ΨΑΛΜΟΙ, ψαλμὀς 118: Библия онлайн, Greek/Septuagint == БИБЛИЯ-ЦЕНТР

ΨΑΛΜΟΙ, ψαλμὀς 118

¹αλληλουια α' αλφ μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδω̨̃ οἱ πορευόμενοι ἐν νόμω̨ κυρίου

²μακάριοι οἱ ἐξερευνω̃ντες τὰ μαρτύρια αὐτου̃ ἐν ὅλη̨ καρδία̨ ἐκζητήσουσιν αὐτόν

³οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ται̃ς ὁδοι̃ς αὐτου̃ ἐπορεύθησαν

⁴σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου φυλάξασθαι σφόδρα

⁵ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου του̃ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου

⁶τότε οὐ μὴ ἐπαισχυνθω̃ ἐν τω̨̃ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου

⁷ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν εὐθύτητι καρδίας ἐν τω̨̃ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τη̃ς δικαιοσύνης σου

⁸τὰ δικαιώματά σου φυλάξω μή με ἐγκαταλίπη̨ς ἕως σφόδρα

⁹β' βηθ ἐν τίνι κατορθώσει ὁ νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτου̃ ἐν τω̨̃ φυλάσσεσθαι τοὺς λόγους σου

¹⁰ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου ἐξεζήτησά σε μὴ ἀπώση̨ με ἀπὸ τω̃ν ἐντολω̃ν σου

¹¹ἐν τη̨̃ καρδία̨ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι

¹²εὐλογητὸς εἰ̃ κύριε δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

¹³ἐν τοι̃ς χείλεσίν μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα του̃ στόματός σου

¹⁴ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ τω̃ν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτω̨

¹⁵ἐν ται̃ς ἐντολαι̃ς σου ἀδολεσχήσω καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου

¹⁶ἐν τοι̃ς δικαιώμασίν σου μελετήσω οὐκ ἐπιλήσομαι τω̃ν λόγων σου

¹⁷γ' γιμαλ ἀνταπόδος τω̨̃ δούλω̨ σου ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου

¹⁸ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσιά σου ἐκ του̃ νόμου σου

¹⁹πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τη̨̃ γη̨̃ μὴ ἀποκρύψη̨ς ἀπ' ἐμου̃ τὰς ἐντολάς σου

²⁰ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου του̃ ἐπιθυμη̃σαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρω̨̃

²¹ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τω̃ν ἐντολω̃ν σου

²²περίελε ἀπ' ἐμου̃ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα

²³καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες καὶ κατ' ἐμου̃ κατελάλουν ὁ δὲ δου̃λός σου ἠδολέσχει ἐν τοι̃ς δικαιώμασίν σου

²⁴καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου

²⁵δ' δελθ ἐκολλήθη τω̨̃ ἐδάφει ἡ ψυχή μου ζη̃σόν με κατὰ τὸν λόγον σου

²⁶τὰς ὁδούς μου ἐξήγγειλα καὶ ἐπήκουσάς μου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

²⁷ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοι̃ς θαυμασίοις σου

²⁸ἔσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας βεβαίωσόν με ἐν τοι̃ς λόγοις σου

²⁹ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ' ἐμου̃ καὶ τω̨̃ νόμω̨ σου ἐλέησόν με

³⁰ὁδὸν ἀληθείας ἡ̨ρετισάμην τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

³¹ἐκολλήθην τοι̃ς μαρτυρίοις σου κύριε μή με καταισχύνη̨ς

³²ὁδὸν ἐντολω̃ν σου ἔδραμον ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου

³³ε' η νομοθέτησόν με κύριε τὴν ὁδὸν τω̃ν δικαιωμάτων σου καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διὰ παντός

³⁴συνέτισόν με καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου

³⁵ὁδήγησόν με ἐν τρίβω̨ τω̃ν ἐντολω̃ν σου ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα

³⁶κλι̃νον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν

³⁷ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου του̃ μὴ ἰδει̃ν ματαιότητα ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ σου ζη̃σόν με

³⁸στη̃σον τω̨̃ δούλω̨ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου

³⁹περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα τὰ γὰρ κρίματά σου χρηστά

⁴⁰ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου ἐν τη̨̃ δικαιοσύνη̨ σου ζη̃σόν με

⁴¹Ϛ' ουαυ καὶ ἔλθοι ἐπ' ἐμὲ τὸ ἔλεός σου κύριε τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου

⁴²καὶ ἀποκριθήσομαι τοι̃ς ὀνειδίζουσί με λόγον ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοὺς λόγους σου

⁴³καὶ μὴ περιέλη̨ς ἐκ του̃ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα ὅτι ἐπὶ τὰ κρίματά σου ἐπήλπισα

