РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΙΕΖΕΚΙΗΛ

Главы 16-23

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 16

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²υἱὲ ἀνθρώπου διαμάρτυραι τη̨̃ Ιερουσαλημ τὰς ἀνομίας αὐτη̃ς

³καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος τη̨̃ Ιερουσαλημ ἡ ῥίζα σου καὶ ἡ γένεσίς σου ἐκ γη̃ς Χανααν ὁ πατήρ σου Αμορραι̃ος καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία

⁴καὶ ἡ γένεσίς σου ἐν ἡ̨̃ ἡμέρα̨ ἐτέχθης οὐκ ἔδησαν τοὺς μαστούς σου καὶ ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης καὶ σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης

⁵οὐδὲ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σοὶ του̃ ποιη̃σαί σοι ἓν ἐκ πάντων τούτων του̃ παθει̃ν τι ἐπὶ σοί καὶ ἀπερρίφης ἐπὶ πρόσωπον του̃ πεδίου τη̨̃ σκολιότητι τη̃ς ψυχη̃ς σου ἐν ἡ̨̃ ἡμέρα̨ ἐτέχθης

⁶καὶ διη̃λθον ἐπὶ σὲ καὶ εἰ̃δόν σε πεφυρμένην ἐν τω̨̃ αἵματί σου καὶ εἰ̃πά σοι ἐκ του̃ αἵματός σου ζωή

⁷πληθύνου καθὼς ἡ ἀνατολὴ του̃ ἀγρου̃ δέδωκά σε καὶ ἐπληθύνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ εἰση̃λθες εἰς πόλεις πόλεων οἱ μαστοί σου ἀνωρθώθησαν καὶ ἡ θρίξ σου ἀνέτειλεν σὺ δὲ ἠ̃σθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα

⁸καὶ διη̃λθον διὰ σου̃ καὶ εἰ̃δόν σε καὶ ἰδοὺ καιρός σου καιρὸς καταλυόντων καὶ διεπέτασα τὰς πτέρυγάς μου ἐπὶ σὲ καὶ ἐκάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σου καὶ ὤμοσά σοι καὶ εἰση̃λθον ἐν διαθήκη̨ μετὰ σου̃ λέγει κύριος καὶ ἐγένου μοι

⁹καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἱ̃μά σου ἀπὸ σου̃ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίω̨

¹⁰καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλα καὶ ὑπέδησά σε ὑάκινθον καὶ ἔζωσά σε βύσσω̨ καὶ περιέβαλόν σε τριχάπτω̨

¹¹καὶ ἐκόσμησά σε κόσμω̨ καὶ περιέθηκα ψέλια περὶ τὰς χει̃ράς σου καὶ κάθεμα περὶ τὸν τράχηλόν σου

¹²καὶ ἔδωκα ἐνώτιον περὶ τὸν μυκτη̃ρά σου καὶ τροχίσκους ἐπὶ τὰ ὠ̃τά σου καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου

¹³καὶ ἐκοσμήθης χρυσίω̨ καὶ ἀργυρίω̨ καὶ τὰ περιβόλαιά σου βύσσινα καὶ τρίχαπτα καὶ ποικίλα σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἔφαγες καὶ ἐγένου καλὴ σφόδρα

¹⁴καὶ ἐξη̃λθέν σου ὄνομα ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν ἐν τω̨̃ κάλλει σου διότι συντετελεσμένον ἠ̃ν ἐν εὐπρεπεία̨ ἐν τη̨̃ ὡραιότητι ἡ̨̃ ἔταξα ἐπὶ σέ λέγει κύριος

¹⁵καὶ ἐπεποίθεις ἐν τω̨̃ κάλλει σου καὶ ἐπόρνευσας ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πάροδον ὃ οὐκ ἔσται

¹⁶καὶ ἔλαβες ἐκ τω̃ν ἱματίων σου καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ εἴδωλα ῥαπτὰ καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπ' αὐτά καὶ οὐ μὴ εἰσέλθη̨ς οὐδὲ μὴ γένηται

¹⁷καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου ἐκ του̃ χρυσίου μου καὶ ἐκ του̃ ἀργυρίου μου ἐξ ὡ̃ν ἔδωκά σοι καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπόρνευσας ἐν αὐται̃ς

¹⁸καὶ ἔλαβες τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον σου καὶ περιέβαλες αὐτὰ καὶ τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου ἔθηκας πρὸ προσώπου αὐτω̃ν

¹⁹καὶ τοὺς ἄρτους μου οὓς ἔδωκά σοι σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἐψώμισά σε καὶ ἔθηκας αὐτὰ πρὸ προσώπου αὐτω̃ν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἐγένετο λέγει κύριος

²⁰καὶ ἔλαβες τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου ἃς ἐγέννησας καὶ ἔθυσας αὐτὰ αὐτοι̃ς εἰς ἀνάλωσιν ὡς μικρὰ ἐξεπόρνευσας

²¹καὶ ἔσφαξας τὰ τέκνα σου καὶ ἔδωκας αὐτὰ ἐν τω̨̃ ἀποτροπιάζεσθαί σε ἐν αὐτοι̃ς

²²του̃το παρὰ πα̃σαν τὴν πορνείαν σου καὶ οὐκ ἐμνήσθης τὰς ἡμέρας τη̃ς νηπιότητός σου ὅτε ἠ̃σθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα καὶ πεφυρμένη ἐν τω̨̃ αἵματί σου ἔζησας

²³καὶ ἐγένετο μετὰ πάσας τὰς κακίας σου λέγει κύριος

²⁴καὶ ὠ̨κοδόμησας σεαυτη̨̃ οἴκημα πορνικὸν καὶ ἐποίησας σεαυτη̨̃ ἔκθεμα ἐν πάση̨ πλατεία̨

²⁵καὶ ἐπ' ἀρχη̃ς πάσης ὁδου̃ ὠ̨κοδόμησας τὰ πορνει̃ά σου καὶ ἐλυμήνω τὸ κάλλος σου καὶ διήγαγες τὰ σκέλη σου παντὶ παρόδω̨ καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου

²⁶καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμορου̃ντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχω̃ς ἐξεπόρνευσας του̃ παροργίσαι με

²⁷ἐὰν δὲ ἐκτείνω τὴν χει̃ρά μου ἐπὶ σέ καὶ ἐξαρω̃ τὰ νόμιμά σου καὶ παραδώσω σε εἰς ψυχὰς μισούντων σε θυγατέρας ἀλλοφύλων τὰς ἐκκλινούσας σε ἐκ τη̃ς ὁδου̃ σου ἡ̃ς ἠσέβησας

²⁸καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τὰς θυγατέρας Ασσουρ καὶ οὐδ' οὕτως ἐνεπλήσθης καὶ ἐξεπόρνευσας καὶ οὐκ ἐνεπίπλω

²⁹καὶ ἐπλήθυνας τὰς διαθήκας σου πρὸς γη̃ν Χαλδαίων καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἐνεπλήσθης

³⁰τί διαθω̃ τὴν θυγατέρα σου λέγει κύριος ἐν τω̨̃ ποιη̃σαί σε ταυ̃τα πάντα ἔργα γυναικὸς πόρνης καὶ ἐξεπόρνευσας τρισσω̃ς

³¹ἐν ται̃ς θυγατράσιν σου τὸ πορνει̃όν σου ὠ̨κοδόμησας ἐπὶ πάσης ἀρχη̃ς ὁδου̃ καὶ τὴν βάσιν σου ἐποίησας ἐν πάση̨ πλατεία̨ καὶ ἐγένου ὡς πόρνη συνάγουσα μισθώματα

³²ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι παρὰ του̃ ἀνδρὸς αὐτη̃ς λαμβάνουσα μισθώματα

³³πα̃σι τοι̃ς ἐκπορνεύσασιν αὐτὴν προσεδίδου μισθώματα καὶ σὺ δέδωκας μισθώματα πα̃σι τοι̃ς ἐρασται̃ς σου καὶ ἐφόρτιζες αὐτοὺς του̃ ἔρχεσθαι πρὸς σὲ κυκλόθεν ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου

³⁴καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένον παρὰ τὰς γυναι̃κας ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου καὶ μετὰ σου̃ πεπορνεύκασιν ἐν τω̨̃ προσδιδόναι σε μισθώματα καὶ σοὶ μισθώματα οὐκ ἐδόθη καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένα

³⁵διὰ του̃το πόρνη ἄκουε λόγον κυρίου

³⁶τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐξέχεας τὸν χαλκόν σου καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου ἐν τη̨̃ πορνεία̨ σου πρὸς τοὺς ἐραστάς σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἐνθυμήματα τω̃ν ἀνομιω̃ν σου καὶ ἐν τοι̃ς αἵμασιν τω̃ν τέκνων σου ὡ̃ν ἔδωκας αὐτοι̃ς

