ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ, κεφάλαια 8-10, στἰχοι 27-45: Библия онлайн, Greek/Septuagint == БИБЛИЯ-ЦЕНТР

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ, κεφαλίς 8, στἰχοι 27-38

²⁷καὶ ἐξη̃λθεν ὁ ’Ιησου̃ς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τη̃ς Φιλίππου καὶ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτου̃ λέγων αὐτοι̃ς τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἰ̃ναι

²⁸οἱ δὲ εἰ̃παν αὐτω̨̃ λέγοντες ὅτι ’Ιωάννην τòν βαπτιστήν καὶ ἄλλοι ’Ηλίαν ἄλλοι δὲ ὅτι εἱ̃ς τω̃ν προφητω̃ν

²⁹καὶ αὐτòς ἐπηρώτα αὐτούς ὑμει̃ς δὲ τίνα με λέγετε εἰ̃ναι ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτω̨̃ σὺ εἰ̃ ὁ Χριστός

³⁰καὶ ἐπετίμησεν αὐτοι̃ς ἵνα μηδενὶ λέγωσιν περὶ αὐτου̃

³¹καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς ὅτι δει̃ τòν υἱòν του̃ ἀνθρώπου πολλὰ παθει̃ν καὶ ἀποδοκιμασθη̃ναι ὑπò τω̃ν πρεσβυτέρων καὶ τω̃ν ἀρχιερέων καὶ τω̃ν γραμματέων καὶ ἀποκτανθη̃ναι καὶ μετὰ τρει̃ς ἡμέρας ἀναστη̃ναι

³²καὶ παρρησία̨ τòν λόγον ἐλάλει καὶ προσλαβόμενος ὁ Πέτρος αὐτòν ἤρξατο ἐπιτιμα̃ν αὐτω̨̃

³³ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτου̃ ἐπετίμησεν Πέτρω̨ καὶ λέγει ὕπαγε ὀπίσω μου Σατανα̃ ὅτι οὐ φρονει̃ς τὰ του̃ θεου̃ ἀλλὰ τὰ τω̃ν ἀνθρώπων

³⁴καὶ προσκαλεσάμενος τòν ὄχλον σὺν τοι̃ς μαθηται̃ς αὐτου̃ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθει̃ν ἀπαρνησάσθω ἑαυτòν καὶ ἀράτω τòν σταυρòν αὐτου̃ καὶ ἀκολουθείτω μοι

³⁵ὃς γὰρ ἐὰν θέλη̨ τὴν ψυχὴν αὐτου̃ σω̃σαι ἀπολέσει αὐτήν ὃς δ' ἂν ἀπολέσει τὴν ψυχὴν αὐτου̃ ἕνεκεν ἐμου̃ καὶ του̃ εὐαγγελίου σώσει αὐτήν

³⁶τί γὰρ ὠφελει̃ ἄνθρωπον κερδη̃σαι τòν κόσμον ὅλον καὶ ζημιωθη̃ναι τὴν ψυχὴν αὐτου̃

³⁷τί γὰρ δοι̃ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τη̃ς ψυχη̃ς αὐτου̃

³⁸ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθη̨̃ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τη̨̃ γενεα̨̃ ταύτη̨ τη̨̃ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλω̨̃ καὶ ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτòν ὅταν ἔλθη̨ ἐν τη̨̃ δόξη̨ του̃ πατρòς αὐτου̃ μετὰ τω̃ν ἀγγέλων τω̃ν ἁγίων

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ, κεφαλίς 9

¹καὶ ἔλεγεν αὐτοι̃ς ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι εἰσίν τινες ὡ̃δε τω̃ν ἑστηκότων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ ἐληλυθυι̃αν ἐν δυνάμει

²καὶ μετὰ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ ’Ιησου̃ς τòν Πέτρον καὶ τòν ’Ιάκωβον καὶ τòν ’Ιωάννην καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλòν κατ' ἰδίαν μόνους καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτω̃ν

