РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ

Главы 1-9

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 1

¹καὶ ἠθέτησεν Μωαβ ἐν Ισραηλ μετὰ τὸ ἀποθανει̃ν Αχααβ

²καὶ ἔπεσεν Οχοζιας διὰ του̃ δικτυωτου̃ του̃ ἐν τω̨̃ ὑπερώ̨ω̨ αὐτου̃ τω̨̃ ἐν Σαμαρεία̨ καὶ ἠρρώστησεν καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτούς δευ̃τε καὶ ἐπιζητήσατε ἐν τη̨̃ Βααλ μυι̃αν θεὸν Ακκαρων εἰ ζήσομαι ἐκ τη̃ς ἀρρωστίας μου ταύτης καὶ ἐπορεύθησαν ἐπερωτη̃σαι δι' αὐτου̃

³καὶ ἄγγελος κυρίου ἐλάλησεν πρὸς Ηλιου τὸν Θεσβίτην λέγων ἀναστὰς δευ̃ρο εἰς συνάντησιν τω̃ν ἀγγέλων Οχοζιου βασιλέως Σαμαρείας καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτούς εἰ παρὰ τὸ μὴ εἰ̃ναι θεὸν ἐν Ισραηλ ὑμει̃ς πορεύεσθε ἐπιζητη̃σαι ἐν τη̨̃ Βααλ μυι̃αν θεὸν Ακκαρων

⁴καὶ οὐχ οὕτως ὅτι τάδε λέγει κύριος ἡ κλίνη ἐφ' ἡ̃ς ἀνέβης ἐκει̃ οὐ καταβήση̨ ἀπ' αὐτη̃ς ὅτι ἐκει̃ θανάτω̨ ἀποθανη̨̃ καὶ ἐπορεύθη Ηλιου καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτούς

⁵καὶ ἐπεστράφησαν οἱ ἄγγελοι πρὸς αὐτόν καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτούς τί ὅτι ἐπεστρέψατε

⁶καὶ εἰ̃παν πρὸς αὐτόν ἀνὴρ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμω̃ν καὶ εἰ̃πεν πρὸς ἡμα̃ς δευ̃τε ἐπιστράφητε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν ἀποστείλαντα ὑμα̃ς καὶ λαλήσατε πρὸς αὐτόν τάδε λέγει κύριος εἰ παρὰ τὸ μὴ εἰ̃ναι θεὸν ἐν Ισραηλ σὺ πορεύη̨ ζητη̃σαι ἐν τη̨̃ Βααλ μυι̃αν θεὸν Ακκαρων οὐχ οὕτως ἡ κλίνη ἐφ' ἡ̃ς ἀνέβης ἐκει̃ οὐ καταβήση̨ ἀπ' αὐτη̃ς ὅτι θανάτω̨ ἀποθανη̨̃

⁷καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτοὺς λέγων τίς ἡ κρίσις του̃ ἀνδρὸς του̃ ἀναβάντος εἰς συνάντησιν ὑμι̃ν καὶ λαλήσαντος πρὸς ὑμα̃ς τοὺς λόγους τούτους

⁸καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτόν ἀνὴρ δασὺς καὶ ζώνην δερματίνην περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν Ηλιου ὁ Θεσβίτης οὑ̃τός ἐστιν

⁹καὶ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ἡγούμενον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτου̃ καὶ ἀνέβη καὶ ἠ̃λθεν πρὸς αὐτόν καὶ ἰδοὺ Ηλιου ἐκάθητο ἐπὶ τη̃ς κορυφη̃ς του̃ ὄρους καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν ἄνθρωπε του̃ θεου̃ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέν σε κατάβηθι

¹⁰καὶ ἀπεκρίθη Ηλιου καὶ εἰ̃πεν πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον καὶ εἰ ἄνθρωπος του̃ θεου̃ ἐγώ καταβήσεται πυ̃ρ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου καὶ κατέβη πυ̃ρ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτου̃

¹¹καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλεν πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτου̃ καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν ἄνθρωπε του̃ θεου̃ τάδε λέγει ὁ βασιλεύς ταχέως κατάβηθι

¹²καὶ ἀπεκρίθη Ηλιου καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν εἰ ἄνθρωπος του̃ θεου̃ ἐγώ εἰμι καταβήσεται πυ̃ρ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου καὶ κατέβη πυ̃ρ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτου̃

¹³καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς ἔτι ἀποστει̃λαι ἡγούμενον πεντηκόνταρχον τρίτον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτου̃ καὶ ἠ̃λθεν πρὸς αὐτὸν ὁ πεντηκόνταρχος ὁ τρίτος καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτου̃ κατέναντι Ηλιου καὶ ἐδεήθη αὐτου̃ καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν ἄνθρωπε του̃ θεου̃ ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ψυχὴ τω̃ν δούλων σου τούτων τω̃ν πεντήκοντα ἐν ὀφθαλμοι̃ς σου

¹⁴ἰδοὺ κατέβη πυ̃ρ ἐκ του̃ οὐρανου̃ καὶ κατέφαγεν τοὺς δύο πεντηκοντάρχους τοὺς πρώτους καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτω̃ν καὶ νυ̃ν ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχὴ τω̃ν δούλων σου ἐν ὀφθαλμοι̃ς σου

¹⁵καὶ ἐλάλησεν ἄγγελος κυρίου πρὸς Ηλιου καὶ εἰ̃πεν κατάβηθι μετ' αὐτου̃ μὴ φοβηθη̨̃ς ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν καὶ ἀνέστη Ηλιου καὶ κατέβη μετ' αὐτου̃ πρὸς τὸν βασιλέα

¹⁶καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν Ηλιου τάδε λέγει κύριος τί ὅτι ἀπέστειλας ἀγγέλους ζητη̃σαι ἐν τη̨̃ Βααλ μυι̃αν θεὸν Ακκαρων οὐχ οὕτως ἡ κλίνη ἐφ' ἡ̃ς ἀνέβης ἐκει̃ οὐ καταβήση̨ ἀπ' αὐτη̃ς ὅτι θανάτω̨ ἀποθανη̨̃

¹⁷καὶ ἀπέθανεν κατὰ τὸ ῥη̃μα κυρίου ὃ ἐλάλησεν Ηλιου

¹⁸καὶ τὰ λοιπὰ τω̃ν λόγων Οχοζιου ὅσα ἐποίησεν οὐκ ἰδοὺ ταυ̃τα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίου λόγων τω̃ν ἡμερω̃ν τοι̃ς βασιλευ̃σιν Ισραηλ

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 2

¹καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἀνάγειν κύριον τὸν Ηλιου ἐν συσσεισμω̨̃ ὡς εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐπορεύθη Ηλιου καὶ Ελισαιε ἐκ Γαλγαλων

²καὶ εἰ̃πεν Ηλιου πρὸς Ελισαιε κάθου δὴ ἐνταυ̃θα ὅτι κύριος ἀπέσταλκέν με ἕως Βαιθηλ καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ζη̨̃ κύριος καὶ ζη̨̃ ἡ ψυχή σου εἰ καταλείψω σε καὶ ἠ̃λθον εἰς Βαιθηλ

³καὶ ἠ̃λθον οἱ υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν οἱ ἐν Βαιθηλ πρὸς Ελισαιε καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτόν εἰ ἔγνως ὅτι κύριος σήμερον λαμβάνει τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τη̃ς κεφαλη̃ς σου καὶ εἰ̃πεν κἀγὼ ἔγνωκα σιωπα̃τε

⁴καὶ εἰ̃πεν Ηλιου πρὸς Ελισαιε κάθου δὴ ἐνταυ̃θα ὅτι κύριος ἀπέσταλκέν με εἰς Ιεριχω καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ζη̨̃ κύριος καὶ ζη̨̃ ἡ ψυχή σου εἰ ἐγκαταλείψω σε καὶ ἠ̃λθον εἰς Ιεριχω

⁵καὶ ἤγγισαν οἱ υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν οἱ ἐν Ιεριχω πρὸς Ελισαιε καὶ εἰ̃παν πρὸς αὐτόν εἰ ἔγνως ὅτι σήμερον λαμβάνει κύριος τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τη̃ς κεφαλη̃ς σου καὶ εἰ̃πεν καί γε ἐγὼ ἔγνων σιωπα̃τε

⁶καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ Ηλιου κάθου δὴ ὡ̃δε ὅτι κύριος ἀπέσταλκέν με ἕως του̃ Ιορδάνου καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ζη̨̃ κύριος καὶ ζη̨̃ ἡ ψυχή σου εἰ ἐγκαταλείψω σε καὶ ἐπορεύθησαν ἀμφότεροι

⁷καὶ πεντήκοντα ἄνδρες υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν καὶ ἔστησαν ἐξ ἐναντίας μακρόθεν καὶ ἀμφότεροι ἔστησαν ἐπὶ του̃ Ιορδάνου

⁸καὶ ἔλαβεν Ηλιου τὴν μηλωτὴν αὐτου̃ καὶ εἵλησεν καὶ ἐπάταξεν τὸ ὕδωρ καὶ διη̨ρέθη τὸ ὕδωρ ἔνθα καὶ ἔνθα καὶ διέβησαν ἀμφότεροι ἐν ἐρήμω̨

⁹καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ διαβη̃ναι αὐτοὺς καὶ Ηλιου εἰ̃πεν πρὸς Ελισαιε αἴτησαι τί ποιήσω σοι πρὶν ἢ ἀναλημφθη̃ναί με ἀπὸ σου̃ καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε γενηθήτω δὴ διπλα̃ ἐν πνεύματί σου ἐπ' ἐμέ

¹⁰καὶ εἰ̃πεν Ηλιου ἐσκλήρυνας του̃ αἰτήσασθαι ἐὰν ἴδη̨ς με ἀναλαμβανόμενον ἀπὸ σου̃ καὶ ἔσται σοι οὕτως καὶ ἐὰν μή οὐ μὴ γένηται

¹¹καὶ ἐγένετο αὐτω̃ν πορευομένων ἐπορεύοντο καὶ ἐλάλουν καὶ ἰδοὺ ἅρμα πυρὸς καὶ ἵπποι πυρὸς καὶ διέστειλαν ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων καὶ ἀνελήμφθη Ηλιου ἐν συσσεισμω̨̃ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν

¹²καὶ Ελισαιε ἑώρα καὶ ἐβόα πάτερ πάτερ ἅρμα Ισραηλ καὶ ἱππεὺς αὐτου̃ καὶ οὐκ εἰ̃δεν αὐτὸν ἔτι καὶ ἐπελάβετο τω̃ν ἱματίων αὐτου̃ καὶ διέρρηξεν αὐτὰ εἰς δύο ῥήγματα

¹³καὶ ὕψωσεν τὴν μηλωτὴν Ηλιου ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν Ελισαιε καὶ ἐπέστρεψεν Ελισαιε καὶ ἔστη ἐπὶ του̃ χείλους του̃ Ιορδάνου

¹⁴καὶ ἔλαβεν τὴν μηλωτὴν Ηλιου ἣ ἔπεσεν ἐπάνωθεν αὐτου̃ καὶ ἐπάταξεν τὸ ὕδωρ καὶ οὐ διέστη καὶ εἰ̃πεν που̃ ὁ θεὸς Ηλιου αφφω καὶ ἐπάταξεν τὰ ὕδατα καὶ διερράγησαν ἔνθα καὶ ἔνθα καὶ διέβη Ελισαιε

¹⁵καὶ εἰ̃δον αὐτὸν οἱ υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν οἱ ἐν Ιεριχω ἐξ ἐναντίας καὶ εἰ̃πον ἐπαναπέπαυται τὸ πνευ̃μα Ηλιου ἐπὶ Ελισαιε καὶ ἠ̃λθον εἰς συναντὴν αὐτου̃ καὶ προσεκύνησαν αὐτω̨̃ ἐπὶ τὴν γη̃ν

