1 Fili mi, si susceperis sermones meos
et mandata mea absconderis penes te, |
2 intendens ad sapientiam aurem tuam,
inclinans cor tuum ad cognoscendam prudentiam; |
3 si enim sapientiam invocaveris
et dederis vocem tuam prudentiae, |
4 si quaesieris eam quasi pecuniam
et sicut thesauros conquisieris illam, |
5 tunc intelleges timorem Domini
et scientiam Dei invenies. |
6 Quia Dominus dat sapientiam,
et ex ore eius scientia et prudentia. |
7 Thesaurizabit rectis sollertiam
et clipeus erit gradientibus simpliciter |
8 servans semitas iustitiae
et vias sanctorum custodiens. |
9 Tunc intelleges iustitiam et iudicium
et aequitatem et omnem semitam bonam, |
10 quia intrabit sapientia cor tuum,
et scientia animae tuae placebit. |
11 Consilium custodiet te,
et prudentia servabit te, |
12 ut eruaris a via mala
et ab homine, qui perversa loquitur; |
13 qui relinquunt iter rectum,
ut ambulent per vias tenebrosas; |
14 qui laetantur, cum malefecerint,
et exsultant in rebus pessimis: |
15 quorum viae perversae sunt,
et pravi gressus eorum. |
16 Ut eruaris a muliere aliena
et ab extranea, quae mollit sermones suos |
17 et relinquit ducem pubertatis suae
et pacti Dei sui oblita est. |
18 Inclinata est enim ad mortem domus eius,
et ad inferos semitae ipsius; |
19 omnes, qui ingrediuntur ad eam, non revertentur
nec apprehendent semitas vitae. |
20 Ut ambules in via bonorum
et calles iustorum custodias: |
21 qui enim recti sunt, habitabunt in terra,
et simplices permanebunt in ea; |
22 impii vero de terra perdentur,
et, qui inique agunt, auferentur ex ea.
|
