cæci: quid enim majus est? aurum, an templum, quod sanctificat aurum? ¹⁸ Et quicumque juraverit in altari, nihil est: quicumque autem juraverit in dono, quod est super illud, debet. ¹⁹ Cæci: quid enim majus est, donum, an altare, quod sanctificat donum? ²⁰ Qui ergo jurat in altari, jurat in eo, et in omnibus quæ super illud sunt. ²¹ Et quicumque juraverit in templo, jurat in illo, et in eo qui habitat in ipso: ²² et qui jurat in cælo, jurat in throno Dei, et in eo qui sedet super eum. ²³ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, qui decimatis mentham, et anethum, et cyminum, et reliquistis quæ graviora sunt legis, judicium, et misericordiam, et fidem! hæc oportuit facere, et illa non omittere. ²⁴ Duces cæci, excolantes culicem, camelum autem glutientes. ²⁵ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, quia mundatis quod deforis est calicis et paropsidis; intus autem pleni estis rapina et immunditia! ²⁶ Pharisæe cæce, munda prius quod intus est calicis, et paropsidis, ut fiat id, quod deforis est, mundum. ²⁷ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, quia similes estis sepulchris dealbatis, quæ a foris parent hominibus speciosa, intus vero pleni sunt ossibus mortuorum, et omni spurcitia! ²⁸ Sic et vos a foris quidem paretis hominibus justi: intus autem pleni estis hypocrisi et iniquitate. ²⁹ Væ vobis scribæ et pharisæi hypocritæ, qui ædificatis sepulchra prophetarum, et ornatis monumenta justorum, ³⁰ et dicitis: Si fuissemus in diebus patrum nostrorum, non essemus socii eorum in sanguine prophetarum! ³¹ itaque testimonio estis vobismetipsis, quia filii estis eorum, qui prophetas occiderunt. ³² Et vos implete mensuram patrum vestrorum. ³³ Serpentes, genimina viperarum, quomodo fugietis a judicio gehennæ?

³⁴ Ideo ecce ego mitto ad vos prophetas, et sapientes, et scribas, et ex illis occidetis, et crucifigetis, et ex eis flagellabitis in synagogis vestris, et persequemini de civitate in civitatem: ³⁵ ut veniat super vos omnis sanguis justus, qui effusus est super terram, a sanguine Abel justi usque ad sanguinem Zachariæ, filii Barachiæ, quem occidistis inter templum et altare. ³⁶ Amen dico vobis, venient hæc omnia super generationem istam. ³⁷ Jerusalem, Jerusalem, quæ occidis prophetas, et lapidas eos, qui ad te missi sunt, quoties volui congregare filios tuos, quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas, et noluisti? ³⁸ Ecce relinquetur vobis domus vestra deserta. ³⁹ Dico enim vobis, non me videbitis amodo, donec dicatis: Benedictus, qui venit in nomine Domini.

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 24

¹ Et egressus Jesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli ejus, ut ostenderent ei ædificationes templi. ² Ipse autem respondens dixit illis: Videtis hæc omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.

³ Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis sæculi? ⁴ Et respondens Jesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat: ⁵ multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent. ⁶ Audituri enim estis prælia, et opiniones præliorum. Videte ne turbemini: oportet enim hæc fieri, sed nondum est finis: ⁷ consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiæ, et fames, et terræmotus per loca: ⁸ hæc autem omnia initia sunt dolorum.

⁹ Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum. ¹⁰ Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem. ¹¹ Et multi pseudoprophetæ surgent, et seducent multos. ¹² Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum: ¹³ qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit. ¹⁴ Et prædicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.

¹⁵ Cum ergo videritis abominationem desolationis, quæ dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat: ¹⁶ tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes: ¹⁷ et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua: ¹⁸ et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam. ¹⁹ Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus!

²⁰ Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato: ²¹ erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet. ²² Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi. ²³ Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere. ²⁴ Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetæ: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur(si fieri potest) etiam electi. ²⁵ Ecce prædixi vobis. ²⁶ Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere. ²⁷ Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis. ²⁸ Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilæ.

²⁹ Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellæ cadent de cælo, et virtutes cælorum commovebuntur: ³⁰ et tunc parebit signum Filii hominis in cælo: et tunc plangent omnes tribus terræ: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus cæli cum virtute multa et majestate. ³¹ Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos ejus a quatuor ventis, a summis cælorum usque ad terminos eorum.

³² Ab arbore autem fici discite parabolam: cum jam ramus ejus tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est æstas: ³³ ita et vos cum videritis hæc omnia, scitote quia prope est, in januis. ³⁴ Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia hæc fiant. ³⁵ Cælum et terra transibunt, verba autem mea non præteribunt.

³⁶ De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli cælorum, nisi solus Pater. ³⁷ Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis: ³⁸ sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam, ³⁹ et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis. ⁴⁰ Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur. ⁴¹ Duæ molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur.

