1 ἰδοὺ κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτη̃ς καὶ διασπερει̃ τοὺς ἐνοικου̃ντας ἐν αὐτη̨̃ |
2 καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παι̃ς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλω̃ν καὶ ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ὡ̨̃ ὀφείλει |
3 φθορα̨̃ φθαρήσεται ἡ γη̃ καὶ προνομη̨̃ προνομευθήσεται ἡ γη̃ τὸ γὰρ στόμα κυρίου ἐλάλησεν ταυ̃τα |
4 ἐπένθησεν ἡ γη̃ καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τη̃ς γη̃ς |
5 ἡ δὲ γη̃ ἠνόμησεν διὰ τοὺς κατοικου̃ντας αὐτήν διότι παρέβησαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα διαθήκην αἰώνιον |
6 διὰ του̃το ἀρὰ ἔδεται τὴν γη̃ν ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικου̃ντες αὐτήν διὰ του̃το πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικου̃ντες ἐν τη̨̃ γη̨̃ καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι |
7 πενθήσει οἰ̃νος πενθήσει ἄμπελος στενάξουσιν πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν |
8 πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων πέπαυται αὐθάδεια καὶ πλου̃τος ἀσεβω̃ν πέπαυται φωνὴ κιθάρας |
9 ἠ̨σχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἰ̃νον πικρὸν ἐγένετο τὸ σικερα τοι̃ς πίνουσιν |
10 ἠρημώθη πα̃σα πόλις κλείσει οἰκίαν του̃ μὴ εἰσελθει̃ν |
11 ὀλολύζετε περὶ του̃ οἴνου πανταχη̨̃ πέπαυται πα̃σα εὐφροσύνη τη̃ς γη̃ς |
12 καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι καὶ οἰ̃κοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολου̃νται |
13 ταυ̃τα πάντα ἔσται ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἐν μέσω̨ τω̃ν ἐθνω̃ν ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν οὕτως καλαμήσονται αὐτούς καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος |
14 οὑ̃τοι φωνη̨̃ βοήσονται οἱ δὲ καταλειφθέντες ἐπὶ τη̃ς γη̃ς εὐφρανθήσονται ἅμα τη̨̃ δόξη̨ κυρίου ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τη̃ς θαλάσσης |
15 διὰ του̃το ἡ δόξα κυρίου ἐν ται̃ς νήσοις ἔσται τη̃ς θαλάσσης τὸ ὄνομα κυρίου ἔνδοξον ἔσται κύριε ὁ θεὸς Ισραηλ |
16 ἀπὸ τω̃ν πτερύγων τη̃ς γη̃ς τέρατα ἠκούσαμεν ἐλπὶς τω̨̃ εὐσεβει̃ καὶ ἐρου̃σιν οὐαὶ τοι̃ς ἀθετου̃σιν οἱ ἀθετου̃ντες τὸν νόμον |
17 φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ' ὑμα̃ς τοὺς ἐνοικου̃ντας ἐπὶ τη̃ς γη̃ς |
18 καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσει̃ται εἰς τὸν βόθυνον ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ του̃ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τη̃ς παγίδος ὅτι θυρίδες ἐκ του̃ οὐρανου̃ ἠνεώ̨χθησαν καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τη̃ς γη̃ς |
19 ταραχη̨̃ ταραχθήσεται ἡ γη̃ καὶ ἀπορία̨ ἀπορηθήσεται ἡ γη̃ |
20 ἔκλινεν καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γη̃ ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλω̃ν καὶ πεσει̃ται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστη̃ναι κατίσχυσεν γὰρ ἐπ' αὐτη̃ς ἡ ἀνομία |
21 καὶ ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον του̃ οὐρανου̃ τὴν χει̃ρα καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλει̃ς τη̃ς γη̃ς |
22 καὶ συνάξουσιν καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον διὰ πολλω̃ν γενεω̃ν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτω̃ν |
23 καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος καὶ πεσει̃ται τὸ τει̃χος ὅτι βασιλεύσει κύριος ἐν Σιων καὶ ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἐνώπιον τω̃ν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται |
