Liber Ecclesiasticus, Capitoli 44-49: Библия онлайн, Clementina Vulgata == БИБЛИЯ-ЦЕНТР

Liber Ecclesiasticus, Caput 44

¹ Laudemus viros gloriosos,
et parentes nostros in generatione sua.
² Multam gloriam fecit Dominus:
magnificentia sua a sæculo.
³ Dominantes in potestatibus suis,
homines magni virtute et prudentia sua præditi,
nuntiantes in prophetis dignitatem prophetarum:
⁴ et imperantes in præsenti populo,
et virtute prudentiæ populis sanctissima verba:
⁵ in peritia sua requirentes modos musicos,
et narrantes carmina Scripturarum:
⁶ homines divites in virtute,
pulchritudinis studium habentes,
pacificantes in domibus suis.
⁷ Omnes isti in generationibus gentis suæ gloriam adepti sunt,
et in diebus suis habentur in laudibus.
⁸ Qui de illis nati sunt reliquerunt nomen
narrandi laudes eorum.
⁹ Et sunt quorum non est memoria:
perierunt quasi qui non fuerint:
et nati sunt quasi non nati,
et filii ipsorum cum ipsis.
¹⁰ Sed illi viri misericordiæ sunt,
quorum pietates non defuerunt.
¹¹ Cum semine eorum permanent bona:
¹² hæreditas sancta nepotes eorum,
et in testamentis stetit semen eorum:
¹³ et filii eorum propter illos usque in æternum manent:
semen eorum et gloria eorum non derelinquetur.
¹⁴ Corpora ipsorum in pace sepulta sunt,
et nomen eorum vivit in generationem et generationem.
¹⁵ Sapientiam ipsorum narrent populi,
et laudem eorum nuntiet ecclesia.

¹⁶Enoch placuit Deo, et translatus est in paradisum,
ut det gentibus pœnitentiam.

¹⁷Noë inventus est perfectus, justus,
et in tempore iracundiæ factus est reconciliatio.

¹⁸Ideo dimissum est reliquum terræ,
cum factum est diluvium.

¹⁹Testamenta sæculi posita sunt apud illum,
ne deleri possit diluvio omnis caro.

²⁰Abraham magnus pater multitudinis gentium,
et non est inventus similis illi in gloria:
qui conservavit legem Excelsi,
et fuit in testamento cum illo.

²¹In carne ejus stare fecit testamentum,
et in tentatione inventus est fidelis.

²²Ideo jurejurando dedit illi gloriam in gente sua,
crescere illum quasi terræ cumulum,

²³et ut stellas exaltare semen ejus,
et hæreditare illos a mari usque ad mare,
et a flumine usque ad terminos terræ.

²⁴Et in Isaac eodem modo fecit,
propter Abraham patrem ejus.

²⁵Benedictionem omnium gentium dedit illi Dominus,
et testamentum confirmavit super caput Jacob.

²⁶Agnovit eum in benedictionibus suis,
et dedit illi hæreditatem,
et divisit illi partem in tribubus duodecim.

²⁷Et conservavit illi homines misericordiæ,
invenientes gratiam in oculis omnis carnis.

Liber Ecclesiasticus, Caput 45

¹ Dilectus Deo et hominibus Moyses,
cujus memoria in benedictione est.
² Similem illum fecit in gloria sanctorum,
et magnificavit eum in timore inimicorum,
et in verbis suis monstra placavit.
³ Glorificavit illum in conspectu regum,
et jussit illi coram populo suo,
et ostendit illi gloriam suam.
⁴ In fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum,
et elegit eum ex omni carne.
⁵ Audivit enim eum, et vocem ipsius,
et induxit illum in nubem.
⁶ Et dedit illi coram præcepta,
et legem vitæ et disciplinæ,
docere Jacob testamentum suum,
et judicia sua Israël.

⁷Excelsum fecit Aaron fratrem ejus,
et similem sibi, de tribu Levi.