³⁷διὰ του̃το ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστάς σου ἐν οἱ̃ς ἐπεμίγης ἐν αὐτοι̃ς καὶ πάντας οὓς ἠγάπησας σὺν πα̃σιν οἱ̃ς ἐμίσεις καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν καὶ ἀποκαλύψω τὰς κακίας σου πρὸς αὐτούς καὶ ὄψονται πα̃σαν τὴν αἰσχύνην σου

³⁸καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἱ̃μα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμου̃ καὶ ζήλου

³⁹καὶ παραδώσω σε εἰς χει̃ρας αὐτω̃ν καὶ κατασκάψουσιν τὸ πορνει̃όν σου καὶ καθελου̃σιν τὴν βάσιν σου καὶ ἐκδύσουσίν σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήμψονται τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου καὶ ἀφήσουσίν σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονου̃σαν

⁴⁰καὶ ἄξουσιν ἐπὶ σὲ ὄχλους καὶ λιθοβολήσουσίν σε ἐν λίθοις καὶ κατασφάξουσίν σε ἐν τοι̃ς ξίφεσιν αὐτω̃ν

⁴¹καὶ ἐμπρήσουσιν τοὺς οἴκους σου πυρὶ καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐκδικήσεις ἐνώπιον γυναικω̃ν πολλω̃ν καὶ ἀποστρέψω σε ἐκ τη̃ς πορνείας σου καὶ μισθώματα οὐ μὴ δω̨̃ς οὐκέτι

⁴²καὶ ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ καὶ ἐξαρθήσεται ὁ ζη̃λός μου ἐκ σου̃ καὶ ἀναπαύσομαι καὶ οὐ μὴ μεριμνήσω οὐκέτι

⁴³ἀνθ' ὡ̃ν οὐκ ἐμνήσθης τὴν ἡμέραν τη̃ς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πα̃σι τούτοις καὶ ἐγὼ ἰδοὺ τὰς ὁδούς σου εἰς κεφαλήν σου δέδωκα λέγει κύριος καὶ οὕτως ἐποίησας τὴν ἀσέβειαν ἐπὶ πάσαις ται̃ς ἀνομίαις σου

⁴⁴ταυ̃τά ἐστιν πάντα ὅσα εἰ̃παν κατὰ σου̃ ἐν παραβολη̨̃ λέγοντες καθὼς ἡ μήτηρ καὶ ἡ θυγάτηρ

⁴⁵θυγάτηρ τη̃ς μητρός σου σὺ εἰ̃ ἡ ἀπωσαμένη τὸν ἄνδρα αὐτη̃ς καὶ τὰ τέκνα αὐτη̃ς καὶ ἀδελφὴ τω̃ν ἀδελφω̃ν σου τω̃ν ἀπωσαμένων τοὺς ἄνδρας αὐτω̃ν καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἡ μήτηρ ὑμω̃ν Χετταία καὶ ὁ πατὴρ ὑμω̃ν Αμορραι̃ος

⁴⁶ἡ ἀδελφὴ ὑμω̃ν ἡ πρεσβυτέρα Σαμάρεια αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἡ κατοικου̃σα ἐξ εὐωνύμων σου καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ νεωτέρα σου ἡ κατοικου̃σα ἐκ δεξιω̃ν σου Σοδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς

⁴⁷καὶ οὐδ' ὡ̃ς ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτω̃ν ἐπορεύθης οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν ἐποίησας παρὰ μικρὸν καὶ ὑπέρκεισαι αὐτὰς ἐν πάσαις ται̃ς ὁδοι̃ς σου

⁴⁸ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ πεποίηκεν Σοδομα ἡ ἀδελφή σου αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ὃν τρόπον ἐποίησας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου

⁴⁹πλὴν του̃το τὸ ἀνόμημα Σοδομων τη̃ς ἀδελφη̃ς σου ὑπερηφανία ἐν πλησμονη̨̃ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνία̨ οἴνου ἐσπατάλων αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς του̃το ὑπη̃ρχεν αὐτη̨̃ καὶ ται̃ς θυγατράσιν αὐτη̃ς καὶ χει̃ρα πτωχου̃ καὶ πένητος οὐκ ἀντελαμβάνοντο

⁵⁰καὶ ἐμεγαλαύχουν καὶ ἐποίησαν ἀνομήματα ἐνώπιόν μου καὶ ἐξη̃ρα αὐτάς καθὼς εἰ̃δον

⁵¹καὶ Σαμάρεια κατὰ τὰς ἡμίσεις τω̃ν ἁμαρτιω̃ν σου οὐχ ἥμαρτεν καὶ ἐπλήθυνας τὰς ἀνομίας σου ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφάς σου ἐν πάσαις ται̃ς ἀνομίαις σου αἱ̃ς ἐποίησας

⁵²καὶ σὺ κόμισαι βάσανόν σου ἐν ἡ̨̃ ἔφθειρας τὰς ἀδελφάς σου ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις σου αἱ̃ς ἠνόμησας ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας αὐτὰς ὑπὲρ σεαυτήν καὶ σὺ αἰσχύνθητι καὶ λαβὲ τὴν ἀτιμίαν σου ἐν τω̨̃ δικαιω̃σαί σε τὰς ἀδελφάς σου

⁵³καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀποστροφὰς αὐτω̃ν τὴν ἀποστροφὴν Σοδομων καὶ τω̃ν θυγατέρων αὐτη̃ς καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφὴν Σαμαρείας καὶ τω̃ν θυγατέρων αὐτη̃ς καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφήν σου ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

⁵⁴ὅπως κομίση̨ τὴν βάσανόν σου καὶ ἀτιμωθήση̨ ἐκ πάντων ὡ̃ν ἐποίησας ἐν τω̨̃ σε παροργίσαι με

⁵⁵καὶ ἡ ἀδελφή σου Σοδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἠ̃σαν ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτη̃ς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἠ̃σαν ἀπ' ἀρχη̃ς καὶ σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου ἀποκατασταθήσεσθε καθὼς ἀπ' ἀρχη̃ς ἠ̃τε

⁵⁶καὶ εἰ μὴ ἠ̃ν Σοδομα ἡ ἀδελφή σου εἰς ἀκοὴν ἐν τω̨̃ στόματί σου ἐν ται̃ς ἡμέραις ὑπερηφανίας σου

⁵⁷πρὸ του̃ ἀποκαλυφθη̃ναι τὰς κακίας σου ὃν τρόπον νυ̃ν ὄνειδος εἰ̃ θυγατέρων Συρίας καὶ πάντων τω̃ν κύκλω̨ αὐτη̃ς θυγατέρων ἀλλοφύλων τω̃ν περιεχουσω̃ν σε κύκλω̨

⁵⁸τὰς ἀσεβείας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου σὺ κεκόμισαι αὐτάς λέγει κύριος

⁵⁹τάδε λέγει κύριος καὶ ποιήσω ἐν σοὶ καθὼς ἐποίησας ὡς ἠτίμωσας ταυ̃τα του̃ παραβη̃ναι τὴν διαθήκην μου

⁶⁰καὶ μνησθήσομαι ἐγὼ τη̃ς διαθήκης μου τη̃ς μετὰ σου̃ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον

⁶¹καὶ μνησθήση̨ τὴν ὁδόν σου καὶ ἐξατιμωθήση̨ ἐν τω̨̃ ἀναλαβει̃ν σε τὰς ἀδελφάς σου τὰς πρεσβυτέρας σου σὺν ται̃ς νεωτέραις σου καὶ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ ἐκ διαθήκης σου

⁶²καὶ ἀναστήσω ἐγὼ τὴν διαθήκην μου μετὰ σου̃ καὶ ἐπιγνώση̨ ὅτι ἐγὼ κύριος

⁶³ὅπως μνησθη̨̃ς καὶ αἰσχυνθη̨̃ς καὶ μὴ ἠ̨̃ σοι ἔτι ἀνοι̃ξαι τὸ στόμα σου ἀπὸ προσώπου τη̃ς ἀτιμίας σου ἐν τω̨̃ ἐξιλάσκεσθαί μέ σοι κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησας λέγει κύριος

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 17

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²υἱὲ ἀνθρώπου διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ

³καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ μακρὸς τη̨̃ ἐκτάσει πλήρης ὀνύχων ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθει̃ν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τη̃ς κέδρου

⁴τὰ ἄκρα τη̃ς ἁπαλότητος ἀπέκνισεν καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γη̃ν Χανααν εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά

