33 (Заⷱ҇ 87.) И҆́нꙋ при́тчꙋ слы́шите. Человѣ́къ нѣ́кїй
бѣ̀ домови́тъ, и҆́же насадѝ вїногра́дъ, и҆ ѡ҆пло́томъ
ѡ҆градѝ є҆го̀, и҆ и҆скопа̀ въ не́мъ точи́ло, и҆
созда̀ сто́лпъ, и҆ вдадѐ и҆̀ дѣ́лателємъ, и҆ ѿи́де.
|
34 Е҆гда́ же прибли́жисѧ вре́мѧ плодѡ́въ, посла̀
рабы̑ своѧ̑ къ дѣ́лателємъ прїѧ́ти плоды̀ є҆гѡ̀:
|
35 и҆ є҆́мше дѣ́лателє рабѡ́въ є҆гѡ̀, ѻ҆́ваго
ᲂу҆́бѡ би́ша, ѻ҆́ваго же ᲂу҆би́ша, ѻ҆́ваго
же ка́менїемъ поби́ша.
|
36 Па́ки посла̀ и҆́ны рабы̑ мно́жайшѧ пе́рвыхъ: и҆
сотвори́ша и҆̀мъ та́коже.
|
37 Послѣди́ же посла̀ къ ни̑мъ сы́на своего̀, глаго́лѧ:
ᲂу҆срамѧ́тсѧ сы́на моегѡ̀.
|
38 Дѣ́лателє же ви́дѣвше сы́на, рѣ́ша въ себѣ̀:
се́й є҆́сть наслѣ́дникъ: прїиди́те, ᲂу҆бїе́мъ
є҆го̀ и҆ ᲂу҆держи́мъ достоѧ́нїе є҆гѡ̀.
|
39 И҆ є҆́мше є҆го̀ и҆зведо́ша во́нъ и҆з̾ вїногра́да
и҆ ᲂу҆би́ша.
|
40 Е҆гда̀ ᲂу҆̀бо прїи́детъ господи́нъ вїногра́да,
что̀ сотвори́тъ дѣ́лателємъ тѣ̑мъ;
|
41 Глаго́лаша є҆мꙋ̀: ѕлы́хъ ѕлѣ̀ погꙋби́тъ и҆̀хъ,
и҆ вїногра́дъ преда́стъ и҆́нымъ дѣ́лателємъ, и҆̀же
воздадѧ́тъ є҆мꙋ̀ плоды̀ во времена̀ своѧ̑.
|
42 Гл҃а и҆̀мъ і҆и҃съ: нѣ́сте ли члѝ николи́же въ писа́нїихъ: ка́мень, є҆гѡ́же не въ рѧдꙋ̀ сотвори́ша1небрего́ша зи́ждꙋщїи, се́й бы́сть во главꙋ̀ ᲂу҆́гла; ѿ гдⷭ҇а бы́сть сїѐ, и҆ є҆́сть ди́вно во ѻ҆́чїю ва́шєю2на́шєю.
|
43 (Заⷱ҇ 88.) Сегѡ̀ ра́ди гл҃ю ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ѿи́метсѧ
ѿ ва́съ црⷭ҇твїе бж҃їе и҆ да́стсѧ ꙗ҆зы́кꙋ творѧ́щемꙋ
плоды̀ є҆гѡ̀:
|
44 и҆ пады́й на ка́мени се́мъ сокрꙋши́тсѧ: а҆ на не́мже
паде́тъ, сотры́етъ и҆̀.
|