⁸Statuit ei testamentum æternum,
et dedit illi sacerdotium gentis,
et beatificavit illum in gloria:

⁹et circumcinxit eum zona gloriæ,
et induit eum stolam gloriæ,
et coronavit eum in vasis virtutis.

¹⁰Circumpedes, et femoralia, et humerale posuit ei:
et cinxit illum tintinnabulis aureis plurimis in gyro:

¹¹dare sonitum in incessu suo,
auditum facere sonitum in templo
in memoriam filiis gentis suæ.

¹²Stolam sanctam auro, et hyacintho, et purpura,
opus textile viri sapientis, judicio et veritate præditi:

¹³torto cocco opus artificis
gemmis pretiosis figuratis in ligatura auri,
et opere lapidarii sculptis,
in memoriam secundum numerum tribuum Israël.

¹⁴Corona aurea super mitram ejus
expressa signo sanctitatis, et gloria honoris:
opus virtutis, et desideria oculorum ornata.

¹⁵Sic pulchra ante ipsum non fuerunt talia
usque ad originem.

¹⁶Non est indutus illa alienigena aliquis,
sed tantum filii ipsius soli,
et nepotes ejus per omne tempus.

¹⁷Sacrificia ipsius
consumpta sunt igne quotidie.

¹⁸Complevit Moyses manus ejus,
et unxit illum oleo sancto.

¹⁹Factum est illi in testamentum æternum,
et semini ejus, sicut dies cæli,
fungi sacerdotio, et habere laudem,
et glorificare populum suum in nomine ejus.

²⁰Ipsum elegit ab omni vivente,
offerre sacrificium Deo, incensum, et bonum odorem,
in memoriam placare pro populo suo:

²¹et dedit illi in præceptis suis potestatem,
in testamentis judiciorum:
docere Jacob testimonia,
et in lege sua lucem dare Israël.

²²Quia contra illum steterunt alieni,
et propter invidiam circumdederunt illum homines in deserto,
qui erant cum Dathan et Abiron,
et congregatio Core in iracundia.

²³Vidit Dominus Deus, et non placuit illi,
et consumpti sunt in impetu iracundiæ.

²⁴Fecit illis monstra,
et consumpsit illos in flamma ignis.

²⁵Et addidit Aaron gloriam,
et dedit illi hæreditatem,
et primitias frugum terræ divisit illi.

²⁶Panem ipsis in primis paravit in satietatem:
nam et sacrificia Domini edent,
quæ dedit illi et semini ejus.

²⁷Ceterum in terra gentes non hæreditabit,
et pars non est illi in gente:
ipse est enim pars ejus, et hæreditas.

²⁸Phinees, filius Eleazari, tertius in gloria est,
imitando eum in timore Domini,

²⁹et stare in reverentia gentis:
in bonitate et alacritate animæ suæ placuit Deo pro Israël.

³⁰Ideo statuit illi testamentum pacis,
principem sanctorum et gentis suæ,
ut sit illi et semini ejus sacerdotii dignitas in æternum.

³¹Et testamentum David regi filio Jesse de tribu Juda,
hæreditas ipsi et semini ejus:
ut daret sapientiam in cor nostrum,
judicare gentem suam in justitia,
ne abolerentur bona ipsorum:
et gloriam ipsorum in gentem eorum æternam fecit.

