РУ

Зарегистрироваться

Войти

Зарегистрироваться

Войти

Найти

Greek/Septuagint (gr)

Вся Библия

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ

Главы 17-26

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 17

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²λάλησον πρὸς Ααρων καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτου̃ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς του̃το τὸ ῥη̃μα ὃ ἐνετείλατο κύριος λέγων

³ἄνθρωπος ἄνθρωπος τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἢ τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσκειμένων ἐν ὑμι̃ν ὃς ἂν σφάξη̨ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἰ̃γα ἐν τη̨̃ παρεμβολη̨̃ καὶ ὃς ἂν σφάξη̨ ἔξω τη̃ς παρεμβολη̃ς

⁴καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκη̨ ὥστε ποιη̃σαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον κυρίω̨ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ὃς ἂν σφάξη̨ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκη̨ αὐτὸ ὥστε μὴ προσενέγκαι δω̃ρον κυρίω̨ ἀπέναντι τη̃ς σκηνη̃ς κυρίου καὶ λογισθήσεται τω̨̃ ἀνθρώπω̨ ἐκείνω̨ αἱ̃μα αἱ̃μα ἐξέχεεν ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ του̃ λαου̃ αὐτη̃ς

⁵ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὰς θυσίας αὐτω̃ν ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοι̃ς πεδίοις καὶ οἴσουσιν τω̨̃ κυρίω̨ ἐπὶ τὰς θύρας τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσιν θυσίαν σωτηρίου τω̨̃ κυρίω̨ αὐτά

⁶καὶ προσχεει̃ ὁ ἱερεὺς τὸ αἱ̃μα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλω̨ ἀπέναντι κυρίου παρὰ τὰς θύρας τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίω̨

⁷καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτω̃ν τοι̃ς ματαίοις οἱ̃ς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτω̃ν νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμι̃ν εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν

⁸καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἄνθρωπος ἄνθρωπος τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσκειμένων ἐν ὑμι̃ν ὃς ἂν ποιήση̨ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν

⁹καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκη̨ ποιη̃σαι αὐτὸ τω̨̃ κυρίω̨ ἐξολεθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκει̃νος ἐκ του̃ λαου̃ αὐτου̃

¹⁰καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἢ τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσκειμένων ἐν ὑμι̃ν ὃς ἂν φάγη̨ πα̃ν αἱ̃μα καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἱ̃μα καὶ ἀπολω̃ αὐτὴν ἐκ του̃ λαου̃ αὐτη̃ς

¹¹ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἱ̃μα αὐτου̃ ἐστιν καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμι̃ν ἐπὶ του̃ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τω̃ν ψυχω̃ν ὑμω̃ν τὸ γὰρ αἱ̃μα αὐτου̃ ἀντὶ τη̃ς ψυχη̃ς ἐξιλάσεται

¹²διὰ του̃το εἴρηκα τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ πα̃σα ψυχὴ ἐξ ὑμω̃ν οὐ φάγεται αἱ̃μα καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμι̃ν οὐ φάγεται αἱ̃μα

¹³καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσκειμένων ἐν ὑμι̃ν ὃς ἂν θηρεύση̨ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν ὃ ἔσθεται καὶ ἐκχεει̃ τὸ αἱ̃μα καὶ καλύψει αὐτὸ τη̨̃ γη̨̃

¹⁴ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἱ̃μα αὐτου̃ ἐστιν καὶ εἰ̃πα τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ αἱ̃μα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἱ̃μα αὐτου̃ ἐστιν πα̃ς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολεθρευθήσεται

¹⁵καὶ πα̃σα ψυχή ἥτις φάγεται θνησιμαι̃ον ἢ θηριάλωτον ἐν τοι̃ς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοι̃ς προσηλύτοις πλυνει̃ τὰ ἱμάτια αὐτου̃ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται

¹⁶ἐὰν δὲ μὴ πλύνη̨ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σω̃μα μὴ λούσηται ὕδατι καὶ λήμψεται ἀνόμημα αὐτου̃

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 18

¹καὶ εἰ̃πεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

³κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γη̃ς Αἰγύπτου ἐν ἡ̨̃ κατω̨κήσατε ἐπ' αὐτη̨̃ οὐ ποιήσετε καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γη̃ς Χανααν εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμα̃ς ἐκει̃ οὐ ποιήσετε καὶ τοι̃ς νομίμοις αὐτω̃ν οὐ πορεύσεσθε

⁴τὰ κρίματά μου ποιήσετε καὶ τὰ προστάγματά μου φυλάξεσθε πορεύεσθαι ἐν αὐτοι̃ς ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁵καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ πάντα τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά ἃ ποιήσας ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοι̃ς ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁶ἄνθρωπος ἄνθρωπος πρὸς πάντα οἰκει̃α σαρκὸς αὐτου̃ οὐ προσελεύσεται ἀποκαλύψαι ἀσχημοσύνην ἐγὼ κύριος

⁷ἀσχημοσύνην πατρός σου καὶ ἀσχημοσύνην μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις μήτηρ γάρ σού ἐστιν καὶ οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς

⁸ἀσχημοσύνην γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις ἀσχημοσύνη πατρός σού ἐστιν

⁹ἀσχημοσύνην τη̃ς ἀδελφη̃ς σου ἐκ πατρός σου ἢ ἐκ μητρός σου ἐνδογενου̃ς ἢ γεγεννημένης ἔξω οὐκ ἀποκαλύψεις ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς

¹⁰ἀσχημοσύνην θυγατρὸς υἱου̃ σου ἢ θυγατρὸς θυγατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτω̃ν ὅτι σὴ ἀσχημοσύνη ἐστίν

¹¹ἀσχημοσύνην θυγατρὸς γυναικὸς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις ὁμοπατρία ἀδελφή σού ἐστιν οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς

¹²ἀσχημοσύνην ἀδελφη̃ς πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις οἰκεία γὰρ πατρός σού ἐστιν

¹³ἀσχημοσύνην ἀδελφη̃ς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις οἰκεία γὰρ μητρός σού ἐστιν

¹⁴ἀσχημοσύνην ἀδελφου̃ του̃ πατρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις καὶ πρὸς τὴν γυναι̃κα αὐτου̃ οὐκ εἰσελεύση̨ συγγενὴς γάρ σού ἐστιν

¹⁵ἀσχημοσύνην νύμφης σου οὐκ ἀποκαλύψεις γυνὴ γὰρ υἱου̃ σού ἐστιν οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς

¹⁶ἀσχημοσύνην γυναικὸς ἀδελφου̃ σου οὐκ ἀποκαλύψεις ἀσχημοσύνη ἀδελφου̃ σού ἐστιν

¹⁷ἀσχημοσύνην γυναικὸς καὶ θυγατρὸς αὐτη̃ς οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν θυγατέρα του̃ υἱου̃ αὐτη̃ς καὶ τὴν θυγατέρα τη̃ς θυγατρὸς αὐτη̃ς οὐ λήμψη̨ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτω̃ν οἰκει̃αι γάρ σού εἰσιν ἀσέβημά ἐστιν

¹⁸γυναι̃κα ἐπὶ ἀδελφη̨̃ αὐτη̃ς οὐ λήμψη̨ ἀντίζηλον ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς ἐπ' αὐτη̨̃ ἔτι ζώσης αὐτη̃ς

¹⁹καὶ πρὸς γυναι̃κα ἐν χωρισμω̨̃ ἀκαθαρσίας αὐτη̃ς οὐ προσελεύση̨ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς

²⁰καὶ πρὸς τὴν γυναι̃κα του̃ πλησίον σου οὐ δώσεις κοίτην σπέρματός σου ἐκμιανθη̃ναι πρὸς αὐτήν

²¹καὶ ἀπὸ του̃ σπέρματός σου οὐ δώσεις λατρεύειν ἄρχοντι καὶ οὐ βεβηλώσεις τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον ἐγὼ κύριος

²²καὶ μετὰ ἄρσενος οὐ κοιμηθήση̨ κοίτην γυναικός βδέλυγμα γάρ ἐστιν

²³καὶ πρὸς πα̃ν τετράπουν οὐ δώσεις τὴν κοίτην σου εἰς σπερματισμὸν ἐκμιανθη̃ναι πρὸς αὐτό καὶ γυνὴ οὐ στήσεται πρὸς πα̃ν τετράπουν βιβασθη̃ναι μυσερὸν γάρ ἐστιν

²⁴μὴ μιαίνεσθε ἐν πα̃σιν τούτοις ἐν πα̃σι γὰρ τούτοις ἐμιάνθησαν τὰ ἔθνη ἃ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πρὸ προσώπου ὑμω̃ν

²⁵καὶ ἐμιάνθη ἡ γη̃ καὶ ἀνταπέδωκα ἀδικίαν αὐτοι̃ς δι' αὐτήν καὶ προσώχθισεν ἡ γη̃ τοι̃ς ἐγκαθημένοις ἐπ' αὐτη̃ς

²⁶καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ νόμιμά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ οὐ ποιήσετε ἀπὸ πάντων τω̃ν βδελυγμάτων τούτων ὁ ἐγχώριος καὶ ὁ προσγενόμενος προσήλυτος ἐν ὑμι̃ν

²⁷πάντα γὰρ τὰ βδελύγματα ταυ̃τα ἐποίησαν οἱ ἄνθρωποι τη̃ς γη̃ς οἱ ὄντες πρότεροι ὑμω̃ν καὶ ἐμιάνθη ἡ γη̃

²⁸καὶ ἵνα μὴ προσοχθίση̨ ὑμι̃ν ἡ γη̃ ἐν τω̨̃ μιαίνειν ὑμα̃ς αὐτήν ὃν τρόπον προσώχθισεν τοι̃ς ἔθνεσιν τοι̃ς πρὸ ὑμω̃ν

²⁹ὅτι πα̃ς ὃς ἂν ποιήση̨ ἀπὸ πάντων τω̃ν βδελυγμάτων τούτων ἐξολεθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ποιου̃σαι ἐκ του̃ λαου̃ αὐτω̃ν