³καὶ τὰ ἱμάτια αὐτου̃ ἐγένετο στίλβοντα λευκὰ λίαν οἱ̃α γναφεὺς ἐπὶ τη̃ς γη̃ς οὐ δύναται οὕτως λευκα̃ναι

⁴καὶ ὤφθη αὐτοι̃ς ’Ηλίας σὺν Μωϋσει̃ καὶ ἠ̃σαν συλλαλου̃ντες τω̨̃ ’Ιησου̃

⁵καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει τω̨̃ ’Ιησου̃ ῥαββί καλόν ἐστιν ἡμα̃ς ὡ̃δε εἰ̃ναι καὶ ποιήσωμεν τρει̃ς σκηνάς σοὶ μίαν καὶ Μωϋσει̃ μίαν καὶ ’Ηλία̨ μίαν

⁶οὐ γὰρ ἤ̨δει τί ἀποκριθη̨̃ ἔκφοβοι γὰρ ἐγένοντο

⁷καὶ ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοι̃ς καὶ ἐγένετο φωνὴ ἐκ τη̃ς νεφέλης οὑ̃τός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός ἀκούετε αὐτου̃

⁸καὶ ἐξάπινα περιβλεψάμενοι οὐκέτι οὐδένα εἰ̃δον ἀλλὰ τòν ’Ιησου̃ν μόνον μεθ' ἑαυτω̃ν

⁹καὶ καταβαινόντων αὐτω̃ν ἐκ του̃ ὄρους διεστείλατο αὐτοι̃ς ἵνα μηδενὶ ἃ εἰ̃δον διηγήσωνται εἰ μὴ ὅταν ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου ἐκ νεκρω̃ν ἀναστη̨̃

¹⁰καὶ τòν λόγον ἐκράτησαν πρòς ἑαυτοὺς συζητου̃ντες τί ἐστιν τò ἐκ νεκρω̃ν ἀναστη̃ναι

¹¹καὶ ἐπηρώτων αὐτòν λέγοντες ὅτι λέγουσιν οἱ γραμματει̃ς ὅτι ’Ηλίαν δει̃ ἐλθει̃ν πρω̃τον

¹²ὁ δὲ ἔφη αὐτοι̃ς ’Ηλίας μὲν ἐλθὼν πρω̃τον ἀποκαθιστάνει πάντα καὶ πω̃ς γέγραπται ἐπὶ τòν υἱòν του̃ ἀνθρώπου ἵνα πολλὰ πάθη̨ καὶ ἐξουδενηθη̨̃

¹³ἀλλὰ λέγω ὑμι̃ν ὅτι καὶ ’Ηλίας ἐλήλυθεν καὶ ἐποίησαν αὐτω̨̃ ὅσα ἤθελον καθὼς γέγραπται ἐπ' αὐτόν

¹⁴καὶ ἐλθόντες πρòς τοὺς μαθητὰς εἰ̃δον ὄχλον πολὺν περὶ αὐτοὺς καὶ γραμματει̃ς συζητου̃ντας πρòς αὐτούς

¹⁵καὶ εὐθὺς πα̃ς ὁ ὄχλος ἰδόντες αὐτòν ἐξεθαμβήθησαν καὶ προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν

¹⁶καὶ ἐπηρώτησεν αὐτούς τί συζητει̃τε πρòς αὐτούς

¹⁷καὶ ἀπεκρίθη αὐτω̨̃ εἱ̃ς ἐκ του̃ ὄχλου διδάσκαλε ἤνεγκα τòν υἱόν μου πρòς σέ ἔχοντα πνευ̃μα ἄλαλον

¹⁸καὶ ὅπου ἐὰν αὐτòν καταλάβη̨ ῥήσσει αὐτόν καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας καὶ ξηραίνεται καὶ εἰ̃πα τοι̃ς μαθηται̃ς σου ἵνα αὐτò ἐκβάλωσιν καὶ οὐκ ἴσχυσαν