Liber Ecclesiasticus, Caput 46

¹ Fortis in bello Jesus Nave, successor Moysi in prophetis,
qui fuit magnus secundum nomen suum,
² maximus in salutem electorum Dei,
expugnare insurgentes hostes,
ut consequeretur hæreditatem Israël.
³ Quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas,
et jactando contra civitates rhomphæas!
⁴ Quis ante illum sic restitit?
nam hostes ipse Dominus perduxit.
⁵ An non in iracundia ejus impeditus est sol,
et una dies facta est quasi duo?
⁶ Invocavit Altissimum potentem,
in oppugnando inimicos undique:
et audivit illum magnus et sanctus Deus,
in saxis grandinis virtutis valde fortis.
⁷ Impetum fecit contra gentem hostilem,
et in descensu perdidit contrarios:
⁸ ut cognoscant gentes potentiam ejus,
quia contra Deum pugnare non est facile.
Et secutus est a tergo potentis:
⁹ et in diebus Moysi misericordiam fecit,
ipse, et Caleb filius Jephone,
stare contra hostem, et prohibere gentem a peccatis,
et perfringere murmur malitiæ.
¹⁰ Et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt
a numero sexcentorum millium peditum,
inducere illos in hæreditatem,
in terram quæ manat lac et mel.
¹¹ Et dedit Dominus ipsi Caleb fortitudinem,
et usque in senectutem permansit illi virtus,
ut ascenderet in excelsum terræ locum,
et semen ipsius obtinuit hæreditatem,
¹² ut viderent omnes filii Israël
quia bonum est obsequi sancto Deo.

¹³Et judices singuli suo nomine, quorum non est corruptum cor,
qui non aversi sunt a Domino,

¹⁴ut sit memoria illorum in benedictione,
et ossa eorum pullulent de loco suo:

¹⁵et nomen eorum permaneat in æternum,
permanens ad filios illorum, sanctorum virorum gloria.

¹⁶Dilectus a Domino Deo suo Samuel, propheta Domini,
renovavit imperium,
et unxit principes in gente sua.

¹⁷In lege Domini congregationem judicavit,
et vidit Deus Jacob:
et in fide sua probatus est propheta,

¹⁸et cognitus est in verbis suis fidelis,
quia vidit Deum lucis.

¹⁹Et invocavit Dominum omnipotentem,
in oppugnando hostes circumstantes undique,
in oblatione agni inviolati.

²⁰Et intonuit de cælo Dominus,
et in sonitu magno auditam fecit vocem suam:

²¹et contrivit principes Tyriorum,
et omnes duces Philisthiim:

²²et ante tempus finis vitæ suæ et sæculi,
testimonium præbuit in conspectu Domini et christi:
pecunias et usque ad calceamenta ab omni carne non accepit,
et non accusavit illum homo.

²³Et post hoc dormivit: et notum fecit regi,
et ostendit illi finem vitæ suæ:
et exaltavit vocem suam de terra in prophetia,
delere impietatem gentis.

Liber Ecclesiasticus, Caput 47

¹ Post hæc surrexit Nathan,
propheta in diebus David.
² Et quasi adeps separatus a carne,
sic David a filiis Israël.
³ Cum leonibus lusit quasi cum agnis,
et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in juventute sua.
⁴ Numquid non occidit gigantem,
et abstulit opprobrium de gente?
⁵ In tollendo manum,
saxo fundæ dejecit exsultationem Goliæ:
⁶ nam invocavit Dominum omnipotentem,
et dedit in dextera ejus tollere hominem fortem in bello,
et exaltare cornu gentis suæ.
⁷ Sic in decem millibus glorificavit eum:
et laudavit eum in benedictionibus Domini,
in offerendo illi coronam gloriæ:
⁸ contrivit enim inimicos undique,
et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem:
contrivit cornu ipsorum usque in æternum.
⁹ In omni opere dedit confessionem Sancto,
et Excelso in verbo gloriæ.
¹⁰ De omni corde suo laudavit Dominum:
et dilexit Deum, qui fecit illum,
et dedit illi contra inimicos potentiam:
¹¹ et stare fecit cantores contra altare,
et in sono eorum dulces fecit modos.
¹² Et dedit in celebrationibus decus,
et ornavit tempora usque ad consummationem vitæ,
ut laudarent nomen sanctum Domini,
et amplificarent mane Dei sanctitatem.
¹³ Dominus purgavit peccata ipsius,
et exaltavit in æternum cornu ejus:
et dedit illi testamentum regni,
et sedem gloriæ in Israël.