⁴² Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit. ⁴³ Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam. ⁴⁴ Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est. ⁴⁵ Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore? ⁴⁶ Beatus ille servus, quem cum venerit dominus ejus, invenerit sic facientem. ⁴⁷ Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum. ⁴⁸ Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram fecit dominus meus venire: ⁴⁹ et cœperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis: ⁵⁰ veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat: ⁵¹ et dividet eum, partemque ejus ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 25

¹ Tunc simile erit regnum cælorum decem virginibus: quæ accipientes lampades suas exierunt obviam sponso et sponsæ. ² Quinque autem ex eis erant fatuæ, et quinque prudentes: ³ sed quinque fatuæ, acceptis lampadibus, non sumpserunt oleum secum: ⁴ prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus. ⁵ Moram autem faciente sponso, dormitaverunt omnes et dormierunt. ⁶ Media autem nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exite obviam ei. ⁷ Tunc surrexerunt omnes virgines illæ, et ornaverunt lampades suas. ⁸ Fatuæ autem sapientibus dixerunt: Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostræ extinguuntur. ⁹ Responderunt prudentes, dicentes: Ne forte non sufficiat nobis, et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis. ¹⁰ Dum autem irent emere, venit sponsus: et quæ paratæ erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. ¹¹ Novissime vero veniunt et reliquæ virgines, dicentes: Domine, domine, aperi nobis. ¹² At ille respondens, ait: Amen dico vobis, nescio vos. ¹³ Vigilate itaque, quia nescitis diem, neque horam.

¹⁴ Sicut enim homo peregre proficiscens, vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua. ¹⁵ Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem: et profectus est statim. ¹⁶ Abiit autem qui quinque talenta acceperat, et operatus est in eis, et lucratus est alia quinque. ¹⁷ Similiter et qui duo acceperat, lucratus est alia duo. ¹⁸ Qui autem unum acceperat, abiens fodit in terram, et abscondit pecuniam domini sui. ¹⁹ Post multum vero temporis venit dominus servorum illorum, et posuit rationem cum eis. ²⁰ Et accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia quinque talenta, dicens: Domine, quinque talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum. ²¹ Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²² Accessit autem et qui duo talenta acceperat, et ait: Domine, duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo lucratus sum. ²³ Ait illi dominus ejus: Euge serve bone, et fidelis: quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam; intra in gaudium domini tui. ²⁴ Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait: Domine, scio quia homo durus es; metis ubi non seminasti, et congregas ubi non sparsisti: ²⁵ et timens abii, et abscondi talentum tuum in terra: ecce habes quod tuum est. ²⁶ Respondens autem dominus ejus, dixit ei: Serve male, et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego ubi non sparsi: ²⁷ oportuit ergo te committere pecuniam meam numulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura. ²⁸ Tollite itaque ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta: ²⁹ omni enim habenti dabitur, et abundabit: ei autem qui non habet, et quod videtur habere, auferetur ab eo. ³⁰ Et inutilem servum ejicite in tenebras exteriores: illic erit fletus, et stridor dentium.

³¹ Cum autem venerit Filius hominis in majestate sua, et omnes angeli cum eo, tunc sedebit super sedem majestatis suæ: ³² et congregabuntur ante eum omnes gentes, et separabit eos ab invicem, sicut pastor segregat oves ab hædis: ³³ et statuet oves quidem a dextris suis, hædos autem a sinistris. ³⁴ Tunc dicet rex his qui a dextris ejus erunt: Venite benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi: ³⁵ esurivi enim, et dedistis mihi manducare: sitivi, et dedistis mihi bibere: hospes eram, et collegistis me: ³⁶ nudus, et cooperuistis me: infirmus, et visitastis me: in carcere eram, et venistis ad me. ³⁷ Tunc respondebunt ei justi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, et pavimus te: sitientem, et dedimus tibi potum? ³⁸ quando autem te vidimus hospitem, et collegimus te: aut nudum, et cooperuimus te? ³⁹ aut quando te vidimus infirmum, aut in carcere, et venimus ad te? ⁴⁰ Et respondens rex, dicet illis: Amen dico vobis, quamdiu fecistis uni ex his fratribus meis minimis, mihi fecistis. ⁴¹ Tunc dicet et his qui a sinistris erunt: Discedite a me maledicti in ignem æternum, qui paratus est diabolo, et angelis ejus: ⁴² esurivi enim, et non dedistis mihi manducare: sitivi, et non dedistis mihi potum: ⁴³ hospes eram, et non collegistis me: nudus, et non cooperuistis me: infirmus, et in carcere, et non visitastis me. ⁴⁴ Tunc respondebunt ei et ipsi, dicentes: Domine, quando te vidimus esurientem, aut sitientem, aut hospitem, aut nudum, aut infirmum, aut in carcere, et non ministravimus tibi? ⁴⁵ Tunc respondebit illis, dicens: Amen dico vobis: Quamdiu non fecistis uni de minoribus his, nec mihi fecistis. ⁴⁶ Et ibunt hi in supplicium æternum: justi autem in vitam æternam.

Evangelium secundum Matthaeum, Caput 26, versae 1-5

¹ Et factum est: cum consummasset Jesus sermones hos omnes, dixit discipulis suis: ² Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur. ³ Tunc congregati sunt principes sacerdotum, et seniores populi, in atrium principis sacerdotum, qui dicebatur Caiphas: ⁴ et consilium fecerunt ut Jesum dolo tenerent, et occiderent. ⁵ Dicebant autem: Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).