1 ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν τι ἀφροσύνης ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου |
2 ζηλω̃ γὰρ ὑμα̃ς θεου̃ ζήλω̨ ἡρμοσάμην γὰρ ὑμα̃ς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστη̃σαι τω̨̃ Χριστω̨̃ |
3 φοβου̃μαι δὲ μή πως ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὕαν ἐν τη̨̃ πανουργία̨ αὐτου̃ φθαρη̨̃ τὰ νοήματα ὑμω̃ν ἀπò τη̃ς ἁπλότητος καὶ τη̃ς ἁγνότητος τη̃ς εἰς τòν Χριστόν |
4 εἰ μὲν γὰρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον ’Ιησου̃ν κηρύσσει ὃν οὐκ ἐκηρύξαμεν ἢ πνευ̃μα ἕτερον λαμβάνετε ὃ οὐκ ἐλάβετε ἢ εὐαγγέλιον ἕτερον ὃ οὐκ ἐδέξασθε καλω̃ς ἀνέχεσθε |
5 λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τω̃ν ὑπερλίαν ἀποστόλων |
6 εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τω̨̃ λόγω̨ ἀλλ' οὐ τη̨̃ γνώσει ἀλλ' ἐν παντὶ φανερώσαντες ἐν πα̃σιν εἰς ὑμα̃ς |
7 ἢ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτòν ταπεινω̃ν ἵνα ὑμει̃ς ὑψωθη̃τε ὅτι δωρεὰν τò του̃ θεου̃ εὐαγγέλιον εὐηγγελισάμην ὑμι̃ν |
8 ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα λαβὼν ὀψώνιον πρòς τὴν ὑμω̃ν διακονίαν |
9 καὶ παρὼν πρòς ὑμα̃ς καὶ ὑστερηθεὶς οὐ κατενάρκησα οὐθενός τò γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοὶ ἐλθόντες ἀπò Μακεδονίας καὶ ἐν παντὶ ἀβαρη̃ ἐμαυτòν ὑμι̃ν ἐτήρησα καὶ τηρήσω |
10 ἔστιν ἀλήθεια Χριστου̃ ἐν ἐμοὶ ὅτι ἡ καύχησις αὕτη οὐ φραγήσεται εἰς ἐμὲ ἐν τοι̃ς κλίμασιν τη̃ς ’Αχαΐας |
11 διὰ τί ὅτι οὐκ ἀγαπω̃ ὑμα̃ς ὁ θεòς οἰ̃δεν |
12 ὃ δὲ ποιω̃ καὶ ποιήσω ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τω̃ν θελόντων ἀφορμήν ἵνα ἐν ὡ̨̃ καυχω̃νται εὑρεθω̃σιν καθὼς καὶ ἡμει̃ς |
13 οἱ γὰρ τοιου̃τοι ψευδαπόστολοι ἐργάται δόλιοι μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστου̃ |
14 καὶ οὐ θαυ̃μα αὐτòς γὰρ ὁ Σατανα̃ς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός |
15 οὐ μέγα οὐ̃ν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτου̃ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης ὡ̃ν τò τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτω̃ν |
16 πάλιν λέγω μή τίς με δόξη̨ ἄφρονα εἰ̃ναι εἰ δὲ μή γε κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με ἵνα κἀγὼ μικρόν τι καυχήσωμαι |
17 ὃ λαλω̃ οὐ κατὰ κύριον λαλω̃ ἀλλ' ὡς ἐν ἀφροσύνη̨ ἐν ταύτη̨ τη̨̃ ὑποστάσει τη̃ς καυχήσεως |
18 ἐπεὶ πολλοὶ καυχω̃νται κατὰ σάρκα κἀγὼ καυχήσομαι |
19 ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τω̃ν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες |
20 ἀνέχεσθε γὰρ εἴ τις ὑμα̃ς καταδουλοι̃ εἴ τις κατεσθίει εἴ τις λαμβάνει εἴ τις ἐπαίρεται εἴ τις εἰς πρόσωπον ὑμα̃ς δέρει |
21 κατὰ ἀτιμίαν λέγω ὡς ὅτι ἡμει̃ς ἠσθενήκαμεν ἐν ὡ̨̃ δ' ἄν τις τολμα̨̃ ἐν ἀφροσύνη̨ λέγω τολμω̃ κἀγώ |
22 ‘Εβραι̃οί εἰσιν κἀγώ ’Ισραηλι̃ταί εἰσιν κἀγώ σπέρμα ’Αβραάμ εἰσιν κἀγώ |
23 διάκονοι Χριστου̃ εἰσιν παραφρονω̃ν λαλω̃ ὑπὲρ ἐγώ ἐν κόποις περισσοτέρως ἐν φυλακαι̃ς περισσοτέρως ἐν πληγαι̃ς ὑπερβαλλόντως ἐν θανάτοις πολλάκις |
24 ὑπò ’Ιουδαίων πεντάκις τεσσεράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον |
25 τρὶς ἐραβδίσθην ἅπαξ ἐλιθάσθην τρὶς ἐναυάγησα νυχθήμερον ἐν τω̨̃ βυθω̨̃ πεποίηκα |
26 ὁδοιπορίαις πολλάκις κινδύνοις ποταμω̃ν κινδύνοις λη̨στω̃ν κινδύνοις ἐκ γένους κινδύνοις ἐξ ἐθνω̃ν κινδύνοις ἐν πόλει κινδύνοις ἐν ἐρημία̨ κινδύνοις ἐν θαλάσση̨ κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις |
27 κόπω̨ καὶ μόχθω̨ ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις ἐν λιμω̨̃ καὶ δίψει ἐν νηστείαις πολλάκις ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι |
28 χωρὶς τω̃ν παρεκτòς ἡ ἐπίστασίς μοι ἡ καθ' ἡμέραν ἡ μέριμνα πασω̃ν τω̃ν ἐκκλησιω̃ν |
29 τίς ἀσθενει̃ καὶ οὐκ ἀσθενω̃ τίς σκανδαλίζεται καὶ οὐκ ἐγὼ πυρου̃μαι |
30 εἰ καυχα̃σθαι δει̃ τὰ τη̃ς ἀσθενείας μου καυχήσομαι |
31 ὁ θεòς καὶ πατὴρ του̃ κυρίου ’Ιησου̃ οἰ̃δεν ὁ ὢν εὐλογητòς εἰς τοὺς αἰω̃νας ὅτι οὐ ψεύδομαι |
32 ἐν Δαμασκω̨̃ ὁ ἐθνάρχης ‘Αρέτα του̃ βασιλέως ἐφρούρει τὴν πόλιν Δαμασκηνω̃ν πιάσαι με |
33 καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνη̨ ἐχαλάσθην διὰ του̃ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χει̃ρας αὐτου̃ |