¹⁴Post ipsum surrexit filius sensatus,
et propter illum dejecit omnem potentiam inimicorum.

¹⁵Salomon imperavit in diebus pacis,
cui subjecit Deus omnes hostes,
ut conderet domum in nomine suo,
et pararet sanctitatem in sempiternum.
Quemadmodum eruditus es in juventute tua,

¹⁶et impletus es, quasi flumen, sapientia,
et terram retexit anima tua.

¹⁷Et replesti in comparationibus ænigmata:
ad insulas longe divulgatum est nomen tuum,
et dilectus es in pace tua.

¹⁸In cantilenis, et proverbiis,
et comparationibus, et interpretationibus, miratæ sunt terræ:

¹⁹et in nomine Domini Dei,
cui est cognomen Deus Israël.

²⁰Collegisti quasi auricalcum aurum,
et ut plumbum complesti argentum:

²¹et inclinasti femora tua mulieribus:
potestatem habuisti in corpore tuo.

²²Dedisti maculam in gloria tua,
et profanasti semen tuum,
inducere iracundiam ad liberos tuos,
et incitari stultitiam tuam:

²³ut faceres imperium bipartitum,
et ex Ephraim imperare imperium durum.

²⁴Deus autem non derelinquet misericordiam suam:
et non corrumpet, nec delebit opera sua,
neque perdet a stirpe nepotes electi sui,
et semen ejus qui diligit Dominum non corrumpet.

²⁵Dedit autem reliquum Jacob,
et David de ipsa stirpe.

²⁶Et finem habuit Salomon cum patribus suis.

²⁷Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam,

²⁸et imminutum a prudentia, Roboam,
qui avertit gentem consilio suo:

²⁹et Jeroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël,
et dedit viam peccandi Ephraim:
et plurima redundaverunt peccata ipsorum.

³⁰Valde averterunt illos a terra sua.

³¹Et quæsivit omnes nequitias,
usque dum perveniret ad illos defensio,
et ab omnibus peccatis liberavit eos.

Liber Ecclesiasticus, Caput 48

¹ Et surrexit Elias propheta quasi ignis,
et verbum ipsius quasi facula ardebat.
² Qui induxit in illos famem:
et irritantes illum invidia sua pauci facti sunt:
non enim poterant sustinere præcepta Domini.
³ Verbo Domini continuit cælum,
et dejecit de cælo ignem ter.
⁴ Sic amplificatus est Elias in mirabilibus suis.
Et quis potest similiter sic gloriari tibi?
⁵ qui sustulisti mortuum ab inferis de sorte mortis,
in verbo Domini Dei:
⁶ qui dejecisti reges ad pernicem,
et confregisti facile potentiam ipsorum,
et gloriosos de lecto suo:
⁷ qui audis in Sina judicium,
et in Horeb judicia defensionis:
⁸ qui ungis reges ad pœnitentiam,
et prophetas facis successores post te:
⁹ qui receptus es in turbine ignis,
in curru equorum igneorum:
¹⁰ qui scriptus es in judiciis temporum,
lenire iracundiam Domini,
conciliare cor patris ad filium,
et restituere tribus Jacob.
¹¹ Beati sunt qui te viderunt,
et in amicitia tua decorati sunt.
¹² Nam nos vita vivimus tantum:
post mortem autem non erit tale nomen nostrum.

¹³Elias quidem in turbine tectus est,
et in Eliseo completus est spiritus ejus:
in diebus suis non pertimuit principem,
et potentia nemo vicit illum:

¹⁴nec superavit illum verbum aliquod,
et mortuum prophetavit corpus ejus.

¹⁵In vita sua fecit monstra,
et in morte mirabilia operatus est.