³⁰καὶ φυλάξετε τὰ προστάγματά μου ὅπως μὴ ποιήσητε ἀπὸ πάντων τω̃ν νομίμων τω̃ν ἐβδελυγμένων ἃ γέγονεν πρὸ του̃ ὑμα̃ς καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν αὐτοι̃ς ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 19

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²λάλησον τη̨̃ συναγωγη̨̃ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἅγιοι ἔσεσθε ὅτι ἐγὼ ἅγιος κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

³ἕκαστος πατέρα αὐτου̃ καὶ μητέρα αὐτου̃ φοβείσθω καὶ τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁴οὐκ ἐπακολουθήσετε εἰδώλοις καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσετε ὑμι̃ν ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁵καὶ ἐὰν θύσητε θυσίαν σωτηρίου τω̨̃ κυρίω̨ δεκτὴν ὑμω̃ν θύσετε

⁶ἡ̨̃ ἂν ἡμέρα̨ θύσητε βρωθήσεται καὶ τη̨̃ αὔριον καὶ ἐὰν καταλειφθη̨̃ ἕως ἡμέρας τρίτης ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται

⁷ἐὰν δὲ βρώσει βρωθη̨̃ τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ τρίτη̨ ἄθυτόν ἐστιν οὐ δεχθήσεται

⁸ὁ δὲ ἔσθων αὐτὸ ἁμαρτίαν λήμψεται ὅτι τὰ ἅγια κυρίου ἐβεβήλωσεν καὶ ἐξολεθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ἔσθουσαι ἐκ του̃ λαου̃ αὐτω̃ν

⁹καὶ ἐκθεριζόντων ὑμω̃ν τὸν θερισμὸν τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν οὐ συντελέσετε τὸν θερισμὸν ὑμω̃ν του̃ ἀγρου̃ ἐκθερίσαι καὶ τὰ ἀποπίπτοντα του̃ θερισμου̃ σου οὐ συλλέξεις

¹⁰καὶ τὸν ἀμπελω̃νά σου οὐκ ἐπανατρυγήσεις οὐδὲ τοὺς ῥω̃γας του̃ ἀμπελω̃νός σου συλλέξεις τω̨̃ πτωχω̨̃ καὶ τω̨̃ προσηλύτω̨ καταλείψεις αὐτά ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹¹οὐ κλέψετε οὐ ψεύσεσθε οὐ συκοφαντήσει ἕκαστος τὸν πλησίον

¹²καὶ οὐκ ὀμει̃σθε τω̨̃ ὀνόματί μου ἐπ' ἀδίκω̨ καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα του̃ θεου̃ ὑμω̃ν ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹³οὐκ ἀδικήσεις τὸν πλησίον καὶ οὐχ ἁρπάσεις καὶ οὐ μὴ κοιμηθήσεται ὁ μισθὸς του̃ μισθωτου̃ παρὰ σοὶ ἕως πρωί

¹⁴οὐ κακω̃ς ἐρει̃ς κωφὸν καὶ ἀπέναντι τυφλου̃ οὐ προσθήσεις σκάνδαλον καὶ φοβηθήση̨ κύριον τὸν θεόν σου ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹⁵οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει οὐ λήμψη̨ πρόσωπον πτωχου̃ οὐδὲ θαυμάσεις πρόσωπον δυνάστου ἐν δικαιοσύνη̨ κρινει̃ς τὸν πλησίον σου

¹⁶οὐ πορεύση̨ δόλω̨ ἐν τω̨̃ ἔθνει σου οὐκ ἐπισυστήση̨ ἐφ' αἱ̃μα του̃ πλησίον σου ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹⁷οὐ μισήσεις τὸν ἀδελφόν σου τη̨̃ διανοία̨ σου ἐλεγμω̨̃ ἐλέγξεις τὸν πλησίον σου καὶ οὐ λήμψη̨ δι' αὐτὸν ἁμαρτίαν

¹⁸καὶ οὐκ ἐκδικα̃ταί σου ἡ χείρ καὶ οὐ μηνιει̃ς τοι̃ς υἱοι̃ς του̃ λαου̃ σου καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν ἐγώ εἰμι κύριος

¹⁹τὸν νόμον μου φυλάξεσθε τὰ κτήνη σου οὐ κατοχεύσεις ἑτεροζύγω̨ καὶ τὸν ἀμπελω̃νά σου οὐ κατασπερει̃ς διάφορον καὶ ἱμάτιον ἐκ δύο ὑφασμένον κίβδηλον οὐκ ἐπιβαλει̃ς σεαυτω̨̃

²⁰καὶ ἐάν τις κοιμηθη̨̃ μετὰ γυναικὸς κοίτην σπέρματος καὶ αὐτὴ οἰκέτις διαπεφυλαγμένη ἀνθρώπω̨ καὶ αὐτὴ λύτροις οὐ λελύτρωται ἢ ἐλευθερία οὐκ ἐδόθη αὐτη̨̃ ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτοι̃ς οὐκ ἀποθανου̃νται ὅτι οὐκ ἀπηλευθερώθη

²¹καὶ προσάξει τη̃ς πλημμελείας αὐτου̃ τω̨̃ κυρίω̨ παρὰ τὴν θύραν τη̃ς σκηνη̃ς του̃ μαρτυρίου κριὸν πλημμελείας

²²καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτου̃ ὁ ἱερεὺς ἐν τω̨̃ κριω̨̃ τη̃ς πλημμελείας ἔναντι κυρίου περὶ τη̃ς ἁμαρτίας ἡ̃ς ἥμαρτεν καὶ ἀφεθήσεται αὐτω̨̃ ἡ ἁμαρτία ἣν ἥμαρτεν

²³ὅταν δὲ εἰσέλθητε εἰς τὴν γη̃ν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν δίδωσιν ὑμι̃ν καὶ καταφυτεύσετε πα̃ν ξύλον βρώσιμον καὶ περικαθαριει̃τε τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτου̃ ὁ καρπὸς αὐτου̃ τρία ἔτη ἔσται ὑμι̃ν ἀπερικάθαρτος οὐ βρωθήσεται

²⁴καὶ τω̨̃ ἔτει τω̨̃ τετάρτω̨ ἔσται πα̃ς ὁ καρπὸς αὐτου̃ ἅγιος αἰνετὸς τω̨̃ κυρίω̨

²⁵ἐν δὲ τω̨̃ ἔτει τω̨̃ πέμπτω̨ φάγεσθε τὸν καρπόν πρόσθεμα ὑμι̃ν τὰ γενήματα αὐτου̃ ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²⁶μὴ ἔσθετε ἐπὶ τω̃ν ὀρέων καὶ οὐκ οἰωνιει̃σθε οὐδὲ ὀρνιθοσκοπήσεσθε

²⁷οὐ ποιήσετε σισόην ἐκ τη̃ς κόμης τη̃ς κεφαλη̃ς ὑμω̃ν οὐδὲ φθερει̃τε τὴν ὄψιν του̃ πώγωνος ὑμω̃ν

²⁸καὶ ἐντομίδας ἐπὶ ψυχη̨̃ οὐ ποιήσετε ἐν τω̨̃ σώματι ὑμω̃ν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμι̃ν ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²⁹οὐ βεβηλώσεις τὴν θυγατέρα σου ἐκπορνευ̃σαι αὐτήν καὶ οὐκ ἐκπορνεύσει ἡ γη̃ καὶ ἡ γη̃ πλησθήσεται ἀνομίας

³⁰τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε καὶ ἀπὸ τω̃ν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε ἐγώ εἰμι κύριος

³¹οὐκ ἐπακολουθήσετε ἐγγαστριμύθοις καὶ τοι̃ς ἐπαοιδοι̃ς οὐ προσκολληθήσεσθε ἐκμιανθη̃ναι ἐν αὐτοι̃ς ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

³²ἀπὸ προσώπου πολιου̃ ἐξαναστήση̨ καὶ τιμήσεις πρόσωπον πρεσβυτέρου καὶ φοβηθήση̨ τὸν θεόν σου ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

³³ἐὰν δέ τις προσέλθη̨ προσήλυτος ὑμι̃ν ἐν τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν οὐ θλίψετε αὐτόν

³⁴ὡς ὁ αὐτόχθων ἐν ὑμι̃ν ἔσται ὁ προσήλυτος ὁ προσπορευόμενος πρὸς ὑμα̃ς καὶ ἀγαπήσεις αὐτὸν ὡς σεαυτόν ὅτι προσήλυτοι ἐγενήθητε ἐν γη̨̃ Αἰγύπτω̨ ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

³⁵οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει ἐν μέτροις καὶ ἐν σταθμίοις καὶ ἐν ζυγοι̃ς

³⁶ζυγὰ δίκαια καὶ στάθμια δίκαια καὶ χου̃ς δίκαιος ἔσται ὑμι̃ν ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὁ ἐξαγαγὼν ὑμα̃ς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου

³⁷καὶ φυλάξεσθε πάντα τὸν νόμον μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 20

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λαλήσεις ἐάν τις ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἢ ἀπὸ τω̃ν προσγεγενημένων προσηλύτων ἐν Ισραηλ ὃς ἂν δω̨̃ του̃ σπέρματος αὐτου̃ ἄρχοντι θανάτω̨ θανατούσθω τὸ ἔθνος τὸ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοις

³καὶ ἐγὼ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον καὶ ἀπολω̃ αὐτὸν ἐκ του̃ λαου̃ αὐτου̃ ὅτι του̃ σπέρματος αὐτου̃ ἔδωκεν ἄρχοντι ἵνα μιάνη̨ τὰ ἅγιά μου καὶ βεβηλώση̨ τὸ ὄνομα τω̃ν ἡγιασμένων μοι

⁴ἐὰν δὲ ὑπερόψει ὑπερίδωσιν οἱ αὐτόχθονες τη̃ς γη̃ς τοι̃ς ὀφθαλμοι̃ς αὐτω̃ν ἀπὸ του̃ ἀνθρώπου ἐκείνου ἐν τω̨̃ δου̃ναι αὐτὸν του̃ σπέρματος αὐτου̃ ἄρχοντι του̃ μὴ ἀποκτει̃ναι αὐτόν