¹⁹ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτοι̃ς λέγει ὠ̃ γενεὰ ἄπιστος ἕως πότε πρòς ὑμα̃ς ἔσομαι ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμω̃ν φέρετε αὐτòν πρός με

²⁰καὶ ἤνεγκαν αὐτòν πρòς αὐτόν καὶ ἰδὼν αὐτòν τò πνευ̃μα εὐθὺς συνεσπάραξεν αὐτόν καὶ πεσὼν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ἐκυλίετο ἀφρίζων

²¹καὶ ἐπηρώτησεν τòν πατέρα αὐτου̃ πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς του̃το γέγονεν αὐτω̨̃ ὁ δὲ εἰ̃πεν ἐκ παιδιόθεν

²²καὶ πολλάκις καὶ εἰς πυ̃ρ αὐτòν ἔβαλεν καὶ εἰς ὕδατα ἵνα ἀπολέση̨ αὐτόν ἀλλ' εἴ τι δύνη̨ βοήθησον ἡμι̃ν σπλαγχνισθεὶς ἐφ' ἡμα̃ς

²³ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτω̨̃ τò εἰ δύνη̨ πάντα δυνατὰ τω̨̃ πιστεύοντι

²⁴εὐθὺς κράξας ὁ πατὴρ του̃ παιδίου ἔλεγεν πιστεύω βοήθει μου τη̨̃ ἀπιστία̨

²⁵ἰδὼν δὲ ὁ ’Ιησου̃ς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος ἐπετίμησεν τω̨̃ πνεύματι τω̨̃ ἀκαθάρτω̨ λέγων αὐτω̨̃ τò ἄλαλον καὶ κωφòν πνευ̃μα ἐγὼ ἐπιτάσσω σοι ἔξελθε ἐξ αὐτου̃ καὶ μηκέτι εἰσέλθη̨ς εἰς αὐτόν

²⁶καὶ κράξας καὶ πολλὰ σπαράξας ἐξη̃λθεν καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός ὥστε τοὺς πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν

²⁷ὁ δὲ ’Ιησου̃ς κρατήσας τη̃ς χειρòς αὐτου̃ ἤγειρεν αὐτόν καὶ ἀνέστη

²⁸καὶ εἰσελθόντος αὐτου̃ εἰς οἰ̃κον οἱ μαθηταὶ αὐτου̃ κατ' ἰδίαν ἐπηρώτων αὐτόν ὅτι ἡμει̃ς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλει̃ν αὐτό

²⁹καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς του̃το τò γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθει̃ν εἰ μὴ ἐν προσευχη̨̃

³⁰κἀκει̃θεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τη̃ς Γαλιλαίας καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνοι̃

³¹ἐδίδασκεν γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτου̃ καὶ ἔλεγεν αὐτοι̃ς ὅτι ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χει̃ρας ἀνθρώπων καὶ ἀποκτενου̃σιν αὐτόν καὶ ἀποκτανθεὶς μετὰ τρει̃ς ἡμέρας ἀναστήσεται

³²οἱ δὲ ἠγνόουν τò ῥη̃μα καὶ ἐφοβου̃ντο αὐτòν ἐπερωτη̃σαι

³³καὶ ἠ̃λθον εἰς Καφαρναούμ καὶ ἐν τη̨̃ οἰκία̨ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς τί ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ διελογίζεσθε

³⁴οἱ δὲ ἐσιώπων πρòς ἀλλήλους γὰρ διελέχθησαν ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ τίς μείζων

³⁵καὶ καθίσας ἐφώνησεν τοὺς δώδεκα καὶ λέγει αὐτοι̃ς εἴ τις θέλει πρω̃τος εἰ̃ναι ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος

³⁶καὶ λαβὼν παιδίον ἔστησεν αὐτò ἐν μέσω̨ αὐτω̃ν καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτò εἰ̃πεν αὐτοι̃ς

³⁷ὃς ἂν ἓν τω̃ν τοιούτων παιδίων δέξηται ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου ἐμὲ δέχεται καὶ ὃς ἂν ἐμὲ δέχηται οὐκ ἐμὲ δέχεται ἀλλὰ τòν ἀποστείλαντά με

