1 μὴ καυχω̃ τὰ εἰς αὔριον οὐ γὰρ γινώσκεις τί τέξεται ἡ ἐπιου̃σα |
2 ἐγκωμιαζέτω σε ὁ πέλας καὶ μὴ τὸ σὸν στόμα ἀλλότριος καὶ μὴ τὰ σὰ χείλη |
3 βαρὺ λίθος καὶ δυσβάστακτον ἄμμος ὀργὴ δὲ ἄφρονος βαρυτέρα ἀμφοτέρων |
4 ἀνελεήμων θυμὸς καὶ ὀξει̃α ὀργή ἀλλ' οὐδένα ὑφίσταται ζη̃λος |
5 κρείσσους ἔλεγχοι ἀποκεκαλυμμένοι κρυπτομένης φιλίας |
6 ἀξιοπιστότερά ἐστιν τραύματα φίλου ἢ ἑκούσια φιλήματα ἐχθρου̃ |
7 ψυχὴ ἐν πλησμονη̨̃ οὐ̃σα κηρίοις ἐμπαίζει ψυχη̨̃ δὲ ἐνδεει̃ καὶ τὰ πικρὰ γλυκει̃α φαίνεται |
8 ὥσπερ ὅταν ὄρνεον καταπετασθη̨̃ ἐκ τη̃ς ἰδίας νοσσια̃ς οὕτως ἄνθρωπος δουλου̃ται ὅταν ἀποξενωθη̨̃ ἐκ τω̃ν ἰδίων τόπων |
9 μύροις καὶ οἴνοις καὶ θυμιάμασιν τέρπεται καρδία καταρρήγνυται δὲ ὑπὸ συμπτωμάτων ψυχή |
10 φίλον σὸν ἢ φίλον πατρω̨̃ον μὴ ἐγκαταλίπη̨ς εἰς δὲ τὸν οἰ̃κον του̃ ἀδελφου̃ σου μὴ εἰσέλθη̨ς ἀτυχω̃ν κρείσσων φίλος ἐγγὺς ἢ ἀδελφὸς μακρὰν οἰκω̃ν |
11 σοφὸς γίνου υἱέ ἵνα εὐφραίνηταί μου ἡ καρδία καὶ ἀπόστρεψον ἀπὸ σου̃ ἐπονειδίστους λόγους |
12 πανου̃ργος κακω̃ν ἐπερχομένων ἀπεκρύβη ἄφρονες δὲ ἐπελθόντες ζημίαν τείσουσιν |
13 ἀφελου̃ τὸ ἱμάτιον αὐτου̃ παρη̃λθεν γάρ ὑβριστὴς ὅστις τὰ ἀλλότρια λυμαίνεται |
14 ὃς ἂν εὐλογη̨̃ φίλον τὸ πρωὶ μεγάλη̨ τη̨̃ φωνη̨̃ καταρωμένου οὐδὲν διαφέρειν δόξει |
15 σταγόνες ἐκβάλλουσιν ἄνθρωπον ἐν ἡμέρα̨ χειμερινη̨̃ ἐκ του̃ οἴκου αὐτου̃ ὡσαύτως καὶ γυνὴ λοίδορος ἐκ του̃ ἰδίου οἴκου |
16 βορέας σκληρὸς ἄνεμος ὀνόματι δὲ ἐπιδέξιος καλει̃ται |
17 σίδηρος σίδηρον ὀξύνει ἀνὴρ δὲ παροξύνει πρόσωπον ἑταίρου |
18 ὃς φυτεύει συκη̃ν φάγεται τοὺς καρποὺς αὐτη̃ς ὃς δὲ φυλάσσει τὸν ἑαυτου̃ κύριον τιμηθήσεται |
19 ὥσπερ οὐχ ὅμοια πρόσωπα προσώποις οὕτως οὐδὲ αἱ καρδίαι τω̃ν ἀνθρώπων |
20 ἅ̨δης καὶ ἀπώλεια οὐκ ἐμπίμπλανται ὡσαύτως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τω̃ν ἀνθρώπων ἄπληστοι |
21 δοκίμιον ἀργύρω̨ καὶ χρυσω̨̃ πύρωσις ἀνὴρ δὲ δοκιμάζεται διὰ στόματος ἐγκωμιαζόντων αὐτόν |
22 ἐὰν μαστιγοι̃ς ἄφρονα ἐν μέσω̨ συνεδρίου ἀτιμάζων οὐ μὴ περιέλη̨ς τὴν ἀφροσύνην αὐτου̃ |
23 γνωστω̃ς ἐπιγνώση̨ ψυχὰς ποιμνίου σου καὶ ἐπιστήσεις καρδίαν σου σαι̃ς ἀγέλαις |
24 ὅτι οὐ τὸν αἰω̃να ἀνδρὶ κράτος καὶ ἰσχύς οὐδὲ παραδίδωσιν ἐκ γενεα̃ς εἰς γενεάν |
25 ἐπιμελου̃ τω̃ν ἐν τω̨̃ πεδίω̨ χλωρω̃ν καὶ κερει̃ς πόαν καὶ σύναγε χόρτον ὀρεινόν |
26 ἵνα ἔχη̨ς πρόβατα εἰς ἱματισμόν τίμα πεδίον ἵνα ὠ̃σίν σοι ἄρνες |
27 υἱέ παρ' ἐμου̃ ἔχεις ῥήσεις ἰσχυρὰς εἰς τὴν ζωήν σου καὶ εἰς τὴν ζωὴν σω̃ν θεραπόντων |