⁵καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκει̃νον καὶ τὴν συγγένειαν αὐτου̃ καὶ ἀπολω̃ αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ὁμονοου̃ντας αὐτω̨̃ ὥστε ἐκπορνεύειν αὐτὸν εἰς τοὺς ἄρχοντας ἐκ του̃ λαου̃ αὐτω̃ν

⁶καὶ ψυχή ἣ ἐὰν ἐπακολουθήση̨ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοι̃ς ὥστε ἐκπορνευ̃σαι ὀπίσω αὐτω̃ν ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην καὶ ἀπολω̃ αὐτὴν ἐκ του̃ λαου̃ αὐτη̃ς

⁷καὶ ἔσεσθε ἅγιοι ὅτι ἅγιος ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁸καὶ φυλάξεσθε τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμα̃ς

⁹ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὃς ἂν κακω̃ς εἴπη̨ τὸν πατέρα αὐτου̃ ἢ τὴν μητέρα αὐτου̃ θανάτω̨ θανατούσθω πατέρα αὐτου̃ ἢ μητέρα αὐτου̃ κακω̃ς εἰ̃πεν ἔνοχος ἔσται

¹⁰ἄνθρωπος ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναι̃κα ἀνδρὸς ἢ ὃς ἂν μοιχεύσηται γυναι̃κα του̃ πλησίον θανάτω̨ θανατούσθωσαν ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη

¹¹ἐάν τις κοιμηθη̨̃ μετὰ γυναικὸς του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἀσχημοσύνην του̃ πατρὸς αὐτου̃ ἀπεκάλυψεν θανάτω̨ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι ἔνοχοί εἰσιν

¹²καὶ ἐάν τις κοιμηθη̨̃ μετὰ νύμφης αὐτου̃ θανάτω̨ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι ἠσεβήκασιν γάρ ἔνοχοί εἰσιν

¹³καὶ ὃς ἂν κοιμηθη̨̃ μετὰ ἄρσενος κοίτην γυναικός βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι θανατούσθωσαν ἔνοχοί εἰσιν

¹⁴ὃς ἐὰν λάβη̨ γυναι̃κα καὶ τὴν μητέρα αὐτη̃ς ἀνόμημά ἐστιν ἐν πυρὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν καὶ αὐτάς καὶ οὐκ ἔσται ἀνομία ἐν ὑμι̃ν

¹⁵καὶ ὃς ἂν δω̨̃ κοιτασίαν αὐτου̃ ἐν τετράποδι θανάτω̨ θανατούσθω καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενει̃τε

¹⁶καὶ γυνή ἥτις προσελεύσεται πρὸς πα̃ν κτη̃νος βιβασθη̃ναι αὐτὴν ὑπ' αὐτου̃ ἀποκτενει̃τε τὴν γυναι̃κα καὶ τὸ κτη̃νος θανάτω̨ θανατούσθωσαν ἔνοχοί εἰσιν

¹⁷ὃς ἐὰν λάβη̨ τὴν ἀδελφὴν αὐτου̃ ἐκ πατρὸς αὐτου̃ ἢ ἐκ μητρὸς αὐτου̃ καὶ ἴδη̨ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς καὶ αὕτη ἴδη̨ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτου̃ ὄνειδός ἐστιν ἐξολεθρευθήσονται ἐνώπιον υἱω̃ν γένους αὐτω̃ν ἀσχημοσύνην ἀδελφη̃ς αὐτου̃ ἀπεκάλυψεν ἁμαρτίαν κομιου̃νται

¹⁸καὶ ἀνήρ ὃς ἂν κοιμηθη̨̃ μετὰ γυναικὸς ἀποκαθημένης καὶ ἀποκαλύψη̨ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτη̃ς τὴν πηγὴν αὐτη̃ς ἀπεκάλυψεν καὶ αὕτη ἀπεκάλυψεν τὴν ῥύσιν του̃ αἵματος αὐτη̃ς ἐξολεθρευθήσονται ἀμφότεροι ἐκ του̃ γένους αὐτω̃ν

¹⁹καὶ ἀσχημοσύνην ἀδελφη̃ς πατρός σου καὶ ἀδελφη̃ς μητρός σου οὐκ ἀποκαλύψεις τὴν γὰρ οἰκειότητα ἀπεκάλυψεν ἁμαρτίαν ἀποίσονται

²⁰ὃς ἂν κοιμηθη̨̃ μετὰ τη̃ς συγγενου̃ς αὐτου̃ ἀσχημοσύνην τη̃ς συγγενείας αὐτου̃ ἀπεκάλυψεν ἄτεκνοι ἀποθανου̃νται

²¹ὃς ἂν λάβη̨ τὴν γυναι̃κα του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ ἀκαθαρσία ἐστίν ἀσχημοσύνην του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃ ἀπεκάλυψεν ἄτεκνοι ἀποθανου̃νται

²²καὶ φυλάξασθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά καὶ οὐ μὴ προσοχθίση̨ ὑμι̃ν ἡ γη̃ εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμα̃ς ἐκει̃ κατοικει̃ν ἐπ' αὐτη̃ς

²³καὶ οὐχὶ πορεύεσθε τοι̃ς νομίμοις τω̃ν ἐθνω̃ν οὓς ἐξαποστέλλω ἀφ' ὑμω̃ν ὅτι ταυ̃τα πάντα ἐποίησαν καὶ ἐβδελυξάμην αὐτούς

²⁴καὶ εἰ̃πα ὑμι̃ν ὑμει̃ς κληρονομήσατε τὴν γη̃ν αὐτω̃ν καὶ ἐγὼ δώσω ὑμι̃ν αὐτὴν ἐν κτήσει γη̃ν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὃς διώρισα ὑμα̃ς ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν

²⁵καὶ ἀφοριει̃τε αὐτοὺς ἀνὰ μέσον τω̃ν κτηνω̃ν τω̃ν καθαρω̃ν καὶ ἀνὰ μέσον τω̃ν κτηνω̃ν τω̃ν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τω̃ν πετεινω̃ν τω̃ν καθαρω̃ν καὶ τω̃ν ἀκαθάρτων καὶ οὐ βδελύξετε τὰς ψυχὰς ὑμω̃ν ἐν τοι̃ς κτήνεσιν καὶ ἐν τοι̃ς πετεινοι̃ς καὶ ἐν πα̃σιν τοι̃ς ἑρπετοι̃ς τη̃ς γη̃ς ἃ ἐγὼ ἀφώρισα ὑμι̃ν ἐν ἀκαθαρσία̨

²⁶καὶ ἔσεσθέ μοι ἅγιοι ὅτι ἐγὼ ἅγιος κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὁ ἀφορίσας ὑμα̃ς ἀπὸ πάντων τω̃ν ἐθνω̃ν εἰ̃ναι ἐμοί

²⁷καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή ὃς ἂν γένηται αὐτω̃ν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός θανάτω̨ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι λίθοις λιθοβολήσατε αὐτούς ἔνοχοί εἰσιν

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 21

¹καὶ εἰ̃πεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων εἰπὸν τοι̃ς ἱερευ̃σιν τοι̃ς υἱοι̃ς Ααρων καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἐν ται̃ς ψυχαι̃ς οὐ μιανθήσονται ἐν τω̨̃ ἔθνει αὐτω̃ν

²ἀλλ' ἢ ἐν τω̨̃ οἰκείω̨ τω̨̃ ἔγγιστα αὐτω̃ν ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ υἱοι̃ς καὶ θυγατράσιν ἐπ' ἀδελφω̨̃

³καὶ ἐπ' ἀδελφη̨̃ παρθένω̨ τη̨̃ ἐγγιζούση̨ αὐτω̨̃ τη̨̃ μὴ ἐκδεδομένη̨ ἀνδρί ἐπὶ τούτοις μιανθήσεται

⁴οὐ μιανθήσεται ἐξάπινα ἐν τω̨̃ λαω̨̃ αὐτου̃ εἰς βεβήλωσιν αὐτου̃

⁵καὶ φαλάκρωμα οὐ ξυρηθήσεσθε τὴν κεφαλὴν ἐπὶ νεκρω̨̃ καὶ τὴν ὄψιν του̃ πώγωνος οὐ ξυρήσονται καὶ ἐπὶ τὰς σάρκας αὐτω̃ν οὐ κατατεμου̃σιν ἐντομίδας

⁶ἅγιοι ἔσονται τω̨̃ θεω̨̃ αὐτω̃ν καὶ οὐ βεβηλώσουσιν τὸ ὄνομα του̃ θεου̃ αὐτω̃ν τὰς γὰρ θυσίας κυρίου δω̃ρα του̃ θεου̃ αὐτω̃ν αὐτοὶ προσφέρουσιν καὶ ἔσονται ἅγιοι

⁷γυναι̃κα πόρνην καὶ βεβηλωμένην οὐ λήμψονται καὶ γυναι̃κα ἐκβεβλημένην ἀπὸ ἀνδρὸς αὐτη̃ς ἅγιός ἐστιν τω̨̃ κυρίω̨ θεω̨̃ αὐτου̃

⁸καὶ ἁγιάσει αὐτόν τὰ δω̃ρα κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν οὑ̃τος προσφέρει ἅγιος ἔσται ὅτι ἅγιος ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς

⁹καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν βεβηλωθη̨̃ του̃ ἐκπορνευ̃σαι τὸ ὄνομα του̃ πατρὸς αὐτη̃ς αὐτὴ βεβηλοι̃ ἐπὶ πυρὸς κατακαυθήσεται

¹⁰καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας ἀπὸ τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτου̃ του̃ ἐπικεχυμένου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν του̃ ἐλαίου του̃ χριστου̃ καὶ τετελειωμένου ἐνδύσασθαι τὰ ἱμάτια τὴν κεφαλὴν οὐκ ἀποκιδαρώσει καὶ τὰ ἱμάτια οὐ διαρρήξει

¹¹καὶ ἐπὶ πάση̨ ψυχη̨̃ τετελευτηκυία̨ οὐκ εἰσελεύσεται ἐπὶ πατρὶ αὐτου̃ οὐδὲ ἐπὶ μητρὶ αὐτου̃ οὐ μιανθήσεται

¹²καὶ ἐκ τω̃ν ἁγίων οὐκ ἐξελεύσεται καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἡγιασμένον του̃ θεου̃ αὐτου̃ ὅτι τὸ ἅγιον ἔλαιον τὸ χριστὸν του̃ θεου̃ ἐπ' αὐτω̨̃ ἐγὼ κύριος