³⁸ἔφη αὐτω̨̃ ὁ ’Ιωάννης διδάσκαλε εἴδομέν τινα ἐν τω̨̃ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια καὶ ἐκωλύομεν αὐτόν ὅτι οὐκ ἠκολούθει ἡμι̃ν

³⁹ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν μὴ κωλύετε αὐτόν οὐδεὶς γάρ ἐστιν ὃς ποιήσει δύναμιν ἐπὶ τω̨̃ ὀνόματί μου καὶ δυνήσεται ταχὺ κακολογη̃σαί με

⁴⁰ὃς γὰρ οὐκ ἔστιν καθ' ἡμω̃ν ὑπὲρ ἡμω̃ν ἐστιν

⁴¹ὃς γὰρ ἂν ποτίση̨ ὑμα̃ς ποτήριον ὕδατος ἐν ὀνόματι ὅτι Χριστου̃ ἐστε ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὅτι οὐ μὴ ἀπολέση̨ τòν μισθòν αὐτου̃

⁴²καὶ ὃς ἂν σκανδαλίση̨ ἕνα τω̃ν μικρω̃ν τούτων τω̃ν πιστευόντων εἰς ἐμέ καλόν ἐστιν αὐτω̨̃ μα̃λλον εἰ περίκειται μύλος ὀνικòς περὶ τòν τράχηλον αὐτου̃ καὶ βέβληται εἰς τὴν θάλασσαν

⁴³καὶ ἐὰν σκανδαλίζη̨ σε ἡ χείρ σου ἀπόκοψον αὐτήν καλόν ἐστίν σε κυλλòν εἰσελθει̃ν εἰς τὴν ζωὴν ἢ τὰς δύο χει̃ρας ἔχοντα ἀπελθει̃ν εἰς τὴν γέενναν εἰς τò πυ̃ρ τò ἄσβεστον

⁴⁴καὶ ἐὰν ὁ πούς σου σκανδαλίζη̨ σε ἀπόκοψον αὐτόν καλόν ἐστίν σε εἰσελθει̃ν εἰς τὴν ζωὴν χωλòν ἢ τοὺς δύο πόδας ἔχοντα βληθη̃ναι εἰς τὴν γέενναν

⁴⁵καὶ ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζη̨ σε ἔκβαλε αὐτόν καλόν σέ ἐστιν μονόφθαλμον εἰσελθει̃ν εἰς τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθη̃ναι εἰς τὴν γέενναν

⁴⁶ὅπου ὁ σκώληξ αὐτω̃ν οὐ τελευτα̨̃ καὶ τò πυ̃ρ οὐ σβέννυται

⁴⁷...

⁴⁸...

⁴⁹πα̃ς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται

⁵⁰καλòν τò ἅλας ἐὰν δὲ τò ἅλας ἄναλον γένηται ἐν τίνι αὐτò ἀρτύσετε ἔχετε ἐν ἑαυτοι̃ς ἅλα καὶ εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ, κεφαλίς 10, στἰχοι 1-45

¹καὶ ἐκει̃θεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τη̃ς ’Ιουδαίας καὶ πέραν του̃ ’Ιορδάνου καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρòς αὐτόν καὶ ὡς εἰώθει πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς

²καὶ προσελθόντες Φαρισαι̃οι ἐπηρώτων αὐτòν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναι̃κα ἀπολυ̃σαι πειράζοντες αὐτόν

³ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἰ̃πεν αὐτοι̃ς τί ὑμι̃ν ἐνετείλατο Μωϋση̃ς

⁴οἱ δὲ εἰ̃παν ἐπέτρεψεν Μωϋση̃ς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολυ̃σαι

⁵ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτοι̃ς πρòς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμω̃ν ἔγραψεν ὑμι̃ν τὴν ἐντολὴν ταύτην