¹⁶In omnibus istis non pœnituit populus,
et non recesserunt a peccatis suis,
usque dum ejecti sunt de terra sua,
et dispersi sunt in omnem terram:

¹⁷et relicta est gens perpauca,
et princeps in domo David.

¹⁸Quidam ipsorum fecerunt quod placeret Deo:
alii autem multa commiserunt peccata.

¹⁹Ezechias munivit civitatem suam,
et induxit in medium ipsius aquam:
et fodit ferro rupem,
et ædificavit ad aquam puteum.

²⁰In diebus ipsius ascendit Sennacherib,
et misit Rabsacen, et sustulit manum suam contra illos:
et extulit manum suam in Sion,
et superbus factus est potentia sua.

²¹Tunc mota sunt corda et manus ipsorum:
et doluerunt quasi parturientes mulieres.

²²Et invocaverunt Dominum misericordem,
et expandentes manus suas extulerunt ad cælum:
et Sanctus, Dominus Deus, audivit cito vocem ipsorum.

²³Non est commemoratus peccatorum illorum,
neque dedit illos inimicis suis:
sed purgavit eos in manu Isaiæ sancti prophetæ.

²⁴Dejecit castra Assyriorum,
et contrivit illos angelus Domini:

²⁵nam fecit Ezechias quod placuit Deo,
et fortiter ivit in via David patris sui,
quam mandavit illi Isaias, propheta magnus,
et fidelis in conspectu Dei.

²⁶In diebus ipsius retro rediit sol,
et addidit regi vitam.

²⁷Spiritu magno vidit ultima,
et consolatus est lugentes in Sion
usque in sempiternum.

²⁸Ostendit futura,
et abscondita antequam evenirent.

Liber Ecclesiasticus, Caput 49

¹ Memoria Josiæ in compositionem odoris facta
opus pigmentarii.
² In omni ore quasi mel indulcabitur ejus memoria,
et ut musica in convivio vini.
³ Ipse est directus divinitus in pœnitentiam gentis,
et tulit abominationes impietatis.
⁴ Et gubernavit ad Dominum cor ipsius,
et in diebus peccatorum corroboravit pietatem.

⁵Præter David et Ezechiam et Josiam,
omnes peccatum commiserunt:

⁶nam reliquerunt legem Altissimi reges Juda,
et contempserunt timorem Dei.

⁷Dederunt enim regnum suum aliis,
et gloriam suam alienigenæ genti.

⁸Incenderunt electam sanctitatis civitatem,
et desertas fecerunt vias ipsius in manu Jeremiæ.

⁹Nam male tractaverunt illum
qui a ventre matris consecratus est propheta,
evertere, et eruere, et perdere,
et iterum ædificare, et renovare:

¹⁰Ezechiel, qui vidit conspectum gloriæ
quam ostendit illi in curru cherubim.

¹¹Nam commemoratus est inimicorum in imbre,
benefacere illis qui ostenderunt rectas vias.

¹²Et duodecim prophetarum ossa pullulent de loco suo:
nam corroboraverunt Jacob,
et redemerunt se in fide virtutis.

¹³Quomodo amplificemus Zorobabel?
nam et ipse quasi signum in dextera manu:

¹⁴sic et Jesum filium Josedec,
qui in diebus suis ædificaverunt domum,
et exaltaverunt templum sanctum Domino,
paratum in gloriam sempiternam.

¹⁵Et Nehemias in memoriam multi temporis,
qui erexit nobis muros eversos,
et stare fecit portas et seras,
qui erexit domos nostras.

¹⁶Nemo natus est in terra qualis Henoch,
nam et ipse receptus est a terra:

¹⁷neque ut Joseph, qui natus est homo princeps fratrum,
firmamentum gentis, rector fratrum, stabilimentum populi:

¹⁸et ossa ipsius visitata sunt,
et post mortem prophetaverunt.

¹⁹Seth et Sem apud homines gloriam adepti sunt,
et super omnem animam in origine Adam.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).