¹⁶καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτόν ἰδοὺ δὴ μετὰ τω̃ν παίδων σου πεντήκοντα ἄνδρες υἱοὶ δυνάμεως πορευθέντες δὴ ζητησάτωσαν τὸν κύριόν σου μήποτε ἠ̃ρεν αὐτὸν πνευ̃μα κυρίου καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐν τω̨̃ Ιορδάνη̨ ἢ ἐφ' ἓν τω̃ν ὀρέων ἢ ἐφ' ἕνα τω̃ν βουνω̃ν καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε οὐκ ἀποστελει̃τε

¹⁷καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν ἕως ὅτου ἠ̨σχύνετο καὶ εἰ̃πεν ἀποστείλατε καὶ ἀπέστειλαν πεντήκοντα ἄνδρας καὶ ἐζήτησαν τρει̃ς ἡμέρας καὶ οὐχ εὑ̃ρον αὐτόν

¹⁸καὶ ἀνέστρεψαν πρὸς αὐτόν καὶ αὐτὸς ἐκάθητο ἐν Ιεριχω καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε οὐκ εἰ̃πον πρὸς ὑμα̃ς μὴ πορευθη̃τε

¹⁹καὶ εἰ̃πον οἱ ἄνδρες τη̃ς πόλεως πρὸς Ελισαιε ἰδοὺ ἡ κατοίκησις τη̃ς πόλεως ἀγαθή καθὼς ὁ κύριος βλέπει καὶ τὰ ὕδατα πονηρὰ καὶ ἡ γη̃ ἀτεκνουμένη

²⁰καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε λάβετέ μοι ὑδρίσκην καινὴν καὶ θέτε ἐκει̃ ἅλα καὶ ἔλαβον πρὸς αὐτόν

²¹καὶ ἐξη̃λθεν Ελισαιε εἰς τὴν διέξοδον τω̃ν ὑδάτων καὶ ἔρριψεν ἐκει̃ ἅλα καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει κύριος ἴαμαι τὰ ὕδατα ταυ̃τα οὐκ ἔσται ἔτι ἐκει̃θεν θάνατος καὶ ἀτεκνουμένη

²²καὶ ἰάθησαν τὰ ὕδατα ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης κατὰ τὸ ῥη̃μα Ελισαιε ὃ ἐλάλησεν

²³καὶ ἀνέβη ἐκει̃θεν εἰς Βαιθηλ καὶ ἀναβαίνοντος αὐτου̃ ἐν τη̨̃ ὁδω̨̃ καὶ παιδάρια μικρὰ ἐξη̃λθον ἐκ τη̃ς πόλεως καὶ κατέπαιζον αὐτου̃ καὶ εἰ̃πον αὐτω̨̃ ἀνάβαινε φαλακρέ ἀνάβαινε

²⁴καὶ ἐξένευσεν ὀπίσω αὐτω̃ν καὶ εἰ̃δεν αὐτὰ καὶ κατηράσατο αὐτοι̃ς ἐν ὀνόματι κυρίου καὶ ἰδοὺ ἐξη̃λθον δύο ἄρκοι ἐκ του̃ δρυμου̃ καὶ ἀνέρρηξαν ἐξ αὐτω̃ν τεσσαράκοντα καὶ δύο παι̃δας

²⁵καὶ ἐπορεύθη ἐκει̃θεν εἰς τὸ ὄρος τὸ Καρμήλιον καὶ ἐκει̃θεν ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 3

¹καὶ Ιωραμ υἱὸς Αχααβ ἐβασίλευσεν ἐν Ισραηλ ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτω̨ Ιωσαφατ βασιλει̃ Ιουδα καὶ ἐβασίλευσεν δώδεκα ἔτη

²καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοι̃ς κυρίου πλὴν οὐχ ὡς ὁ πατὴρ αὐτου̃ καὶ οὐχ ὡς ἡ μήτηρ αὐτου̃ καὶ μετέστησεν τὰς στήλας του̃ Βααλ ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτου̃

³πλὴν ἐν τη̨̃ ἁμαρτία̨ Ιεροβοαμ υἱου̃ Ναβατ ὃς ἐξήμαρτεν τὸν Ισραηλ ἐκολλήθη οὐκ ἀπέστη ἀπ' αὐτη̃ς

⁴καὶ Μωσα βασιλεὺς Μωαβ ἠ̃ν νωκηδ καὶ ἐπέστρεφεν τω̨̃ βασιλει̃ Ισραηλ ἐν τη̨̃ ἐπαναστάσει ἑκατὸν χιλιάδας ἀρνω̃ν καὶ ἑκατὸν χιλιάδας κριω̃ν ἐπὶ πόκων

⁵καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ ἀποθανει̃ν Αχααβ καὶ ἠθέτησεν βασιλεὺς Μωαβ ἐν βασιλει̃ Ισραηλ

⁶καὶ ἐξη̃λθεν ὁ βασιλεὺς Ιωραμ ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ ἐκ Σαμαρείας καὶ ἐπεσκέψατο τὸν Ισραηλ

⁷καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐξαπέστειλεν πρὸς Ιωσαφατ βασιλέα Ιουδα λέγων βασιλεὺς Μωαβ ἠθέτησεν ἐν ἐμοί εἰ πορεύση̨ μετ' ἐμου̃ εἰς Μωαβ εἰς πόλεμον καὶ εἰ̃πεν ἀναβήσομαι ὅμοιός μοι ὅμοιός σοι ὡς ὁ λαός μου ὁ λαός σου ὡς οἱ ἵπποι μου οἱ ἵπποι σου

⁸καὶ εἰ̃πεν ποία̨ ὁδω̨̃ ἀναβω̃ καὶ εἰ̃πεν ὁδὸν ἔρημον Εδωμ

⁹καὶ ἐπορεύθη ὁ βασιλεὺς Ισραηλ καὶ ὁ βασιλεὺς Ιουδα καὶ ὁ βασιλεὺς Εδωμ καὶ ἐκύκλωσαν ὁδὸν ἑπτὰ ἡμερω̃ν καὶ οὐκ ἠ̃ν ὕδωρ τη̨̃ παρεμβολη̨̃ καὶ τοι̃ς κτήνεσιν τοι̃ς ἐν τοι̃ς ποσὶν αὐτω̃ν

¹⁰καὶ εἰ̃πεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ ὠ̃ ὅτι κέκληκεν κύριος τοὺς τρει̃ς βασιλει̃ς παρερχομένους δου̃ναι αὐτοὺς ἐν χειρὶ Μωαβ

¹¹καὶ εἰ̃πεν Ιωσαφατ οὐκ ἔστιν ὡ̃δε προφήτης του̃ κυρίου καὶ ἐπιζητήσωμεν τὸν κύριον παρ' αὐτου̃ καὶ ἀπεκρίθη εἱ̃ς τω̃ν παίδων βασιλέως Ισραηλ καὶ εἰ̃πεν ὡ̃δε Ελισαιε υἱὸς Σαφατ ὃς ἐπέχεεν ὕδωρ ἐπὶ χει̃ρας Ηλιου

¹²καὶ εἰ̃πεν Ιωσαφατ ἔστιν αὐτω̨̃ ῥη̃μα κυρίου καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν βασιλεὺς Ισραηλ καὶ Ιωσαφατ βασιλεὺς Ιουδα καὶ βασιλεὺς Εδωμ

¹³καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε πρὸς βασιλέα Ισραηλ τί ἐμοὶ καὶ σοί δευ̃ρο πρὸς τοὺς προφήτας του̃ πατρός σου καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ὁ βασιλεὺς Ισραηλ μή ὅτι κέκληκεν κύριος τοὺς τρει̃ς βασιλει̃ς του̃ παραδου̃ναι αὐτοὺς εἰς χει̃ρας Μωαβ

¹⁴καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ζη̨̃ κύριος τω̃ν δυνάμεων ὡ̨̃ παρέστην ἐνώπιον αὐτου̃ ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον Ιωσαφατ βασιλέως Ιουδα ἐγὼ λαμβάνω εἰ ἐπέβλεψα πρὸς σὲ καὶ εἰ̃δόν σε

¹⁵καὶ νυνὶ δὲ λαβέ μοι ψάλλοντα καὶ ἐγένετο ὡς ἔψαλλεν ὁ ψάλλων καὶ ἐγένετο ἐπ' αὐτὸν χεὶρ κυρίου

¹⁶καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει κύριος ποιήσατε τὸν χειμάρρουν του̃τον βοθύνους βοθύνους

¹⁷ὅτι τάδε λέγει κύριος οὐκ ὄψεσθε πνευ̃μα καὶ οὐκ ὄψεσθε ὑετόν καὶ ὁ χειμάρρους οὑ̃τος πλησθήσεται ὕδατος καὶ πίεσθε ὑμει̃ς καὶ αἱ κτήσεις ὑμω̃ν καὶ τὰ κτήνη ὑμω̃ν

¹⁸καὶ κούφη αὕτη ἐν ὀφθαλμοι̃ς κυρίου καὶ παραδώσω τὴν Μωαβ ἐν χειρὶ ὑμω̃ν

¹⁹καὶ πατάξετε πα̃σαν πόλιν ὀχυρὰν καὶ πα̃ν ξύλον ἀγαθὸν καταβαλει̃τε καὶ πάσας πηγὰς ὕδατος ἐμφράξετε καὶ πα̃σαν μερίδα ἀγαθὴν ἀχρειώσετε ἐν λίθοις

²⁰καὶ ἐγένετο τὸ πρωὶ ἀναβαινούσης τη̃ς θυσίας καὶ ἰδοὺ ὕδατα ἤρχοντο ἐξ ὁδου̃ Εδωμ καὶ ἐπλήσθη ἡ γη̃ ὕδατος

²¹καὶ πα̃σα Μωαβ ἤκουσαν ὅτι ἀνέβησαν οἱ βασιλει̃ς πολεμει̃ν αὐτούς καὶ ἀνεβόησαν ἐκ παντὸς περιεζωσμένου ζώνην καὶ ἐπάνω καὶ ἔστησαν ἐπὶ του̃ ὁρίου

²²καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωί καὶ ὁ ἥλιος ἀνέτειλεν ἐπὶ τὰ ὕδατα καὶ εἰ̃δεν Μωαβ ἐξ ἐναντίας τὰ ὕδατα πυρρὰ ὡσεὶ αἱ̃μα

²³καὶ εἰ̃παν αἱ̃μα του̃το τη̃ς ῥομφαίας ἐμαχέσαντο οἱ βασιλει̃ς καὶ ἐπάταξαν ἀνὴρ τὸν πλησίον αὐτου̃ καὶ νυ̃ν ἐπὶ τὰ σκυ̃λα Μωαβ

²⁴καὶ εἰση̃λθον εἰς τὴν παρεμβολὴν Ισραηλ καὶ Ισραηλ ἀνέστησαν καὶ ἐπάταξαν τὴν Μωαβ καὶ ἔφυγον ἀπὸ προσώπου αὐτω̃ν καὶ εἰση̃λθον εἰσπορευόμενοι καὶ τύπτοντες τὴν Μωαβ

²⁵καὶ τὰς πόλεις καθει̃λον καὶ πα̃σαν μερίδα ἀγαθὴν ἔρριψαν ἀνὴρ τὸν λίθον καὶ ἐνέπλησαν αὐτὴν καὶ πα̃σαν πηγὴν ὕδατος ἐνέφραξαν καὶ πα̃ν ξύλον ἀγαθὸν κατέβαλον ἕως του̃ καταλιπει̃ν τοὺς λίθους του̃ τοίχου καθη̨ρημένους καὶ ἐκύκλευσαν οἱ σφενδονη̃ται καὶ ἐπάταξαν αὐτήν