⁵καὶ ἔλαβεν ἀπὸ του̃ σπέρματος τη̃ς γη̃ς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ' ὕδατι πολλω̨̃ ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό

⁶καὶ ἀνέτειλεν καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενου̃σαν καὶ μικρὰν τω̨̃ μεγέθει του̃ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν τὰ κλήματα αὐτη̃ς ἐπ' αὐτὴν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτη̃ς ὑποκάτω αὐτη̃ς ἠ̃σαν καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινεν τὴν ἀναδενδράδα αὐτη̃ς

⁷καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας μεγαλοπτέρυγος πολὺς ὄνυξιν καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτη̃ς πρὸς αὐτόν καὶ τὰ κλήματα αὐτη̃ς ἐξαπέστειλεν αὐτω̨̃ του̃ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τω̨̃ βώλω̨ τη̃ς φυτείας αὐτη̃ς

⁸εἰς πεδίον καλὸν ἐφ' ὕδατι πολλω̨̃ αὕτη πιαίνεται του̃ ποιει̃ν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπὸν του̃ εἰ̃ναι εἰς ἄμπελον μεγάλην

⁹διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος εἰ κατευθυνει̃ οὐχὶ αἱ ῥίζαι τη̃ς ἁπαλότητος αὐτη̃ς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτη̃ς καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλω̨ οὐδ' ἐν λαω̨̃ πολλω̨̃ του̃ ἐκσπάσαι αὐτὴν ἐκ ῥιζω̃ν αὐτη̃ς

¹⁰καὶ ἰδοὺ πιαίνεται μὴ κατευθυνει̃ οὐχ ἅμα τω̨̃ ἅψασθαι αὐτη̃ς ἄνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται ξηρασία̨ σὺν τω̨̃ βώλω̨ ἀνατολη̃ς αὐτη̃ς ξηρανθήσεται

¹¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

¹²υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἰ̃κον τὸν παραπικραίνοντα οὐκ ἐπίστασθε τί ἠ̃ν ταυ̃τα εἰπόν ὅταν ἔλθη̨ βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ λήμψεται τὸν βασιλέα αὐτη̃ς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτη̃ς καὶ ἄξει αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλω̃να

¹³καὶ λήμψεται ἐκ του̃ σπέρματος τη̃ς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρα̨̃ καὶ τοὺς ἡγουμένους τη̃ς γη̃ς λήμψεται

¹⁴του̃ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενη̃ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι του̃ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτου̃ καὶ ἱστάνειν αὐτήν

¹⁵καὶ ἀποστήσεται ἀπ' αὐτου̃ του̃ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτου̃ εἰς Αἴγυπτον του̃ δου̃ναι αὐτω̨̃ ἵππους καὶ λαὸν πολύν εἰ κατευθυνει̃ εἰ διασωθήσεται ὁ ποιω̃ν ἐναντία καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ σωθήσεται

¹⁶ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν μὴ ἐν ὡ̨̃ τόπω̨ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν ὃς ἠτίμωσεν τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου μετ' αὐτου̃ ἐν μέσω̨ Βαβυλω̃νος τελευτήσει

¹⁷καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλη̨ οὐδ' ἐν ὄχλω̨ πολλω̨̃ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραω πόλεμον ἐν χαρακοβολία̨ καὶ ἐν οἰκοδομη̨̃ βελοστάσεων του̃ ἐξα̃ραι ψυχάς

¹⁸καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν του̃ παραβη̃ναι διαθήκην καὶ ἰδοὺ δέδωκεν τὴν χει̃ρα αὐτου̃ καὶ πάντα ταυ̃τα ἐποίησεν αὐτω̨̃ μὴ σωθήσεται

¹⁹διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ζω̃ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν διαθήκην μου ἣν παρέβη καὶ τὴν ὁρκωμοσίαν μου ἣν ἠτίμωσεν καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτου̃

²⁰καὶ ἐκπετάσω ἐπ' αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου καὶ ἁλώσεται ἐν τη̨̃ περιοχη̨̃ αὐτου̃

²¹ἐν πάση̨ παρατάξει αὐτου̃ ἐν ῥομφαία̨ πεσου̃νται καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερω̃ καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

²²διότι τάδε λέγει κύριος καὶ λήμψομαι ἐγὼ ἐκ τω̃ν ἐπιλέκτων τη̃ς κέδρου ἐκ κορυφη̃ς καρδίας αὐτω̃ν ἀποκνιω̃ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ' ὄρος ὑψηλόν καὶ κρεμάσω αὐτὸν

²³ἐν ὄρει μετεώρω̨ του̃ Ισραηλ καὶ καταφυτεύσω καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτου̃ πα̃ν θηρίον καὶ πα̃ν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτου̃ ἀναπαύσεται τὰ κλήματα αὐτου̃ ἀποκατασταθήσεται

²⁴καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα του̃ πεδίου διότι ἐγὼ κύριος ὁ ταπεινω̃ν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψω̃ν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 18

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²υἱὲ ἀνθρώπου τί ὑμι̃ν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λέγοντες οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τω̃ν τέκνων ἐγομφίασαν

³ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τω̨̃ Ισραηλ

⁴ὅτι πα̃σαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ του̃ πατρός οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ του̃ υἱου̃ ἐμαί εἰσιν ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα αὕτη ἀποθανει̃ται

⁵ὁ δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος ὁ ποιω̃ν κρίμα καὶ δικαιοσύνην

⁶ἐπὶ τω̃ν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ οὐ μὴ ἐπάρη̨ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου Ισραηλ καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ οὐ μὴ μιάνη̨ καὶ πρὸς γυναι̃κα ἐν ἀφέδρω̨ οὐ̃σαν οὐ προσεγγιει̃

⁷καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύση̨ ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπα̃ται τὸν ἄρτον αὐτου̃ τω̨̃ πεινω̃ντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλει̃

⁸καὶ τὸ ἀργύριον αὐτου̃ ἐπὶ τόκω̨ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήμψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χει̃ρα αὐτου̃ κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον του̃ πλησίον αὐτου̃

⁹καὶ τοι̃ς προστάγμασίν μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται του̃ ποιη̃σαι αὐτά δίκαιος οὑ̃τός ἐστιν ζωη̨̃ ζήσεται λέγει κύριος

¹⁰καὶ ἐὰν γεννήση̨ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἱ̃μα καὶ ποιου̃ντα ἁμαρτήματα

¹¹ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ του̃ πατρὸς αὐτου̃ του̃ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ἔφαγεν καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ ἐμίανεν

¹²καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσεν καὶ ἅρπαγμα ἥρπασεν καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκεν καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ ἀνομίαν πεποίηκεν

¹³μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν οὑ̃τος ζωη̨̃ οὐ ζήσεται πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησεν θανάτω̨ θανατωθήσεται τὸ αἱ̃μα αὐτου̃ ἐπ' αὐτὸν ἔσται

¹⁴ἐὰν δὲ γεννήση̨ υἱόν καὶ ἴδη̨ πάσας τὰς ἁμαρτίας του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἃς ἐποίησεν καὶ φοβηθη̨̃ καὶ μὴ ποιήση̨ κατὰ ταύτας

¹⁵ἐπὶ τω̃ν ὀρέων οὐ βέβρωκεν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου Ισραηλ καὶ τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ οὐκ ἐμίανεν

¹⁶καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσεν καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασεν καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασεν τὸν ἄρτον αὐτου̃ τω̨̃ πεινω̃ντι ἔδωκεν καὶ γυμνὸν περιέβαλεν

¹⁷καὶ ἀπ' ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χει̃ρα αὐτου̃ τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβεν δικαιοσύνην ἐποίησεν καὶ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου ἐπορεύθη οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτου̃ ζωη̨̃ ζήσεται

¹⁸ὁ δὲ πατὴρ αὐτου̃ ἐὰν θλίψει θλίψη̨ καὶ ἁρπάση̨ ἅρπαγμα ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσω̨ του̃ λαου̃ μου καὶ ἀποθανει̃ται ἐν τη̨̃ ἀδικία̨ αὐτου̃

¹⁹καὶ ἐρει̃τε τί ὅτι οὐκ ἔλαβεν τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς του̃ πατρὸς αὐτου̃ ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος ἐποίησεν πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησεν καὶ ἐποίησεν αὐτά ζωη̨̃ ζήσεται

²⁰ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανει̃ται ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήμψεται τὴν ἀδικίαν του̃ πατρὸς αὐτου̃ οὐδὲ ὁ πατὴρ λήμψεται τὴν ἀδικίαν του̃ υἱου̃ αὐτου̃ δικαιοσύνη δικαίου ἐπ' αὐτὸν ἔσται καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ' αὐτὸν ἔσται