¹³οὑ̃τος γυναι̃κα παρθένον ἐκ του̃ γένους αὐτου̃ λήμψεται

¹⁴χήραν δὲ καὶ ἐκβεβλημένην καὶ βεβηλωμένην καὶ πόρνην ταύτας οὐ λήμψεται ἀλλ' ἢ παρθένον ἐκ του̃ γένους αὐτου̃ λήμψεται γυναι̃κα

¹⁵καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ σπέρμα αὐτου̃ ἐν τω̨̃ λαω̨̃ αὐτου̃ ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτόν

¹⁶καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

¹⁷εἰπὸν Ααρων ἄνθρωπος ἐκ του̃ γένους σου εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν τίνι ἐὰν ἠ̨̃ ἐν αὐτω̨̃ μω̃μος οὐ προσελεύσεται προσφέρειν τὰ δω̃ρα του̃ θεου̃ αὐτου̃

¹⁸πα̃ς ἄνθρωπος ὡ̨̃ ἂν ἠ̨̃ ἐν αὐτω̨̃ μω̃μος οὐ προσελεύσεται ἄνθρωπος χωλὸς ἢ τυφλὸς ἢ κολοβόρριν ἢ ὠτότμητος

¹⁹ἢ ἄνθρωπος ὡ̨̃ ἐστιν ἐν αὐτω̨̃ σύντριμμα χειρὸς ἢ σύντριμμα ποδός

²⁰ἢ κυρτὸς ἢ ἔφηλος ἢ πτίλος τοὺς ὀφθαλμοὺς ἢ ἄνθρωπος ὡ̨̃ ἂν ἠ̨̃ ἐν αὐτω̨̃ ψώρα ἀγρία ἢ λιχήν ἢ μόνορχις

²¹πα̃ς ὡ̨̃ ἐστιν ἐν αὐτω̨̃ μω̃μος ἐκ του̃ σπέρματος Ααρων του̃ ἱερέως οὐκ ἐγγιει̃ του̃ προσενεγκει̃ν τὰς θυσίας τω̨̃ θεω̨̃ σου ὅτι μω̃μος ἐν αὐτω̨̃ τὰ δω̃ρα του̃ θεου̃ οὐ προσελεύσεται προσενεγκει̃ν

²²τὰ δω̃ρα του̃ θεου̃ τὰ ἅγια τω̃ν ἁγίων καὶ ἀπὸ τω̃ν ἁγίων φάγεται

²³πλὴν πρὸς τὸ καταπέτασμα οὐ προσελεύσεται καὶ πρὸς τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἐγγιει̃ ὅτι μω̃μον ἔχει καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἅγιον του̃ θεου̃ αὐτου̃ ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς

²⁴καὶ ἐλάλησεν Μωυση̃ς πρὸς Ααρων καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτου̃ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς Ισραηλ

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 22

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²εἰπὸν Ααρων καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτου̃ καὶ προσεχέτωσαν ἀπὸ τω̃ν ἁγίων τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ καὶ οὐ βεβηλώσουσιν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου ὅσα αὐτοὶ ἁγιάζουσίν μοι ἐγὼ κύριος

³εἰπὸν αὐτοι̃ς εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν πα̃ς ἄνθρωπος ὃς ἂν προσέλθη̨ ἀπὸ παντὸς του̃ σπέρματος ὑμω̃ν πρὸς τὰ ἅγια ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτου̃ ἐπ' αὐτω̨̃ ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπ' ἐμου̃ ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁴καὶ ἄνθρωπος ἐκ του̃ σπέρματος Ααρων του̃ ἱερέως καὶ οὑ̃τος λεπρα̨̃ ἢ γονορρυής τω̃ν ἁγίων οὐκ ἔδεται ἕως ἂν καθαρισθη̨̃ καὶ ὁ ἁπτόμενος πάσης ἀκαθαρσίας ψυχη̃ς ἢ ἄνθρωπος ὡ̨̃ ἂν ἐξέλθη̨ ἐξ αὐτου̃ κοίτη σπέρματος

⁵ἢ ὅστις ἂν ἅψηται παντὸς ἑρπετου̃ ἀκαθάρτου ὃ μιανει̃ αὐτόν ἢ ἐπ' ἀνθρώπω̨ ἐν ὡ̨̃ μιανει̃ αὐτὸν κατὰ πα̃σαν ἀκαθαρσίαν αὐτου̃

⁶ψυχή ἥτις ἂν ἅψηται αὐτω̃ν ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας οὐκ ἔδεται ἀπὸ τω̃ν ἁγίων ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σω̃μα αὐτου̃ ὕδατι

⁷καὶ δύη̨ ὁ ἥλιος καὶ καθαρὸς ἔσται καὶ τότε φάγεται τω̃ν ἁγίων ὅτι ἄρτος ἐστὶν αὐτου̃

⁸θνησιμαι̃ον καὶ θηριάλωτον οὐ φάγεται μιανθη̃ναι αὐτὸν ἐν αὐτοι̃ς ἐγὼ κύριος

⁹καὶ φυλάξονται τὰ φυλάγματά μου ἵνα μὴ λάβωσιν δι' αὐτὰ ἁμαρτίαν καὶ ἀποθάνωσιν δι' αὐτά ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὁ ἁγιάζων αὐτούς

¹⁰καὶ πα̃ς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἅγια πάροικος ἱερέως ἢ μισθωτὸς οὐ φάγεται ἅγια

¹¹ἐὰν δὲ ἱερεὺς κτήσηται ψυχὴν ἔγκτητον ἀργυρίου οὑ̃τος φάγεται ἐκ τω̃ν ἄρτων αὐτου̃ καὶ οἱ οἰκογενει̃ς αὐτου̃ καὶ οὑ̃τοι φάγονται τω̃ν ἄρτων αὐτου̃

¹²καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενει̃ αὐτὴ τω̃ν ἀπαρχω̃ν τω̃ν ἁγίων οὐ φάγεται

¹³καὶ θυγάτηρ ἱερέως ἐὰν γένηται χήρα ἢ ἐκβεβλημένη σπέρμα δὲ μὴ ἠ̃ν αὐτη̨̃ ἐπαναστρέψει ἐπὶ τὸν οἰ̃κον τὸν πατρικὸν κατὰ τὴν νεότητα αὐτη̃ς ἀπὸ τω̃ν ἄρτων του̃ πατρὸς αὐτη̃ς φάγεται καὶ πα̃ς ἀλλογενὴς οὐ φάγεται ἀπ' αὐτω̃ν

¹⁴καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν φάγη̨ ἅγια κατὰ ἄγνοιαν καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον αὐτου̃ ἐπ' αὐτὸ καὶ δώσει τω̨̃ ἱερει̃ τὸ ἅγιον

¹⁵καὶ οὐ βεβηλώσουσιν τὰ ἅγια τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἃ αὐτοὶ ἀφαιρου̃σιν τω̨̃ κυρίω̨

¹⁶καὶ ἐπάξουσιν ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνομίαν πλημμελείας ἐν τω̨̃ ἐσθίειν αὐτοὺς τὰ ἅγια αὐτω̃ν ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς

¹⁷καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

¹⁸λάλησον Ααρων καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτου̃ καὶ πάση̨ συναγωγη̨̃ Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἢ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν προσηλύτων τω̃ν προσκειμένων πρὸς αὐτοὺς ἐν Ισραηλ ὃς ἂν προσενέγκη̨ τὰ δω̃ρα αὐτου̃ κατὰ πα̃σαν ὁμολογίαν αὐτω̃ν ἢ κατὰ πα̃σαν αἵρεσιν αὐτω̃ν ὅσα ἂν προσενέγκωσιν τω̨̃ θεω̨̃ εἰς ὁλοκαύτωμα

¹⁹δεκτὰ ὑμι̃ν ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τω̃ν βουκολίων καὶ ἐκ τω̃ν προβάτων καὶ ἐκ τω̃ν αἰγω̃ν

²⁰πάντα ὅσα ἂν ἔχη̨ μω̃μον ἐν αὐτω̨̃ οὐ προσάξουσιν κυρίω̨ διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμι̃ν

²¹καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν προσενέγκη̨ θυσίαν σωτηρίου τω̨̃ κυρίω̨ διαστείλας εὐχὴν κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ται̃ς ἑορται̃ς ὑμω̃ν ἐκ τω̃ν βουκολίων ἢ ἐκ τω̃ν προβάτων ἄμωμον ἔσται εἰς δεκτόν πα̃ς μω̃μος οὐκ ἔσται ἐν αὐτω̨̃

²²τυφλὸν ἢ συντετριμμένον ἢ γλωσσότμητον ἢ μυρμηκιω̃ντα ἢ ψωραγριω̃ντα ἢ λιχη̃νας ἔχοντα οὐ προσάξουσιν ταυ̃τα τω̨̃ κυρίω̨ καὶ εἰς κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ' αὐτω̃ν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τω̨̃ κυρίω̨

²³καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτω̨̃ εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται

²⁴θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον οὐ προσάξεις αὐτὰ τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν οὐ ποιήσετε

²⁵καὶ ἐκ χειρὸς ἀλλογενου̃ς οὐ προσοίσετε τὰ δω̃ρα του̃ θεου̃ ὑμω̃ν ἀπὸ πάντων τούτων ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοι̃ς μω̃μος ἐν αὐτοι̃ς οὐ δεχθήσεται ταυ̃τα ὑμι̃ν

²⁶καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²⁷μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἰ̃γα ὡς ἂν τεχθη̨̃ καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας ὑπὸ τὴν μητέρα τη̨̃ δὲ ἡμέρα̨ τη̨̃ ὀγδόη̨ καὶ ἐπέκεινα δεχθήσεται εἰς δω̃ρα κάρπωμα κυρίω̨

²⁸καὶ μόσχον ἢ πρόβατον αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτη̃ς οὐ σφάξεις ἐν ἡμέρα̨ μια̨̃

²⁹ἐὰν δὲ θύση̨ς θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνης κυρίω̨ εἰς δεκτὸν ὑμι̃ν θύσετε αὐτό