²⁶καὶ εἰ̃δεν ὁ βασιλεὺς Μωαβ ὅτι ἐκραταίωσεν ὑπὲρ αὐτὸν ὁ πόλεμος καὶ ἔλαβεν μεθ' ἑαυτου̃ ἑπτακοσίους ἄνδρας ἐσπασμένους ῥομφαίαν διακόψαι πρὸς βασιλέα Εδωμ καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν

²⁷καὶ ἔλαβεν τὸν υἱὸν αὐτου̃ τὸν πρωτότοκον ὃς ἐβασίλευσεν ἀντ' αὐτου̃ καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν ὁλοκαύτωμα ἐπὶ του̃ τείχους καὶ ἐγένετο μετάμελος μέγας ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἀπη̃ραν ἀπ' αὐτου̃ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γη̃ν

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 4

¹καὶ γυνὴ μία ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν προφητω̃ν ἐβόα πρὸς Ελισαιε λέγουσα ὁ δου̃λός σου ὁ ἀνήρ μου ἀπέθανεν καὶ σὺ ἔγνως ὅτι δου̃λος ἠ̃ν φοβούμενος τὸν κύριον καὶ ὁ δανιστὴς ἠ̃λθεν λαβει̃ν τοὺς δύο υἱούς μου ἑαυτω̨̃ εἰς δούλους

²καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε τί ποιήσω σοι ἀνάγγειλόν μοι τί ἐστίν σοι ἐν τω̨̃ οἴκω̨ ἡ δὲ εἰ̃πεν οὐκ ἔστιν τη̨̃ δούλη̨ σου οὐθὲν ἐν τω̨̃ οἴκω̨ ὅτι ἀλλ' ἢ ὃ ἀλείψομαι ἔλαιον

³καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτήν δευ̃ρο αἴτησον σαυτη̨̃ σκεύη ἔξωθεν παρὰ πάντων τω̃ν γειτόνων σου σκεύη κενά μὴ ὀλιγώση̨ς

⁴καὶ εἰσελεύση̨ καὶ ἀποκλείσεις τὴν θύραν κατὰ σου̃ καὶ κατὰ τω̃ν υἱω̃ν σου καὶ ἀποχεει̃ς εἰς τὰ σκεύη ταυ̃τα καὶ τὸ πληρωθὲν ἀρει̃ς

⁵καὶ ἀπη̃λθεν παρ' αὐτου̃ καὶ ἐποίησεν οὕτως καὶ ἀπέκλεισεν τὴν θύραν κατ' αὐτη̃ς καὶ κατὰ τω̃ν υἱω̃ν αὐτη̃ς αὐτοὶ προσήγγιζον πρὸς αὐτήν καὶ αὐτὴ ἐπέχεεν

⁶ἕως ἐπλήσθησαν τὰ σκεύη καὶ εἰ̃πεν πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτη̃ς ἐγγίσατε ἔτι πρός με σκευ̃ος καὶ εἰ̃πον αὐτη̨̃ οὐκ ἔστιν ἔτι σκευ̃ος καὶ ἔστη τὸ ἔλαιον

⁷καὶ ἠ̃λθεν καὶ ἀπήγγειλεν τω̨̃ ἀνθρώπω̨ του̃ θεου̃ καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε δευ̃ρο καὶ ἀπόδου τὸ ἔλαιον καὶ ἀποτείσεις τοὺς τόκους σου καὶ σὺ καὶ οἱ υἱοί σου ζήσεσθε ἐν τω̨̃ ἐπιλοίπω̨ ἐλαίω̨

⁸καὶ ἐγένετο ἡμέρα καὶ διέβη Ελισαιε εἰς Σουμαν καὶ ἐκει̃ γυνὴ μεγάλη καὶ ἐκράτησεν αὐτὸν φαγει̃ν ἄρτον καὶ ἐγένετο ἀφ' ἱκανου̃ του̃ εἰσπορεύεσθαι αὐτὸν ἐξέκλινεν του̃ ἐκει̃ φαγει̃ν

⁹καὶ εἰ̃πεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτη̃ς ἰδοὺ δὴ ἔγνων ὅτι ἄνθρωπος του̃ θεου̃ ἅγιος οὑ̃τος διαπορεύεται ἐφ' ἡμα̃ς διὰ παντός

¹⁰ποιήσωμεν δὴ αὐτω̨̃ ὑπερω̨̃ον τόπον μικρὸν καὶ θω̃μεν αὐτω̨̃ ἐκει̃ κλίνην καὶ τράπεζαν καὶ δίφρον καὶ λυχνίαν καὶ ἔσται ἐν τω̨̃ εἰσπορεύεσθαι πρὸς ἡμα̃ς καὶ ἐκκλινει̃ ἐκει̃

¹¹καὶ ἐγένετο ἡμέρα καὶ εἰση̃λθεν ἐκει̃ καὶ ἐξέκλινεν εἰς τὸ ὑπερω̨̃ον καὶ ἐκοιμήθη ἐκει̃

¹²καὶ εἰ̃πεν πρὸς Γιεζι τὸ παιδάριον αὐτου̃ κάλεσόν μοι τὴν Σωμανι̃τιν ταύτην καὶ ἐκάλεσεν αὐτήν καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτου̃

¹³καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ εἰπὸν δὴ πρὸς αὐτήν ἰδοὺ ἐξέστησας ἡμι̃ν πα̃σαν τὴν ἔκστασιν ταύτην τί δει̃ ποιη̃σαί σοι εἰ ἔστιν λόγος σοι πρὸς τὸν βασιλέα ἢ πρὸς τὸν ἄρχοντα τη̃ς δυνάμεως ἡ δὲ εἰ̃πεν ἐν μέσω̨ του̃ λαου̃ μου ἐγώ εἰμι οἰκω̃

¹⁴καὶ εἰ̃πεν τί δει̃ ποιη̃σαι αὐτη̨̃ καὶ εἰ̃πεν Γιεζι τὸ παιδάριον αὐτου̃ καὶ μάλα υἱὸς οὐκ ἔστιν αὐτη̨̃ καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτη̃ς πρεσβύτης

¹⁵καὶ ἐκάλεσεν αὐτήν καὶ ἔστη παρὰ τὴν θύραν

¹⁶καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε πρὸς αὐτήν εἰς τὸν καιρὸν του̃τον ὡς ἡ ὥρα ζω̃σα σὺ περιειληφυι̃α υἱόν ἡ δὲ εἰ̃πεν μή κύριέ μου μὴ διαψεύση̨ τὴν δούλην σου

¹⁷καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνὴ καὶ ἔτεκεν υἱὸν εἰς τὸν καιρὸν του̃τον ὡς ἡ ὥρα ζω̃σα ὡς ἐλάλησεν πρὸς αὐτὴν Ελισαιε

¹⁸καὶ ἡδρύνθη τὸ παιδάριον καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἐξη̃λθεν τὸ παιδάριον πρὸς τὸν πατέρα αὐτου̃ πρὸς τοὺς θερίζοντας

¹⁹καὶ εἰ̃πεν πρὸς τὸν πατέρα αὐτου̃ τὴν κεφαλήν μου τὴν κεφαλήν μου καὶ εἰ̃πεν τω̨̃ παιδαρίω̨ ἀ̃ρον αὐτὸν πρὸς τὴν μητέρα αὐτου̃

²⁰καὶ ἠ̃ρεν αὐτὸν πρὸς τὴν μητέρα αὐτου̃ καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τω̃ν γονάτων αὐτη̃ς ἕως μεσημβρίας καὶ ἀπέθανεν

²¹καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν κλίνην του̃ ἀνθρώπου του̃ θεου̃ καὶ ἀπέκλεισεν κατ' αὐτου̃ καὶ ἐξη̃λθεν

²²καὶ ἐκάλεσεν τὸν ἄνδρα αὐτη̃ς καὶ εἰ̃πεν ἀπόστειλον δή μοι ἓν τω̃ν παιδαρίων καὶ μίαν τω̃ν ὄνων καὶ δραμου̃μαι ἕως του̃ ἀνθρώπου του̃ θεου̃ καὶ ἐπιστρέψω

²³καὶ εἰ̃πεν τί ὅτι σὺ πορεύη̨ πρὸς αὐτὸν σήμερον οὐ νεομηνία οὐδὲ σάββατον ἡ δὲ εἰ̃πεν εἰρήνη

²⁴καὶ ἐπέσαξεν τὴν ὄνον καὶ εἰ̃πεν πρὸς τὸ παιδάριον αὐτη̃ς ἄγε πορεύου μὴ ἐπίσχη̨ς μοι του̃ ἐπιβη̃ναι ὅτι ἐὰν εἴπω σοι

²⁵δευ̃ρο καὶ πορεύση̨ καὶ ἐλεύση̨ πρὸς τὸν ἄνθρωπον του̃ θεου̃ εἰς τὸ ὄρος τὸ Καρμήλιον καὶ ἐγένετο ὡς εἰ̃δεν Ελισαιε ἐρχομένην αὐτήν καὶ εἰ̃πεν πρὸς Γιεζι τὸ παιδάριον αὐτου̃ ἰδοὺ δὴ ἡ Σωμανι̃τις ἐκείνη

²⁶νυ̃ν δράμε εἰς ἀπαντὴν αὐτη̃ς καὶ ἐρει̃ς εἰ εἰρήνη σοι εἰ εἰρήνη τω̨̃ ἀνδρί σου εἰ εἰρήνη τω̨̃ παιδαρίω̨ ἡ δὲ εἰ̃πεν Εἰρήνη

²⁷καὶ ἠ̃λθεν πρὸς Ελισαιε εἰς τὸ ὄρος καὶ ἐπελάβετο τω̃ν ποδω̃ν αὐτου̃ καὶ ἤγγισεν Γιεζι ἀπώσασθαι αὐτήν καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ἄφες αὐτήν ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτη̃ς κατώδυνος αὐτη̨̃ καὶ κύριος ἀπέκρυψεν ἀπ' ἐμου̃ καὶ οὐκ ἀνήγγειλέν μοι

²⁸ἡ δὲ εἰ̃πεν μὴ ἠ̨τησάμην υἱὸν παρὰ του̃ κυρίου μου οὐκ εἰ̃πα οὐ πλανήσεις μετ' ἐμου̃

²⁹καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε τω̨̃ Γιεζι ζω̃σαι τὴν ὀσφύν σου καὶ λαβὲ τὴν βακτηρίαν μου ἐν τη̨̃ χειρί σου καὶ δευ̃ρο ὅτι ἐὰν εὕρη̨ς ἄνδρα οὐκ εὐλογήσεις αὐτόν καὶ ἐὰν εὐλογήση̨ σε ἀνήρ οὐκ ἀποκριθήση̨ αὐτω̨̃ καὶ ἐπιθήσεις τὴν βακτηρίαν μου ἐπὶ πρόσωπον του̃ παιδαρίου

³⁰καὶ εἰ̃πεν ἡ μήτηρ του̃ παιδαρίου ζη̨̃ κύριος καὶ ζη̨̃ ἡ ψυχή σου εἰ ἐγκαταλείψω σε καὶ ἀνέστη Ελισαιε καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω αὐτη̃ς

³¹καὶ Γιεζι διη̃λθεν ἔμπροσθεν αὐτη̃ς καὶ ἐπέθηκεν τὴν βακτηρίαν ἐπὶ πρόσωπον του̃ παιδαρίου καὶ οὐκ ἠ̃ν φωνὴ καὶ οὐκ ἠ̃ν ἀκρόασις καὶ ἐπέστρεψεν εἰς ἀπαντὴν αὐτου̃ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτω̨̃ λέγων οὐκ ἠγέρθη τὸ παιδάριον

³²καὶ εἰση̃λθεν Ελισαιε εἰς τὸν οἰ̃κον καὶ ἰδοὺ τὸ παιδάριον τεθνηκὸς κεκοιμισμένον ἐπὶ τὴν κλίνην αὐτου̃

³³καὶ εἰση̃λθεν Ελισαιε εἰς τὸν οἰ̃κον καὶ ἀπέκλεισεν τὴν θύραν κατὰ τω̃ν δύο ἑαυτω̃ν καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον

³⁴καὶ ἀνέβη καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τὸ παιδάριον καὶ ἔθηκεν τὸ στόμα αὐτου̃ ἐπὶ τὸ στόμα αὐτου̃ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ καὶ τὰς χει̃ρας αὐτου̃ ἐπὶ τὰς χει̃ρας αὐτου̃ καὶ διέκαμψεν ἐπ' αὐτόν καὶ διεθερμάνθη ἡ σὰρξ του̃ παιδαρίου

³⁵καὶ ἐπέστρεψεν καὶ ἐπορεύθη ἐν τη̨̃ οἰκία̨ ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ ἀνέβη καὶ συνέκαμψεν ἐπὶ τὸ παιδάριον ἕως ἑπτάκις καὶ ἤνοιξεν τὸ παιδάριον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃

³⁶καὶ ἐξεβόησεν Ελισαιε πρὸς Γιεζι καὶ εἰ̃πεν κάλεσον τὴν Σωμανι̃τιν ταύτην καὶ ἐκάλεσεν καὶ εἰση̃λθεν πρὸς αὐτόν καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε λαβὲ τὸν υἱόν σου

³⁷καὶ εἰση̃λθεν ἡ γυνὴ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτου̃ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γη̃ν καὶ ἔλαβεν τὸν υἱὸν αὐτη̃ς καὶ ἐξη̃λθεν

³⁸καὶ Ελισαιε ἐπέστρεψεν εἰς Γαλγαλα καὶ ὁ λιμὸς ἐν τη̨̃ γη̨̃ καὶ οἱ υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν ἐκάθηντο ἐνώπιον αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε τω̨̃ παιδαρίω̨ αὐτου̃ ἐπίστησον τὸν λέβητα τὸν μέγαν καὶ ἕψε ἕψεμα τοι̃ς υἱοι̃ς τω̃ν προφητω̃ν

³⁹καὶ ἐξη̃λθεν εἱ̃ς εἰς τὸν ἀγρὸν συλλέξαι αριωθ καὶ εὑ̃ρεν ἄμπελον ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ καὶ συνέλεξεν ἀπ' αὐτη̃ς τολύπην ἀγρίαν πλη̃ρες τὸ ἱμάτιον αὐτου̃ καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸν λέβητα του̃ ἑψέματος ὅτι οὐκ ἔγνωσαν

⁴⁰καὶ ἐνέχει τοι̃ς ἀνδράσιν φαγει̃ν καὶ ἐγένετο ἐν τω̨̃ ἐσθίειν αὐτοὺς ἐκ του̃ ἑψήματος καὶ ἰδοὺ ἀνεβόησαν καὶ εἰ̃πον θάνατος ἐν τω̨̃ λέβητι ἄνθρωπε του̃ θεου̃ καὶ οὐκ ἠδύναντο φαγει̃ν

⁴¹καὶ εἰ̃πεν λάβετε ἄλευρον καὶ ἐμβάλετε εἰς τὸν λέβητα καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε πρὸς Γιεζι τὸ παιδάριον ἔγχει τω̨̃ λαω̨̃ καὶ ἐσθιέτωσαν καὶ οὐκ ἐγενήθη ἔτι ἐκει̃ ῥη̃μα πονηρὸν ἐν τω̨̃ λέβητι

⁴²καὶ ἀνὴρ διη̃λθεν ἐκ Βαιθσαρισα καὶ ἤνεγκεν πρὸς τὸν ἄνθρωπον του̃ θεου̃ πρωτογενημάτων εἴκοσι ἄρτους κριθίνους καὶ παλάθας καὶ εἰ̃πεν δότε τω̨̃ λαω̨̃ καὶ ἐσθιέτωσαν

⁴³καὶ εἰ̃πεν ὁ λειτουργὸς αὐτου̃ τί δω̃ του̃το ἐνώπιον ἑκατὸν ἀνδρω̃ν καὶ εἰ̃πεν δὸς τω̨̃ λαω̨̃ καὶ ἐσθιέτωσαν ὅτι τάδε λέγει κύριος φάγονται καὶ καταλείψουσιν

⁴⁴καὶ ἔφαγον καὶ κατέλιπον κατὰ τὸ ῥη̃μα κυρίου

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 5

¹καὶ Ναιμαν ὁ ἄρχων τη̃ς δυνάμεως Συρίας ἠ̃ν ἀνὴρ μέγας ἐνώπιον του̃ κυρίου αὐτου̃ καὶ τεθαυμασμένος προσώπω̨ ὅτι ἐν αὐτω̨̃ ἔδωκεν κύριος σωτηρίαν Συρία̨ καὶ ὁ ἀνὴρ ἠ̃ν δυνατὸς ἰσχύι λελεπρωμένος

²καὶ Συρία ἐξη̃λθον μονόζωνοι καὶ ἠ̨χμαλώτευσαν ἐκ γη̃ς Ισραηλ νεάνιδα μικράν καὶ ἠ̃ν ἐνώπιον τη̃ς γυναικὸς Ναιμαν

³ἡ δὲ εἰ̃πεν τη̨̃ κυρία̨ αὐτη̃ς ὄφελον ὁ κύριός μου ἐνώπιον του̃ προφήτου του̃ θεου̃ του̃ ἐν Σαμαρεία̨ τότε ἀποσυνάξει αὐτὸν ἀπὸ τη̃ς λέπρας αὐτου̃

⁴καὶ εἰση̃λθεν καὶ ἀπήγγειλεν τω̨̃ κυρίω̨ ἑαυτη̃ς καὶ εἰ̃πεν οὕτως καὶ οὕτως ἐλάλησεν ἡ νεα̃νις ἡ ἐκ γη̃ς Ισραηλ

⁵καὶ εἰ̃πεν βασιλεὺς Συρίας πρὸς Ναιμαν δευ̃ρο εἴσελθε καὶ ἐξαποστελω̃ βιβλίον πρὸς βασιλέα Ισραηλ καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν ἐν τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ δέκα τάλαντα ἀργυρίου καὶ ἑξακισχιλίους χρυσου̃ς καὶ δέκα ἀλλασσομένας στολάς

⁶καὶ ἤνεγκεν τὸ βιβλίον πρὸς τὸν βασιλέα Ισραηλ λέγων καὶ νυ̃ν ὡς ἂν ἔλθη̨ τὸ βιβλίον του̃το πρὸς σέ ἰδοὺ ἀπέστειλα πρὸς σὲ Ναιμαν τὸν δου̃λόν μου καὶ ἀποσυνάξεις αὐτὸν ἀπὸ τη̃ς λέπρας αὐτου̃

⁷καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέγνω βασιλεὺς Ισραηλ τὸ βιβλίον διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν μὴ θεὸς ἐγὼ του̃ θανατω̃σαι καὶ ζωοποιη̃σαι ὅτι οὑ̃τος ἀποστέλλει πρός με ἀποσυνάξαι ἄνδρα ἀπὸ τη̃ς λέπρας αὐτου̃ ὅτι πλὴν γνω̃τε δὴ καὶ ἴδετε ὅτι προφασίζεται οὑ̃τός με

⁸καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν Ελισαιε ὅτι διέρρηξεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ τὰ ἱμάτια ἑαυτου̃ καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τὸν βασιλέα Ισραηλ λέγων ἵνα τί διέρρηξας τὰ ἱμάτιά σου ἐλθέτω δὴ πρός με Ναιμαν καὶ γνώτω ὅτι ἔστιν προφήτης ἐν Ισραηλ

⁹καὶ ἠ̃λθεν Ναιμαν ἐν ἵππω̨ καὶ ἅρματι καὶ ἔστη ἐπὶ θύρας οἴκου Ελισαιε

¹⁰καὶ ἀπέστειλεν Ελισαιε ἄγγελον πρὸς αὐτὸν λέγων πορευθεὶς λου̃σαι ἑπτάκις ἐν τω̨̃ Ιορδάνη̨ καὶ ἐπιστρέψει ἡ σάρξ σού σοι καὶ καθαρισθήση̨

¹¹καὶ ἐθυμώθη Ναιμαν καὶ ἀπη̃λθεν καὶ εἰ̃πεν ἰδοὺ δὴ ἔλεγον ὅτι ἐξελεύσεται πρός με καὶ στήσεται καὶ ἐπικαλέσεται ἐν ὀνόματι θεου̃ αὐτου̃ καὶ ἐπιθήσει τὴν χει̃ρα αὐτου̃ ἐπὶ τὸν τόπον καὶ ἀποσυνάξει τὸ λεπρόν

¹²οὐχὶ ἀγαθὸς Αβανα καὶ Φαρφαρ ποταμοὶ Δαμασκου̃ ὑπὲρ Ιορδάνην καὶ πάντα τὰ ὕδατα Ισραηλ οὐχὶ πορευθεὶς λούσομαι ἐν αὐτοι̃ς καὶ καθαρισθήσομαι καὶ ἐξέκλινεν καὶ ἀπη̃λθεν ἐν θυμω̨̃

¹³καὶ ἤγγισαν οἱ παι̃δες αὐτου̃ καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν μέγαν λόγον ἐλάλησεν ὁ προφήτης πρὸς σέ οὐχὶ ποιήσεις καὶ ὅτι εἰ̃πεν πρὸς σέ λου̃σαι καὶ καθαρίσθητι

¹⁴καὶ κατέβη Ναιμαν καὶ ἐβαπτίσατο ἐν τω̨̃ Ιορδάνη̨ ἑπτάκι κατὰ τὸ ῥη̃μα Ελισαιε καὶ ἐπέστρεψεν ἡ σὰρξ αὐτου̃ ὡς σὰρξ παιδαρίου μικρου̃ καὶ ἐκαθαρίσθη

¹⁵καὶ ἐπέστρεψεν πρὸς Ελισαιε αὐτὸς καὶ πα̃σα ἡ παρεμβολὴ αὐτου̃ καὶ ἠ̃λθεν καὶ ἔστη καὶ εἰ̃πεν ἰδοὺ δὴ ἔγνωκα ὅτι οὐκ ἔστιν θεὸς ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ ὅτι ἀλλ' ἢ ἐν τω̨̃ Ισραηλ καὶ νυ̃ν λαβὲ τὴν εὐλογίαν παρὰ του̃ δούλου σου

¹⁶καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ζη̨̃ κύριος ὡ̨̃ παρέστην ἐνώπιον αὐτου̃ εἰ λήμψομαι καὶ παρεβιάσατο αὐτὸν λαβει̃ν καὶ ἠπείθησεν

¹⁷καὶ εἰ̃πεν Ναιμαν καὶ εἰ μή δοθήτω δὴ τω̨̃ δούλω̨ σου γόμος ζεύγους ἡμιόνων καὶ σύ μοι δώσεις ἐκ τη̃ς γη̃ς τη̃ς πυρρα̃ς ὅτι οὐ ποιήσει ἔτι ὁ δου̃λός σου ὁλοκαύτωμα καὶ θυσίασμα θεοι̃ς ἑτέροις ἀλλ' ἢ τω̨̃ κυρίω̨ μόνω̨

¹⁸καὶ ἱλάσεται κύριος τω̨̃ δούλω̨ σου ἐν τω̨̃ εἰσπορεύεσθαι τὸν κύριόν μου εἰς οἰ̃κον Ρεμμαν προσκυνη̃σαι αὐτὸν καὶ ἐπαναπαύσεται ἐπὶ τη̃ς χειρός μου καὶ προσκυνήσω ἐν οἴκω̨ Ρεμμαν ἐν τω̨̃ προσκυνει̃ν αὐτὸν ἐν οἴκω̨ Ρεμμαν καὶ ἱλάσεται δὴ κύριος τω̨̃ δούλω̨ σου ἐν τω̨̃ λόγω̨ τούτω̨