²¹καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψη̨ ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀνομιω̃ν αὐτου̃ ὡ̃ν ἐποίησεν καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήση̨ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος ζωη̨̃ ζήσεται οὐ μὴ ἀποθάνη̨

²²πάντα τὰ παραπτώματα αὐτου̃ ὅσα ἐποίησεν οὐ μνησθήσεται ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ αὐτου̃ ἡ̨̃ ἐποίησεν ζήσεται

²³μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον του̃ ἀνόμου λέγει κύριος ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τη̃ς ὁδου̃ τη̃ς πονηρα̃ς καὶ ζη̃ν αὐτόν

²⁴ἐν δὲ τω̨̃ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τη̃ς δικαιοσύνης αὐτου̃ καὶ ποιήση̨ ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος πα̃σαι αἱ δικαιοσύναι αὐτου̃ ἃς ἐποίησεν οὐ μὴ μνησθω̃σιν ἐν τω̨̃ παραπτώματι αὐτου̃ ὡ̨̃ παρέπεσεν καὶ ἐν ται̃ς ἁμαρτίαις αὐτου̃ αἱ̃ς ἥμαρτεν ἐν αὐται̃ς ἀποθανει̃ται

²⁵καὶ εἴπατε οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς κυρίου ἀκούσατε δή πα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμω̃ν οὐ κατευθύνει

²⁶ἐν τω̨̃ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τη̃ς δικαιοσύνης αὐτου̃ καὶ ποιήση̨ παράπτωμα καὶ ἀποθάνη̨ ἐν τω̨̃ παραπτώματι ὡ̨̃ ἐποίησεν ἐν αὐτω̨̃ ἀποθανει̃ται

²⁷καὶ ἐν τω̨̃ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τη̃ς ἀνομίας αὐτου̃ ἡ̃ς ἐποίησεν καὶ ποιήση̨ κρίμα καὶ δικαιοσύνην οὑ̃τος τὴν ψυχὴν αὐτου̃ ἐφύλαξεν

²⁸καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀσεβειω̃ν αὐτου̃ ὡ̃ν ἐποίησεν ζωη̨̃ ζήσεται οὐ μὴ ἀποθάνη̨

²⁹καὶ λέγουσιν ὁ οἰ̃κος του̃ Ισραηλ οὐ κατορθοι̃ ἡ ὁδὸς κυρίου μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοι̃ οἰ̃κος Ισραηλ οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμω̃ν οὐ κατορθοι̃

³⁰ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτου̃ κρινω̃ ὑμα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ λέγει κύριος ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασω̃ν τω̃ν ἀσεβειω̃ν ὑμω̃ν καὶ οὐκ ἔσονται ὑμι̃ν εἰς κόλασιν ἀδικίας

³¹ἀπορρίψατε ἀπὸ ἑαυτω̃ν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμω̃ν ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμέ καὶ ποιήσατε ἑαυτοι̃ς καρδίαν καινὴν καὶ πνευ̃μα καινόν καὶ ἵνα τί ἀποθνή̨σκετε οἰ̃κος Ισραηλ

³²διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον του̃ ἀποθνή̨σκοντος λέγει κύριος

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 19

¹καὶ σὺ λαβὲ θρη̃νον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα του̃ Ισραηλ

²καὶ ἐρει̃ς τί ἡ μήτηρ σου σκύμνος ἐν μέσω̨ λεόντων ἐγενήθη ἐν μέσω̨ λεόντων ἐπλήθυνεν σκύμνους αὐτη̃ς

³καὶ ἀπεπήδησεν εἱ̃ς τω̃ν σκύμνων αὐτη̃ς λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν του̃ ἁρπάζειν ἁρπάγματα ἀνθρώπους ἔφαγεν

⁴καὶ ἤκουσαν κατ' αὐτου̃ ἔθνη ἐν τη̨̃ διαφθορα̨̃ αὐτω̃ν συνελήμφθη καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν κημω̨̃ εἰς γη̃ν Αἰγύπτου

⁵καὶ εἰ̃δεν ὅτι ἀπω̃σται ἀπ' αὐτη̃ς καὶ ἀπώλετο ἡ ὑπόστασις αὐτη̃ς καὶ ἔλαβεν ἄλλον ἐκ τω̃ν σκύμνων αὐτη̃ς λέοντα ἔταξεν αὐτόν

⁶καὶ ἀνεστρέφετο ἐν μέσω̨ λεόντων λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν ἁρπάζειν ἁρπάγματα ἀνθρώπους ἔφαγεν

⁷καὶ ἐνέμετο τω̨̃ θράσει αὐτου̃ καὶ τὰς πόλεις αὐτω̃ν ἐξηρήμωσεν καὶ ἠφάνισεν γη̃ν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτη̃ς ἀπὸ φωνη̃ς ὠρύματος αὐτου̃

⁸καὶ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν ἔθνη ἐκ χωρω̃ν κυκλόθεν καὶ ἐξεπέτασαν ἐπ' αὐτὸν δίκτυα αὐτω̃ν ἐν διαφθορα̨̃ αὐτω̃ν συνελήμφθη

⁹καὶ ἔθεντο αὐτὸν ἐν κημω̨̃ καὶ ἐν γαλεάγρα̨ ἠ̃λθεν πρὸς βασιλέα Βαβυλω̃νος καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλακήν ὅπως μὴ ἀκουσθη̨̃ ἡ φωνὴ αὐτου̃ ἐπὶ τὰ ὄρη του̃ Ισραηλ

¹⁰ἡ μήτηρ σου ὡς ἄμπελος ὡς ἄνθος ἐν ῥόα̨ ἐν ὕδατι πεφυτευμένη ὁ καρπὸς αὐτη̃ς καὶ ὁ βλαστὸς αὐτη̃ς ἐγένετο ἐξ ὕδατος πολλου̃

¹¹καὶ ἐγένετο αὐτη̨̃ ῥάβδος ἰσχύος ἐπὶ φυλὴν ἡγουμένων καὶ ὑψώθη τω̨̃ μεγέθει αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ στελεχω̃ν καὶ εἰ̃δεν τὸ μέγεθος αὐτη̃ς ἐν πλήθει κλημάτων αὐτη̃ς

¹²καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμω̨̃ ἐπὶ γη̃ν ἐρρίφη καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανεν τὰ ἐκλεκτὰ αὐτη̃ς ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ῥάβδος ἰσχύος αὐτη̃ς πυ̃ρ ἀνήλωσεν αὐτήν

¹³καὶ νυ̃ν πεφύτευκαν αὐτὴν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν γη̨̃ ἀνύδρω̨

¹⁴καὶ ἐξη̃λθεν πυ̃ρ ἐκ ῥάβδου ἐκλεκτω̃ν αὐτη̃ς καὶ κατέφαγεν αὐτήν καὶ οὐκ ἠ̃ν ἐν αὐτη̨̃ ῥάβδος ἰσχύος φυλὴ εἰς παραβολὴν θρήνου ἐστὶν καὶ ἔσται εἰς θρη̃νον

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 20

¹καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ἑβδόμω̨ ἐν τω̨̃ πέμπτω̨ μηνὶ δεκάτη̨ του̃ μηνὸς ἠ̃λθον ἄνδρες ἐκ τω̃ν πρεσβυτέρων οἴκου Ισραηλ ἐπερωτη̃σαι τὸν κύριον καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου

²καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

³υἱὲ ἀνθρώπου λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους του̃ Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος εἰ ἐπερωτη̃σαί με ὑμει̃ς ἔρχεσθε ζω̃ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμι̃ν λέγει κύριος

⁴εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει υἱὲ ἀνθρώπου τὰς ἀνομίας τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν διαμάρτυραι αὐτοι̃ς

⁵καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἀφ' ἡ̃ς ἡμέρας ἡ̨ρέτισα τὸν οἰ̃κον Ισραηλ καὶ ἐγνωρίσθην τω̨̃ σπέρματι οἴκου Ιακωβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοι̃ς ἐν γη̨̃ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τη̨̃ χειρί μου αὐτω̃ν λέγων ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁶ἐν ἐκείνη̨ τη̨̃ ἡμέρα̨ ἀντελαβόμην τη̨̃ χειρί μου αὐτω̃ν του̃ ἐξαγαγει̃ν αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἡτοίμασα αὐτοι̃ς γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι κηρίον ἐστὶν παρὰ πα̃σαν τὴν γη̃ν