³⁰αὐτη̨̃ τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐκείνη̨ βρωθήσεται οὐκ ἀπολείψετε ἀπὸ τω̃ν κρεω̃ν εἰς τὸ πρωί ἐγώ εἰμι κύριος

³¹καὶ φυλάξετε τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσετε αὐτάς

³²καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα του̃ ἁγίου καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν μέσω̨ τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἐγὼ κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμα̃ς

³³ὁ ἐξαγαγὼν ὑμα̃ς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ὥστε εἰ̃ναι ὑμω̃ν θεός ἐγὼ κύριος

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 23

¹καὶ εἰ̃πεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς αἱ ἑορταὶ κυρίου ἃς καλέσετε αὐτὰς κλητὰς ἁγίας αὑ̃ταί εἰσιν ἑορταί μου

³ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα καὶ τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ ἑβδόμη̨ σάββατα ἀνάπαυσις κλητὴ ἁγία τω̨̃ κυρίω̨ πα̃ν ἔργον οὐ ποιήσεις σάββατά ἐστιν τω̨̃ κυρίω̨ ἐν πάση̨ κατοικία̨ ὑμω̃ν

⁴αὑ̃ται αἱ ἑορταὶ τω̨̃ κυρίω̨ κληταὶ ἅγιαι ἃς καλέσετε αὐτὰς ἐν τοι̃ς καιροι̃ς αὐτω̃ν

⁵ἐν τω̨̃ πρώτω̨ μηνὶ ἐν τη̨̃ τεσσαρεσκαιδεκάτη̨ ἡμέρα̨ του̃ μηνὸς ἀνὰ μέσον τω̃ν ἑσπερινω̃ν πάσχα τω̨̃ κυρίω̨

⁶καὶ ἐν τη̨̃ πεντεκαιδεκάτη̨ ἡμέρα̨ του̃ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τω̃ν ἀζύμων τω̨̃ κυρίω̨ ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε

⁷καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμι̃ν πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε

⁸καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τω̨̃ κυρίω̨ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἡ ἑβδόμη ἡμέρα κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμι̃ν πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε

⁹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

¹⁰εἰπὸν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμι̃ν καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτη̃ς καὶ οἴσετε δράγμα ἀπαρχὴν του̃ θερισμου̃ ὑμω̃ν πρὸς τὸν ἱερέα

¹¹καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι κυρίου δεκτὸν ὑμι̃ν τη̨̃ ἐπαύριον τη̃ς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς

¹²καὶ ποιήσετε ἐν τη̨̃ ἡμέρα̨ ἐν ἡ̨̃ ἂν φέρητε τὸ δράγμα πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τω̨̃ κυρίω̨

¹³καὶ τὴν θυσίαν αὐτου̃ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίω̨ θυσία τω̨̃ κυρίω̨ ὀσμὴ εὐωδίας κυρίω̨ καὶ σπονδὴν αὐτου̃ τὸ τέταρτον του̃ ιν οἴνου

¹⁴καὶ ἄρτον καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμει̃ς τὰ δω̃ρα τω̨̃ θεω̨̃ ὑμω̃ν νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν ἐν πάση̨ κατοικία̨ ὑμω̃ν

¹⁵καὶ ἀριθμήσετε ὑμει̃ς ἀπὸ τη̃ς ἐπαύριον τω̃ν σαββάτων ἀπὸ τη̃ς ἡμέρας ἡ̃ς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα του̃ ἐπιθέματος ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους

¹⁶ἕως τη̃ς ἐπαύριον τη̃ς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τω̨̃ κυρίω̨

¹⁷ἀπὸ τη̃ς κατοικίας ὑμω̃ν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα δύο ἄρτους ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσονται ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογενημάτων τω̨̃ κυρίω̨

¹⁸καὶ προσάξετε μετὰ τω̃ν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίου καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους ἔσονται ὁλοκαύτωμα τω̨̃ κυρίω̨ καὶ αἱ θυσίαι αὐτω̃ν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτω̃ν θυσίαν ὀσμὴν εὐωδίας τω̨̃ κυρίω̨

¹⁹καὶ ποιήσουσιν χίμαρον ἐξ αἰγω̃ν ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τω̃ν ἄρτων του̃ πρωτογενήματος

²⁰καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τω̃ν ἄρτων του̃ πρωτογενήματος ἐπίθεμα ἔναντι κυρίου μετὰ τω̃ν δύο ἀμνω̃ν ἅγια ἔσονται τω̨̃ κυρίω̨ τω̨̃ ἱερει̃ τω̨̃ προσφέροντι αὐτὰ αὐτω̨̃ ἔσται

²¹καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητήν ἁγία ἔσται ὑμι̃ν πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτη̨̃ νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν ἐν πάση̨ τη̨̃ κατοικία̨ ὑμω̃ν

²²καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν οὐ συντελέσετε τὸ λοιπὸν του̃ θερισμου̃ του̃ ἀγρου̃ σου ἐν τω̨̃ θερίζειν σε καὶ τὰ ἀποπίπτοντα του̃ θερισμου̃ σου οὐ συλλέξεις τω̨̃ πτωχω̨̃ καὶ τω̨̃ προσηλύτω̨ ὑπολείψη̨ αὐτά ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²³καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²⁴λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λέγων του̃ μηνὸς του̃ ἑβδόμου μια̨̃ του̃ μηνὸς ἔσται ὑμι̃ν ἀνάπαυσις μνημόσυνον σαλπίγγων κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμι̃ν

²⁵πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα κυρίω̨

²⁶καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²⁷καὶ τη̨̃ δεκάτη̨ του̃ μηνὸς του̃ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμου̃ κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμι̃ν καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμω̃ν καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα τω̨̃ κυρίω̨

²⁸πα̃ν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτη̨̃ τη̨̃ ἡμέρα̨ ταύτη̨ ἔστιν γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμου̃ αὕτη ὑμι̃ν ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμω̃ν ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν

²⁹πα̃σα ψυχή ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτη̨̃ τη̨̃ ἡμέρα̨ ταύτη̨ ἐξολεθρευθήσεται ἐκ του̃ λαου̃ αὐτη̃ς

³⁰καὶ πα̃σα ψυχή ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτη̨̃ τη̨̃ ἡμέρα̨ ταύτη̨ ἀπολει̃ται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ του̃ λαου̃ αὐτη̃ς

³¹πα̃ν ἔργον οὐ ποιήσετε νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμω̃ν

³²σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμι̃ν καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμω̃ν ἀπὸ ἐνάτης του̃ μηνὸς ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιει̃τε τὰ σάββατα ὑμω̃ν

³³καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

³⁴λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λέγων τη̨̃ πεντεκαιδεκάτη̨ του̃ μηνὸς του̃ ἑβδόμου τούτου ἑορτὴ σκηνω̃ν ἑπτὰ ἡμέρας τω̨̃ κυρίω̨

³⁵καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε

³⁶ἑπτὰ ἡμέρας προσάξετε ὁλοκαυτώματα τω̨̃ κυρίω̨ καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμι̃ν καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τω̨̃ κυρίω̨ ἐξόδιόν ἐστιν πα̃ν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε

³⁷αὑ̃ται αἱ ἑορταὶ κυρίω̨ ἃς καλέσετε κλητὰς ἁγίας ὥστε προσενέγκαι καρπώματα τω̨̃ κυρίω̨ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας αὐτω̃ν καὶ σπονδὰς αὐτω̃ν τὸ καθ' ἡμέραν εἰς ἡμέραν

³⁸πλὴν τω̃ν σαββάτων κυρίου καὶ πλὴν τω̃ν δομάτων ὑμω̃ν καὶ πλὴν πασω̃ν τω̃ν εὐχω̃ν ὑμω̃ν καὶ πλὴν τω̃ν ἑκουσίων ὑμω̃ν ἃ ἂν δω̃τε τω̨̃ κυρίω̨

³⁹καὶ ἐν τη̨̃ πεντεκαιδεκάτη̨ ἡμέρα̨ του̃ μηνὸς του̃ ἑβδόμου τούτου ὅταν συντελέσητε τὰ γενήματα τη̃ς γη̃ς ἑορτάσετε τω̨̃ κυρίω̨ ἑπτὰ ἡμέρας τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ πρώτη̨ ἀνάπαυσις καὶ τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ ὀγδόη̨ ἀνάπαυσις

⁴⁰καὶ λήμψεσθε τη̨̃ ἡμέρα̨ τη̨̃ πρώτη̨ καρπὸν ξύλου ὡραι̃ον καὶ κάλλυνθρα φοινίκων καὶ κλάδους ξύλου δασει̃ς καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάρρου εὐφρανθη̃ναι ἔναντι κυρίου του̃ θεου̃ ὑμω̃ν ἑπτὰ ἡμέρας

⁴¹του̃ ἐνιαυτου̃ νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν ἐν τω̨̃ μηνὶ τω̨̃ ἑβδόμω̨ ἑορτάσετε αὐτήν

⁴²ἐν σκηναι̃ς κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρας πα̃ς ὁ αὐτόχθων ἐν Ισραηλ κατοικήσει ἐν σκηναι̃ς

⁴³ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμω̃ν ὅτι ἐν σκηναι̃ς κατώ̨κισα τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐν τω̨̃ ἐξαγαγει̃ν με αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

⁴⁴καὶ ἐλάλησεν Μωυση̃ς τὰς ἑορτὰς κυρίου τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 24

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

²ἔντειλαι τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ λαβέτωσάν μοι ἔλαιον ἐλάινον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φω̃ς καυ̃σαι λύχνον διὰ παντός

³ἔξωθεν του̃ καταπετάσματος ἐν τη̨̃ σκηνη̨̃ του̃ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸν Ααρων καὶ οἱ υἱοὶ αὐτου̃ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωὶ ἐνώπιον κυρίου ἐνδελεχω̃ς νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμω̃ν

