1 ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφη̃ται ἐν τω̨̃ λαω̨̃ ὡς καὶ ἐν ὑμι̃ν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας καὶ τòν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοι̃ς ταχινὴν ἀπώλειαν |
2 καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτω̃ν ται̃ς ἀσελγείαις δι' οὓς ἡ ὁδòς τη̃ς ἀληθείας βλασφημηθήσεται |
3 καὶ ἐν πλεονεξία̨ πλαστοι̃ς λόγοις ὑμα̃ς ἐμπορεύσονται οἱ̃ς τò κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργει̃ καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτω̃ν οὐ νυστάζει |
4 εἰ γὰρ ὁ θεòς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο ἀλλὰ σειραι̃ς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους |
5 καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο ἀλλὰ ὄγδοον Νω̃ε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξεν κατακλυσμòν κόσμω̨ ἀσεβω̃ν ἐπάξας |
6 καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφη̨̃ κατέκρινεν ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβέσιν τεθεικώς |
7 καὶ δίκαιον Λὼτ καταπονούμενον ὑπò τη̃ς τω̃ν ἀθέσμων ἐν ἀσελγεία̨ ἀναστροφη̃ς ἐρρύσατο |
8 βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοη̨̃ ὁ δίκαιος ἐγκατοικω̃ν ἐν αὐτοι̃ς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν |
9 οἰ̃δεν κύριος εὐσεβει̃ς ἐκ πειρασμου̃ ῥύεσθαι ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρει̃ν |
10 μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκòς ἐν ἐπιθυμία̨ μιασμου̃ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονου̃ντας τολμηταί αὐθάδεις δόξας οὐ τρέμουσιν βλασφημου̃ντες |
11 ὅπου ἄγγελοι ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες οὐ φέρουσιν κατ' αὐτω̃ν παρὰ κυρίου βλάσφημον κρίσιν |
12 οὑ̃τοι δέ ὡς ἄλογα ζω̨̃α γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν ἐν οἱ̃ς ἀγνοου̃σιν βλασφημου̃ντες ἐν τη̨̃ φθορα̨̃ αὐτω̃ν καὶ φθαρήσονται |
13 ἀδικούμενοι μισθòν ἀδικίας ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρα̨ τρυφήν σπίλοι καὶ μω̃μοι ἐντρυφω̃ντες ἐν ται̃ς ἀπάταις αὐτω̃ν συνευωχούμενοι ὑμι̃ν |
14 ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες κατάρας τέκνα |
15 καταλείποντες εὐθει̃αν ὁδòν ἐπλανήθησαν ἐξακολουθήσαντες τη̨̃ ὁδω̨̃ του̃ Βαλαὰμ του̃ Βοσόρ ὃς μισθòν ἀδικίας ἠγάπησεν |
16 ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνη̨̃ φθεγξάμενον ἐκώλυσεν τὴν του̃ προφήτου παραφρονίαν |
17 οὑ̃τοί εἰσιν πηγαὶ ἄνυδροι καὶ ὁμίχλαι ὑπò λαίλαπος ἐλαυνόμεναι οἱ̃ς ὁ ζόφος του̃ σκότους τετήρηται |
18 ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκòς ἀσελγείαις τοὺς ὀλίγως ἀποφεύγοντας τοὺς ἐν πλάνη̨ ἀναστρεφομένους |
19 ἐλευθερίαν αὐτοι̃ς ἐπαγγελλόμενοι αὐτοὶ δου̃λοι ὑπάρχοντες τη̃ς φθορα̃ς ὡ̨̃ γάρ τις ἥττηται τούτω̨ δεδούλωται |
20 εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα του̃ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει του̃ κυρίου ἡμω̃ν καὶ σωτη̃ρος ’Ιησου̃ Χριστου̃ τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττω̃νται γέγονεν αὐτοι̃ς τὰ ἔσχατα χείρονα τω̃ν πρώτων |
21 κρει̃ττον γὰρ ἠ̃ν αὐτοι̃ς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδòν τη̃ς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνου̃σιν ὑποστρέψαι ἐκ τη̃ς παραδοθείσης αὐτοι̃ς ἁγίας ἐντολη̃ς |
22 συμβέβηκεν αὐτοι̃ς τò τη̃ς ἀληθου̃ς παροιμίας κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τò ἴδιον ἐξέραμα καί ὑ̃ς λουσαμένη εἰς κυλισμòν βορβόρου |