⁴⁴καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διὰ παντός εἰς τὸν αἰω̃να καὶ εἰς τὸν αἰω̃να του̃ αἰω̃νος

⁴⁵καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμω̨̃ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα

⁴⁶καὶ ἐλάλουν ἐν τοι̃ς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καὶ οὐκ ἠ̨σχυνόμην

⁴⁷καὶ ἐμελέτων ἐν ται̃ς ἐντολαι̃ς σου αἱ̃ς ἠγάπησα σφόδρα

⁴⁸καὶ ἠ̃ρα τὰς χει̃ράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοι̃ς δικαιώμασίν σου

⁴⁹ζ' ζαι μνήσθητι τὸν λόγον σου τω̨̃ δούλω̨ σου ὡ̨̃ ἐπήλπισάς με

⁵⁰αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τη̨̃ ταπεινώσει μου ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέν με

⁵¹ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα ἀπὸ δὲ του̃ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα

⁵²ἐμνήσθην τω̃ν κριμάτων σου ἀπ' αἰω̃νος κύριε καὶ παρεκλήθην

⁵³ἀθυμία κατέσχεν με ἀπὸ ἁμαρτωλω̃ν τω̃ν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου

⁵⁴ψαλτὰ ἠ̃σάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπω̨ παροικίας μου

⁵⁵ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ του̃ ὀνόματός σου κύριε καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου

⁵⁶αὕτη ἐγενήθη μοι ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα

⁵⁷η' ηθ μερίς μου κύριε εἰ̃πα φυλάξασθαι τὸν νόμον σου

⁵⁸ἐδεήθην του̃ προσώπου σου ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου

⁵⁹διελογισάμην τὰς ὁδούς σου καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου

⁶⁰ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην του̃ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου

⁶¹σχοινία ἁμαρτωλω̃ν περιεπλάκησάν μοι καὶ του̃ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην

⁶²μεσονύκτιον ἐξηγειρόμην του̃ ἐξομολογει̃σθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τη̃ς δικαιοσύνης σου

⁶³μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τω̃ν φοβουμένων σε καὶ τω̃ν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου

⁶⁴του̃ ἐλέους σου κύριε πλήρης ἡ γη̃ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με

⁶⁵θ' τηθ χρηστότητα ἐποίησας μετὰ του̃ δούλου σου κύριε κατὰ τὸν λόγον σου

⁶⁶χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνω̃σιν δίδαξόν με ὅτι ται̃ς ἐντολαι̃ς σου ἐπίστευσα

⁶⁷πρὸ του̃ με ταπεινωθη̃ναι ἐγὼ ἐπλημμέλησα διὰ του̃το τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα

⁶⁸χρηστὸς εἰ̃ σύ κύριε καὶ ἐν τη̨̃ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

⁶⁹ἐπληθύνθη ἐπ' ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων ἐγὼ δὲ ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου

⁷⁰ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτω̃ν ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα

⁷¹ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου

⁷²ἀγαθόν μοι ὁ νόμος του̃ στόματός σου ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου

⁷³ι' ιωθ αἱ χει̃ρές σου ἐποίησάν με καὶ ἔπλασάν με συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου

⁷⁴οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα

⁷⁵ἔγνων κύριε ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου καὶ ἀληθεία̨ ἐταπείνωσάς με

⁷⁶γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου του̃ παρακαλέσαι με κατὰ τὸ λόγιόν σου τω̨̃ δούλω̨ σου

⁷⁷ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου καὶ ζήσομαι ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν

⁷⁸αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμέ ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ται̃ς ἐντολαι̃ς σου

⁷⁹ἐπιστρεψάτωσάν μοι οἱ φοβούμενοί σε καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου

⁸⁰γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοι̃ς δικαιώμασίν σου ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθω̃

⁸¹ια' χαφ ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα

⁸²ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου λέγοντες πότε παρακαλέσεις με

⁸³ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνη̨ τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

⁸⁴πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι του̃ δούλου σου πότε ποιήσεις μοι ἐκ τω̃ν καταδιωκόντων με κρίσιν

⁸⁵διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας ἀλλ' οὐχ ὡς ὁ νόμος σου κύριε

⁸⁶πα̃σαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια ἀδίκως κατεδίωξάν με βοήθησόν μοι

⁸⁷παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τη̨̃ γη̨̃ ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου

⁸⁸κατὰ τὸ ἔλεός σου ζη̃σόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια του̃ στόματός σου

⁸⁹ιβ' λαβδ εἰς τὸν αἰω̃να κύριε ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τω̨̃ οὐρανω̨̃