¹⁹καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε πρὸς Ναιμαν δευ̃ρο εἰς εἰρήνην καὶ ἀπη̃λθεν ἀπ' αὐτου̃ εἰς δεβραθα τη̃ς γη̃ς

²⁰καὶ εἰ̃πεν Γιεζι τὸ παιδάριον Ελισαιε ἰδοὺ ἐφείσατο ὁ κύριός μου του̃ Ναιμαν του̃ Σύρου τούτου του̃ μὴ λαβει̃ν ἐκ χειρὸς αὐτου̃ ἃ ἐνήνοχεν ζη̨̃ κύριος ὅτι εἰ μὴ δραμου̃μαι ὀπίσω αὐτου̃ καὶ λήμψομαι παρ' αὐτου̃ τι

²¹καὶ ἐδίωξε Γιεζι ὀπίσω του̃ Ναιμαν καὶ εἰ̃δεν αὐτὸν Ναιμαν τρέχοντα ὀπίσω αὐτου̃ καὶ ἐπέστρεψεν ἀπὸ του̃ ἅρματος εἰς ἀπαντὴν αὐτου̃

²²καὶ εἰ̃πεν εἰρήνη ὁ κύριός μου ἀπέστειλέν με λέγων ἰδοὺ νυ̃ν ἠ̃λθον πρός με δύο παιδάρια ἐξ ὄρους Εφραιμ ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν προφητω̃ν δὸς δὴ αὐτοι̃ς τάλαντον ἀργυρίου καὶ δύο ἀλλασσομένας στολάς

²³καὶ εἰ̃πεν Ναιμαν λαβὲ διτάλαντον ἀργυρίου καὶ ἔλαβεν ἐν δυσὶ θυλάκοις καὶ δύο ἀλλασσομένας στολὰς καὶ ἔδωκεν ἐπὶ δύο παιδάρια αὐτου̃ καὶ ἠ̃ραν ἔμπροσθεν αὐτου̃

²⁴καὶ ἠ̃λθον εἰς τὸ σκοτεινόν καὶ ἔλαβεν ἐκ τω̃ν χειρω̃ν αὐτω̃ν καὶ παρέθετο ἐν οἴκω̨ καὶ ἐξαπέστειλεν τοὺς ἄνδρας

²⁵καὶ αὐτὸς εἰση̃λθεν καὶ παρειστήκει πρὸς τὸν κύριον αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτὸν Ελισαιε πόθεν Γιεζι καὶ εἰ̃πεν Γιεζι οὐ πεπόρευται ὁ δου̃λός σου ἔνθα καὶ ἔνθα

²⁶καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτὸν Ελισαιε οὐχὶ ἡ καρδία μου ἐπορεύθη μετὰ σου̃ ὅτε ἐπέστρεψεν ὁ ἀνὴρ ἀπὸ του̃ ἅρματος εἰς συναντήν σοι καὶ νυ̃ν ἔλαβες τὸ ἀργύριον καὶ νυ̃ν ἔλαβες τὰ ἱμάτια καὶ λήμψη̨ ἐν αὐτω̨̃ κήπους καὶ ἐλαιω̃νας καὶ ἀμπελω̃νας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ παι̃δας καὶ παιδίσκας

²⁷καὶ ἡ λέπρα Ναιμαν κολληθήσεται ἐν σοὶ καὶ ἐν τω̨̃ σπέρματί σου εἰς τὸν αἰω̃να καὶ ἐξη̃λθεν ἐκ προσώπου αὐτου̃ λελεπρωμένος ὡσεὶ χιών

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 6

¹καὶ εἰ̃πον οἱ υἱοὶ τω̃ν προφητω̃ν πρὸς Ελισαιε ἰδοὺ δὴ ὁ τόπος ἐν ὡ̨̃ ἡμει̃ς οἰκου̃μεν ἐνώπιόν σου στενὸς ἀφ' ἡμω̃ν

²πορευθω̃μεν δὴ ἕως του̃ Ιορδάνου καὶ λάβωμεν ἐκει̃θεν ἀνὴρ εἱ̃ς δοκὸν μίαν καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοι̃ς ἐκει̃ του̃ οἰκει̃ν ἐκει̃ καὶ εἰ̃πεν δευ̃τε

³καὶ εἰ̃πεν ὁ εἱ̃ς ἐπιεικέως δευ̃ρο μετὰ τω̃ν δούλων σου καὶ εἰ̃πεν ἐγὼ πορεύσομαι

⁴καὶ ἐπορεύθη μετ' αὐτω̃ν καὶ ἠ̃λθον εἰς τὸν Ιορδάνην καὶ ἔτεμνον τὰ ξύλα

⁵καὶ ἰδοὺ ὁ εἱ̃ς καταβάλλων τὴν δοκόν καὶ τὸ σιδήριον ἐξέπεσεν εἰς τὸ ὕδωρ καὶ ἐβόησεν ὠ̃ κύριε καὶ αὐτὸ κεχρημένον

⁶καὶ εἰ̃πεν ὁ ἄνθρωπος του̃ θεου̃ που̃ ἔπεσεν καὶ ἔδειξεν αὐτω̨̃ τὸν τόπον καὶ ἀπέκνισεν ξύλον καὶ ἔρριψεν ἐκει̃ καὶ ἐπεπόλασεν τὸ σιδήριον

⁷καὶ εἰ̃πεν ὕψωσον σαυτω̨̃ καὶ ἐξέτεινεν τὴν χει̃ρα αὐτου̃ καὶ ἔλαβεν αὐτό

⁸καὶ βασιλεὺς Συρίας ἠ̃ν πολεμω̃ν ἐν Ισραηλ καὶ ἐβουλεύσατο πρὸς τοὺς παι̃δας αὐτου̃ λέγων εἰς τὸν τόπον τόνδε τινὰ ελμωνι παρεμβαλω̃

⁹καὶ ἀπέστειλεν Ελισαιε πρὸς τὸν βασιλέα Ισραηλ λέγων φύλαξαι μὴ παρελθει̃ν ἐν τω̨̃ τόπω̨ τούτω̨ ὅτι ἐκει̃ Συρία κέκρυπται

¹⁰καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ εἰς τὸν τόπον ὃν εἰ̃πεν αὐτω̨̃ Ελισαιε καὶ ἐφυλάξατο ἐκει̃θεν οὐ μίαν οὐδὲ δύο

¹¹καὶ ἐξεκινήθη ἡ ψυχὴ βασιλέως Συρίας περὶ του̃ λόγου τούτου καὶ ἐκάλεσεν τοὺς παι̃δας αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτούς οὐκ ἀναγγελει̃τέ μοι τίς προδίδωσίν με βασιλει̃ Ισραηλ

¹²καὶ εἰ̃πεν εἱ̃ς τω̃ν παίδων αὐτου̃ οὐχί κύριέ μου βασιλευ̃ ὅτι Ελισαιε ὁ προφήτης ὁ ἐν Ισραηλ ἀναγγέλλει τω̨̃ βασιλει̃ Ισραηλ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐὰν λαλήση̨ς ἐν τω̨̃ ταμιείω̨ του̃ κοιτω̃νός σου

¹³καὶ εἰ̃πεν δευ̃τε ἴδετε που̃ οὑ̃τος καὶ ἀποστείλας λήμψομαι αὐτόν καὶ ἀνήγγειλαν αὐτω̨̃ λέγοντες ἰδοὺ ἐν Δωθαϊμ

¹⁴καὶ ἀπέστειλεν ἐκει̃ ἵππον καὶ ἅρμα καὶ δύναμιν βαρει̃αν καὶ ἠ̃λθον νυκτὸς καὶ περιεκύκλωσαν τὴν πόλιν

¹⁵καὶ ὤρθρισεν ὁ λειτουργὸς Ελισαιε ἀναστη̃ναι καὶ ἐξη̃λθεν καὶ ἰδοὺ δύναμις κυκλου̃σα τὴν πόλιν καὶ ἵππος καὶ ἅρμα καὶ εἰ̃πεν τὸ παιδάριον πρὸς αὐτόν ὠ̃ κύριε πω̃ς ποιήσωμεν

¹⁶καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε μὴ φοβου̃ ὅτι πλείους οἱ μεθ' ἡμω̃ν ὑπὲρ τοὺς μετ' αὐτω̃ν

¹⁷καὶ προσεύξατο Ελισαιε καὶ εἰ̃πεν κύριε διάνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς του̃ παιδαρίου καὶ ἰδέτω καὶ διήνοιξεν κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου̃ καὶ εἰ̃δεν καὶ ἰδοὺ τὸ ὄρος πλη̃ρες ἵππων καὶ ἅρμα πυρὸς περικύκλω̨ Ελισαιε

¹⁸καὶ κατέβησαν πρὸς αὐτόν καὶ προσηύξατο Ελισαιε πρὸς κύριον καὶ εἰ̃πεν πάταξον δὴ του̃το τὸ ἔθνος ἀορασία̨ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀορασία̨ κατὰ τὸ ῥη̃μα Ελισαιε

¹⁹καὶ εἰ̃πεν πρὸς αὐτοὺς Ελισαιε οὐχ αὕτη ἡ πόλις καὶ αὕτη ἡ ὁδός δευ̃τε ὀπίσω μου καὶ ἀπάξω ὑμα̃ς πρὸς τὸν ἄνδρα ὃν ζητει̃τε καὶ ἀπήγαγεν αὐτοὺς εἰς Σαμάρειαν

²⁰καὶ ἐγένετο ὡς εἰση̃λθον εἰς Σαμάρειαν καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ἄνοιξον δή κύριε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ ἰδέτωσαν καὶ διήνοιξεν κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτω̃ν καὶ εἰ̃δον καὶ ἰδοὺ ἠ̃σαν ἐν μέσω̨ Σαμαρείας

²¹καὶ εἰ̃πεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ ὡς εἰ̃δεν αὐτούς εἰ πατάξας πατάξω πάτερ

²²καὶ εἰ̃πεν οὐ πατάξεις εἰ μὴ οὓς ἠ̨χμαλώτευσας ἐν ῥομφαία̨ σου καὶ τόξω̨ σου σὺ τύπτεις παράθες ἄρτους καὶ ὕδωρ ἐνώπιον αὐτω̃ν καὶ φαγέτωσαν καὶ πιέτωσαν καὶ ἀπελθέτωσαν πρὸς τὸν κύριον αὐτω̃ν

²³καὶ παρέθηκεν αὐτοι̃ς παράθεσιν μεγάλην καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἀπέστειλεν αὐτούς καὶ ἀπη̃λθον πρὸς τὸν κύριον αὐτω̃ν καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι μονόζωνοι Συρίας του̃ ἐλθει̃ν εἰς γη̃ν Ισραηλ

²⁴καὶ ἐγένετο μετὰ ταυ̃τα καὶ ἤθροισεν υἱὸς Αδερ βασιλεὺς Συρίας πα̃σαν τὴν παρεμβολὴν αὐτου̃ καὶ ἀνέβη καὶ περιεκάθισεν Σαμάρειαν

²⁵καὶ ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐν Σαμαρεία̨ καὶ ἰδοὺ περιεκάθηντο ἐπ' αὐτήν ἕως οὑ̃ ἐγενήθη κεφαλὴ ὄνου πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου καὶ τέταρτον του̃ κάβου κόπρου περιστερω̃ν πέντε σίκλων ἀργυρίου

²⁶καὶ ἠ̃ν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ διαπορευόμενος ἐπὶ του̃ τείχους καὶ γυνὴ ἐβόησεν πρὸς αὐτὸν λέγουσα σω̃σον κύριε βασιλευ̃

²⁷καὶ εἰ̃πεν αὐτη̨̃ μή σε σώσαι κύριος πόθεν σώσω σε μὴ ἀπὸ τη̃ς ἅλωνος ἢ ἀπὸ τη̃ς ληνου̃