⁴ἐπὶ τη̃ς λυχνίας τη̃ς καθαρα̃ς καύσετε τοὺς λύχνους ἔναντι κυρίου ἕως τὸ πρωί

⁵καὶ λήμψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἱ̃ς

⁶καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι κυρίου

⁷καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τω̨̃ κυρίω̨

⁸τη̨̃ ἡμέρα̨ τω̃ν σαββάτων προθήσεται ἔναντι κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ διαθήκην αἰώνιον

⁹καὶ ἔσται Ααρων καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς αὐτου̃ καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπω̨ ἁγίω̨ ἔστιν γὰρ ἅγια τω̃ν ἁγίων του̃το αὐτω̨̃ ἀπὸ τω̃ν θυσιαζομένων τω̨̃ κυρίω̨ νόμιμον αἰώνιον

¹⁰καὶ ἐξη̃λθεν υἱὸς γυναικὸς Ισραηλίτιδος καὶ οὑ̃τος ἠ̃ν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τη̨̃ παρεμβολη̨̃ ὁ ἐκ τη̃ς Ισραηλίτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ Ισραηλίτης

¹¹καὶ ἐπονομάσας ὁ υἱὸς τη̃ς γυναικὸς τη̃ς Ισραηλίτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς Μωυση̃ν καὶ τὸ ὄνομα τη̃ς μητρὸς αὐτου̃ Σαλωμιθ θυγάτηρ Δαβρι ἐκ τη̃ς φυλη̃ς Δαν

¹²καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακὴν διακρι̃ναι αὐτὸν διὰ προστάγματος κυρίου

¹³καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν λέγων

¹⁴ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ ἐπιθήσουσιν πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χει̃ρας αὐτω̃ν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτου̃ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πα̃σα ἡ συναγωγή

¹⁵καὶ τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ λάλησον καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται θεόν ἁμαρτίαν λήμψεται

¹⁶ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα κυρίου θανάτω̨ θανατούσθω λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πα̃σα συναγωγὴ Ισραηλ ἐάν τε προσήλυτος ἐάν τε αὐτόχθων ἐν τω̨̃ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα κυρίου τελευτάτω

¹⁷καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξη̨ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνη̨ θανάτω̨ θανατούσθω

¹⁸καὶ ὃς ἂν πατάξη̨ κτη̃νος καὶ ἀποθάνη̨ ἀποτεισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχη̃ς

¹⁹καὶ ἐάν τις δω̨̃ μω̃μον τω̨̃ πλησίον ὡς ἐποίησεν αὐτω̨̃ ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτω̨̃

²⁰σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμου̃ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος καθότι ἂν δω̨̃ μω̃μον τω̨̃ ἀνθρώπω̨ οὕτως δοθήσεται αὐτω̨̃

²¹ὃς ἂν πατάξη̨ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνη̨ θανάτω̨ θανατούσθω

²²δικαίωσις μία ἔσται τω̨̃ προσηλύτω̨ καὶ τω̨̃ ἐγχωρίω̨ ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²³καὶ ἐλάλησεν Μωυση̃ς τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τη̃ς παρεμβολη̃ς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις καὶ οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐποίησαν καθὰ συνέταξεν κύριος τω̨̃ Μωυση̨̃

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 25

¹καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυση̃ν ἐν τω̨̃ ὄρει Σινα λέγων

²λάλησον τοι̃ς υἱοι̃ς Ισραηλ καὶ ἐρει̃ς πρὸς αὐτούς ἐὰν εἰσέλθητε εἰς τὴν γη̃ν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμι̃ν καὶ ἀναπαύσεται ἡ γη̃ ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμι̃ν σάββατα τω̨̃ κυρίω̨

³ἓξ ἔτη σπερει̃ς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμει̃ς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτη̃ς

⁴τω̨̃ δὲ ἔτει τω̨̃ ἑβδόμω̨ σάββατα ἀνάπαυσις ἔσται τη̨̃ γη̨̃ σάββατα τω̨̃ κυρίω̨ τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερει̃ς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμει̃ς

⁵καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα του̃ ἀγρου̃ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν του̃ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τη̨̃ γη̨̃

⁶καὶ ἔσται τὰ σάββατα τη̃ς γη̃ς βρώματά σοι καὶ τω̨̃ παιδί σου καὶ τη̨̃ παιδίσκη̨ σου καὶ τω̨̃ μισθωτω̨̃ σου καὶ τω̨̃ παροίκω̨ τω̨̃ προσκειμένω̨ πρὸς σέ

⁷καὶ τοι̃ς κτήνεσίν σου καὶ τοι̃ς θηρίοις τοι̃ς ἐν τη̨̃ γη̨̃ σου ἔσται πα̃ν τὸ γένημα αὐτου̃ εἰς βρω̃σιν

⁸καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτω̨̃ ἑπτὰ ἀναπαύσεις ἐτω̃ν ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις καὶ ἔσονταί σοι ἑπτὰ ἑβδομάδες ἐτω̃ν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη

⁹καὶ διαγγελει̃τε σάλπιγγος φωνη̨̃ ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν τω̨̃ μηνὶ τω̨̃ ἑβδόμω̨ τη̨̃ δεκάτη̨ του̃ μηνός τη̨̃ ἡμέρα̨ του̃ ἱλασμου̃ διαγγελει̃τε σάλπιγγι ἐν πάση̨ τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν

¹⁰καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τη̃ς γη̃ς πα̃σιν τοι̃ς κατοικου̃σιν αὐτήν ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμι̃ν καὶ ἀπελεύσεται εἱ̃ς ἕκαστος εἰς τὴν κτη̃σιν αὐτου̃ καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατρίδα αὐτου̃ ἀπελεύσεσθε

¹¹ἀφέσεως σημασία αὕτη τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸς ἔσται ὑμι̃ν οὐ σπερει̃τε οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτη̃ς καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτη̃ς

¹²ὅτι ἀφέσεως σημασία ἐστίν ἅγιον ἔσται ὑμι̃ν ἀπὸ τω̃ν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτη̃ς

¹³ἐν τω̨̃ ἔτει τη̃ς ἀφέσεως σημασία̨ αὐτη̃ς ἐπανελεύσεται ἕκαστος εἰς τὴν κτη̃σιν αὐτου̃

¹⁴ἐὰν δὲ ἀποδω̨̃ πρα̃σιν τω̨̃ πλησίον σου ἐὰν καὶ κτήση̨ παρὰ του̃ πλησίον σου μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον

¹⁵κατὰ ἀριθμὸν ἐτω̃ν μετὰ τὴν σημασίαν κτήση̨ παρὰ του̃ πλησίον κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτω̃ν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι

¹⁶καθότι ἂν πλει̃ον τω̃ν ἐτω̃ν πληθύνη̨ τὴν ἔγκτησιν αὐτου̃ καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τω̃ν ἐτω̃ν ἐλαττονώση̨ τὴν κτη̃σιν αὐτου̃ ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτου̃ οὕτως ἀποδώσεταί σοι

¹⁷μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον καὶ φοβηθήση̨ κύριον τὸν θεόν σου ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

¹⁸καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάξασθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τη̃ς γη̃ς πεποιθότες

¹⁹καὶ δώσει ἡ γη̃ τὰ ἐκφόρια αὐτη̃ς καὶ φάγεσθε εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότες ἐπ' αὐτη̃ς

²⁰ἐὰν δὲ λέγητε τί φαγόμεθα ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ἑβδόμω̨ τούτω̨ ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμω̃ν

²¹καὶ ἀποστελω̃ τὴν εὐλογίαν μου ὑμι̃ν ἐν τω̨̃ ἔτει τω̨̃ ἕκτω̨ καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτη̃ς εἰς τὰ τρία ἔτη

²²καὶ σπερει̃τε τὸ ἔτος τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τω̃ν γενημάτων παλαιά ἕως του̃ ἔτους του̃ ἐνάτου ἕως ἂν ἔλθη̨ τὸ γένημα αὐτη̃ς φάγεσθε παλαιὰ παλαιω̃ν

²³καὶ ἡ γη̃ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γη̃ διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμει̃ς ἐστε ἐναντίον μου

²⁴καὶ κατὰ πα̃σαν γη̃ν κατασχέσεως ὑμω̃ν λύτρα δώσετε τη̃ς γη̃ς

²⁵ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σου̃ καὶ ἀποδω̃ται ἀπὸ τη̃ς κατασχέσεως αὐτου̃ καὶ ἔλθη̨ ὁ ἀγχιστεύων ἐγγίζων ἔγγιστα αὐτου̃ καὶ λυτρώσεται τὴν πρα̃σιν του̃ ἀδελφου̃ αὐτου̃

²⁶ἐὰν δὲ μὴ ἠ̨̃ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθη̨̃ τη̨̃ χειρὶ καὶ εὑρεθη̨̃ αὐτω̨̃ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτου̃

²⁷καὶ συλλογιει̃ται τὰ ἔτη τη̃ς πράσεως αὐτου̃ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τω̨̃ ἀνθρώπω̨ ὡ̨̃ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτω̨̃ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτου̃

²⁸ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθη̨̃ ἡ χεὶρ αὐτου̃ τὸ ἱκανὸν ὥστε ἀποδου̃ναι αὐτω̨̃ καὶ ἔσται ἡ πρα̃σις τω̨̃ κτησαμένω̨ αὐτὰ ἕως του̃ ἕκτου ἔτους τη̃ς ἀφέσεως καὶ ἐξελεύσεται τη̨̃ ἀφέσει καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτου̃

²⁹ἐὰν δέ τις ἀποδω̃ται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένη̨ καὶ ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτη̃ς ἕως πληρωθη̨̃ ἐνιαυτὸς ἡμερω̃ν ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτη̃ς

³⁰ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθη̨̃ ἕως ἂν πληρωθη̨̃ αὐτη̃ς ἐνιαυτὸς ὅλος κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὐ̃σα ἐν πόλει τη̨̃ ἐχούση̨ τει̃χος βεβαίως τω̨̃ κτησαμένω̨ αὐτὴν εἰς τὰς γενεὰς αὐτου̃ καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τη̨̃ ἀφέσει

³¹αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν αἱ̃ς οὐκ ἔστιν ἐν αὐται̃ς τει̃χος κύκλω̨ πρὸς τὸν ἀγρὸν τη̃ς γη̃ς λογισθήτωσαν λυτρωταὶ διὰ παντὸς ἔσονται καὶ ἐν τη̨̃ ἀφέσει ἐξελεύσονται