⁹⁰εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου ἐθεμελίωσας τὴν γη̃ν καὶ διαμένει

⁹¹τη̨̃ διατάξει σου διαμένει ἡ ἡμέρα ὅτι τὰ σύμπαντα δου̃λα σά

⁹²εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τη̨̃ ταπεινώσει μου

⁹³εἰς τὸν αἰω̃να οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τω̃ν δικαιωμάτων σου ὅτι ἐν αὐτοι̃ς ἔζησάς με κύριε

⁹⁴σός εἰμι ἐγώ σω̃σόν με ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα

⁹⁵ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ του̃ ἀπολέσαι με τὰ μαρτύριά σου συνη̃κα

⁹⁶πάσης συντελείας εἰ̃δον πέρας πλατει̃α ἡ ἐντολή σου σφόδρα

⁹⁷ιγ' μημ ὡς ἠγάπησα τὸν νόμον σου κύριε ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μού ἐστιν

⁹⁸ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου ὅτι εἰς τὸν αἰω̃νά μοί ἐστιν

⁹⁹ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνη̃κα ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μού ἐστιν

¹⁰⁰ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνη̃κα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα

¹⁰¹ἐκ πάσης ὁδου̃ πονηρα̃ς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου

¹⁰²ἀπὸ τω̃ν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι

¹⁰³ὡς γλυκέα τω̨̃ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον τω̨̃ στόματί μου

¹⁰⁴ἀπὸ τω̃ν ἐντολω̃ν σου συνη̃κα διὰ του̃το ἐμίσησα πα̃σαν ὁδὸν ἀδικίας ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς μοι

¹⁰⁵ιδ' νουν λύχνος τοι̃ς ποσίν μου ὁ λόγος σου καὶ φω̃ς ται̃ς τρίβοις μου

¹⁰⁶ὀμώμοκα καὶ ἔστησα του̃ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τη̃ς δικαιοσύνης σου

¹⁰⁷ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα κύριε ζη̃σόν με κατὰ τὸν λόγον σου

¹⁰⁸τὰ ἑκούσια του̃ στόματός μου εὐδόκησον δή κύριε καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με

¹⁰⁹ἡ ψυχή μου ἐν ται̃ς χερσίν μου διὰ παντός καὶ του̃ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην

¹¹⁰ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι καὶ ἐκ τω̃ν ἐντολω̃ν σου οὐκ ἐπλανήθην

¹¹¹ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰω̃να ὅτι ἀγαλλίαμα τη̃ς καρδίας μού εἰσιν

¹¹²ἔκλινα τὴν καρδίαν μου του̃ ποιη̃σαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰω̃να δι' ἀντάμειψιν

¹¹³ιε' σαμχ παρανόμους ἐμίσησα καὶ τὸν νόμον σου ἠγάπησα

¹¹⁴βοηθός μου καὶ ἀντιλήμπτωρ μου εἰ̃ σύ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα

¹¹⁵ἐκκλίνατε ἀπ' ἐμου̃ πονηρευόμενοι καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς του̃ θεου̃ μου

¹¹⁶ἀντιλαβου̃ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ ζήσομαι καὶ μὴ καταισχύνη̨ς με ἀπὸ τη̃ς προσδοκίας μου

¹¹⁷βοήθησόν μοι καὶ σωθήσομαι καὶ μελετήσω ἐν τοι̃ς δικαιώμασίν σου διὰ παντός

¹¹⁸ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατου̃ντας ἀπὸ τω̃ν δικαιωμάτων σου ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτω̃ν

¹¹⁹παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τη̃ς γη̃ς διὰ του̃το ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου διὰ παντός

¹²⁰καθήλωσον ἐκ του̃ φόβου σου τὰς σάρκας μου ἀπὸ γὰρ τω̃ν κριμάτων σου ἐφοβήθην

¹²¹ιϚ' αιν ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην μὴ παραδω̨̃ς με τοι̃ς ἀδικου̃σίν με

¹²²ἔκδεξαι τὸν δου̃λόν σου εἰς ἀγαθόν μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι

¹²³οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου καὶ εἰς τὸ λόγιον τη̃ς δικαιοσύνης σου

¹²⁴ποίησον μετὰ του̃ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με

¹²⁵δου̃λός σού εἰμι ἐγώ συνέτισόν με καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου

¹²⁶καιρὸς του̃ ποιη̃σαι τω̨̃ κυρίω̨ διεσκέδασαν τὸν νόμον σου

¹²⁷διὰ του̃το ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον

¹²⁸διὰ του̃το πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην πα̃σαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα

¹²⁹ιζ' φη θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου διὰ του̃το ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου

