1 εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ μαελεθ συνέσεως τω̨̃ Δαυιδ |
2 εἰ̃πεν ἄφρων ἐν καρδία̨ αὐτου̃ οὐκ ἔστιν θεός διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις οὐκ ἔστιν ποιω̃ν ἀγαθόν |
3 ὁ θεὸς ἐκ του̃ οὐρανου̃ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τω̃ν ἀνθρώπων του̃ ἰδει̃ν εἰ ἔστιν συνίων ἢ ἐκζητω̃ν τὸν θεόν |
4 πάντες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν οὐκ ἔστιν ποιω̃ν ἀγαθόν οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός |
5 οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν οἱ ἔσθοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαντο |
6 ἐκει̃ φοβηθήσονται φόβον οὑ̃ οὐκ ἠ̃ν φόβος ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστα̃ ἀνθρωπαρέσκων κατη̨σχύνθησαν ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς |
7 τίς δώσει ἐκ Σιων τὸ σωτήριον του̃ Ισραηλ ἐν τω̨̃ ἐπιστρέψαι κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν του̃ λαου̃ αὐτου̃ ἀγαλλιάσεται Ιακωβ καὶ εὐφρανθήσεται Ισραηλ |