1 φεύγει ἀσεβὴς μηδενὸς διώκοντος δίκαιος δὲ ὥσπερ λέων πέποιθεν |
2 δι' ἁμαρτίας ἀσεβω̃ν κρίσεις ἐγείρονται ἀνὴρ δὲ πανου̃ργος κατασβέσει αὐτάς |
3 ἀνδρει̃ος ἐν ἀσεβείαις συκοφαντει̃ πτωχούς ὥσπερ ὑετὸς λάβρος καὶ ἀνωφελής |
4 οὕτως οἱ ἐγκαταλείποντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν οἱ δὲ ἀγαπω̃ντες τὸν νόμον περιβάλλουσιν ἑαυτοι̃ς τει̃χος |
5 ἄνδρες κακοὶ οὐ νοήσουσιν κρίμα οἱ δὲ ζητου̃ντες τὸν κύριον συνήσουσιν ἐν παντί |
6 κρείσσων πτωχὸς πορευόμενος ἐν ἀληθεία̨ πλουσίου ψευδου̃ς |
7 φυλάσσει νόμον υἱὸς συνετός ὃς δὲ ποιμαίνει ἀσωτίαν ἀτιμάζει πατέρα |
8 ὁ πληθύνων τὸν πλου̃τον αὐτου̃ μετὰ τόκων καὶ πλεονασμω̃ν τω̨̃ ἐλεω̃ντι πτωχοὺς συνάγει αὐτόν |
9 ὁ ἐκκλίνων τὸ οὐ̃ς αὐτου̃ του̃ μὴ εἰσακου̃σαι νόμου καὶ αὐτὸς τὴν προσευχὴν αὐτου̃ ἐβδέλυκται |
10 ὃς πλανα̨̃ εὐθει̃ς ἐν ὁδω̨̃ κακη̨̃ εἰς διαφθορὰν αὐτὸς ἐμπεσει̃ται οἱ δὲ ἄνομοι διελεύσονται ἀγαθὰ καὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς αὐτά |
11 σοφὸς παρ' ἑαυτω̨̃ ἀνὴρ πλούσιος πένης δὲ νοήμων καταγνώσεται αὐτου̃ |
12 διὰ βοήθειαν δικαίων πολλὴ γίνεται δόξα ἐν δὲ τόποις ἀσεβω̃ν ἁλίσκονται ἄνθρωποι |
13 ὁ ἐπικαλύπτων ἀσέβειαν ἑαυτου̃ οὐκ εὐοδωθήσεται ὁ δὲ ἐξηγούμενος ἐλέγχους ἀγαπηθήσεται |
14 μακάριος ἀνήρ ὃς καταπτήσσει πάντα δι' εὐλάβειαν ὁ δὲ σκληρὸς τὴν καρδίαν ἐμπεσει̃ται κακοι̃ς |
15 λέων πεινω̃ν καὶ λύκος διψω̃ν ὃς τυραννει̃ πτωχὸς ὢν ἔθνους πενιχρου̃ |
16 βασιλεὺς ἐνδεὴς προσόδων μέγας συκοφάντης ὁ δὲ μισω̃ν ἀδικίαν μακρὸν χρόνον ζήσεται |
17 ἄνδρα τὸν ἐν αἰτία̨ φόνου ὁ ἐγγυώμενος φυγὰς ἔσται καὶ οὐκ ἐν ἀσφαλεία̨ |
18 ὁ πορευόμενος δικαίως βεβοήθηται ὁ δὲ σκολιαι̃ς ὁδοι̃ς πορευόμενος ἐμπλακήσεται |
19 ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτου̃ γη̃ν πλησθήσεται ἄρτων ὁ δὲ διώκων σχολὴν πλησθήσεται πενίας |
20 ἀνὴρ ἀξιόπιστος πολλὰ εὐλογηθήσεται ὁ δὲ κακὸς οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται |
21 ὃς οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων οὐκ ἀγαθός ὁ τοιου̃τος ψωμου̃ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα |
22 σπεύδει πλουτει̃ν ἀνὴρ βάσκανος καὶ οὐκ οἰ̃δεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτου̃ |
23 ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ὁδοὺς χάριτας ἕξει μα̃λλον του̃ γλωσσοχαριτου̃ντος |
24 ὃς ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα καὶ δοκει̃ μὴ ἁμαρτάνειν οὑ̃τος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβου̃ς |
25 ἄπληστος ἀνὴρ κρίνει εἰκη̨̃ ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ κύριον ἐν ἐπιμελεία̨ ἔσται |
26 ὃς πέποιθεν θρασεία̨ καρδία̨ ὁ τοιου̃τος ἄφρων ὃς δὲ πορεύεται σοφία̨ σωθήσεται |
27 ὃς δίδωσιν πτωχοι̃ς οὐκ ἐνδεηθήσεται ὃς δὲ ἀποστρέφει τὸν ὀφθαλμὸν αὐτου̃ ἐν πολλη̨̃ ἀπορία̨ ἔσται |
28 ἐν τόποις ἀσεβω̃ν στένουσι δίκαιοι ἐν δὲ τη̨̃ ἐκείνων ἀπωλεία̨ πληθυνθήσονται δίκαιοι |