³²καὶ αἱ πόλεις τω̃ν Λευιτω̃ν οἰκίαι τω̃ν πόλεων αὐτω̃ν κατασχέσεως λυτρωταὶ διὰ παντὸς ἔσονται τοι̃ς Λευίταις

³³καὶ ὃς ἂν λυτρωσάμενος παρὰ τω̃ν Λευιτω̃ν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασις αὐτω̃ν οἰκιω̃ν πόλεως κατασχέσεως αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ ἀφέσει ὅτι οἰκίαι τω̃ν πόλεων τω̃ν Λευιτω̃ν κατάσχεσις αὐτω̃ν ἐν μέσω̨ υἱω̃ν Ισραηλ

³⁴καὶ οἱ ἀγροὶ οἱ ἀφωρισμένοι ται̃ς πόλεσιν αὐτω̃ν οὐ πραθήσονται ὅτι κατάσχεσις αἰωνία του̃το αὐτω̃ν ἐστιν

³⁵ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου καὶ ἀδυνατήση̨ ται̃ς χερσὶν παρὰ σοί ἀντιλήμψη̨ αὐτου̃ ὡς προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σου̃

³⁶οὐ λήμψη̨ παρ' αὐτου̃ τόκον οὐδὲ ἐπὶ πλήθει καὶ φοβηθήση̨ τὸν θεόν σου ἐγὼ κύριος καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σου̃

³⁷τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεις αὐτω̨̃ ἐπὶ τόκω̨ καὶ ἐπὶ πλεονασμὸν οὐ δώσεις αὐτω̨̃ τὰ βρώματά σου

³⁸ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὁ ἐξαγαγὼν ὑμα̃ς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου δου̃ναι ὑμι̃ν τὴν γη̃ν Χανααν ὥστε εἰ̃ναι ὑμω̃ν θεός

³⁹ἐὰν δὲ ταπεινωθη̨̃ ὁ ἀδελφός σου παρὰ σοὶ καὶ πραθη̨̃ σοι οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου

⁴⁰ὡς μισθωτὸς ἢ πάροικος ἔσται σοι ἕως του̃ ἔτους τη̃ς ἀφέσεως ἐργα̃ται παρὰ σοί

⁴¹καὶ ἐξελεύσεται τη̨̃ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτου̃ μετ' αὐτου̃ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν γενεὰν αὐτου̃ εἰς τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμει̃ται

⁴²διότι οἰκέται μού εἰσιν οὑ̃τοι οὓς ἐξήγαγον ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου

⁴³οὐ κατατενει̃ς αὐτὸν ἐν τω̨̃ μόχθω̨ καὶ φοβηθήση̨ κύριον τὸν θεόν σου

⁴⁴καὶ παι̃ς καὶ παιδίσκη ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τω̃ν ἐθνω̃ν ὅσοι κύκλω̨ σού εἰσιν ἀπ' αὐτω̃ν κτήσεσθε δου̃λον καὶ δούλην

⁴⁵καὶ ἀπὸ τω̃ν υἱω̃ν τω̃ν παροίκων τω̃ν ὄντων ἐν ὑμι̃ν ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τω̃ν συγγενω̃ν αὐτω̃ν ὅσοι ἂν γένωνται ἐν τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν ἔστωσαν ὑμι̃ν εἰς κατάσχεσιν

⁴⁶καὶ καταμεριει̃τε αὐτοὺς τοι̃ς τέκνοις ὑμω̃ν μεθ' ὑμα̃ς καὶ ἔσονται ὑμι̃ν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰω̃να τω̃ν ἀδελφω̃ν ὑμω̃ν τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτου̃ οὐ κατατενει̃ αὐτὸν ἐν τοι̃ς μόχθοις

⁴⁷ἐὰν δὲ εὕρη̨ ἡ χεὶρ του̃ προσηλύτου ἢ του̃ παροίκου του̃ παρὰ σοὶ καὶ ἀπορηθεὶς ὁ ἀδελφός σου πραθη̨̃ τω̨̃ προσηλύτω̨ ἢ τω̨̃ παροίκω̨ τω̨̃ παρὰ σοὶ ἐκ γενετη̃ς προσηλύτω̨

⁴⁸μετὰ τὸ πραθη̃ναι αὐτω̨̃ λύτρωσις ἔσται αὐτω̨̃ εἱ̃ς τω̃ν ἀδελφω̃ν αὐτου̃ λυτρώσεται αὐτόν

⁴⁹ἀδελφὸς πατρὸς αὐτου̃ ἢ υἱὸς ἀδελφου̃ πατρὸς λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τω̃ν οἰκείων τω̃ν σαρκω̃ν αὐτου̃ ἐκ τη̃ς φυλη̃ς αὐτου̃ λυτρώσεται αὐτόν ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶς ται̃ς χερσὶν λυτρώσηται ἑαυτόν

⁵⁰καὶ συλλογιει̃ται πρὸς τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ του̃ ἔτους οὑ̃ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτω̨̃ ἕως του̃ ἐνιαυτου̃ τη̃ς ἀφέσεως καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τη̃ς πράσεως αὐτου̃ ὡς μισθίου ἔτος ἐξ ἔτους ἔσται μετ' αὐτου̃

⁵¹ἐὰν δέ τινι πλει̃ον τω̃ν ἐτω̃ν ἠ̨̃ πρὸς ταυ̃τα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτου̃ ἀπὸ του̃ ἀργυρίου τη̃ς πράσεως αὐτου̃

⁵²ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθη̨̃ ἀπὸ τω̃ν ἐτω̃ν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τη̃ς ἀφέσεως καὶ συλλογιει̃ται αὐτω̨̃ κατὰ τὰ ἔτη αὐτου̃ καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτου̃

⁵³ὡς μισθωτὸς ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτου̃ ἔσται μετ' αὐτου̃ οὐ κατατενει̃ς αὐτὸν ἐν τω̨̃ μόχθω̨ ἐνώπιόν σου

⁵⁴ἐὰν δὲ μὴ λυτρω̃ται κατὰ ταυ̃τα ἐξελεύσεται ἐν τω̨̃ ἔτει τη̃ς ἀφέσεως αὐτὸς καὶ τὰ παιδία αὐτου̃ μετ' αὐτου̃

⁵⁵ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ Ισραηλ οἰκέται παι̃δές μου οὑ̃τοί εἰσιν οὓς ἐξήγαγον ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 26

¹οὐ ποιήσετε ὑμι̃ν αὐτοι̃ς χειροποίητα οὐδὲ γλυπτὰ οὐδὲ στήλην ἀναστήσετε ὑμι̃ν οὐδὲ λίθον σκοπὸν θήσετε ἐν τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν προσκυνη̃σαι αὐτω̨̃ ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν

²τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε καὶ ἀπὸ τω̃ν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε ἐγώ εἰμι κύριος

³ἐὰν τοι̃ς προστάγμασίν μου πορεύησθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάς

⁴καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμι̃ν ἐν καιρω̨̃ αὐτου̃ καὶ ἡ γη̃ δώσει τὰ γενήματα αὐτη̃ς καὶ τὰ ξύλα τω̃ν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτω̃ν

⁵καὶ καταλήμψεται ὑμι̃ν ὁ ἀλοητὸς τὸν τρύγητον καὶ ὁ τρύγητος καταλήμψεται τὸν σπόρον καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμω̃ν εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν

⁶καὶ πόλεμος οὐ διελεύσεται διὰ τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν καὶ δώσω εἰρήνην ἐν τη̨̃ γη̨̃ ὑμω̃ν καὶ κοιμηθήσεσθε καὶ οὐκ ἔσται ὑμα̃ς ὁ ἐκφοβω̃ν καὶ ἀπολω̃ θηρία πονηρὰ ἐκ τη̃ς γη̃ς ὑμω̃ν

⁷καὶ διώξεσθε τοὺς ἐχθροὺς ὑμω̃ν καὶ πεσου̃νται ἐναντίον ὑμω̃ν φόνω̨

⁸καὶ διώξονται ἐξ ὑμω̃ν πέντε ἑκατόν καὶ ἑκατὸν ὑμω̃ν διώξονται μυριάδας καὶ πεσου̃νται οἱ ἐχθροὶ ὑμω̃ν ἐναντίον ὑμω̃ν μαχαίρα̨

⁹καὶ ἐπιβλέψω ἐφ' ὑμα̃ς καὶ αὐξανω̃ ὑμα̃ς καὶ πληθυνω̃ ὑμα̃ς καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ' ὑμω̃ν

¹⁰καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιω̃ν καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε

¹¹καὶ θήσω τὴν διαθήκην μου ἐν ὑμι̃ν καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμα̃ς

¹²καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμι̃ν καὶ ἔσομαι ὑμω̃ν θεός καὶ ὑμει̃ς ἔσεσθέ μου λαός

¹³ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμω̃ν ὁ ἐξαγαγὼν ὑμα̃ς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ὄντων ὑμω̃ν δούλων καὶ συνέτριψα τὸν δεσμὸν του̃ ζυγου̃ ὑμω̃ν καὶ ἤγαγον ὑμα̃ς μετὰ παρρησίας

¹⁴ἐὰν δὲ μὴ ὑπακούσητέ μου μηδὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταυ̃τα

¹⁵ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοι̃ς καὶ τοι̃ς κρίμασίν μου προσοχθίση̨ ἡ ψυχὴ ὑμω̃ν ὥστε ὑμα̃ς μὴ ποιει̃ν πάσας τὰς ἐντολάς μου ὥστε διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου

¹⁶καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτως ὑμι̃ν καὶ ἐπισυστήσω ἐφ' ὑμα̃ς τὴν ἀπορίαν τήν τε ψώραν καὶ τὸν ἴκτερον καὶ σφακελίζοντας τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμω̃ν καὶ τὴν ψυχὴν ὑμω̃ν ἐκτήκουσαν καὶ σπερει̃τε διὰ κενη̃ς τὰ σπέρματα ὑμω̃ν καὶ ἔδονται οἱ ὑπεναντίοι ὑμω̃ν