⁷καὶ εἰ̃πα πρὸς αὐτούς ἕκαστος τὰ βδελύγματα τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτου̃ ἀπορριψάτω καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁸καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμου̃ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακου̃σαί μου τὰ βδελύγματα τω̃ν ὀφθαλμω̃ν αὐτω̃ν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς του̃ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοι̃ς ἐν μέσω̨ γη̃ς Αἰγύπτου

⁹καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν ἐν οἱ̃ς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτω̃ν του̃ ἐξαγαγει̃ν αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

¹⁰καὶ ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον

¹¹καὶ ἔδωκα αὐτοι̃ς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοι̃ς ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς

¹²καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοι̃ς του̃ εἰ̃ναι εἰς σημει̃ον ἀνὰ μέσον ἐμου̃ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτω̃ν του̃ γνω̃ναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς

¹³καὶ εἰ̃πα πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύεσθε καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ ἐξαναλω̃σαι αὐτούς

¹⁴καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

¹⁵καὶ ἐγὼ ἐξη̃ρα τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ τὸ παράπαν του̃ μὴ εἰσαγαγει̃ν αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἔδωκα αὐτοι̃ς γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι κηρίον ἐστὶν παρὰ πα̃σαν τὴν γη̃ν

¹⁶ἀνθ' ὡ̃ν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τω̃ν ἐνθυμημάτων τω̃ν καρδιω̃ν αὐτω̃ν ἐπορεύοντο

¹⁷καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς του̃ ἐξαλει̃ψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨

¹⁸καὶ εἰ̃πα πρὸς τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ ἐν τοι̃ς νομίμοις τω̃ν πατέρων ὑμω̃ν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτω̃ν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν αὐτω̃ν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε

¹⁹ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε καὶ ποιει̃τε αὐτὰ

²⁰καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε καὶ ἔστω εἰς σημει̃ον ἀνὰ μέσον ἐμου̃ καὶ ὑμω̃ν του̃ γινώσκειν διότι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²¹καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἐν τοι̃ς προστάγμασίν μου οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο του̃ ποιει̃ν αὐτά ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ εἰ̃πα του̃ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς

²²καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθη̨̃ ἐνώπιον τω̃ν ἐθνω̃ν ὡ̃ν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

²³καὶ ἐξη̃ρα τὴν χει̃ρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ του̃ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ διασπει̃ραι αὐτοὺς ἐν ται̃ς χώραις

²⁴ἀνθ' ὡ̃ν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τω̃ν ἐνθυμημάτων τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν ἠ̃σαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτω̃ν

²⁵καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοι̃ς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα ἐν οἱ̃ς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοι̃ς

²⁶καὶ μιανω̃ αὐτοὺς ἐν τοι̃ς δόμασιν αὐτω̃ν ἐν τω̨̃ διαπορεύεσθαί με πα̃ν διανοι̃γον μήτραν ὅπως ἀφανίσω αὐτούς

²⁷διὰ του̃το λάλησον πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ υἱὲ ἀνθρώπου καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς παραπτώμασιν αὐτω̃ν ἐν οἱ̃ς παρέπεσον εἰς ἐμέ

²⁸καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἠ̃ρα τὴν χει̃ρά μου του̃ δου̃ναι αὐτοι̃ς καὶ εἰ̃δον πα̃ν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πα̃ν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκει̃ τοι̃ς θεοι̃ς αὐτω̃ν καὶ ἔταξαν ἐκει̃ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκει̃ σπονδὰς αὐτω̃ν

²⁹καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτούς τί ἐστιν Αβαμα ὅτι ὑμει̃ς εἰσπορεύεσθε ἐκει̃ καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτου̃ Αβαμα ἕως τη̃ς σήμερον ἡμέρας

³⁰διὰ του̃το εἰπὸν πρὸς τὸν οἰ̃κον του̃ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος εἰ ἐν ται̃ς ἀνομίαις τω̃ν πατέρων ὑμω̃ν ὑμει̃ς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τω̃ν βδελυγμάτων αὐτω̃ν ὑμει̃ς ἐκπορνεύετε

³¹καὶ ἐν ται̃ς ἀπαρχαι̃ς τω̃ν δομάτων ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς ἀφορισμοι̃ς ὑμει̃ς μιαίνεσθε ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν ὑμω̃ν ἕως τη̃ς σήμερον ἡμέρας καὶ ἐγὼ ἀποκριθω̃ ὑμι̃ν οἰ̃κος του̃ Ισραηλ ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμι̃ν καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνευ̃μα ὑμω̃ν του̃το

³²καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμει̃ς λέγετε ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τη̃ς γη̃ς του̃ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις

³³διὰ του̃το ζω̃ ἐγώ λέγει κύριος ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν θυμω̨̃ κεχυμένω̨ βασιλεύσω ἐφ' ὑμα̃ς

³⁴καὶ ἐξάξω ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν λαω̃ν καὶ εἰσδέξομαι ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν χωρω̃ν οὑ̃ διεσκορπίσθητε ἐν αὐται̃ς ἐν χειρὶ κραταια̨̃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλω̨̃ καὶ ἐν θυμω̨̃ κεχυμένω̨

³⁵καὶ ἄξω ὑμα̃ς εἰς τὴν ἔρημον τω̃ν λαω̃ν καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμα̃ς ἐκει̃ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον

³⁶ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ ἐρήμω̨ γη̃ς Αἰγύπτου οὕτως κρινω̃ ὑμα̃ς λέγει κύριος

³⁷καὶ διάξω ὑμα̃ς ὑπὸ τὴν ῥάβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμα̃ς ἐν ἀριθμω̨̃

³⁸καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμω̃ν τοὺς ἀσεβει̃ς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας διότι ἐκ τη̃ς παροικεσίας αὐτω̃ν ἐξάξω αὐτούς καὶ εἰς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ οὐκ εἰσελεύσονται καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

³⁹καὶ ὑμει̃ς οἰ̃κος Ισραηλ τάδε λέγει κύριος κύριος ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτου̃ ἐξάρατε καὶ μετὰ ταυ̃τα εἰ μὴ ὑμει̃ς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοι̃ς δώροις ὑμω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν ὑμω̃ν

⁴⁰διότι ἐπὶ του̃ ὄρους του̃ ἁγίου μου ἐπ' ὄρους ὑψηλου̃ λέγει κύριος κύριος ἐκει̃ δουλεύσουσίν μοι πα̃ς οἰ̃κος Ισραηλ εἰς τέλος καὶ ἐκει̃ προσδέξομαι καὶ ἐκει̃ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμω̃ν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τω̃ν ἀφορισμω̃ν ὑμω̃ν ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἁγιάσμασιν ὑμω̃ν

⁴¹ἐν ὀσμη̨̃ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμα̃ς ἐν τω̨̃ ἐξαγαγει̃ν με ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν λαω̃ν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμα̃ς ἐκ τω̃ν χωρω̃ν ἐν αἱ̃ς διεσκορπίσθητε ἐν αὐται̃ς καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμι̃ν κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν λαω̃ν

⁴²καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ εἰσαγαγει̃ν με ὑμα̃ς εἰς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ εἰς τὴν γη̃ν εἰς ἣν ἠ̃ρα τὴν χει̃ρά μου του̃ δου̃ναι αὐτὴν τοι̃ς πατράσιν ὑμω̃ν

⁴³καὶ μνησθήσεσθε ἐκει̃ τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν ἐν οἱ̃ς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοι̃ς καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμω̃ν ἐν πα̃σαις ται̃ς κακίαις ὑμω̃ν

⁴⁴καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τω̨̃ ποιη̃σαί με οὕτως ὑμι̃ν ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθη̨̃ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμω̃ν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμω̃ν τὰ διεφθαρμένα λέγει κύριος

⁴⁵καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

⁴⁶υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμαν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρωμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγεβ

⁴⁷καὶ ἐρει̃ς τω̨̃ δρυμω̨̃ Ναγεβ ἄκουε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πυ̃ρ καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πα̃ν ξύλον χλωρὸν καὶ πα̃ν ξύλον ξηρόν οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθει̃σα καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτη̨̃ πα̃ν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρα̃

⁴⁸καὶ ἐπιγνώσονται πα̃σα σὰρξ ὅτι ἐγὼ κύριος ἐξέκαυσα αὐτό καὶ οὐ σβεσθήσεται

⁴⁹καὶ εἰ̃πα μηδαμω̃ς κύριε κύριε αὐτοὶ λέγουσιν πρός με οὐχὶ παραβολή ἐστιν λεγομένη αὕτη

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 21

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²διὰ του̃το προφήτευσον υἱὲ ἀνθρώπου καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτω̃ν καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ

³καὶ ἐρει̃ς πρὸς τὴν γη̃ν του̃ Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ καὶ ἐξολεθρεύσω ἐκ σου̃ ἄδικον καὶ ἄνομον

⁴ἀνθ' ὡ̃ν ἐξολεθρεύσω ἐκ σου̃ ἄδικον καὶ ἄνομον οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ ἐπὶ πα̃σαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρα̃

⁵καὶ ἐπιγνώσεται πα̃σα σὰρξ διότι ἐγὼ κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ του̃ κολεου̃ αὐτου̃ καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι

⁶καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου καταστέναξον ἐν συντριβη̨̃ ὀσφύος σου καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν

⁷καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσιν πρὸς σέ ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις καὶ ἐρει̃ς ἐπὶ τη̨̃ ἀγγελία̨ διότι ἔρχεται καὶ θραυσθήσεται πα̃σα καρδία καὶ πα̃σαι χει̃ρες παραλυθήσονται καὶ ἐκψύξει πα̃σα σὰρξ καὶ πα̃ν πνευ̃μα καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασία̨ ἰδοὺ ἔρχεται καὶ ἔσται λέγει κύριος κύριος

⁸καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

⁹υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος εἰπόν ῥομφαία ῥομφαία ὀξύνου καὶ θυμώθητι

¹⁰ὅπως σφάξη̨ς σφάγια ὀξύνου ὅπως γένη̨ εἰς στίλβωσιν ἑτοίμη εἰς παράλυσιν σφάζε ἐξουδένει ἀπωθου̃ πα̃ν ξύλον

¹¹καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην του̃ κρατει̃ν χει̃ρα αὐτου̃ ἐξηκονήθη ῥομφαία ἔστιν ἑτοίμη του̃ δου̃ναι αὐτὴν εἰς χει̃ρα ἀποκεντου̃ντος

¹²ἀνάκραγε καὶ ὀλόλυξον υἱὲ ἀνθρώπου ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τω̨̃ λαω̨̃ μου αὐτὴ ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἀφηγουμένοις του̃ Ισραηλ παροικήσουσιν ἐπὶ ῥομφαία̨ ἐγένετο ἐν τω̨̃ λαω̨̃ μου διὰ του̃το κρότησον ἐπὶ τὴν χει̃ρά σου

¹³ὅτι δεδικαίωται καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπώσθη οὐκ ἔσται λέγει κύριος κύριος

¹⁴καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ κρότησον χει̃ρα ἐπὶ χει̃ρα καὶ διπλασίασον ῥομφαίαν ἡ τρίτη ῥομφαία τραυματιω̃ν ἐστιν ῥομφαία τραυματιω̃ν ἡ μεγάλη καὶ ἐκστήσει αὐτούς

¹⁵ὅπως θραυσθη̨̃ ἡ καρδία καὶ πληθυνθω̃σιν οἱ ἀσθενου̃ντες ἐπὶ πα̃σαν πύλην αὐτω̃ν παραδέδονται εἰς σφάγια ῥομφαίας εὐ̃ γέγονεν εἰς σφαγήν εὐ̃ γέγονεν εἰς στίλβωσιν

¹⁶διαπορεύου ὀξύνου ἐκ δεξιω̃ν καὶ ἐξ εὐωνύμων οὑ̃ ἂν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται

¹⁷καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χει̃ρά μου πρὸς χει̃ρά μου καὶ ἐναφήσω τὸν θυμόν μου ἐγὼ κύριος λελάληκα

¹⁸καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

¹⁹καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου διάταξον σεαυτω̨̃ δύο ὁδοὺς του̃ εἰσελθει̃ν ῥομφαίαν βασιλέως Βαβυλω̃νος ἐκ χώρας μια̃ς ἐξελεύσονται αἱ δύο καὶ χεὶρ ἐν ἀρχη̨̃ ὁδου̃ πόλεως ἐπ' ἀρχη̃ς

²⁰ὁδου̃ διατάξεις του̃ εἰσελθει̃ν ῥομφαίαν ἐπὶ Ραββαθ υἱω̃ν Αμμων καὶ ἐπὶ τὴν Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ Ιερουσαλημ ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

²¹διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλω̃νος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδὸν ἐπ' ἀρχη̃ς τω̃ν δύο ὁδω̃ν του̃ μαντεύσασθαι μαντείαν του̃ ἀναβράσαι ῥάβδον καὶ ἐπερωτη̃σαι ἐν τοι̃ς γλυπτοι̃ς καὶ ἡπατοσκοπήσασθαι ἐκ δεξιω̃ν αὐτου̃

²²ἐγένετο τὸ μαντει̃ον ἐπὶ Ιερουσαλημ του̃ βαλει̃ν χάρακα του̃ διανοι̃ξαι στόμα ἐν βοη̨̃ ὑψω̃σαι φωνὴν μετὰ κραυγη̃ς του̃ βαλει̃ν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτη̃ς καὶ βαλει̃ν χω̃μα καὶ οἰκοδομη̃σαι βελοστάσεις

²³καὶ αὐτὸς αὐτοι̃ς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτω̃ν καὶ αὐτὸς ἀναμιμνή̨σκων ἀδικίας αὐτου̃ μνησθη̃ναι

²⁴διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμω̃ν ἐν τω̨̃ ἀποκαλυφθη̃ναι τὰς ἀσεβείας ὑμω̃ν του̃ ὁραθη̃ναι ἁμαρτίας ὑμω̃ν ἐν πάσαις ται̃ς ἀσεβείαις ὑμω̃ν καὶ ἐν τοι̃ς ἐπιτηδεύμασιν ὑμω̃ν ἀνθ' ὡ̃ν ἀνεμνήσατε ἐν τούτοις ἁλώσεσθε

²⁵καὶ σύ βέβηλε ἄνομε ἀφηγούμενε του̃ Ισραηλ οὑ̃ ἥκει ἡ ἡμέρα ἐν καιρω̨̃ ἀδικίας πέρας

²⁶τάδε λέγει κύριος ἀφείλου τὴν κίδαριν καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον αὕτη οὐ τοιαύτη ἔσται ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν καὶ τὸ ταπεινὸν ὕψωσας

²⁷ἀδικίαν ἀδικίαν θήσομαι αὐτήν οὐδ' αὕτη τοιαύτη ἔσται ἕως οὑ̃ ἔλθη̨ ὡ̨̃ καθήκει καὶ παραδώσω αὐτω̨̃

²⁸καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου προφήτευσον καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς Αμμων καὶ πρὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτω̃ν καὶ ἐρει̃ς ῥομφαία ῥομφαία ἐσπασμένη εἰς σφάγια καὶ ἐσπασμένη εἰς συντέλειαν ἐγείρου ὅπως στίλβη̨ς

²⁹ἐν τη̨̃ ὁράσει σου τη̨̃ ματαία̨ καὶ ἐν τω̨̃ μαντεύεσθαί σε ψευδη̃ του̃ παραδου̃ναί σε ἐπὶ τραχήλους τραυματιω̃ν ἀνόμων ὡ̃ν ἥκει ἡ ἡμέρα ἐν καιρω̨̃ ἀδικίας πέρας

³⁰ἀπόστρεφε μὴ καταλύση̨ς ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ὡ̨̃ γεγέννησαι ἐν τη̨̃ γη̨̃ τη̨̃ ἰδία̨ σου κρινω̃ σε

³¹καὶ ἐκχεω̃ ἐπὶ σὲ ὀργήν μου ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου ἐμφυσήσω ἐπὶ σὲ καὶ παραδώσω σε εἰς χει̃ρας ἀνδρω̃ν βαρβάρων τεκταινόντων διαφθοράν

³²ἐν πυρὶ ἔση̨ κατάβρωμα τὸ αἱ̃μά σου ἔσται ἐν μέσω̨ τη̃ς γη̃ς σου οὐ μὴ γένηταί σου μνεία διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 22

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου εἰ κρινει̃ς τὴν πόλιν τω̃ν αἱμάτων καὶ παράδειξον αὐτη̨̃ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτη̃ς

³καὶ ἐρει̃ς τάδε λέγει κύριος κύριος ὠ̃ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς του̃ ἐλθει̃ν καιρὸν αὐτη̃ς καὶ ποιου̃σα ἐνθυμήματα καθ' αὑτη̃ς του̃ μιαίνειν αὐτήν

⁴ἐν τοι̃ς αἵμασιν αὐτω̃ν οἱ̃ς ἐξέχεας παραπέπτωκας καὶ ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασίν σου οἱ̃ς ἐποίεις ἐμιαίνου καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτω̃ν σου διὰ του̃το δέδωκά σε εἰς ὄνειδος τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ται̃ς χώραις

