1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.2Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo;
narrabo omnia mirabilia tua.
3Lætabor et exsultabo in te;
psallam nomini tuo, Altissime.
4In convertendo inimicum meum retrorsum;
infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
5Quoniam fecisti judicium meum et causam meam;
sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
6Increpasti gentes, et periit impius:
nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
7Inimici defecerunt frameæ in finem,
et civitates eorum destruxisti.
Periit memoria eorum cum sonitu;
8et Dominus in æternum permanet.
Paravit in judicio thronum suum,
9et ipse judicabit orbem terræ in æquitate:
judicabit populos in justitia.
10Et factus est Dominus refugium pauperi;
adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
11Et sperent in te qui noverunt nomen tuum,
quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
12Psallite Domino qui habitat in Sion;
annuntiate inter gentes studia ejus:
13quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est;
non est oblitus clamorem pauperum.
14Miserere mei, Domine:
vide humilitatem meam de inimicis meis,
15qui exaltas me de portis mortis,
ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:
16exultabo in salutari tuo.
Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt;
in laqueo isto quem absconderunt
comprehensus est pes eorum.
17Cognoscetur Dominus judicia faciens;
in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
18Convertantur peccatores in infernum,
omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
19Quoniam non in finem oblivio erit pauperis;
patientia pauperum non peribit in finem.
20Exsurge, Domine; non confortetur homo:
judicentur gentes in conspectu tuo.
21Constitue, Domine, legislatorem super eos,
ut sciant gentes quoniam homines sunt.
22Ut quid, Domine, recessisti longe;
despicis in opportunitatibus, in tribulatione?
23Dum superbit impius, incenditur pauper:
comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
24Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ,
et iniquus benedicitur.
25Exacerbavit Dominum peccator:
secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
26Non est Deus in conspectu ejus;
inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore.
Auferuntur judicia tua a facie ejus;
omnium inimicorum suorum dominabitur.
27Dixit enim in corde suo: Non movebor
a generatione in generationem, sine malo.
28Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo;
sub lingua ejus labor et dolor.
29Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,
ut interficiat innocentem.
30Oculi ejus in pauperem respiciunt;
insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua.
Insidiatur ut rapiat pauperem;
rapere pauperem dum attrahit eum.
31In laqueo suo humiliabit eum;
inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
32Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus;
avertit faciem suam, ne videat in finem.
33Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua;
ne obliviscaris pauperum.
34Propter quid irritavit impius Deum?
dixit enim in corde suo: Non requiret.
35Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras,
ut tradas eos in manus tuas.
Tibi derelictus est pauper;
orphano tu eris adjutor.
36Contere brachium peccatoris et maligni;
quæretur peccatum illius, et non invenietur.
37Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi;
peribitis, gentes, de terra illius.
38Desiderium pauperum exaudivit Dominus;
præparationem cordis eorum audivit auris tua:
39judicare pupillo et humili,
ut non apponat ultra magnificare se homo super terram. |