²⁸καὶ εἰ̃πεν αὐτη̨̃ ὁ βασιλεύς τί ἐστίν σοι καὶ εἰ̃πεν ἡ γυνὴ αὕτη εἰ̃πεν πρός με δὸς τὸν υἱόν σου καὶ φαγόμεθα αὐτὸν σήμερον καὶ τὸν υἱόν μου καὶ φαγόμεθα αὐτὸν αὔριον

²⁹καὶ ἡψήσαμεν τὸν υἱόν μου καὶ ἐφάγομεν αὐτόν καὶ εἰ̃πον πρὸς αὐτὴν τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ δευτέρα̨ δὸς τὸν υἱόν σου καὶ φάγωμεν αὐτόν καὶ ἔκρυψεν τὸν υἱὸν αὐτη̃ς

³⁰καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ τοὺς λόγους τη̃ς γυναικός διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτου̃ καὶ αὐτὸς διεπορεύετο ἐπὶ του̃ τείχους καὶ εἰ̃δεν ὁ λαὸς τὸν σάκκον ἐπὶ τη̃ς σαρκὸς αὐτου̃ ἔσωθεν

³¹καὶ εἰ̃πεν τάδε ποιήσαι μοι ὁ θεὸς καὶ τάδε προσθείη εἰ στήσεται ἡ κεφαλὴ Ελισαιε ἐπ' αὐτω̨̃ σήμερον

³²καὶ Ελισαιε ἐκάθητο ἐν τω̨̃ οἴκω̨ αὐτου̃ καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἐκάθηντο μετ' αὐτου̃ καὶ ἀπέστειλεν ἄνδρα πρὸ προσώπου αὐτου̃ πρὶν ἐλθει̃ν τὸν ἄγγελον πρὸς αὐτὸν καὶ αὐτὸς εἰ̃πεν πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους εἰ οἴδατε ὅτι ἀπέστειλεν ὁ υἱὸς του̃ φονευτου̃ οὑ̃τος ἀφελει̃ν τὴν κεφαλήν μου ἴδετε ὡς ἂν ἔλθη̨ ὁ ἄγγελος ἀποκλείσατε τὴν θύραν καὶ παραθλίψατε αὐτὸν ἐν τη̨̃ θύρα̨ οὐχὶ φωνὴ τω̃ν ποδω̃ν του̃ κυρίου αὐτου̃ κατόπισθεν αὐτου̃

³³ἔτι αὐτου̃ λαλου̃ντος μετ' αὐτω̃ν καὶ ἰδοὺ ἄγγελος κατέβη πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν ἰδοὺ αὕτη ἡ κακία παρὰ κυρίου τί ὑπομείνω τω̨̃ κυρίω̨ ἔτι

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 7

¹καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ἄκουσον λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος ὡς ἡ ὥρα αὕτη αὔριον μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ δίμετρον κριθω̃ν σίκλου ἐν ται̃ς πύλαις Σαμαρείας

²καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης ἐφ' ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύετο ἐπὶ τὴν χει̃ρα αὐτου̃ τω̨̃ Ελισαιε καὶ εἰ̃πεν ἰδοὺ ποιήσει κύριος καταρράκτας ἐν οὐρανω̨̃ μὴ ἔσται τὸ ῥη̃μα του̃το καὶ Ελισαιε εἰ̃πεν ἰδοὺ σὺ ὄψη̨ τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς σου καὶ ἐκει̃θεν οὐ φάγη̨

³καὶ τέσσαρες ἄνδρες ἠ̃σαν λεπροὶ παρὰ τὴν θύραν τη̃ς πόλεως καὶ εἰ̃πεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ τί ἡμει̃ς καθήμεθα ὡ̃δε ἕως ἀποθάνωμεν

⁴ἐὰν εἴπωμεν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ὁ λιμὸς ἐν τη̨̃ πόλει καὶ ἀποθανούμεθα ἐκει̃ καὶ ἐὰν καθίσωμεν ὡ̃δε καὶ ἀποθανούμεθα καὶ νυ̃ν δευ̃τε καὶ ἐμπέσωμεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας ἐὰν ζωογονήσωσιν ἡμα̃ς καὶ ζησόμεθα καὶ ἐὰν θανατώσωσιν ἡμα̃ς καὶ ἀποθανούμεθα

⁵καὶ ἀνέστησαν ἐν τω̨̃ σκότει εἰσελθει̃ν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἠ̃λθον εἰς μέρος τη̃ς παρεμβολη̃ς Συρίας καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ ἐκει̃

⁶καὶ κύριος ἀκουστὴν ἐποίησεν τὴν παρεμβολὴν Συρίας φωνὴν ἅρματος καὶ φωνὴν ἵππου καὶ φωνὴν δυνάμεως μεγάλης καὶ εἰ̃πεν ἀνὴρ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ νυ̃ν ἐμισθώσατο ἐφ' ἡμα̃ς βασιλεὺς Ισραηλ τοὺς βασιλέας τω̃ν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλέας Αἰγύπτου του̃ ἐλθει̃ν ἐφ' ἡμα̃ς

⁷καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπέδρασαν ἐν τω̨̃ σκότει καὶ ἐγκατέλιπαν τὰς σκηνὰς αὐτω̃ν καὶ τοὺς ἵππους αὐτω̃ν καὶ τοὺς ὄνους αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ παρεμβολη̨̃ ὡς ἔστιν καὶ ἔφυγον πρὸς τὴν ψυχὴν ἑαυτω̃ν

⁸καὶ εἰση̃λθον οἱ λεπροὶ οὑ̃τοι ἕως μέρους τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ εἰση̃λθον εἰς σκηνὴν μίαν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἠ̃ραν ἐκει̃θεν ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ἱματισμὸν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἐπέστρεψαν καὶ εἰση̃λθον εἰς σκηνὴν ἄλλην καὶ ἔλαβον ἐκει̃θεν καὶ ἐπορεύθησαν καὶ κατέκρυψαν

⁹καὶ εἰ̃πεν ἀνὴρ πρὸς τὸν πλησίον αὐτου̃ οὐχ οὕτως ἡμει̃ς ποιου̃μεν ἡ ἡμέρα αὕτη ἡμέρα εὐαγγελίας ἐστίν καὶ ἡμει̃ς σιωπω̃μεν καὶ μένομεν ἕως φωτὸς του̃ πρωὶ καὶ εὑρήσομεν ἀνομίαν καὶ νυ̃ν δευ̃ρο καὶ εἰσέλθωμεν καὶ ἀναγγείλωμεν εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ βασιλέως

¹⁰καὶ εἰση̃λθον καὶ ἐβόησαν πρὸς τὴν πύλην τη̃ς πόλεως καὶ ἀνήγγειλαν αὐτοι̃ς λέγοντες εἰσήλθομεν εἰς τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐκει̃ ἀνὴρ καὶ φωνὴ ἀνθρώπου ὅτι εἰ μὴ ἵππος δεδεμένος καὶ ὄνος καὶ αἱ σκηναὶ αὐτω̃ν ὡς εἰσίν

¹¹καὶ ἐβόησαν οἱ θυρωροὶ καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν οἰ̃κον του̃ βασιλέως ἔσω

¹²καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς νυκτὸς καὶ εἰ̃πεν πρὸς τοὺς παι̃δας αὐτου̃ ἀναγγελω̃ δὴ ὑμι̃ν ἃ ἐποίησεν ἡμι̃ν Συρία ἔγνωσαν ὅτι πεινω̃μεν ἡμει̃ς καὶ ἐξη̃λθαν ἐκ τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ ἐκρύβησαν ἐν τω̨̃ ἀγρω̨̃ λέγοντες ὅτι ἐξελεύσονται ἐκ τη̃ς πόλεως καὶ συλλημψόμεθα αὐτοὺς ζω̃ντας καὶ εἰς τὴν πόλιν εἰσελευσόμεθα

¹³καὶ ἀπεκρίθη εἱ̃ς τω̃ν παίδων αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν λαβέτωσαν δὴ πέντε τω̃ν ἵππων τω̃ν ὑπολελειμμένων οἳ κατελείφθησαν ὡ̃δε ἰδού εἰσιν πρὸς πα̃ν τὸ πλη̃θος Ισραηλ τὸ ἐκλει̃πον καὶ ἀποστελου̃μεν ἐκει̃ καὶ ὀψόμεθα

¹⁴καὶ ἔλαβον δύο ἐπιβάτας ἵππων καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ ὀπίσω του̃ βασιλέως Συρίας λέγων δευ̃τε καὶ ἴδετε

¹⁵καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτω̃ν ἕως του̃ Ιορδάνου καὶ ἰδοὺ πα̃σα ἡ ὁδὸς πλήρης ἱματίων καὶ σκευω̃ν ὡ̃ν ἔρριψεν Συρία ἐν τω̨̃ θαμβει̃σθαι αὐτούς καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ἄγγελοι καὶ ἀνήγγειλαν τω̨̃ βασιλει̃

¹⁶καὶ ἐξη̃λθεν ὁ λαὸς καὶ διήρπασεν τὴν παρεμβολὴν Συρίας καὶ ἐγένετο μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ δίμετρον κριθω̃ν σίκλου κατὰ τὸ ῥη̃μα κυρίου

¹⁷καὶ ὁ βασιλεὺς κατέστησεν τὸν τριστάτην ἐφ' ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπανεπαύετο ἐπὶ τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ ἐπὶ τη̃ς πύλης καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τη̨̃ πύλη̨ καὶ ἀπέθανεν καθὰ ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος του̃ θεου̃ ὃς ἐλάλησεν ἐν τω̨̃ καταβη̃ναι τὸν ἄγγελον πρὸς αὐτόν

¹⁸καὶ ἐγένετο καθὰ ἐλάλησεν Ελισαιε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων Δίμετρον κριθη̃ς σίκλου καὶ μέτρον σεμιδάλεως σίκλου καὶ ἔσται ὡς ἡ ὥρα αὕτη αὔριον ἐν τη̨̃ πύλη̨ Σαμαρείας

¹⁹καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης τω̨̃ Ελισαιε καὶ εἰ̃πεν ἰδοὺ κύριος ποιει̃ καταρράκτας ἐν τω̨̃ οὐρανω̨̃ μὴ ἔσται τὸ ῥη̃μα του̃το καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ἰδοὺ ὄψη̨ τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς σου καὶ ἐκει̃θεν οὐ φάγη̨

²⁰καὶ ἐγένετο οὕτως καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τη̨̃ πύλη̨ καὶ ἀπέθανεν

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 8

¹καὶ Ελισαιε ἐλάλησεν πρὸς τὴν γυναι̃κα ἡ̃ς ἐζωπύρησεν τὸν υἱόν λέγων ἀνάστηθι καὶ δευ̃ρο σὺ καὶ ὁ οἰ̃κός σου καὶ παροίκει οὑ̃ ἐὰν παροικήση̨ς ὅτι κέκληκεν κύριος λιμὸν ἐπὶ τὴν γη̃ν καί γε ἠ̃λθεν ἐπὶ τὴν γη̃ν ἑπτὰ ἔτη

²καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ καὶ ἐποίησεν κατὰ τὸ ῥη̃μα Ελισαιε καὶ ἐπορεύθη αὐτὴ καὶ ὁ οἰ̃κος αὐτη̃ς καὶ παρώ̨κει ἐν γη̨̃ ἀλλοφύλων ἑπτὰ ἔτη

³καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ τέλος τω̃ν ἑπτὰ ἐτω̃ν καὶ ἐπέστρεψεν ἡ γυνὴ ἐκ γη̃ς ἀλλοφύλων εἰς τὴν πόλιν καὶ ἠ̃λθεν βοη̃σαι πρὸς τὸν βασιλέα περὶ του̃ οἴκου ἑαυτη̃ς καὶ περὶ τω̃ν ἀγρω̃ν ἑαυτη̃ς

⁴καὶ ὁ βασιλεὺς ἐλάλει πρὸς Γιεζι τὸ παιδάριον Ελισαιε του̃ ἀνθρώπου του̃ θεου̃ λέγων διήγησαι δή μοι πάντα τὰ μεγάλα ἃ ἐποίησεν Ελισαιε

⁵καὶ ἐγένετο αὐτου̃ ἐξηγουμένου τω̨̃ βασιλει̃ ὡς ἐζωπύρησεν υἱὸν τεθνηκότα καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή ἡ̃ς ἐζωπύρησεν τὸν υἱὸν αὐτη̃ς Ελισαιε βοω̃σα πρὸς τὸν βασιλέα περὶ του̃ οἴκου ἑαυτη̃ς καὶ περὶ τω̃ν ἀγρω̃ν ἑαυτη̃ς καὶ εἰ̃πεν Γιεζι κύριε βασιλευ̃ αὕτη ἡ γυνή καὶ οὑ̃τος ὁ υἱὸς αὐτη̃ς ὃν ἐζωπύρησεν Ελισαιε

⁶καὶ ἐπηρώτησεν ὁ βασιλεὺς τὴν γυναι̃κα καὶ διηγήσατο αὐτω̨̃ καὶ ἔδωκεν αὐτη̨̃ ὁ βασιλεὺς εὐνου̃χον ἕνα λέγων ἐπίστρεψον πάντα τὰ αὐτη̃ς καὶ πάντα τὰ γενήματα του̃ ἀγρου̃ αὐτη̃ς ἀπὸ τη̃ς ἡμέρας ἡ̃ς κατέλιπεν τὴν γη̃ν ἕως του̃ νυ̃ν

⁷καὶ ἠ̃λθεν Ελισαιε εἰς Δαμασκόν καὶ υἱὸς Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἠρρώστει καὶ ἀνήγγειλαν αὐτω̨̃ λέγοντες ἥκει ὁ ἄνθρωπος του̃ θεου̃ ἕως ὡ̃δε

⁸καὶ εἰ̃πεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Αζαηλ λαβὲ ἐν τη̨̃ χειρί σου μαναα καὶ δευ̃ρο εἰς ἀπαντὴν τω̨̃ ἀνθρώπω̨ του̃ θεου̃ καὶ ἐπιζήτησον τὸν κύριον παρ' αὐτου̃ λέγων εἰ ζήσομαι ἐκ τη̃ς ἀρρωστίας μου ταύτης

⁹καὶ ἐπορεύθη Αζαηλ εἰς ἀπαντὴν αὐτου̃ καὶ ἔλαβεν μαναα ἐν τη̨̃ χειρὶ αὐτου̃ καὶ πάντα τὰ ἀγαθὰ Δαμασκου̃ ἄρσιν τεσσαράκοντα καμήλων καὶ ἠ̃λθεν καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν πρὸς Ελισαιε ὁ υἱός σου υἱὸς Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἀπέστειλέν με πρὸς σὲ λέγων εἰ ζήσομαι ἐκ τη̃ς ἀρρωστίας μου ταύτης

¹⁰καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε δευ̃ρο εἰπὸν αὐτω̨̃ ζωη̨̃ ζήση̨ καὶ ἔδειξέν μοι κύριος ὅτι θανάτω̨ ἀποθανη̨̃

¹¹καὶ παρέστη τω̨̃ προσώπω̨ αὐτου̃ καὶ ἔθηκεν ἕως αἰσχύνης καὶ ἔκλαυσεν ὁ ἄνθρωπος του̃ θεου̃

¹²καὶ εἰ̃πεν Αζαηλ τί ὅτι ὁ κύριός μου κλαίει καὶ εἰ̃πεν ὅτι οἰ̃δα ὅσα ποιήσεις τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ κακά τὰ ὀχυρώματα αὐτω̃ν ἐξαποστελει̃ς ἐν πυρὶ καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτω̃ν ἐν ῥομφαία̨ ἀποκτενει̃ς καὶ τὰ νήπια αὐτω̃ν ἐνσείσεις καὶ τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας αὐτω̃ν ἀναρρήξεις

¹³καὶ εἰ̃πεν Αζαηλ τίς ἐστιν ὁ δου̃λός σου ὁ κύων ὁ τεθνηκώς ὅτι ποιήσει τὸ ῥη̃μα του̃το καὶ εἰ̃πεν Ελισαιε ἔδειξέν μοι κύριός σε βασιλεύοντα ἐπὶ Συρίαν

¹⁴καὶ ἀπη̃λθεν ἀπὸ Ελισαιε καὶ εἰση̃λθεν πρὸς τὸν κύριον αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ τί εἰ̃πέν σοι Ελισαιε καὶ εἰ̃πεν εἰ̃πέν μοι ζωη̨̃ ζήση̨

¹⁵καὶ ἐγένετο τη̨̃ ἐπαύριον καὶ ἔλαβεν τὸ μαχμα καὶ ἔβαψεν ἐν τω̨̃ ὕδατι καὶ περιέβαλεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτου̃ καὶ ἀπέθανεν καὶ ἐβασίλευσεν Αζαηλ ἀντ' αὐτου̃

¹⁶ἐν ἔτει πέμπτω̨ τω̨̃ Ιωραμ υἱω̨̃ Αχααβ βασιλει̃ Ισραηλ ἐβασίλευσεν Ιωραμ υἱὸς Ιωσαφατ βασιλεὺς Ιουδα

¹⁷υἱὸς τριάκοντα καὶ δύο ἐτω̃ν ἠ̃ν ἐν τω̨̃ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ὀκτὼ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ

¹⁸καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδω̨̃ βασιλέων Ισραηλ καθὼς ἐποίησεν οἰ̃κος Αχααβ ὅτι θυγάτηρ Αχααβ ἠ̃ν αὐτω̨̃ εἰς γυναι̃κα καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου

¹⁹καὶ οὐκ ἠθέλησεν κύριος διαφθει̃ραι τὸν Ιουδαν διὰ Δαυιδ τὸν δου̃λον αὐτου̃ καθὼς εἰ̃πεν δου̃ναι αὐτω̨̃ λύχνον καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτου̃ πάσας τὰς ἡμέρας

²⁰ἐν ται̃ς ἡμέραις αὐτου̃ ἠθέτησεν Εδωμ ὑποκάτωθεν χειρὸς Ιουδα καὶ ἐβασίλευσαν ἐφ' ἑαυτοὺς βασιλέα

²¹καὶ ἀνέβη Ιωραμ εἰς Σιωρ καὶ πάντα τὰ ἅρματα μετ' αὐτου̃ καὶ ἐγένετο αὐτου̃ ἀναστάντος καὶ ἐπάταξεν τὸν Εδωμ τὸν κυκλώσαντα ἐπ' αὐτὸν καὶ τοὺς ἄρχοντας τω̃ν ἁρμάτων καὶ ἔφυγεν ὁ λαὸς εἰς τὰ σκηνώματα αὐτω̃ν

²²καὶ ἠθέτησεν Εδωμ ὑποκάτωθεν χειρὸς Ιουδα ἕως τη̃ς ἡμέρας ταύτης τότε ἠθέτησεν Λοβενα ἐν τω̨̃ καιρω̨̃ ἐκείνω̨

²³καὶ τὰ λοιπὰ τω̃ν λόγων Ιωραμ καὶ πάντα ὅσα ἐποίησεν οὐκ ἰδοὺ ταυ̃τα γέγραπται ἐπὶ βιβλίω̨ λόγων τω̃ν ἡμερω̃ν τοι̃ς βασιλευ̃σιν Ιουδα

²⁴καὶ ἐκοιμήθη Ιωραμ μετὰ τω̃ν πατέρων αὐτου̃ καὶ ἐτάφη μετὰ τω̃ν πατέρων αὐτου̃ ἐν πόλει Δαυιδ του̃ πατρὸς αὐτου̃ καὶ ἐβασίλευσεν Οχοζιας υἱὸς αὐτου̃ ἀντ' αὐτου̃

²⁵ἐν ἔτει δωδεκάτω̨ τω̨̃ Ιωραμ υἱω̨̃ Αχααβ βασιλει̃ Ισραηλ ἐβασίλευσεν Οχοζιας υἱὸς Ιωραμ

²⁶υἱὸς εἴκοσι καὶ δύο ἐτω̃ν Οχοζιας ἐν τω̨̃ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τη̃ς μητρὸς αὐτου̃ Γοθολια θυγάτηρ Αμβρι βασιλέως Ισραηλ

²⁷καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδω̨̃ οἴκου Αχααβ καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου καθὼς ὁ οἰ̃κος Αχααβ

²⁸καὶ ἐπορεύθη μετὰ Ιωραμ υἱου̃ Αχααβ εἰς πόλεμον μετὰ Αζαηλ βασιλέως ἀλλοφύλων ἐν Ρεμμωθ Γαλααδ καὶ ἐπάταξαν οἱ Σύροι τὸν Ιωραμ

²⁹καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς Ιωραμ του̃ ἰατρευθη̃ναι ἐν Ιεζραελ ἀπὸ τω̃ν πληγω̃ν ὡ̃ν ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν Ρεμμωθ ἐν τω̨̃ πολεμει̃ν αὐτὸν μετὰ Αζαηλ βασιλέως Συρίας καὶ Οχοζιας υἱὸς Ιωραμ κατέβη του̃ ἰδει̃ν τὸν Ιωραμ υἱὸν Αχααβ ἐν Ιεζραελ ὅτι ἠρρώστει αὐτός

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 9

¹καὶ Ελισαιε ὁ προφήτης ἐκάλεσεν ἕνα τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν προφητω̃ν καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ ζω̃σαι τὴν ὀσφύν σου καὶ λαβὲ τὸν φακὸν του̃ ἐλαίου τούτου ἐν τη̨̃ χειρί σου καὶ δευ̃ρο εἰς Ρεμμωθ Γαλααδ

²καὶ εἰσελεύση̨ ἐκει̃ καὶ ὄψη̨ ἐκει̃ Ιου υἱὸν Ιωσαφατ υἱου̃ Ναμεσσι καὶ εἰσελεύση̨ καὶ ἀναστήσεις αὐτὸν ἐκ μέσου τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτου̃ καὶ εἰσάξεις αὐτὸν εἰς τὸ ταμίειον ἐν τω̨̃ ταμιείω̨

³καὶ λήμψη̨ τὸν φακὸν του̃ ἐλαίου καὶ ἐπιχεει̃ς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτου̃ καὶ εἰπόν τάδε λέγει κύριος κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἀνοίξεις τὴν θύραν καὶ φεύξη̨ καὶ οὐ μενει̃ς

⁴καὶ ἐπορεύθη τὸ παιδάριον ὁ προφήτης εἰς Ρεμμωθ Γαλααδ

⁵καὶ εἰση̃λθεν καὶ ἰδοὺ οἱ ἄρχοντες τη̃ς δυνάμεως ἐκάθηντο καὶ εἰ̃πεν λόγος μοι πρὸς σέ ὁ ἄρχων καὶ εἰ̃πεν Ιου πρὸς τίνα ἐκ πάντων ἡμω̃ν καὶ εἰ̃πεν πρὸς σέ ὁ ἄρχων

⁶καὶ ἀνέστη καὶ εἰση̃λθεν εἰς τὸν οἰ̃κον καὶ ἐπέχεεν τὸ ἔλαιον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτου̃ καὶ εἰ̃πεν αὐτω̨̃ τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ λαὸν κυρίου ἐπὶ τὸν Ισραηλ

⁷καὶ ἐξολεθρεύσεις τὸν οἰ̃κον Αχααβ του̃ κυρίου σου ἐκ προσώπου μου καὶ ἐκδικήσεις τὰ αἵματα τω̃ν δούλων μου τω̃ν προφητω̃ν καὶ τὰ αἵματα πάντων τω̃ν δούλων κυρίου ἐκ χειρὸς Ιεζαβελ