¹³⁰ἡ δήλωσις τω̃ν λόγων σου φωτιει̃ καὶ συνετιει̃ νηπίους

¹³¹τὸ στόμα μου ἤνοιξα καὶ εἵλκυσα πνευ̃μα ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν

¹³²ἐπίβλεψον ἐπ' ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με κατὰ τὸ κρίμα τω̃ν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου

¹³³τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πα̃σα ἀνομία

¹³⁴λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου

¹³⁵τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δου̃λόν σου καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου

¹³⁶διεξόδους ὑδάτων κατέβησαν οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξαν τὸν νόμον σου

¹³⁷ιη' σαδη δίκαιος εἰ̃ κύριε καὶ εὐθὴς ἡ κρίσις σου

¹³⁸ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀλήθειαν σφόδρα

¹³⁹ἐξέτηξέν με ὁ ζη̃λος του̃ οἴκου σου ὅτι ἐπελάθοντο τω̃ν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου

¹⁴⁰πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα καὶ ὁ δου̃λός σου ἠγάπησεν αὐτό

¹⁴¹νεώτερός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐξουδενωμένος τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην

¹⁴²ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰω̃να καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια

¹⁴³θλι̃ψις καὶ ἀνάγκη εὕροσάν με αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου

¹⁴⁴δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰω̃να συνέτισόν με καὶ ζήσομαι

¹⁴⁵ιθ' κωφ ἐκέκραξα ἐν ὅλη̨ καρδία̨ μου ἐπάκουσόν μου κύριε τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω

¹⁴⁶ἐκέκραξά σε σω̃σόν με καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου

¹⁴⁷προέφθασα ἐν ἀωρία̨ καὶ ἐκέκραξα εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα

¹⁴⁸προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον του̃ μελετα̃ν τὰ λόγιά σου

¹⁴⁹τη̃ς φωνη̃ς μου ἄκουσον κύριε κατὰ τὸ ἔλεός σου κατὰ τὸ κρίμα σου ζη̃σόν με

¹⁵⁰προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομία̨ ἀπὸ δὲ του̃ νόμου σου ἐμακρύνθησαν

¹⁵¹ἐγγὺς εἰ̃ σύ κύριε καὶ πα̃σαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια

¹⁵²κατ' ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τω̃ν μαρτυρίων σου ὅτι εἰς τὸν αἰω̃να ἐθεμελίωσας αὐτά

¹⁵³κ' ρης ἰδὲ τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελου̃ με ὅτι τὸν νόμον σου οὐκ ἐπελαθόμην

¹⁵⁴κρι̃νον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με διὰ τὸν λόγον σου ζη̃σόν με

¹⁵⁵μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλω̃ν σωτηρία ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν

¹⁵⁶οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοί κύριε κατὰ τὸ κρίμα σου ζη̃σόν με

¹⁵⁷πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ ἐκθλίβοντές με ἐκ τω̃ν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα

¹⁵⁸εἰ̃δον ἀσυνθετου̃ντας καὶ ἐξετηκόμην ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο

¹⁵⁹ἰδὲ ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα κύριε ἐν τω̨̃ ἐλέει σου ζη̃σόν με

¹⁶⁰ἀρχὴ τω̃ν λόγων σου ἀλήθεια καὶ εἰς τὸν αἰω̃να πάντα τὰ κρίματα τη̃ς δικαιοσύνης σου

¹⁶¹κα' σεν ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν καὶ ἀπὸ τω̃ν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου

¹⁶²ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου ὡς ὁ εὑρίσκων σκυ̃λα πολλά

¹⁶³ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα

¹⁶⁴ἑπτάκις τη̃ς ἡμέρας ἤ̨νεσά σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τη̃ς δικαιοσύνης σου

¹⁶⁵εἰρήνη πολλὴ τοι̃ς ἀγαπω̃σιν τὸν νόμον σου καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοι̃ς σκάνδαλον

¹⁶⁶προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα

¹⁶⁷ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα

¹⁶⁸ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου ὅτι πα̃σαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου κύριε

¹⁶⁹κβ' θαυ ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου κύριε κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με

¹⁷⁰εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥυ̃σαί με

¹⁷¹ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον ὅταν διδάξη̨ς με τὰ δικαιώματά σου

¹⁷²φθέγξαιτο ἡ γλω̃σσά μου τὸ λόγιόν σου ὅτι πα̃σαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη

¹⁷³γενέσθω ἡ χείρ σου του̃ σω̃σαί με ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἡ̨ρετισάμην

¹⁷⁴ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου κύριε καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν

¹⁷⁵ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι

¹⁷⁶ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλός ζήτησον τὸν δου̃λόν σου ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).