⁶ἀπò δὲ ἀρχη̃ς κτίσεως ἄρσεν καὶ θη̃λυ ἐποίησεν αὐτούς

⁷ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τòν πατέρα αὐτου̃ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρòς τὴν γυναι̃κα αὐτου̃

⁸καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ μία σάρξ

⁹ὃ οὐ̃ν ὁ θεòς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω

¹⁰καὶ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ περὶ τούτου ἐπηρώτων αὐτόν

¹¹καὶ λέγει αὐτοι̃ς ὃς ἂν ἀπολύση̨ τὴν γυναι̃κα αὐτου̃ καὶ γαμήση̨ ἄλλην μοιχα̃ται ἐπ' αὐτήν

¹²καὶ ἐὰν αὐτὴ ἀπολύσασα τòν ἄνδρα αὐτη̃ς γαμήση̨ ἄλλον μοιχα̃ται

¹³καὶ προσέφερον αὐτω̨̃ παιδία ἵνα αὐτω̃ν ἅψηται οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοι̃ς

¹⁴ἰδὼν δὲ ὁ ’Ιησου̃ς ἠγανάκτησεν καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με μὴ κωλύετε αὐτά τω̃ν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία του̃ θεου̃

¹⁵ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν ὃς ἂν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ ὡς παιδίον οὐ μὴ εἰσέλθη̨ εἰς αὐτήν

¹⁶καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὰ κατευλόγει τιθεὶς τὰς χει̃ρας ἐπ' αὐτά

¹⁷καὶ ἐκπορευομένου αὐτου̃ εἰς ὁδòν προσδραμὼν εἱ̃ς καὶ γονυπετήσας αὐτòν ἐπηρώτα αὐτόν διδάσκαλε ἀγαθέ τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω

¹⁸ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτω̨̃ τί με λέγεις ἀγαθόν οὐδεὶς ἀγαθòς εἰ μὴ εἱ̃ς ὁ θεός

¹⁹τὰς ἐντολὰς οἰ̃δας μὴ φονεύση̨ς μὴ μοιχεύση̨ς μὴ κλέψη̨ς μὴ ψευδομαρτυρήση̨ς μὴ ἀποστερήση̨ς τίμα τòν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα

²⁰ὁ δὲ ἔφη αὐτω̨̃ διδάσκαλε ταυ̃τα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου

²¹ὁ δὲ ’Ιησου̃ς ἐμβλέψας αὐτω̨̃ ἠγάπησεν αὐτòν καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ἕν σε ὑστερει̃ ὕπαγε ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δòς τοι̃ς πτωχοι̃ς καὶ ἕξεις θησαυρòν ἐν οὐρανω̨̃ καὶ δευ̃ρο ἀκολούθει μοι

²²ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τω̨̃ λόγω̨ ἀπη̃λθεν λυπούμενος ἠ̃ν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά

²³καὶ περιβλεψάμενος ὁ ’Ιησου̃ς λέγει τοι̃ς μαθηται̃ς αὐτου̃ πω̃ς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ εἰσελεύσονται

²⁴οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβου̃ντο ἐπὶ τοι̃ς λόγοις αὐτου̃ ὁ δὲ ’Ιησου̃ς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοι̃ς τέκνα πω̃ς δύσκολόν ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ εἰσελθει̃ν

²⁵εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τη̃ς τρυμαλια̃ς τη̃ς ῥαφίδος διελθει̃ν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν του̃ θεου̃ εἰσελθει̃ν

²⁶οἱ δὲ περισσω̃ς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες πρòς ἑαυτούς καὶ τίς δύναται σωθη̃ναι

²⁷ἐμβλέψας αὐτοι̃ς ὁ ’Ιησου̃ς λέγει παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον ἀλλ' οὐ παρὰ θεω̨̃ πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ τω̨̃ θεω̨̃

²⁸ἤρξατο λέγειν ὁ Πέτρος αὐτω̨̃ ἰδοὺ ἡμει̃ς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι

²⁹ἔφη ὁ ’Ιησου̃ς ἀμὴν λέγω ὑμι̃ν οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφη̃κεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ μητέρα ἢ πατέρα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμου̃ καὶ ἕνεκεν του̃ εὐαγγελίου

³⁰ἐὰν μὴ λάβη̨ ἑκατονταπλασίονα νυ̃ν ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ τούτω̨ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμω̃ν καὶ ἐν τω̨̃ αἰω̃νι τω̨̃ ἐρχομένω̨ ζωὴν αἰώνιον

³¹πολλοὶ δὲ ἔσονται πρω̃τοι ἔσχατοι καὶ οἱ ἔσχατοι πρω̃τοι

³²ἠ̃σαν δὲ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ ἀναβαίνοντες εἰς ‘Ιεροσόλυμα καὶ ἠ̃ν προάγων αὐτοὺς ὁ ’Ιησου̃ς καὶ ἐθαμβου̃ντο οἱ δὲ ἀκολουθου̃ντες ἐφοβου̃ντο καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοι̃ς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτω̨̃ συμβαίνειν

³³ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ‘Ιεροσόλυμα καὶ ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοι̃ς ἀρχιερευ̃σιν καὶ τοι̃ς γραμματευ̃σιν καὶ κατακρινου̃σιν αὐτòν θανάτω̨ καὶ παραδώσουσιν αὐτòν τοι̃ς ἔθνεσιν

³⁴καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτω̨̃ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτω̨̃ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτòν καὶ ἀποκτενου̃σιν καὶ μετὰ τρει̃ς ἡμέρας ἀναστήσεται

³⁵καὶ προσπορεύονται αὐτω̨̃ ’Ιάκωβος καὶ ’Ιωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες αὐτω̨̃ διδάσκαλε θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν σε ποιήση̨ς ἡμι̃ν

³⁶ὁ δὲ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς τί θέλετέ με ποιήσω ὑμι̃ν

³⁷οἱ δὲ εἰ̃παν αὐτω̨̃ δòς ἡμι̃ν ἵνα εἱ̃ς σου ἐκ δεξιω̃ν καὶ εἱ̃ς ἐξ ἀριστερω̃ν καθίσωμεν ἐν τη̨̃ δόξη̨ σου

³⁸ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτοι̃ς οὐκ οἴδατε τί αἰτει̃σθε δύνασθε πιει̃ν τò ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω ἢ τò βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθη̃ναι

³⁹οἱ δὲ εἰ̃παν αὐτω̨̃ δυνάμεθα ὁ δὲ ’Ιησου̃ς εἰ̃πεν αὐτοι̃ς τò ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε καὶ τò βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε

⁴⁰τò δὲ καθίσαι ἐκ δεξιω̃ν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμòν δου̃ναι ἀλλ' οἱ̃ς ἡτοίμασται

⁴¹καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτει̃ν περὶ ’Ιακώβου καὶ ’Ιωάννου

⁴²καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ ’Ιησου̃ς λέγει αὐτοι̃ς οἴδατε ὅτι οἱ δοκου̃ντες ἄρχειν τω̃ν ἐθνω̃ν κατακυριεύουσιν αὐτω̃ν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτω̃ν κατεξουσιάζουσιν αὐτω̃ν

⁴³οὐχ οὕτως δέ ἐστιν ἐν ὑμι̃ν ἀλλ' ὃς ἂν θέλη̨ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμι̃ν ἔσται ὑμω̃ν διάκονος

⁴⁴καὶ ὃς ἂν θέλη̨ ἐν ὑμι̃ν εἰ̃ναι πρω̃τος ἔσται πάντων δου̃λος

⁴⁵καὶ γὰρ ὁ υἱòς του̃ ἀνθρώπου οὐκ ἠ̃λθεν διακονηθη̃ναι ἀλλὰ διακονη̃σαι καὶ δου̃ναι τὴν ψυχὴν αὐτου̃ λύτρον ἀντὶ πολλω̃ν

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).