⁸καὶ ἐκ χειρὸς ὅλου του̃ οἴκου Αχααβ καὶ ἐξολεθρεύσεις τω̨̃ οἴκω̨ Αχααβ οὐρου̃ντα πρὸς τοι̃χον καὶ συνεχόμενον καὶ ἐγκαταλελειμμένον ἐν Ισραηλ

⁹καὶ δώσω τὸν οἰ̃κον Αχααβ ὡς τὸν οἰ̃κον Ιεροβοαμ υἱου̃ Ναβατ καὶ ὡς τὸν οἰ̃κον Βαασα υἱου̃ Αχια

¹⁰καὶ τὴν Ιεζαβελ καταφάγονται οἱ κύνες ἐν τη̨̃ μερίδι Ιεζραελ καὶ οὐκ ἔστιν ὁ θάπτων καὶ ἤνοιξεν τὴν θύραν καὶ ἔφυγεν

¹¹καὶ Ιου ἐξη̃λθεν πρὸς τοὺς παι̃δας του̃ κυρίου αὐτου̃ καὶ εἰ̃πον αὐτω̨̃ εἰ εἰρήνη τί ὅτι εἰση̃λθεν ὁ ἐπίλημπτος οὑ̃τος πρὸς σέ καὶ εἰ̃πεν αὐτοι̃ς ὑμει̃ς οἴδατε τὸν ἄνδρα καὶ τὴν ἀδολεσχίαν αὐτου̃

¹²καὶ εἰ̃πον ἄδικον ἀπάγγειλον δὴ ἡμι̃ν καὶ εἰ̃πεν Ιου πρὸς αὐτούς οὕτως καὶ οὕτως ἐλάλησεν πρός με λέγων τάδε λέγει κύριος κέχρικά σε εἰς βασιλέα ἐπὶ Ισραηλ

¹³καὶ ἀκούσαντες ἔσπευσαν καὶ ἔλαβον ἕκαστος τὸ ἱμάτιον αὐτου̃ καὶ ἔθηκαν ὑποκάτω αὐτου̃ ἐπὶ γαρεμ τω̃ν ἀναβαθμω̃ν καὶ ἐσάλπισαν ἐν κερατίνη̨ καὶ εἰ̃πον ἐβασίλευσεν Ιου

¹⁴καὶ συνεστράφη Ιου υἱὸς Ιωσαφατ υἱου̃ Ναμεσσι πρὸς Ιωραμ καὶ Ιωραμ αὐτὸς ἐφύλασσεν ἐν Ρεμμωθ Γαλααδ αὐτὸς καὶ πα̃ς Ισραηλ ἀπὸ προσώπου Αζαηλ βασιλέως Συρίας

¹⁵καὶ ἀπέστρεψεν Ιωραμ ὁ βασιλεὺς ἰατρευθη̃ναι ἐν Ιεζραελ ἀπὸ τω̃ν πληγω̃ν ὡ̃ν ἔπαισαν αὐτὸν οἱ Σύροι ἐν τω̨̃ πολεμει̃ν αὐτὸν μετὰ Αζαηλ βασιλέως Συρίας καὶ εἰ̃πεν Ιου εἰ ἔστιν ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν μετ' ἐμου̃ μὴ ἐξελθέτω ἐκ τη̃ς πόλεως διαπεφευγὼς του̃ πορευθη̃ναι καὶ ἀπαγγει̃λαι ἐν Ιεζραελ

¹⁶καὶ ἵππευσεν καὶ ἐπορεύθη Ιου καὶ κατέβη εἰς Ιεζραελ ὅτι Ιωραμ βασιλεὺς Ισραηλ ἐθεραπεύετο ἐν Ιεζραελ ἀπὸ τω̃ν τοξευμάτων ὡ̃ν κατετόξευσαν αὐτὸν οἱ Αραμιν ἐν τη̨̃ Ραμμαθ ἐν τω̨̃ πολέμω̨ μετὰ Αζαηλ βασιλέως Συρίας ὅτι αὐτὸς δυνατὸς καὶ ἀνὴρ δυνάμεως καὶ Οχοζιας βασιλεὺς Ιουδα κατέβη ἰδει̃ν τὸν Ιωραμ

¹⁷καὶ ὁ σκοπὸς ἀνέβη ἐπὶ τὸν πύργον ἐν Ιεζραελ καὶ εἰ̃δεν τὸν κονιορτὸν Ιου ἐν τω̨̃ παραγίνεσθαι αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν Κονιορτὸν ἐγὼ βλέπω καὶ εἰ̃πεν Ιωραμ λαβὲ ἐπιβάτην καὶ ἀπόστειλον ἔμπροσθεν αὐτω̃ν καὶ εἰπάτω εἰ εἰρήνη

¹⁸καὶ ἐπορεύθη ἐπιβάτης ἵππου εἰς ἀπαντὴν αὐτω̃ν καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει ὁ βασιλεύς εἰ εἰρήνη καὶ εἰ̃πεν Ιου τί σοι καὶ εἰρήνη̨ ἐπίστρεφε εἰς τὰ ὀπίσω μου καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων ἠ̃λθεν ὁ ἄγγελος ἕως αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν

¹⁹καὶ ἀπέστειλεν ἐπιβάτην ἵππου δεύτερον καὶ ἠ̃λθεν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰ̃πεν τάδε λέγει ὁ βασιλεύς εἰ εἰρήνη καὶ εἰ̃πεν Ιου τί σοι καὶ εἰρήνη̨ ἐπιστρέφου εἰς τὰ ὀπίσω μου

²⁰καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπὸς λέγων ἠ̃λθεν ἕως αὐτω̃ν καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν καὶ ὁ ἄγων ἠ̃γεν τὸν Ιου υἱὸν Ναμεσσιου ὅτι ἐν παραλλαγη̨̃ ἐγένετο

²¹καὶ εἰ̃πεν Ιωραμ ζευ̃ξον καὶ ἔζευξεν ἅρμα καὶ ἐξη̃λθεν Ιωραμ βασιλεὺς Ισραηλ καὶ Οχοζιας βασιλεὺς Ιουδα ἀνὴρ ἐν τω̨̃ ἅρματι αὐτου̃ καὶ ἐξη̃λθον εἰς ἀπαντὴν Ιου καὶ εὑ̃ρον αὐτὸν ἐν τη̨̃ μερίδι Ναβουθαι του̃ Ιεζραηλίτου

²²καὶ ἐγένετο ὡς εἰ̃δεν Ιωραμ τὸν Ιου καὶ εἰ̃πεν εἰ εἰρήνη Ιου καὶ εἰ̃πεν Ιου τί εἰρήνη ἔτι αἱ πορνει̃αι Ιεζαβελ τη̃ς μητρός σου καὶ τὰ φάρμακα αὐτη̃ς τὰ πολλά

²³καὶ ἐπέστρεψεν Ιωραμ τὰς χει̃ρας αὐτου̃ του̃ φυγει̃ν καὶ εἰ̃πεν πρὸς Οχοζιαν δόλος Οχοζια

²⁴καὶ ἔπλησεν Ιου τὴν χει̃ρα αὐτου̃ ἐν τω̨̃ τόξω̨ καὶ ἐπάταξεν τὸν Ιωραμ ἀνὰ μέσον τω̃ν βραχιόνων αὐτου̃ καὶ ἐξη̃λθεν τὸ βέλος διὰ τη̃ς καρδίας αὐτου̃ καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτου̃

²⁵καὶ εἰ̃πεν Ιου πρὸς Βαδεκαρ τὸν τριστάτην αὐτου̃ ῥι̃ψον αὐτὸν ἐν τη̨̃ μερίδι ἀγρου̃ Ναβουθαι του̃ Ιεζραηλίτου ὅτι μνημονεύω ἐγὼ καὶ σὺ ἐπιβεβηκότες ἐπὶ ζεύγη ὀπίσω Αχααβ του̃ πατρὸς αὐτου̃ καὶ κύριος ἔλαβεν ἐπ' αὐτὸν τὸ λη̃μμα του̃το λέγων

²⁶εἰ μὴ μετὰ τω̃ν αἱμάτων Ναβουθαι καὶ τὰ αἵματα τω̃ν υἱω̃ν αὐτου̃ εἰ̃δον ἐχθές φησὶν κύριος καὶ ἀνταποδώσω αὐτω̨̃ ἐν τη̨̃ μερίδι ταύτη̨ φησὶν κύριος καὶ νυ̃ν ἄρας δὴ ῥι̃ψον αὐτὸν ἐν τη̨̃ μερίδι κατὰ τὸ ῥη̃μα κυρίου

²⁷καὶ Οχοζιας βασιλεὺς Ιουδα εἰ̃δεν καὶ ἔφυγεν ὁδὸν Βαιθαγγαν καὶ ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτου̃ Ιου καὶ εἰ̃πεν καί γε αὐτόν καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν τω̨̃ ἅρματι ἐν τω̨̃ ἀναβαίνειν Γαι ἥ ἐστιν Ιεβλααμ καὶ ἔφυγεν εἰς Μαγεδδων καὶ ἀπέθανεν ἐκει̃

²⁸καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν οἱ παι̃δες αὐτου̃ ἐπὶ τὸ ἅρμα καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς Ιερουσαλημ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τω̨̃ τάφω̨ αὐτου̃ ἐν πόλει Δαυιδ

²⁹καὶ ἐν ἔτει ἑνδεκάτω̨ Ιωραμ βασιλέως Ισραηλ ἐβασίλευσεν Οχοζιας ἐπὶ Ιουδαν

³⁰καὶ ἠ̃λθεν Ιου εἰς Ιεζραελ καὶ Ιεζαβελ ἤκουσεν καὶ ἐστιμίσατο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτη̃ς καὶ ἠγάθυνεν τὴν κεφαλὴν αὐτη̃ς καὶ διέκυψεν διὰ τη̃ς θυρίδος

³¹καὶ Ιου εἰσεπορεύετο ἐν τη̨̃ πόλει καὶ εἰ̃πεν εἰ εἰρήνη Ζαμβρι ὁ φονευτὴς του̃ κυρίου αὐτου̃

³²καὶ ἐπη̃ρεν τὸ πρόσωπον αὐτου̃ εἰς τὴν θυρίδα καὶ εἰ̃δεν αὐτὴν καὶ εἰ̃πεν τίς εἰ̃ σύ κατάβηθι μετ' ἐμου̃ καὶ κατέκυψαν πρὸς αὐτὸν δύο εὐνου̃χοι

³³καὶ εἰ̃πεν κυλίσατε αὐτήν καὶ ἐκύλισαν αὐτήν καὶ ἐρραντίσθη του̃ αἵματος αὐτη̃ς πρὸς τὸν τοι̃χον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους καὶ συνεπάτησαν αὐτήν

³⁴καὶ εἰση̃λθεν Ιου καὶ ἔφαγεν καὶ ἔπιεν καὶ εἰ̃πεν ἐπισκέψασθε δὴ τὴν κατηραμένην ταύτην καὶ θάψατε αὐτήν ὅτι θυγάτηρ βασιλέως ἐστίν

³⁵καὶ ἐπορεύθησαν θάψαι αὐτὴν καὶ οὐχ εὑ̃ρον ἐν αὐτη̨̃ ἄλλο τι ἢ τὸ κρανίον καὶ οἱ πόδες καὶ τὰ ἴχνη τω̃ν χειρω̃ν

³⁶καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἀνήγγειλαν αὐτω̨̃ καὶ εἰ̃πεν λόγος κυρίου ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτου̃ Ηλιου του̃ Θεσβίτου λέγων ἐν τη̨̃ μερίδι Ιεζραελ καταφάγονται οἱ κύνες τὰς σάρκας Ιεζαβελ

³⁷καὶ ἔσται τὸ θνησιμαι̃ον Ιεζαβελ ὡς κοπρία ἐπὶ προσώπου του̃ ἀγρου̃ ἐν τη̨̃ μερίδι Ιεζραελ ὥστε μὴ εἰπει̃ν αὐτούς Ιεζαβελ

Читать далее:ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ, κεφαλίς 10

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).