¹⁷καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ' ὑμα̃ς καὶ πεσει̃σθε ἐναντίον τω̃ν ἐχθρω̃ν ὑμω̃ν καὶ διώξονται ὑμα̃ς οἱ μισου̃ντες ὑμα̃ς καὶ φεύξεσθε οὐθενὸς διώκοντος ὑμα̃ς

¹⁸καὶ ἐὰν ἕως τούτου μὴ ὑπακούσητέ μου καὶ προσθήσω του̃ παιδευ̃σαι ὑμα̃ς ἑπτάκις ἐπὶ ται̃ς ἁμαρτίαις ὑμω̃ν

¹⁹καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τη̃ς ὑπερηφανίας ὑμω̃ν καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμι̃ν σιδηρου̃ν καὶ τὴν γη̃ν ὑμω̃ν ὡσεὶ χαλκη̃ν

²⁰καὶ ἔσται εἰς κενὸν ἡ ἰσχὺς ὑμω̃ν καὶ οὐ δώσει ἡ γη̃ ὑμω̃ν τὸν σπόρον αὐτη̃ς καὶ τὸ ξύλον του̃ ἀγρου̃ ὑμω̃ν οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτου̃

²¹καὶ ἐὰν μετὰ ταυ̃τα πορεύησθε πλάγιοι καὶ μὴ βούλησθε ὑπακούειν μου προσθήσω ὑμι̃ν πληγὰς ἑπτὰ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμω̃ν

²²καὶ ἀποστελω̃ ἐφ' ὑμα̃ς τὰ θηρία τὰ ἄγρια τη̃ς γη̃ς καὶ κατέδεται ὑμα̃ς καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμω̃ν καὶ ὀλιγοστοὺς ποιήσει ὑμα̃ς καὶ ἐρημωθήσονται αἱ ὁδοὶ ὑμω̃ν

²³καὶ ἐπὶ τούτοις ἐὰν μὴ παιδευθη̃τε ἀλλὰ πορεύησθε πρός με πλάγιοι

²⁴πορεύσομαι κἀγὼ μεθ' ὑμω̃ν θυμω̨̃ πλαγίω̨ καὶ πατάξω ὑμα̃ς κἀγὼ ἑπτάκις ἀντὶ τω̃ν ἁμαρτιω̃ν ὑμω̃ν

²⁵καὶ ἐπάξω ἐφ' ὑμα̃ς μάχαιραν ἐκδικου̃σαν δίκην διαθήκης καὶ καταφεύξεσθε εἰς τὰς πόλεις ὑμω̃ν καὶ ἐξαποστελω̃ θάνατον εἰς ὑμα̃ς καὶ παραδοθήσεσθε εἰς χει̃ρας ἐχθρω̃ν

²⁶ἐν τω̨̃ θλι̃ψαι ὑμα̃ς σιτοδεία̨ ἄρτων καὶ πέψουσιν δέκα γυναι̃κες τοὺς ἄρτους ὑμω̃ν ἐν κλιβάνω̨ ἑνὶ καὶ ἀποδώσουσιν τοὺς ἄρτους ὑμω̃ν ἐν σταθμω̨̃ καὶ φάγεσθε καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθη̃τε

²⁷ἐὰν δὲ ἐπὶ τούτοις μὴ ὑπακούσητέ μου καὶ πορεύησθε πρός με πλάγιοι

²⁸καὶ αὐτὸς πορεύσομαι μεθ' ὑμω̃ν ἐν θυμω̨̃ πλαγίω̨ καὶ παιδεύσω ὑμα̃ς ἐγὼ ἑπτάκις κατὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμω̃ν

²⁹καὶ φάγεσθε τὰς σάρκας τω̃ν υἱω̃ν ὑμω̃ν καὶ τὰς σάρκας τω̃ν θυγατέρων ὑμω̃ν φάγεσθε

³⁰καὶ ἐρημώσω τὰς στήλας ὑμω̃ν καὶ ἐξολεθρεύσω τὰ ξύλινα χειροποίητα ὑμω̃ν καὶ θήσω τὰ κω̃λα ὑμω̃ν ἐπὶ τὰ κω̃λα τω̃ν εἰδώλων ὑμω̃ν καὶ προσοχθιει̃ ἡ ψυχή μου ὑμι̃ν

³¹καὶ θήσω τὰς πόλεις ὑμω̃ν ἐρήμους καὶ ἐξερημώσω τὰ ἅγια ὑμω̃ν καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθω̃ τη̃ς ὀσμη̃ς τω̃ν θυσιω̃ν ὑμω̃ν

³²καὶ ἐξερημώσω ἐγὼ τὴν γη̃ν ὑμω̃ν καὶ θαυμάσονται ἐπ' αὐτη̨̃ οἱ ἐχθροὶ ὑμω̃ν οἱ ἐνοικου̃ντες ἐν αὐτη̨̃

³³καὶ διασπερω̃ ὑμα̃ς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐξαναλώσει ὑμα̃ς ἐπιπορευομένη ἡ μάχαιρα καὶ ἔσται ἡ γη̃ ὑμω̃ν ἔρημος καὶ αἱ πόλεις ὑμω̃ν ἔσονται ἔρημοι

³⁴τότε εὐδοκήσει ἡ γη̃ τὰ σάββατα αὐτη̃ς καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ἐρημώσεως αὐτη̃ς καὶ ὑμει̃ς ἔσεσθε ἐν τη̨̃ γη̨̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν ὑμω̃ν τότε σαββατιει̃ ἡ γη̃ καὶ εὐδοκήσει τὰ σάββατα αὐτη̃ς

³⁵πάσας τὰς ἡμέρας τη̃ς ἐρημώσεως αὐτη̃ς σαββατιει̃ ἃ οὐκ ἐσαββάτισεν ἐν τοι̃ς σαββάτοις ὑμω̃ν ἡνίκα κατω̨κει̃τε αὐτήν

³⁶καὶ τοι̃ς καταλειφθει̃σιν ἐξ ὑμω̃ν ἐπάξω δειλίαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ γη̨̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν καὶ διώξεται αὐτοὺς φωνὴ φύλλου φερομένου καὶ φεύξονται ὡς φεύγοντες ἀπὸ πολέμου καὶ πεσου̃νται οὐθενὸς διώκοντος

³⁷καὶ ὑπερόψεται ὁ ἀδελφὸς τὸν ἀδελφὸν ὡσεὶ ἐν πολέμω̨ οὐθενὸς κατατρέχοντος καὶ οὐ δυνήσεσθε ἀντιστη̃ναι τοι̃ς ἐχθροι̃ς ὑμω̃ν

³⁸καὶ ἀπολει̃σθε ἐν τοι̃ς ἔθνεσιν καὶ κατέδεται ὑμα̃ς ἡ γη̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν ὑμω̃ν

³⁹καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀφ' ὑμω̃ν καταφθαρήσονται διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμω̃ν ἐν τη̨̃ γη̨̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν τακήσονται

⁴⁰καὶ ἐξαγορεύσουσιν τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν καὶ τὰς ἁμαρτίας τω̃ν πατέρων αὐτω̃ν ὅτι παρέβησαν καὶ ὑπερει̃δόν με καὶ ὅτι ἐπορεύθησαν ἐναντίον μου πλάγιοι

⁴¹καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην μετ' αὐτω̃ν ἐν θυμω̨̃ πλαγίω̨ καὶ ἀπολω̃ αὐτοὺς ἐν τη̨̃ γη̨̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν τότε ἐντραπήσεται ἡ καρδία αὐτω̃ν ἡ ἀπερίτμητος καὶ τότε εὐδοκήσουσιν τὰς ἁμαρτίας αὐτω̃ν

⁴²καὶ μνησθήσομαι τη̃ς διαθήκης Ιακωβ καὶ τη̃ς διαθήκης Ισαακ καὶ τη̃ς διαθήκης Αβρααμ μνησθήσομαι καὶ τη̃ς γη̃ς μνησθήσομαι

⁴³καὶ ἡ γη̃ ἐγκαταλειφθήσεται ὑπ' αὐτω̃ν τότε προσδέξεται ἡ γη̃ τὰ σάββατα αὐτη̃ς ἐν τω̨̃ ἐρημωθη̃ναι αὐτὴν δι' αὐτούς καὶ αὐτοὶ προσδέξονται τὰς αὐτω̃ν ἀνομίας ἀνθ' ὡ̃ν τὰ κρίματά μου ὑπερει̃δον καὶ τοι̃ς προστάγμασίν μου προσώχθισαν τη̨̃ ψυχη̨̃ αὐτω̃ν

⁴⁴καὶ οὐδ' ὡ̃ς ὄντων αὐτω̃ν ἐν τη̨̃ γη̨̃ τω̃ν ἐχθρω̃ν αὐτω̃ν οὐχ ὑπερει̃δον αὐτοὺς οὐδὲ προσώχθισα αὐτοι̃ς ὥστε ἐξαναλω̃σαι αὐτοὺς του̃ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς αὐτω̃ν

⁴⁵καὶ μνησθήσομαι αὐτω̃ν τη̃ς διαθήκης τη̃ς προτέρας ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γη̃ς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας ἔναντι τω̃ν ἐθνω̃ν του̃ εἰ̃ναι αὐτω̃ν θεός ἐγώ εἰμι κύριος

⁴⁶ταυ̃τα τὰ κρίματα καὶ τὰ προστάγματα καὶ ὁ νόμος ὃν ἔδωκεν κύριος ἀνὰ μέσον αὐτου̃ καὶ ἀνὰ μέσον τω̃ν υἱω̃ν Ισραηλ ἐν τω̨̃ ὄρει Σινα ἐν χειρὶ Μωυση̃

Читать далее:ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ, κεφαλίς 27

Для корректного отображения некириллических текстов желательно установить шрифты Lucida Sans Unicode (для текстов на греческом) и Hirmos (для текстов на церковнославянском). Если Ваш браузер поддерживает технологию CSS3, шрифты будут загружены автоматически.


	Благодаря регистрации Вы можете подписаться на рассылку текстов любого из планов чтения Библии Мы планируем постепенно развивать возможности самостоятельной настройки сайта и другие дополнительные сервисы для зарегистрированных пользователей, так что советуем регистрироваться уже сейчас (разумеется, бесплатно).