2 Deus, auribus nostris audivimus;
patres nostri annuntiaverunt nobis
opus, quod operatus es in diebus eorum, in diebus antiquis. |
3 Tu manu tua gentes depulisti et plantasti illos,
afflixisti populos et dilatasti eos. |
4 Nec enim in gladio suo possederunt terram,
et brachium eorum non salvavit eos;
sed dextera tua et brachium tuum
et illuminatio vultus tui,
quoniam complacuisti in eis. |
5 Tu es rex meus et Deus meus,
qui mandas salutes Iacob. |
6 In te inimicos nostros proiecimus,
et in nomine tuo conculcavimus insurgentes in nos. - |
7 Non enim in arcu meo sperabo,
et gladius meus non salvabit me. |
8 Tu autem salvasti nos de affligentibus nos
et odientes nos confudisti. |
9 In Deo gloriabimur tota die
et in nomine tuo confitebimur in saeculum. |
10 Nunc autem reppulisti et confudisti nos
et non egredieris, Deus, cum virtutibus nostris. |
11 Convertisti nos retrorsum coram inimicis nostris;
et, qui oderunt nos, diripuerunt sibi. |
12 Dedisti nos tamquam oves ad vescendum
et in gentibus dispersisti nos. |
13 Vendidisti populum tuum sine lucro
nec ditior factus es in commutatione eorum. |
14 Posuisti nos opprobrium vicinis nostris,
subsannationem et derisum his, qui sunt in circuitu nostro. |
15 Posuisti nos similitudinem in gentibus,
commotionem capitis in populis. |
16 Tota die verecundia mea contra me est,
et confusio faciei meae cooperuit me |
17 a voce exprobrantis et obloquentis,
a facie inimici et ultoris. |
18 Haec omnia venerunt super nos, nec obliti sumus te
et inique non egimus in testamentum tuum. |
19 Et non recessit retro cor nostrum,
nec declinaverunt gressus nostri a via tua; |
20 sed humiliasti nos in loco vulpium
et operuisti nos umbra mortis. |
21 Si obliti fuerimus nomen Dei nostri
et si expanderimus manus nostras ad deum alienum, |
22 nonne Deus requiret ista?
Ipse enim novit abscondita cordis. |
23 Quoniam propter te mortificamur tota die,
aestimati sumus sicut oves occisionis. |
24 Evigila, quare obdormis, Domine?
Exsurge et ne repellas in finem. |
25 Quare faciem tuam avertis,
oblivisceris inopiae nostrae et tribulationis nostrae? |
26 Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra,
conglutinatus est in terra venter noster.
Exsurge, Domine, adiuva nos
et redime nos propter misericordiam tuam.
|