⁵ται̃ς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ται̃ς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σου̃ καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ται̃ς ἀνομίαις

⁶ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου Ισραηλ ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενει̃ς αὐτου̃ συνανεφύροντο ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἱ̃μα

⁷πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοὶ καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί

⁸καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουδένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί

⁹ἄνδρες λη̨σταὶ ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἱ̃μα καὶ ἐπὶ τω̃ν ὀρέων ἤσθοσαν ἐν σοί ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσω̨ σου

¹⁰αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί

¹¹ἕκαστος τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον αὐτου̃ ἠνομου̃σαν καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτου̃ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβεία̨ καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτου̃ θυγατέρα του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἐταπείνουν ἐν σοί

¹²δω̃ρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἱ̃μα τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστεία̨ ἐμου̃ δὲ ἐπελάθου λέγει κύριος

¹³ἐὰν δὲ πατάξω χει̃ρά μου πρὸς χει̃ρά μου ἐφ' οἱ̃ς συντετέλεσαι οἱ̃ς ἐποίησας καὶ ἐπὶ τοι̃ς αἵμασίν σου τοι̃ς γεγενημένοις ἐν μέσω̨ σου

¹⁴εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου εἰ κρατήσουσιν αἱ χει̃ρές σου ἐν ται̃ς ἡμέραις αἱ̃ς ἐγὼ ποιω̃ ἐν σοί ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω

¹⁵καὶ διασκορπιω̃ σε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ διασπερω̃ σε ἐν ται̃ς χώραις καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σου̃

¹⁶καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τω̃ν ἐθνω̃ν καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

¹⁷καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

¹⁸υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἰ̃κος Ισραηλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκω̨̃ καὶ σιδήρω̨ καὶ κασσιτέρω̨ καὶ μολίβω̨ ἐν μέσω̨ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστίν

¹⁹διὰ του̃το εἰπόν τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐγένεσθε πάντες εἰς σύγκρασιν μίαν διὰ του̃το ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμα̃ς εἰς μέσον Ιερουσαλημ

²⁰καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου του̃ ἐκφυση̃σαι εἰς αὐτὸ πυ̃ρ του̃ χωνευθη̃ναι οὕτως εἰσδέξομαι ὑμα̃ς ἐν ὀργη̨̃ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμα̃ς

²¹καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμα̃ς ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς

²²ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσω̨ καμίνου οὕτως χωνευθήσεσθε ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμα̃ς

²³καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²⁴υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν αὐτη̨̃ σὺ εἰ̃ γη̃ ἡ οὐ βρεχομένη οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρα̨ ὀργη̃ς

²⁵ἡ̃ς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστεία̨ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικία̨ καὶ αἱ χη̃ραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσω̨ σου

²⁶καὶ οἱ ἱερει̃ς αὐτη̃ς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ του̃ καθαρου̃ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τω̃ν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν

²⁷οἱ ἄρχοντες αὐτη̃ς ἐν μέσω̨ αὐτη̃ς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα του̃ ἐκχέαι αἱ̃μα ὅπως πλεονεξία̨ πλεονεκτω̃σιν

²⁸καὶ οἱ προφη̃ται αὐτη̃ς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσου̃νται ὁρω̃ντες μάταια μαντευόμενοι ψευδη̃ λέγοντες τάδε λέγει κύριος καὶ κύριος οὐ λελάληκεν

²⁹λαὸν τη̃ς γη̃ς ἐκπιεζου̃ντες ἀδικία̨ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος

³⁰καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτω̃ν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθω̃ς καὶ ἑστω̃τα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερω̃ς ἐν καιρω̨̃ τη̃ς γη̃ς του̃ μὴ εἰς τέλος ἐξαλει̃ψαι αὐτήν καὶ οὐχ εὑ̃ρον

³¹καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργη̃ς μου του̃ συντελέσαι τὰς ὁδοὺς αὐτω̃ν εἰς κεφαλὰς αὐτω̃ν δέδωκα λέγει κύριος κύριος

ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 23

¹καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

²υἱὲ ἀνθρώπου δύο γυναι̃κες ἠ̃σαν θυγατέρες μητρὸς μια̃ς

³καὶ ἐξεπόρνευσαν ἐν Αἰγύπτω̨ ἐν τη̨̃ νεότητι αὐτω̃ν ἐκει̃ ἔπεσον οἱ μαστοὶ αὐτω̃ν ἐκει̃ διεπαρθενεύθησαν

⁴καὶ τὰ ὀνόματα αὐτω̃ν ἠ̃ν Οολα ἡ πρεσβυτέρα καὶ Οολιβα ἡ ἀδελφὴ αὐτη̃ς καὶ ἐγένοντό μοι καὶ ἔτεκον υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ τὰ ὀνόματα αὐτω̃ν Σαμάρεια ἡ Οολα καὶ Ιερουσαλημ ἡ Οολιβα

⁵καὶ ἐξεπόρνευσεν ἡ Οολα ἀπ' ἐμου̃ καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ἐραστὰς αὐτη̃ς ἐπὶ τοὺς 'Ασσυρίους τοὺς ἐγγίζοντας αὐτη̨̃

⁶ἐνδεδυκότας ὑακίνθινα ἡγουμένους καὶ στρατηγούς νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες ἱππει̃ς ἱππαζόμενοι ἐφ' ἵππων

⁷καὶ ἔδωκεν τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ἐπ' αὐτούς ἐπίλεκτοι υἱοὶ 'Ασσυρίων πάντες καὶ ἐπὶ πάντας οὓς ἐπέθετο ἐν πα̃σι τοι̃ς ἐνθυμήμασιν αὐτη̃ς ἐμιαίνετο

⁸καὶ τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπεν ὅτι μετ' αὐτη̃ς ἐκοιμω̃ντο ἐν νεότητι αὐτη̃ς καὶ αὐτοὶ διεπαρθένευσαν αὐτὴν καὶ ἐξέχεαν τὴν πορνείαν αὐτω̃ν ἐπ' αὐτήν

⁹διὰ του̃το παρέδωκα αὐτὴν εἰς χει̃ρας τω̃ν ἐραστω̃ν αὐτη̃ς εἰς χει̃ρας υἱω̃ν 'Ασσυρίων ἐφ' οὓς ἐπετίθετο

¹⁰αὐτοὶ ἀπεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτη̃ς υἱοὺς καὶ θυγατέρας αὐτη̃ς ἔλαβον καὶ αὐτὴν ἐν ῥομφαία̨ ἀπέκτειναν καὶ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναι̃κας καὶ ἐποίησαν ἐκδικήσεις ἐν αὐτη̨̃ εἰς τὰς θυγατέρας

¹¹καὶ εἰ̃δεν ἡ ἀδελφὴ αὐτη̃ς Οολιβα καὶ διέφθειρε τὴν ἐπίθεσιν αὐτη̃ς ὑπὲρ αὐτὴν καὶ τὴν πορνείαν αὐτη̃ς ὑπὲρ τὴν πορνείαν τη̃ς ἀδελφη̃ς αὐτη̃ς

¹²ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τω̃ν 'Ασσυρίων ἐπέθετο ἡγουμένους καὶ στρατηγοὺς τοὺς ἐγγὺς αὐτη̃ς ἐνδεδυκότας εὐπάρυφα ἱππει̃ς ἱππαζομένους ἐφ' ἵππων νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες

¹³καὶ εἰ̃δον ὅτι μεμίανται ὁδὸς μία τω̃ν δύο

¹⁴καὶ προσέθετο πρὸς τὴν πορνείαν αὐτη̃ς καὶ εἰ̃δεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ του̃ τοίχου εἰκόνας Χαλδαίων ἐζωγραφημένους ἐν γραφίδι

¹⁵ἐζωσμένους ποικίλματα ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτω̃ν καὶ τιάραι βαπταὶ ἐπὶ τω̃ν κεφαλω̃ν αὐτω̃ν ὄψις τρισσὴ πάντων ὁμοίωμα υἱω̃ν Χαλδαίων γη̃ς πατρίδος αὐτω̃ν

¹⁶καὶ ἐπέθετο ἐπ' αὐτοὺς τη̨̃ ὁράσει ὀφθαλμω̃ν αὐτη̃ς καὶ ἐξαπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς αὐτοὺς εἰς γη̃ν Χαλδαίων

¹⁷καὶ ἤλθοσαν πρὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαβυλω̃νος εἰς κοίτην καταλυόντων καὶ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τη̨̃ πορνεία̨ αὐτη̃ς καὶ ἐμιάνθη ἐν αὐτοι̃ς καὶ ἀπέστη ἡ ψυχὴ αὐτη̃ς ἀπ' αὐτω̃ν

¹⁸καὶ ἀπεκάλυψεν τὴν πορνείαν αὐτη̃ς καὶ ἀπεκάλυψεν τὴν αἰσχύνην αὐτη̃ς καὶ ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπ' αὐτη̃ς ὃν τρόπον ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπὸ τη̃ς ἀδελφη̃ς αὐτη̃ς

¹⁹καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου του̃ ἀναμνη̃σαι ἡμέρας νεότητός σου ἐν αἱ̃ς ἐπόρνευσας ἐν Αἰγύπτω̨

²⁰καὶ ἐπέθου ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους ὡ̃ν ἠ̃σαν ὡς ὄνων αἱ σάρκες αὐτω̃ν καὶ αἰδοι̃α ἵππων τὰ αἰδοι̃α αὐτω̃ν

²¹καὶ ἐπεσκέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σου ἃ ἐποίεις ἐν Αἰγύπτω̨ ἐν τω̨̃ καταλύματί σου οὑ̃ οἱ μαστοὶ νεότητός σου

²²διὰ του̃το Οολιβα τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς ἐραστάς σου ἐπὶ σέ ἀφ' ὡ̃ν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτω̃ν καὶ ἐπάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν

²³υἱοὺς Βαβυλω̃νος καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους Φακουδ καὶ Σουε καὶ Κουε καὶ πάντας υἱοὺς 'Ασσυρίων μετ' αὐτω̃ν νεανίσκους ἐπιλέκτους ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ' ἵππων

²⁴καὶ πάντες ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἀπὸ βορρα̃ ἅρματα καὶ τροχοὶ μετ' ὄχλου λαω̃ν θυρεοὶ καὶ πέλται καὶ βαλου̃σιν φυλακὴν ἐπὶ σὲ κύκλω̨ καὶ δώσω πρὸ προσώπου αὐτω̃ν κρίμα καὶ ἐκδικήσουσίν σε ἐν τοι̃ς κρίμασιν αὐτω̃ν

²⁵καὶ δώσω τὸν ζη̃λόν μου ἐν σοί καὶ ποιήσουσιν μετὰ σου̃ ἐν ὀργη̨̃ θυμου̃ μυκτη̃ρά σου καὶ ὠ̃τά σου ἀφελου̃σιν καὶ τοὺς καταλοίπους σου ἐν ῥομφαία̨ καταβαλου̃σιν αὐτοὶ υἱούς σου καὶ θυγατέρας σου λήμψονται καὶ τοὺς καταλοίπους σου πυ̃ρ καταφάγεται

²⁶καὶ ἐκδύσουσίν σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήμψονται τὰ σκεύη τη̃ς καυχήσεώς σου

²⁷καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀσεβείας σου ἐκ σου̃ καὶ τὴν πορνείαν σου ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου καὶ οὐ μὴ ἄρη̨ς τοὺς ὀφθαλμούς σου ἐπ' αὐτοὺς καὶ Αἰγύπτου οὐ μὴ μνησθη̨̃ς οὐκέτι

²⁸διότι τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμί σε εἰς χει̃ρας ὡ̃ν μισει̃ς ἀφ' ὡ̃ν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτω̃ν

²⁹καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει καὶ λήμψονται πάντας τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς μόχθους σου καὶ ἔση̨ γυμνὴ καὶ ἀσχημονου̃σα καὶ ἀποκαλυφθήσεται αἰσχύνη πορνείας σου καὶ ἀσέβειά σου καὶ ἡ πορνεία σου

³⁰ἐποίησεν ταυ̃τά σοι ἐν τω̨̃ ἐκπορνευ̃σαί σε ὀπίσω ἐθνω̃ν καὶ ἐμιαίνου ἐν τοι̃ς ἐνθυμήμασιν αὐτω̃ν

³¹ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ τη̃ς ἀδελφη̃ς σου ἐπορεύθης καὶ δώσω τὸ ποτήριον αὐτη̃ς εἰς χει̃ράς σου

³²τάδε λέγει κύριος τὸ ποτήριον τη̃ς ἀδελφη̃ς σου πίεσαι τὸ βαθὺ καὶ τὸ πλατὺ τὸ πλεονάζον του̃ συντελέσαι

³³μέθην καὶ ἐκλύσεως πλησθήση̨ καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμου̃ ποτήριον ἀδελφη̃ς σου Σαμαρείας

³⁴καὶ πίεσαι αὐτό καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νεομηνίας αὐτη̃ς ἀποστρέψω διότι ἐγὼ λελάληκα λέγει κύριος

³⁵διὰ του̃το τάδε λέγει κύριος ἀνθ' ὡ̃ν ἐπελάθου μου καὶ ἀπέρριψάς με ὀπίσω του̃ σώματός σου καὶ σὺ λαβὲ τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὴν πορνείαν σου

³⁶καὶ εἰ̃πεν κύριος πρός με υἱὲ ἀνθρώπου οὐ κρινει̃ς τὴν Οολαν καὶ τὴν Οολιβαν καὶ ἀπαγγελει̃ς αὐται̃ς τὰς ἀνομίας αὐτω̃ν

³⁷ὅτι ἐμοιχω̃ντο καὶ αἱ̃μα ἐν χερσὶν αὐτω̃ν τὰ ἐνθυμήματα αὐτω̃ν ἐμοιχω̃ντο καὶ τὰ τέκνα αὐτω̃ν ἃ ἐγέννησάν μοι διήγαγον αὐτοι̃ς δι' ἐμπύρων

³⁸ἕως καὶ ταυ̃τα ἐποίησάν μοι τὰ ἅγιά μου ἐμίαινον καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν

³⁹καὶ ἐν τω̨̃ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτω̃ν τοι̃ς εἰδώλοις αὐτω̃ν καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου του̃ βεβηλου̃ν αὐτά καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν ἐν μέσω̨ του̃ οἴκου μου

⁴⁰καὶ ὅτι τοι̃ς ἀνδράσιν τοι̃ς ἐρχομένοις μακρόθεν οἱ̃ς ἀγγέλους ἐξαπεστέλλοσαν πρὸς αὐτούς καὶ ἅμα τω̨̃ ἔρχεσθαι αὐτοὺς εὐθὺς ἐλούου καὶ ἐστιβίζου τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐκόσμου κόσμω̨

⁴¹καὶ ἐκάθου ἐπὶ κλίνης ἐστρωμένης καὶ τράπεζα κεκοσμημένη πρὸ προσώπου αὐτη̃ς καὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ τὸ ἔλαιόν μου εὐφραίνοντο ἐν αὐτοι̃ς

⁴²καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τη̃ς ἐρήμου καὶ ἐδίδοσαν ψέλια ἐπὶ τὰς χει̃ρας αὐτω̃ν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτω̃ν

⁴³καὶ εἰ̃πα οὐκ ἐν τούτοις μοιχεύουσιν καὶ ἔργα πόρνης καὶ αὐτὴ ἐξεπόρνευσεν

⁴⁴καὶ εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν ὃν τρόπον εἰσπορεύονται πρὸς γυναι̃κα πόρνην οὕτως εἰσεπορεύοντο πρὸς Οολαν καὶ πρὸς Οολιβαν του̃ ποιη̃σαι ἀνομίαν

⁴⁵καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος ὅτι μοιχαλίδες εἰσίν καὶ αἱ̃μα ἐν χερσὶν αὐτω̃ν

⁴⁶τάδε λέγει κύριος κύριος ἀνάγαγε ἐπ' αὐτὰς ὄχλον καὶ δὸς ἐν αὐται̃ς ταραχὴν καὶ διαρπαγὴν

⁴⁷καὶ λιθοβόλησον ἐπ' αὐτὰς λίθοις ὄχλων καὶ κατακέντει αὐτὰς ἐν τοι̃ς ξίφεσιν αὐτω̃ν υἱοὺς αὐτω̃ν καὶ θυγατέρας αὐτω̃ν ἀποκτενου̃σι καὶ τοὺς οἴκους αὐτω̃ν ἐμπρήσουσιν

⁴⁸καὶ ἀποστρέψω ἀσέβειαν ἐκ τη̃ς γη̃ς καὶ παιδευθήσονται πα̃σαι αἱ γυναι̃κες καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν κατὰ τὰς ἀσεβείας αὐτω̃ν

⁴⁹καὶ δοθήσεται ἡ ἀσέβεια ὑμω̃ν ἐφ' ὑμα̃ς καὶ τὰς ἁμαρτίας τω̃ν ἐνθυμημάτων ὑμω̃ν λήμψεσθε καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος

Читать далее:ΙΕΖΕΚΙΗΛ, κεφαλίς 24

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).